up
Search      menu
داروها :: مقاله کچلي PDF
QR code - کچلي

کچلي

درمان هاي دارويي در درمان آلوپسي آندروژنيک

آلوپسي آندروژنيک يا کچلي با الگوي مردانه، يکي از شايع ترين اشکال کچلي است که بيش از ۵۰ درصد مردان دچار آن مي شوند. ريزش مو با پسرفت مو در خط رويش آن در ناحيه پيشاني شروع مي شود و با نازک شدن مو و از دست رفتن آن در ناحيه فرق سر پيشرفت مي کند.
اغلب اين دو ناحيه ريزش مو در مراحل پيشرفته تر بيماري به يکديگر مي پيوندند و موجب کچلي کل ناحيه بالاي سر مي شوند. در بيشتر موارد الگوي کچلي مردانه به شکل حرف M لاتين است. آلوپسي آندروژنيک تنها يک تظاهر فيزيکي نيست....
اغلب مردان، موي سر را با جذابيت و نيرومندي مرتبط مي دانند، بنابراين هنگامي که موهايشان مي ريزد، اعتماد به نفس خود را از دست داده و از ظاهرشان ناراضي مي شوند. مطالعات نشان داده اند عواملي مانند جواني، تجرد و اعتماد به نفس پايين پيش از ريزش موها، موجب مي شوند مردان بيشتر از ريزش موهايشان آسيب رواني ببينند. همچنين شيوع افسردگي و اضطراب در ميان مرداني که ريزش موهايشان را تجربه مي کنند، بيشتر است. بنابراين ضروري است که پزشکان ارزش رواني درمان آلوپسي آندروژنيک را در هنگام تجويز دارو در نظر بگيرند. در حال حاضر دو درمان دارويي براي آلوپسي آندروژنيک مورد تاييد قرار گرفته است: ماينوکسيديل و فيناسترايد.
● ماينوکسيديل
محلول موضعي ماينوکسيديل اولين داروي مورد تاييد اداره نظارت بر غذا و داروي آمريکا است که براي درمان آلوپسي آندروژنيک وارد بازار شد. اين دارو ابتدا به شکل خوراکي براي درمان فشارخون بالا به کار مي رفت که به تدريج آثار آن در پرپشت کردن موها مشاهده شد. مکانيسم اثر واقعي ماينوکسيديل در رشد موها کاملا مشخص نيست؛ هرچند که مکانيسم هايي مانند طبيعي کردن ساختار فوليکول موها، تبديل موهاي کرکي شکل به موهاي ضخيم و تکامل يافته و افزايش تعداد فوليکول هاي مو که در فاز آنانژن رشد مو هستند، براي اين دارو مطرح شده اند. مسلما مکانيسم اثر اين دارو در درمان آلوپسي آندروژنيک ارتباطي با خاصيت اتساع عروق آن ندارد، زيرا حتي در غياب خون رساني، مو به رشد خود ادامه مي دهد.
ماينوکسيديل به صورت محلول هاي موضعي ۲ و ۵ درصد و شکل کف ۵ درصد موجود است و در اغلب مناطق دنيا همه اين اشکال به صورت غيرنسخه اي در اختيار بيماران قرار مي گيرند. دو مطالعه دوسو کور گذشته نگر که دارونما در آنها مورد استفاده قرار گرفته بود، نشان دادند هر دو دوز ماينوکسيديل بيشتر از دارونما در رشد مو موثرند.
طي يک دوره دو ساله، ريزش مو در بيماران تحت درمان با هر دو دوز اين دارو کاهش يافت، ولي در بيماران دريافت کننده دارونما ريزش مو همچنان ادامه داشت. از سويي، پس از گذشت شش ماه از قطع مصرف ماينوکسيديل، ريزش مو در گروه تحت درمان با ماينوکسيديل و دريافت کنندگان دارونما يکسان بود. مطالعات تکميلي نشان داده اند که محلول پنج درصد ماينوکسيديل در مقايسه با محلول دو درصدي آن اثربخشي بيشتري در درمان آلوپسي آندروژنيک دارد.
يک مطالعه باليني يک ساله نيز در ۲۰ هزار بيمار دريافت کننده ماينوکسيديل موضعي، افزايش خطر بستري در بيمارستان يا مرگ را مورد ارزيابي قرار داد. در انتهاي مطالعه مشخص شد مصرف ماينوکسيديل موضعي موجب افزايش خطر بستري در بيمارستان يا مرگ نمي شود. اين مطالعه بر ميزان وقوع مشکلات قلبي عروقي تمرکز داشت و دريافت که مصرف کنندگان ماينوکسيديل در خطر وقوع مشکلات قلبي عروقي، تفاوتي با گروه کنترل ندارند. به علاوه ارزيابي اين بيماران در ماه ۶، ۹ و ۱۲ پس از شروع مصرف ماينوکسيديل نشان داد که اين ترکيب در کاهش ريزش مو موثر بوده است.
ماينوکسيديل در مرداني که کچلي ناحيه پيشاني يا فرق سر را تجربه کرده اند يا موهايشان نازک شده، قابل قبول بوده است. هر چند که به دنبال مصرف اين دارو رشد موي حاصل شده ارتباطي با تشکيل موي جديد ندارد، اما در تغيير شکل موهاي موجود و تبديل آنها به موهاي ضخيم تر کارآمد است. همچنين دوام موهاي جديد بيشتر خواهد بود.
