up
Search      menu
جانور شناسی :: مقاله گيگانتوزاروس PDF
QR code - گيگانتوزاروس

گيگانتوزاروس

بلندترين دايناسوري که تاکنون کشف شده است، دايناسور عظيم الجثه اي به طول ۴۶ ۴۴ فوت(۳ ۱۴ ۵ ۱۳) است كه حدود ۸تن وزن و ۱۲فوت(ازرانها) ارتفاع داشت. اين دايناسور، روي دو پا راه مي رفت، مغزي به اندازه يك موز داشت و در جمجمه اي به طول ۶فوت(۸ ۱متر)، آرواره هايي بزرگ و دندانهاي بلند مضرسي به طول ۸ اينچ داشت. گيگانتوزاروس، تروپودي از کرتاسه مياني بود که حدود ۹۵ ۱۰۰ ميليون سال قبل، تا انتهاي دوران مزوزوييک، عصر دايناسورها، مي زيست.
گيگا نتو زاروس به معناي خزنده غول پيکر جنوبي است. فسيلهاي آن، در سال ۱۹۹۴ از زير خاک بيرون آورده شدند. ۷۰% اسکلت يافت شده است. در نزديکي گيگانتوزاروس، فسيلهاي گياهخواري به طول ۷۵ فوت يافت شده است که احتمالا شکار اين گيگانتوزاروس بوده است.
● اندازه:
احتمالا گيگانتوزاروس از تيرانوزاروس رکس که حدود ۵۰ ۴۰فوت طول، ۵تن وزن و ۱۰ فوت ارتفاع داشت، بزرگتر بوده است. اما گيگانتوزاروس سبکتر بود و مغز بسيار کوچکتري داشت.
● زمان زيست:
گيگانتوزاروس، حدود ۹۵ ميليون سال قبل، در دوره کرتاسه پسين مي زيست که حدودا ۳۰ميليون سال قبل تيرانوزاروس رکس، که جزء آخرين گونه هاي دايناسوري زنده، قبل از انقراض کرتاسه ترشياري، در ۶۵ ميليون سال قبل مي باشند، بوده است.
● فسيلها:
رودولفو کوريا، ديرينه شناس موزه کارمن فونس در نئوکوئن آرژانتين، درمنطقه پاتاگونياي آرژانتين(در آمريکاي جنوبي)، فسيلهاي گيگانتوزاروس را يافت که در ابتدا(در سال ۱۹۹۴) توسط يک مکانيک محلي، که سرگرمي اش جمع آوري استخوانهاي دايناسور بود، کشف شد. اين دايناسور بزرگ، به احترام کاشفش، روبن کاروليني، گيگانتوزاروس کاروليني ناميده شد. گيگانتوزاروس، در سال ۱۹۹۵، توسط کوريا و سالگادو نامگذاري شد.
● طبقه بندي:
گيگانتوزاروس، نوعي دايناسور تروپود بود. تروپودها، زيرراسته راسته ساريچيا، دايناسورهاي جهنده مي باشند.
● تحرک:
گيگانتوزاروس، روي دوپا راه مي رفت و احتمالا دايناسوري چابک و سريع بوده است. دم باريکو نوک تيز گيگانتوزاروس، براي ايجاد توازن و برگشت سريع به هنگام دويدن، به کار مي رفته است. سرعت دايناسورها، با استفاده از مورفولوژي(ويژگيهايي مانند طول پا و وزن تقريبي بدن) و ردپاهاي فسيل شده آنها(که در مورد گيگانتوزاروس هنوز کشف نشده است) تخمين زده مي شود. برخلاف تصورات قديمي در مورد تروپودها، گيگانتوزاروس دمش را راست نگه مي داشته و آن را روي زمين نمي کشيده است.
در مورد اينكه آيا تروپودهاي كوتاه دست و سنگين(مثل تي ركس، گيگانتوزاروس، آلبرتوزاروس و آلوزاروس) مي توانسته اند خيلي تند بدوند يا نه، مباحث و منازعاتي وجود دارد، زيرا اگرآنها به زمين مي خوردند، دستهاي كوچك آنها نمي شكست و آنها به سختي مجروح و زخمي مي شدند(جيمز فارلو، ۱۹۹۵). اين بدان معناست كه اين تروپودهاي بزرگ، جانوراني كند بوده و آهسته حركت مي كرده اند.
