up
Search      menu
زمین شناسی,جغرافیا :: مقاله کودهاي بيولوژيک PDF
QR code - کودهاي بيولوژيک

کودهاي بيولوژيک

تثبيت ازت در خاک

کودهاي بيولوژيک که با استفاده از ميکروارگانيسم هاي مفيد خاک توليد مي شوند در سالهاي اخير مورد توجه بيشتري قرار گرفته اند . مشکلات اقتصادي ناشي از افزايش رو به رشد بهاي کود هاي شيميايي از يک سو و مسائل زيست محيطي مرتبط با مصرف غير اصولي اين کودها از قبيل ايجاد آلودگيهاي محيطي . افت سطح حاصلخيزي خاک و کاهش کيفيت محصولات از سوي ديگر ، موجبات اين حسن توجه را فراهم آورده اند. تلاش براي بهره گيري از سيستم هاي بيولوژيک تثبيت کننده ازت به عنوان مناسبترين جايگزين براي کودهاي ازتي ابعاد گستره تري يافته و جلوه هاي روشني از امکان تحقق آرمان ديرينه محققان براي استفاده از اين پديده مفيد در کشت محصولات استراتژيک مانند انواع غلات ظاهر شده است . يکي از روشهاي توليد کود هاي بيولوژيک استفاده از باکتريهاي هميار ( Associative ) است .
همياري بين باکتريها و گياهان که همياري همزيستي ( Associative Symbiosis ) نيز ناميده مي شود به معني ارتباط متقابلا مفيد بين باکتريها و گياهان بدون تشکيل اندام همزيستي خاص مي باشد . پتانسيل واقعي تثبيت ازت به اين روش در حدي است که ميتواند تا 50 درصد از ازت مورد نياز گياه را تأمين نمايد .
دلايل تثبيت ازت به روش همياري
- افزايش ازت کل تثبيت شده در بعضي مناطق که تثبيت ازت به روش همياري مي تواند بهترين دليل براي اين افزايش باشد ؛
- احياي استيلن به اتيلن توسط قطعات ريشه ، ريشه و خاک اطراف آن و همچنين توسط گياه دست نخورده ؛
- وارد شدن N 15 از N2 15 به بعضي گياهان
انواع همياري
1- همياريهاي فيلوسفري
فيلو سفر ( سطح برگ گياهان ) به دليل عرضه رطوبت و ترکيبات مختلفي از جمله کربوهيدراتها ، جايگاه مناسبي براي فعاليت بعضي ميکروارگانيسمها به شمار مي رود . باکتريهاي گرم منفي و حاوي رنگدانه هاي زرد و مخمرها در فيلوسفر فراوان تر هستند . بعضي از باکتريهاي هتروتروف و سيانو باکتريهاي موجود در سطح برگ مي توانند ازت مولکولي هوا را تثبيت کنند . اين باکتريها از انواع هوازي ، بيهوازي و هتروتروفهاي اختياري هستند .
گياهان ميزبان از جنسهاي مختلف گياهي بوده و از نظر جغرافيايي در تمام نقاط دنيا پراکنده هستند ولي به دليل بالا بودن ميزان رطوبت در مناطق حاره ، فيلوسفر گياهان اين مناطق شرايط مناسب تري را براي فعاليت ميکروارگانيسمهاي تثبيت کننده ازت فراهم مي کند . باکتريهاي تثبيت کننده ازت در فيلوسفر بيشتر متعلق به خانواده انتروباکترياسه و ازتوباکترياسه هستند . ميزان تثبيت ازت توسط اين همياري در حد چند کيلوگرم در هکتار برآورد شده است .
