up
Search      menu
گیاه شناسی :: مقاله کيتر يديوميکوتا PDF
QR code - کيتر يديوميکوتا

کيتر يديوميکوتا

شاخه کيتر يديوميکو تا

شاخه کيتر يديوميکوتا Chytridiomycota
شاخه کيتريديوميکوتا داراي تنها يک رده chytridiomycetes بوده و فقط اعضايي از سلسله قارچها را در بر مي گيرد که در برخي مراحل زندگيشان سلولهاي متحرک توليد مي کنند. به استثناي چند گونه با سلولهاي پرتاژک (polyflagelate)، سلولهاي متحرک اين موجودات (زئوسپورو گامت) تنها يک تاژک شلاقي عقبي دارند. صفات ديگر گونه هاي اين شاخه که متداول بوده وممکن است ساير قارچها هم آنها را نشان دهند عبارتند از :
(1) ساختار پيوسته يا تال، هم ياخته (coenocytic) ساختار کروي يا تخم مرغي شکل، ريسه ساده طويل يا ميسليوم خوب توسعه يافته
(2) تبديل تخم به يک اسپور استراحتي يا مقاوم يا (resting spore) اسپورانژيوم استراحتي، يا در يک راسته، رشد آن به يک تال ديپلوئيد ختم ميشود. ديوار سلولي اين قارچها حاوي کيتين و گلوکان است. سلولز فقط در يک گونه ثابت شده است ؛ هاي پاتوژن گياهي از جمله : ,Olpidum ,synchytrium physoderna maydis و Urophlyctis alfalfa
گونهS.endobioticum باعث بيماري مهمي در سيب زميني به نام بيماري زگيل سياه مي گردد در حالي که O.brassicae بيمارگر ريشه کلم است و ناقل مهمي براي تعدادي از ويروسهاي گياهي بااهميت اقتصادي، مي باشد.
گونه هايي اندوبيوتيک (endobiotic) هستند که کاملا داخل سلولهاي ميزبانشان زندگي مي کنند. تال بالغ توسط ديوار سلولي احاطه مي شود. گونه هاي ديگر، اپي بيوتيک (epibiotic) هستند و اندامهاي توليد مثلي خود را در سطح ميزبان زنده و برخي تکه هاي مواد آلي بي جان توليد مي کنند و اندامهاي جذبي آنها درون يافتهاي مرده يا زنده که روي آن زندگي مي کنند فرورفته است. در اشکال هولوکارپيک (holocarpic) تال به طور کامل ممکن است به يک يا چند اندام توليد مثلي تبديل شود. در گونه هاي ديگر، اندامهاي توليد مثلي فقط از يک قسمت تال يا شبه ريشه يا ريزوئيد مجزا ايجاد مي شود که آنها يوکارپيک (eucarpic) ناميده مي شوند. هر تالي که فقط يک مرکز رشدي و توليد مثلي واحد توليد کند، تک مرکزي يا تک کانونه (monocentric) است. اگر بيش از يک مرکز رشدي توليد گردد، چند مرکزي يا چند کانونه (polycentric) ناميده مي شود.
تکثير غيرجنسي در کيتريدها توسط زئوسپورهاست که در اسپورهاست که در اسپورانژ توليد مي شوند. در اوايل توسعه، اسپوانژ حاوي پروتوپلاسم تقسيم نشده يا هسته هاي فراوان است. همچنانکه اسپورانژيوم توسعه مي يابد کل پروتوپلاست به بخشهاي تک هسته اي کوچک و فراوان تقسيم مي شود که هر يک به صورت زئوسپوري با تاژک عقبي در مي آيند. زئوسپورها ممکن است زماني که اسپورانژيوم تخليه مي شود از طريق يک يا چند پستانک (papilla) ظاهر شوند. يک پستانک يا پاپيل تخليه (discharge papilla) در ديوار اسپورانژيوم يا در نوک لوله خارج شده از آن تشکيل مي شود.
در برخي گونه ها تجمع ريبوزومي، ساختار مشخص و جالبي است که کلاهک هسته اي (nuclear cap) ناميده مي شود.
روشهاي گوناگون پلاسموگامي کيتريدها :
1- آميزش پلانوگامتي (planogametic copulation) :
الف) تلقيح پلانوگامتهاي همسان : دو گامت که از نظر شکل ظاهري مشابه اما از نظر فيزيولوژيکي متفاوتند، در آب شنا کرده و براي تشکيل يک زيگوت متحرک ترکيب مي شوند، در برخي گونه ها، گامتهاي حاصله از يک گامتانژيوم در محل توليد ترکيب نخواهند شد.
ب) تلقيح پلانوگامتهاي غيرهمسان: يکي از پلانوگامتها به طور قابل توجهي بزرگتر از ديگري است. ترکيب در آب انجام ميشود و يک تخم متحرک تشکيل مي گردد.
ج) باروري يک گامت ماده غير متحرک (تخمک)
توسط يک گامت نر متحرک (آنتروزوئيد) :
گامتهاي متحرک از گامتانژ نر (گاهي به نام آنتريدي) به داخل آب آزاد مي شوند و شنا مي کنند. برخي از آنها به گامتانژ ماده (گاهي به نام ااگونيوم) مي رسند. سپس به گامت نر داخل ااگونيوم مي شود و با تخمک درون آن ترکيب مي گردد.
2-آميزش گامتانژي (gametangial copulation) :
در کيتريدها اين روش توسط انتقال پروتوپلاست کامل يکي از گامتانژيومها به داخل ديگري انجام مي شود.
3- سوماتوگامي يا تن آميزي (somatogamy) :
اين روش ترکيب ساده ساختارهاي رويشي است. در برخي کيتريدها ترکيب ميان رشته هاي ريزوئيدي مقدمه اي براي تشکيل يک اسپور استراحتي است.
راسته اسپيزلوميستال ها (spizellomycetales) :
جنس Olpidium عضوي از راسته Spizellomycetales است که نزديک 30 گونه انگل گياهي اندوبيوتيک و هولوکارپيک روي جلبکها، خزه ها و گرده، برگ و ريشه هاي گياهي گلدار دارد. توسعه در اين جنس اگزوژنوس مونوسنتريک است. يکي از گونه هاي بسيار معروف O.brassicae است که ناقل تعدادي از ويروسهاي گياهي است. اين گونه عموما به ريشه هاي کلم حمله مي کند.
راسته کيتريديالها (chytridiales) :
جنس Synchytrium :
آنها قارچهايي اندوبيوتيک، هولوکارپيک با اسپورانژ فاقد دريچه (Inoperculate) هستند. در اين جنس تال به صورت کلني بوده و توسعه آن اگزوژنوس چند مرکزي يا پلي سنتريک است و به چندين اندام توليد مثلي (اسپورانژ يا گامتانژ) تقسيم مي شود که با يک غشاي عمومي پوشش يافته و يک سور را تشکيل مي دهند. بهترين گونه شناخت شده اين جنس S.endobioticum است. قارچ باعث برزگ شدن سطح سلولها (hypertrophy) و افزايش تعداد آنها (hyperplasia) در سيب زميني آلوده شده و آنها را به بافتهاي زگيلي تبديل مي کند. غده ها هم ممکن است به بيرون از خاک توسعه يابند، که در اين صورت آنها سبز بوده و توده اي از بافتهاي برگ مانند به وجود مي آورند.

دانلود نسخه PDF - کيتر يديوميکوتا