دكتر بروس روچيلد، از مركز استخوان شناسي شمال شرق اهايو، شواهدي از چهارده دنده شكسته شده را در آلوزاروس پيدا كرد كه نشان دهنده زخمهاي التيام يافته اي بودند كه احتمالا به هنگام سقوط به وجود آمده بودند. به احتمال زياد، اين استخوانها، استخوانهاي شكسته شده شكم بودند و اين سقوط به هنگام دويدن رخ داده بود(كه در۱۶ آوريل ۱۹۹۸در مجله دانشمندان جديد، چاپ شده است).
تجزيه اشعه ايكس فسيل آلوزاروس، نشان داد كه دنده هاي آلوزاروس، در نزديكي شانه(استخوانهاي شانه اي) ترك خورده و التيام يافته بودند. آلوزاروسها قادر بودند بعد از زمين خوردن و آسيبهاي سختي كه احتمالابه هنگام دويدن رخ مي داده است، بدن خود را ترميم كنند. بنابراين، اين فرضيه كه احتمالا تروپودهاي بزرگ كوتاه دست، به اين علت كه بعد از سقوط توانايي ترميم را نداشته اند قادر به سريع دويدن هم نبوده اند، حداقل در مورد آلوزاروسها، رد مي شود. آلوزاروسها، بعد از سقوط و مجروح شدن، بارها خود را ترميم كرده اند.
در سال ۱۹۹۵، جيمز فارلو، از دانشگاه اينديانا پوردو عنوان كرد كه تي ركس، نمي توانسته سريعتر از ۲۰مايل در ساعت(۳۲ كيلومتر در ساعت) بدود، زيرا اگر مي توانست، چنان شديد سقوط مي كرد و چنان شديد به زمين مي خورد كه در اثر اين زمين خوردن مي مرد. وزن تي ركس حدود ۶ تن و ارتفاع آن بيش از ۲۰ فوت(۶ متر) بوده است اما آلوزاروس اندكي كوچكتر بود، حدود ۳ تن وزن و ۵ ۱۶ فوت(۵ متر) طول داشت. فارلو مي گويد كه تحليل روچيلدبا فرضيه وي سازگار است زيرا آلوزاروس كوچكتر از تي ركس بوده است(جرم كمتر آلوزاروس، شدت برخورد را كمتر مي كرد در نتيجه جانور مي توانست بعد از سقوط، خود را ترميم كند). گيگانتوزاروس و تي ركس كاملا هم اندازه بودند، بنابراين ممكن است گيگانتوزاروس دونده اي تندرو بوده و يا اين گونه نبوده باشد.

آلوزاروس دايناسوري بزرگ و گوشتخوار بود. اين جانور، بزرگترين گوشتخوار آمريكاي شمالي در طي دوره ژوراسيك پسين بود. ● آناتومي آلوزاروس، درنده قدرتمندي بود ...

● آناتومي كاركارودونتوزاروس، گوشتخواري بزرگ از دوره كرتاسه بود. اين كارنوزارشمال آفريقا، دمي بزرگ، بدني حجيم و استخوانهايي سنگين داشت. بازوهاي اين داي ...

تي ركس، دايناسور گوشتخوار بزرگي بود كه در دوره كرتاسه پسين، حدود ۸۵ تا ۶۵ ميليون سال قبل، در محيطهاي مرطوب، نيمه حاره اي، در جنگلهاي باز نزديك رودخانه ...

● هوش تي ركس، دايناسور نسبتا با هوشي بوده است. اگرچه در تي ركس، نسبت اندازه مغز به جرم بدن بسيار كوچك است، اما از دايناسورهاي ديگر بزرگتر مي باشد. مغز ...

دانلود نسخه PDF - گيگانتوزاروس