2- همياريهاي ريزوسفري
همياري بين باکتريهاي تثبيت کننده ازت به روش همياري و گياهان ميزبان بدون تشکيل اندام تمايز يافته خاصي در ريشه اين گياهان صورت مي گيرد. باکتريهاي هميار ، علاوه بر تثبيت ازت مي توانند با ترشح مواد رشد باعث افزايش رشد گياه شوند . اولين مورد همياري باکتريها و گياهان در سال 1972 ميان باکتري ازتو باکتر پاسپالي و گياه پاسپالوم نوتاتوم گزارش گرديد. بر آورد شده است که اين باکتري مي تواند در همياري با گياه ميزبان ساليانه 90 کيلوگرم در هکتار ازت تثبيت نمايد .همچنين مشخص شده است که مقادير قابل توجهي ازت در اراضي کشاورزي مناطق گرمسير ( حاره ) مخصوصا در کشتزار هاي برنج و نيشکر و همچنين در مراتع تثبيت مي شود و بررسيها نشان داده است که گياه برنج مي تواند 20 تا 30 درصد از نياز ازتي خود را از طريق تثبيت بيولوژيک ازت تامين نمايد.
بعد از کشف همياري بين باکتري ازتو باکتر پاسپالي و گياه پاسپالوم نوتاتوم ، همياري باکتريها .گراس علفي و غلات در زيست – بومهاي طبيعي و کشاورزي در حد وسيعي مورد مطالعه قرار گرفت . اين مطالعات منجر به شناسايي جنسها و گونه هايي جديدي از باکتريهاي تثبيت کننده ازت مانند آزوسپيريلوم ، کلبسيلا ، هرباسپيريلوم ، انتروباکتر ، اروينيا ، باسيلوس ، استوباکتر و باکتريهاي شبه سودوموناس گرديد. از اين باکتريها ، مهمترين باکتري که در سالهاي اخير توجه زيادي را به خود جلب کرده است باکتري آزوسپيريلوم مي باشد.
همياري باکتريهاي جنس آزوسپيريلوم و گياهان
اکولوژي و گياهان ميزبان
آزوسپيريلوم يکي از مهمترين ميکروارگانيسم هاي تثبيت کننده ازت در مناطق گرمسير مي باشد. اين باکتري با گياهان تک لپه اي مختلفي از جمله غلات مهم زراعي مانند گندم ، برنج ، ذرت و گياهان ديگر مانند سورگوم ، نيشکر ، ارزن ، چاودار ، و گراسهاي علفي مانند ديجيتاريا و کالار گراس و همچنين با تعدادي از گياهان دو لپه اي بصورت همياري زيست مي کند . پراکنش جغرافيايي ازوسپيريلوم بسيار گسترده مي اشد ، بطوريکه وجود اين باکتري در خاک و ريشه گياهان مناطق معتدل سرد و گرمسير دنيا گزارش شده است. ولي فراواني آن در مناطق گرمسير بيشتر است .
طبقه بندي
باکتريها جنس ازوسپيريلوم از خانواده اسپيريلاسه مي باشد. جنسهاي ديگر اين خانواده آکواسپيريلوم ، هر باسپيريلوم و کامپيلوباکتر هستند. در مورد تاريخچه بايد گفت که در سال 1922 بيجرينک باکتري جديدي کشف کرد و ابتدا آن را ازتوباکتر اسپيريلوم ناميد ولي در سال 1925 نام آن را به اسپيريلوم ليپوفروم تغيير داد. توانايي تثبيت ازت توسط اين باکتري در سال 1963 بوسيله بکينگ با روش ايزوتوپي 15N مشخص گرديد. در سال 1978 تاراند و همکاران با تعيين درصد مولي گوانين و سيتوزين DNA باکتري ، نام ازوسپيريلوم را براي اين جنس پيشنهاد کردند زيرا درصد مولي گوانين و سيتوزين DNA اين باکتري برابر 71 – 69 بدست آمد که بسيار بيشتر از درصد مربوط به جنس اسپيريلوم بود.
تاکنون بر اساس خصوصيات ظاهري و قرابت ژنتيکي ، پنج گونه از باکتريهاي اين جنس به نامهاي برازيلنس ، ليپوفروم ، آمازوننس ، هالوپريفرنس و ايراکنس شناسايي شده و مورد تاييد قرار گرفته است.