ماينوکسيديل رشد مو در مردان را بهبود مي بخشد، ولي کاربرد آن در درمان آلوپسي آندروژنيک بحث برانگيز است، زيرا در صورتي که بيمار مصرف ماينوکسيديل را قطع کند، ريزش مو آغاز مي شود. براي مرداني که ماينوکسيديل را تجويز مي کنيد، بهتر است در صورتي که مي توانند آن را به خوبي تحمل کنند، دوزاژ ۵ درصدي تجويز شود. به بيماران توصيه کنيد که محلول ماينوکسيديل را براي به حداقل رساندن عوارضي مانند چرب کردن مو و به حداکثر رساندن اثربخشي، مستقيم بر کف سر بمالند.
براي بيمار توضيح دهيد که ميزان پاسخ دهي افراد به ماينوکسيديل متفاوت است. در مورد بيماراني که خارش پوست سر دارند، بهتر است همراه ماينوکسيديل، کورتيکواستروئيد تجويز شود. بيماران نبايد پيش از گذشت چهار تا شش ماه از شروع درمان، انتظار پاسخ دهي به درمان داشته باشند و تا گذشت حداقل يک سال از شروع درمان حداکثر اثر درماني مشاهده نمي شود. در مجموع، ماينوکسيديل دارويي بي خطر و اثربخش در درمان کچلي با الگوي مردانه است و بيماران بايد بدانند که اثربخشي آن بستگي به تداوم مصرف دارد.
● فيناسترايد
داروي ديگري که براي درمان آلوپسي آندروژنيک توصيه شده، فيناسترايد خوراکي است. فيناسترايد، مهارکننده ايزوآنزيم ۵ آلفا ردوکتاز تيپ دو است که در ريشه غلاف موي سر، آنزيم غالب است. با مهار آنزيم ۵ آلفا ردوکتاز، فيناسترايد تبديل تستوسترون به دي هيدروتستوسترون را مهار مي کند.
مطالعات نشان داده اند که فيناسترايد يک ميلي گرمي سطح دي هيدرو تستوسترون را در سر تا ۶۰ درصد کاهش مي دهد. مطالعات باليني متعددي اثربخشي فيناسترايد را در اين زمينه به اثبات رسانده اند.
در برخي از اين مطالعات ديده شده که فيناسترايد يک ميلي گرمي اثرات مثبتي در افزايش تعداد مو در مردان مبتلا به ريزش مو در قسمت وسط و فرق سر در مقايسه با دارونما داشته است. پس از يک سال از شروع درمان با فيناسترايد، رشد مو اتفاق مي افتد و دارو بايد براي حفظ موهاي تازه رشد کرده ادامه يابد.
به طور معمول شواهدي از رشد مو طي چهار ماه اول شروع درمان با فيناسترايد وجود دارد، ولي بيماران بايد درمان را براي مدت حداقل ۲۴ ماه پس از شروع اثربخشي دارو ادامه دهند. مطالعات نشان داده اند که فيناسترايد ريزش مو را در ۸۰ درصد بيماران مبتلا به ريزش مو در ناحيه فرق سر و ۷۰ درصد بيماران با ريزش موي ناحيه پيشاني درمان مي کند. به علاوه رشد مجدد مو در ۳۷ درصد از مردان با ريزش موي ناحيه پيشاني و ۶۱ درصد از مردان با ريزش موي فرق سر تحت درمان با اين دارو اتفاق مي افتد. اداره نظارت بر غذا و داروي آمريکا تجويز فيناسترايد را در بيماران ۱۸ تا ۴۱ ساله مبتلا به انواع خفيف تا متوسط کچلي با الگوي مردانه پيشنهاد کرده است.
به بيمارانتان اطلاع دهيد که به دنبال مصرف اين دارو تغييري در تراکم موها اتفاق نمي افتد و نقش اين دارو، حفظ موهاي موجود است. در سنين باروري به دليل خطر بروز ناهنجاري هاي مادرزادي دستگاه تناسلي خارجي، بايد هشدارهاي لازم پيش از تجويز اين دارو داده شود.
● ساير داروها
نقش داروهاي متعددي در درمان مبتلايان به آلوپسي آندروژنيک بررسي شده است. چند مطالعه کوچک ترکيب درماني ترتينوئين موضعي و ماينوکسيديل موضعي را در رشد موها تاييد کرده اند. البته اين دارو را نمي توان در يک محلول ترکيبي تجويز کرد و بايد در ساعات مختلفي تجويز شود.
به علاوه گروهي از بيماران نمي توانند تحريک و خارش ناشي از محلول موضعي ترتينوئين را تحمل کنند. مصرف روزانه اسپيرونولاکتون ۲۰۰ ميلي گرمي نيز اثرات آنتي آندروژني خفيفي دارد و مي تواند در درمان اين عارضه نسخه شود؛ هر چند اسپيرونولاکتون براي اين منظور به طور گسترده مصرف نشده است.

دانلود نسخه PDF - کچلي