تاثير آزوسپيريلوم بر عملکرد گياهان مختلف
بر اساس شرايط انتخاب شده مانند تعداد باکتريهاي موجود در مايه تلقيح ، مقدار ماده آلي و معدني خاک ، مخلوط کردن سويه هاي مختلف و نوع گياه ميزبان ، افزايش عملکردي از 10 تا 30 درصد در عملکرد دانه و وزن خشک گياهان گندم ، ذرت و سورگوم در نتيجه تلقيح با آزوسپيريلوم گزارش شده است . تلقيح چاودار ، جو و گندم با آزوسپيريلوم برازيلنس ، عملکرد دانه برنج به ميزان 7 16 ، گندم 8 21 ، جو 6 26 ، سورگوم 8 26 تا 3 81 ، يولاف 8 43 ، و ارزن 25 66 درصد افزايش يافته است .
تلقيح گندم بهاره با آزوسپيريلوم ليپوفروم در شرايط گلخانه و مزرعه ، عملکرد دانه را از 8 تا 32 درصد ، ازت کل دانه را از 10 تا 15 درصد و وزن هزار دانه را از 13 تا 23 درصد افزايش داده ولي ازت کل اندام هوايي افزايش نيافته و ميزان صرفه جويي در مصرف کود ازته در نتيجه تلقيح با آزوسپيريلوم ، به ميزان 30 درصد کود ازته مصرفي گزارش شده است . ميزان افزايش وزن خشک نوعي ارزن در اثر تلقيح با سويهCd آزوسپيريلوم تا حد 5 18 درصد گزارش شده است.
وزن خشک و ازت کل اين گياه در آزمايش ديگري که انجام شده ، از 50 تا 200 درصد افزايش يافته است در اين آزمايش ، مقدار افزايش ازت کل اندام هوايي گياه ذرت 15 تا 37 درصد گزارش گرديده است.
تلقيح بذر گياه ذرت با آزوسپيريلوم در حد 107 باکتري به ازاي هر بذر ، افزايش وزن خشک اندام هوايي و وزن خشک ريشه را به دنبال داشته است ولي اين افزايش در حد معني داري نبوده در صورتي که سطح ريشه تا حد معني داري افزايش يافته است ، در اين آزمايش با افزايش تعداد باکتريهاي تلقيح شده به بذر از 107 به 109 ، سطح ويژه ريشه ، وزن خشک ريشه و اندام هوايي تا حد معني داري کاهش پيدا کرده است . مشاهده شده که تاثير تلقيح بذر ذرت و يا گياهچه ذرت با همديگر اختلافي نداشته است.
همچنين وقتي مقدار ماده آلي موجود در مخلوط کشت گياه به بيش از 1 درصد وزني رسيده ، سطح ويژه ريشه افزايش پيدا نکرده است. افزايش عملکرد دانه گندم تا حد 25 درصد و افزايش ازت کل اندام هوايي تا حد 39 درصد نيز گزارش شده است ، در اين آزمايش سويه هاي جدا شده از واريته هاي بومي گندم در مقايسه با سويه SP108st آزوسپيريلوم ليپوفروم ، اين افزايش ها را باعث شده اند ، از اين نتايج ، مي توان فهميد که باکتريهاي بومي همياري بهتري با واريته هاي گياهان بومي ايجاد مي کنند و علت آن هم مي تواند سازگاري با شرايط محيطي و توانايي رقابت بيشتر اين باکتريها نسبت به باکتريهاي غير بومي ( مانند سويه SP108st در اين آزمايش ) باشد.
آزمايشهاي مزرعه اي انجام شده در برزيل نشان داده که تلقيح بذر گندم با دو سويه -nir آزوسپيريلوم برازيلنس جدا شده از ريشه هاي استريل سطحي شده گندم ، وزن خشک اندام هوايي را از 16 تا 69 درصد و ازت کل اندام هوايي را در مرحله خوشه رفتن گياه از 30 تا 89 درصد افزايش داده است ، در اين آزمايش تعداد آزوسپيريلوم هاي موجود در ريشه هاي استريل سطحي شده ( با کلرامين T ) با ازت کل اندام هوايي همبستگي نشان داده ولي تعداد اين باکتريها در ريشه هاي غير استريل با اندام هوايي همبستگي نداشته است . در اين بررسي ، چون افزايش ازت کل بيشتر از افزايش وزن خشک گياه گرديده نتيجه گرفته شده که تلقيح آزوسپيريلوم باعث افزايش جذب ازت توسط گياه گرديده است.
در آزمايشهاي انجام شده در مصر ، تلقيح گياه ذرت با آزوسپيريلوم در شرايط گلخانه اي ، وزن خشک را تا 2 برابر و ازت کل را تا 57 1 برابر افزايش داده است و اين افزايش ها با افزايش توليد ATP در ريزوسفر و فعاليت نيتروژناز و تعداد آزوسپيريلومها در ريزوسفر ( 6 1 برابر ) همبستگي داشته است.علاوه بر اين ، اضافه کردن کاه ذرت به مقدار 5 درصد وزني به خاک ، باعث افزايش تعداد ميکروارگانيزمها در ريزوسفر ( بصورت افزايش ATP به مقدار 1 4 برابر ) ، افزايش تثبيت ازت به صورت فعاليت آنزيم نيتروژناز به مقدار 92 3 برابر ، افزايش وزن خشک ( 76 1 برابر ) و افزايش ازت کل گياه گرديده است. در اين آزمايش اشاره شده که اضافه کردن کاه همراه با تلقيح آزوسپيريلوم ، شرايط مناسبي را براي انجام تثبيت ازت توسط اين باکتري فراهم نموده و فعاليت آنزيم نيتروژناز ، 54 5 برابر ، وزن خشک تا حد 43 3 برابر و ازت کل به مقدار 96 1 برابر نسبت به شاهد افزايش نشان داده است. در شرايط مزرعه اي ، تلقيح گياه گندم با آزوسپيريلوم باعث افزايش کاه از 5 1 تا 7 1 برابر ، عملکرد دانه از 8 1 تا 7 2 برابر و ازت کل از 2 1 تا 3 1 برابر شده است و کاربرد 200 کيلوگرم ازت در هکتار ، فعاليت نيتروژناز را تا حد زيادي کاهش داده و اثر تلقيح با آزوسپيريلوم وقتي معني دار شده که مقدار مصرفي حدود 45 کيلوگرم در هکتار بوده است.
بر اساس تحقيقات فاليک و اوکن ( 1978 ) ، براي افزايش سطح ويژه ريشه ذرت ، تعداد آزوسپيريلوم بايد به حداقل ده برابر جمعيت ميکروبي ريزوسفر باشد. اين محققان اظهار کرده اند که افزايش سطح ويژه ريشه ، خصوصيتي است که ويژه آزوسپيريلوم مي باشد زيرا آزوسپيريلوم توانايي رقابت با ساير باکتريها در اشغال جايگاههاي موجود بر روي ريشه را دارد. در اين تحقيقات ، استفاده از 109 باکتري آزوسپيريلوم براي هر گياه باعث کاهش وزن خشک اندام هوايي و کاهش سطح ويژه ريشه گرديده است . اين محققان علت احتمالي کاهش سطح ويژه ريشه در گياهچه هاي ذرت را به توليد مقدار زياد هورمونهاي اکسين ، سيتوکينين و جيبرلين توسط آزوسپيريلوم نسبت داده اند ، زيرا مقدار زياد اين هورمونها باعث توقف رشد ريشه مي گردد. تلقيح با آزوسپيريلوم از طريق افزايش سيستم ريشه ، باعث افزايش جذب P ، N و K توسط ريشه ذرت و سورگوم شده است ، علاوه بر اين ، زمان لازم براي گلدهي و خوشه دهي گياه Setaria italic کاهش يافته است.
آزمايشهاي گلخانه اي که با روش 15 2 N يا با روشن رقت ايزوتوپي 15 N انجام گرفته نشان داده ازت مولکولي ( 2N ) در ترکيبهاي گياهان تلقيح شده وارد شده است ولي مقدار ازت تثبيت شده اي که توسط باکتري به گياه وارد شده ناچيز بوده است . تلقيح گياه گندم ( گياه 3 C ) ، سورگوم و پانيکوم ( گياهان 4 C ) با آزوسپيريلوم برازيلنس در سيستمهاي استريل و غير استريل باعث خوشه دهي و گلدهي زودتر شده و وزن کل اندام هوايي ، وزن کل ريشه ، ازت کل ، ارتفاع گياه و طول برگ ، تا حد زيادي افزايش يافته است . همچنين در گندم ، تلقيح باعث افزايش تعداد سنبلچه ها در سنبله ( خوشه ) گرديده ، رني و لارسون نيز افزايش وزن خشک و درصد ازت در گندم بهاره تلقيح شده با آزوسپيريلوم برازيلنس را گزارش کرده اند .
تلقيح بذر گندم با سويه –nir آزوسپيريلوم ليپوفروم همراه با کاربرد 40 کيلوگرم ازت در هکتار باعث افزايش عملکرد دانه به ميزان 30 درصد شده است و با کاربرد 80 کيلو گرم ازت در هکتار افزايش عملکرد دانه به 36 درصد رسيده است .در اين آزمايش ، عملکرد کاه گندم نيز به ترتيب 18 و 28 درصد افزايش پيدا کرده است ( در مقايسه با کاربرد 40 و 80 کيلوگرم ازت بدون تلقيح ) و تلقيح باعث صرفه جويي در ازت مصرفي به ميزان 40 کيلو گرم در هکتار شده است.
نتايج آزمايشهاي مزرعه اي انجام شده ، توسط ريندرز و ولاساک نشان داد که تلقيح بذر گندم با آزوسپيريلوم ، بطور متوسط باعث افزايش عملکرد دانه ، از 9 تا 15 درصد گرديده است.
تلقيح گندم در شرايط مزرعه ، با آزوسپيريلوم برازيلنس باعث افزايش وزن خشک گياه از 13 تا 15 درصد و افزايش عملکرد دانه به ميزان 5 تا 7 درصد شده و همچنين تلقيح باعث افزايش تعداد پنجه ها در واحد سطح و افزايش ازت کل شده است . آزمايش احياي استيلن نشان داده است که بيشترين مقدار تثبيت ازت در گياه Setaria italica در طي مرحله گلدهي صورت مي گيرد . تلقيح با آزوسپيريلوم در پتانسيل آبي برگ گياهان ذرت و سورگوم کشت شده در مزرعه نيز موثر بوده است.
آزمايشهاي انجام شده در لئوناردجار با خاکهاي مختلف استريل شده نشان داد که تلقيح گياهان ذرت و Setaria italic با سويه هاي مختلف آزوسپيريلوم برازيلنس ( 7 Sp ، 80 SP ، Cd ) و يک سويه محلي آزوسپيريلوم برازيلنس ، باعث شده که وزن خشک از 50 تا 100 درصد، ازت کل برگها از 50 تا 100 درصد و توليد اتيلن از 300 تا 1000 مول نانومول در گياه در ساعت افزايش پيدا کند و بيشترين ميزان اتيلن در درجه حرارت بالاي 30 C و شدت نور زياد، توليد گردد. افزايش هاي معني دار در وزن خشک و ازت کل گياه S.italica مشاهده گرديده، وزن خشک و ازت کل در شن به ترتيب 80 و 150 درصد ، در خاک لوم شني ، 80 و 75 درصد و در خاک لس ، 37 و 25 درصد افزايش پيدا کرده است. با استفاده از روشهاي تراز عملکرد ازت و رقت 15N مشخص شده که گندم بهاره تلقيح شده با آزوسپيريلوم ، در مرحله ساقه دهي ، 20 درصد ازت ( 15N و 14N ) بيشتر از گياهان تلقيح نشده داشته است ولي ميزان اين اختلاف ازت در دانه گندم ، کمتر بوده و سهم ازت مولکولي هوا به ازت کل دانه ها در گياهان تلقيح شده ، ناچيز بوده است . بر اين اساس نتيجه گرفته شده است که سهم ازت تثبيت شده بوسيله آزوسپيريلوم در تغذيه گندم بهاره ، بسيار کم مي باشد.
نتايج مشابهي نيز بوسيله لت بريج و ديويدسون (1983) گزارش شده و عنوان شده است که سهم ازت اتمسفري در تغذيه گياهان گندم مورد مطالعه ، در غياب کربوهيدراتهاي مناسب ناچيز مي باشد. در مواردي هم آزوسپيريلوم از طريق افزايش جذب يون نيترات بوسيله گياه باعث افزايش رشد گياه شده است. اين موارد در قطعات ريشه ذرت تلقيح شده با آزوسپيريلوم ، گندم رشد داده شده در سيستمهاي آب کشتي و در سورگوم کشت شده در شرايط مزرعه اي ، گزارش شده است.
تلقيح بذر گياه ذرت با سويه Cd يا سويه 7SP آزوسپيريلوم برازيلنس باعث افزايش جذب K ، 3NO + و -4PO2H از 30 تا50 درصد( نسبت به شاهد) گرديده است و نتيجه گرفته شده که افزايش جذب يونها در اثر تلقيح گياه با آزوسپيريلوم مي تواند نقش مهمي در افزايش رشد گياه داشته باشد. در شرايط کمبود عناصر غذايي ، آزوسپيريلوم مي تواند راند مان جذب عناصر غذايي اضافه شده را با کمک کردن به گياه در جذب اين عناصر بيشتر نمايد و اين نقش ، مشابه با نقش ميکوريز در بازيافت فسفر مي باشد.
گزارشهاي متعددي مبني بر اينکه تلقيح با آزوسپيريلوم ، فعاليت آنزيم نيتروژناز را در ريشه گياه افزايش داده است وجود دارد. به عنوان مثال ، آزمايشهاي گلخانه اي انجام شده با گياه Setaria italica تلقيح شده با سويه Cd آزوسپيريلوم باعث افزايش احياي استيلن توسط گياه دست نخورده شده است . مقدار اتيلن توليد شده ( ازت تثبيت ) به اندازه اي است که مي تواند باعث افزايش ازت کل گياه شود ( 1 تا 5 2 ميکرومول اتيلن در گياه در ساعت ). اوکن و همکاران ، بر اساس آزمايشهاي انجام شده با گاز 215N ، گزارش کرده اند که فقط حدود 5 درصد از ازت تثبيت شده به بافتهاي گياه انتقال مي يابد.
رني گزارش کرد که تلقيح گياه ذرت با سويه 7SP آزوسپيريلوم برازيلنس افزايشي برابر با 18 درصد در وزن خشک و ازت کل گياه را بدنبال داشته و از اين مقدار ، 6 12 درصد از ازت کل گياه ناشي از تثبيت ازت بوده است . گزارشهاي ديگري نيز مبني بر افزايش ازت کل گياه در خاکهاي فقير از ازت در نتيجه تثبيت ازت بوسيله آزوسپيريلوم ، در مورد سورگوم تلقيح شده با سويه Cd آزوسپيريلوم برازيلنس و گندم تلقيح شده با سويه 108SP آزوسپيريلوم ليپوفروم ، وجود دارد.
گزارشهاي متعددي هم از پاسخهاي عملکردي گياهان، در سطوح متوسط يا بالاي ازت در مورد ، سورگوم،گراسهاي علوفه اي و گندم، ارائه شده است.
با استفاده از روش رفت ايزوتوپي 15N براي کمي کردن سهم ازت حاصل از BNF ( تثبيت بيولوژيک ازت ) در تغذيه گياهان علفي مختلف ، نشان داده شده که گياه Brachiaria decumbens مي تواند حتي تا 40 درصد ازت مورد نياز خود را از طريق تأمين نمايد. گزارش شده که در مناطق گرمسيري تلقيح ذرت با آزوسپيريلوم ، مي تواند 10 تا 20 درصد از ازت مورد نياز را در اختيار گياه قرار دهد و با توجه به سطح زير کشت اين محصول ساليانه ميليونها تن کود ازته صرفه جويي مي شود.
سانتا و همکاران (2004) با انجام دو آزمايش مزرعه اي در برزيل ، تاثير تلقيح سويه هاي 7-RAM و 5-RAM از آزوسپيريلوم را بر روي ذرت رقم 909-Cargill برسي کردند. در اين آزمايش ، تاثير تلقيح سويه هاي مورد بررسي همراه با سطوح مختلف ازت يا بدون آن با شاهد بدون تلقيح مقايسه گرديدند. تلقيح ساده بذر ذرت با سويه 7-RAM عملکرد دانه را در مقايسه با شاهد افزايش داد ولي اين افزايش از نظر آماري معني دار نبود. تلقيح آزوسپيريلوم همراه با سطوح بالاي ازت باعث افزايش معني دار عملکرد دانه ، ازت کل دانه و چربي کل دانه ذرت در مقايسه با شاهد گرديد.افزايش عملکرد ذرت با کاربرد مايه تلقيح آزوسپيريلوم همراه با 150 کيلوگرم ازت در هکتار بدست آمد. تلقيح سويه 5-RAM نيز باعث افزايش عملکرد گرديد ولي اين افزايش از نظر آماري معني دار نبود. در هر دو آزمايش ، تلقيح سويه هاي 7-RAM و 5- RAM آزوسپيريلوم باعث صرفه جويي به ميزان 40 درصد در مصرف کود هاي ازته گرديد.
آزمايشهاي گلخانه اي انجام شده توسط بادي و همکاران در برزيل ، نشان داد که تلقيح گياه گندم با سويه هاي ، 2450SP ،107SP و 7SP آزوسپيريلوم برازيلنس ، تا مرحله گلدهي ، تأثيري در وزن خشک ، ازت کل با 15N نداشته و در مرحله آخر رشد ، يعني مرحله توليد دانه ، افزايش وزن خشک معني دار نشده ولي افزايش ازت کل دانه به مقدار زيادي افزايش يافته ، بطوري که اين مقدار بطور متوسط 44 درصد بيشتر از گياهان تلقيح نشده بوده است ، با روش 15N نشان داده شده که افزايش ازت کل در نتيجه تثبيت ازت توسط سويه هاي آزوسپيريلوم نبوده و ممکن است به دليل توليد هورمونهاي رشد بوسيله باکتريها يا افزايش جذب ازت خاک توسط گياه تلقيح شده با اين سويه ها باشد . در آزمايش مزرعه اي انجام شده توسط اين محققان ، تلقيح گياه گندم با سويه هاي 246SP ، 245SP آزوسپيريلوم برازيلنس و سويه AmYTr آزوسپيريلوم آمازوننس ، باعث افزايش معني دار وزن خشک و ازت کل اندام هوايي در مرحله گلدهي و افزايش ازت کل دانه در مرحله رسيدن گرديده، اين آزمايش اولين آزمايش بوده که در آن از آزوسپيريلوم آمازوننس براي تلقيح گياه گندم استفاده شده است ، هر سه سويه لز ريشه گندم جدا شده بودند. سويه هايي را که از ريشه يک گياه جدا شده و سپس براي تلقيح همان گياه مورد استفاده قرار مي دهند، سويه همولوگ مي نامند.
در اين آزمايش ، تلقيح با سويه هاي همولوگ نسبت به سويه هاي غير همولوگ تأثيري بيشتري در افزايش عملکرد گياه گندم داشته است. فريتاس و همکاران نيز افزايش عملکرد دانه و ازت کل در ذرت تلقيح شده با سويه 242SP آزوسپيريلوم ليپوفروم جدا شده از ريشه استريل سطحي شده ذرت را گزارش نموده و اشاره کرده اند که سويه غير همولوگ st109SP آزوسپيريلوم برازيلنس جدا شده از ريشه برنج ، چنين افزايشي را ايجاد نکرده است. در تمام غلاتي که مورد مطالعه قرار گرفته اند ، مشاهده شده که تثبيت ازت هميشه در طول مرحله زايشي نسبت به مراحل ديگر بيشتر بوده است، ولي بعضي از محققان دريافتند که تلقيح گندم در مراحل اوليه رشد رويشي مخصوصاً در مرحله پنجه دهي گندم موثر مي باشد. در مورد انتقال ازت تثبيت شده توسط ازوسپيريلوم به گياه ميزبان ، ونيگر و همکاران با استفاده از روش رقت ايزوتوپي 15N نشان دادند که 3 3 درصد از ازت موجود در ريشه و 6 1 درصد از ازت موجود در اندام هوايي گياه گندم تلقيح شده با آزوسپيريلوم برازيلنس ، منشاء اتمسفري دارد، همچنين قسمت اعظم ازت تثبيت شده در ريشه باقي مي ماند.
افزايش عملکرد در اثر تلقيح با ازوسپيريلوم ، به گياهان تک لپه مانند گياهان خانواده گندميان (گرامينه) و ساير گراسها محدود نمي شود ، آزمايشهاي انجام شده حاکي از اين است که تلقيح گياهان نخود که بطور طبيعي داراي گره بندي بوده اند، در شرايط گلخانه اي باعث افزايش معني دار تعداد گرهها شده است. در آزمايشهاي مزرعه اي ، تلقيح نخود با آزوسپيريلوم يک هفته بعد از جوانه زدن گياه، عملکرد دانه اين گياهان را افزايش داده ولي تاثيري در عملکرد وزن خشک نداشته است . همچنين تلقيح گياه ماش در شرايط گلخانه اي و مزرعه اي باعث افزايش فعاليت احياي استيلن ( تثبيت ازت) گرديده است. تلقيح آزوسپيريلوم ، همراه با ريزوبيوم ويژه گياه Hedysarum coronarium Sulla Clover در هفت روز بعد از جوانه زدن ، در مقايسه با ريزوبيوم تنها ، باعث افزايش احياي استيلن در اين گياه شده است.

تنش يا استرس Stress ، واژه‎اي است که اولين بار توسط دانشمندان علوم بيولوژيک در مورد موجودات زنده بکار برده شد. بعدها اين واژه از علم فيزيک گرفته شده و ...

سوخت بيولوژيک جديد که از قند ميوهجات بدست ميآيد نسبت به اتانول سنتي از جذابيت بيشتري برخوردار خواهند بود. جايگزين کردن سوختهاي فسيلي سرشار از کربن با ...

مقدمه: امروزه ديگر باغداري فقط بعنوان يک شغل نيست و بصورت يک حرفه و حتي يک هنر مطرح است که همانند يک هنرمند با استفاده ي بهينه از سرمايه و ابزار و نها ...

● کنترل بيولوژيک امروزه با استفاده گسترده از مواد شيميايي در باغات و مزارع که منجر به ريشه کن شدن نسل موجودات و عوامل بيماري زا ميشود بيم اين است که ح ...

● کنترل بيولوژيک - طبيعي؛ - کاربردي. کنترل بيولوژيک پديده اي طبيعي است که هدف آن تنظيم جمعيت موجودات مي باشد. کنترل بيولوژيک ممکن است به صورت طبيعي يا ...

کنترل بيولوژيک - طبيعي؛ - کاربردي. کنترل بيولوژيک پديده‌اي طبيعي است که هدف آن تنظيم جمعيت موجودات مي‌باشد. کنترل بيولوژيک ممکن است به صورت طبيعي يا ب ...

بعد از عمل رسوبگذاري، جانوران باعث تخريب رسوبات شده و تشکيل ساختمان هاي رسوبي را مي دهند که ساختمان هاي بيولوژيکي يا آثار فسيلي (tracefossil) ناميده م ...

کودهاي آلي اشاره استفاده از كودهاي آلي كه بصورتهاي مختلف بسته بندي و فله اي چه در كشاورزي و چه در گلخانه ها و گلدانهاي منازل استفاده مي شود امروزه از ...

دانلود نسخه PDF - کودهاي بيولوژيک