up
Search      menu
اجتماعی,سیاسی :: مقاله پدافندغيرعامل PDF
QR code - پدافندغيرعامل

پدافندغيرعامل

پدافندغيرعامل،ضرورتها و اهداف آن (2)

● اهداف مديريت بحران در پدافند غير عامل:
جنگ، حوادث جنگي و تروريستي داراي محتواي بسيار غني و علمي مي باشند، انواع جنگ ها، انواع سلاح ها، انواع مختلف صنايع دفاعي و غيره خود گواه اين مساله است، در واقع دفاع عامل به شدت در حال گسترش است. آفند ديگري هم نام برديم تحت عنوان آفند غير عامل که حدود ۶۰نوع جنگ راشامل مي شود. نمونه بارز آفند غير عامل فروپاشي اتحاد جماهير شوروي بود، که علي رغم قدرت دفاعي و بازدارندگي مناسب شوروي، در مقابل اين نوع آفند شکست خورد. حضرت امام خميني (ره)پيش بيني دقيقي دراين زمينه انجام داده بودند ونامه ايشان به گورباچف بسيار تخصصي مدون گرديده بود که خودمي تواند درچندجلسه آموزشي مديريت بحران مورد بحث قرار گيرد.
مديريت بحران به پدافند و علم پدافند چارچوبي مناسبي مي دهد، با اين چارچوب، مبدا و مقصد مشخص مي شود و تا با سازماندهي مناسب و استفاده مناسب از منابع موجود علمي، انساني، سخت افزاري و نرم افزاري بتوانيم به اهدافمان در هر نوع از جنگ برسيم.
خلا هاي اصلي که در مديريت بحران چه در کشورما و چه در سطح جهاني وجود دارد، شامل:
۱) بينش مديران به پدافند غير عامل و مديريت بحران يکي از خلا هاي مهم محسوب مي شود. براي اصلاح و مناسب سازي اين بينش بايد اقدامات لازم انجام شود. مهمترين مساله در مديريت بحران، فرآيند مديريت بحران است که متاسفانه در گذشته توجه لازم بدان نمي شد و اغلب به فکر جنبه هاي ديگر آن بوديم، در حالي که بايد چارچوب اصلي را جدي تر بگيريم.
۲) تهديد شناسي: در عرصه تهديد شناسي بايد چارچوب و بستر لازم را شناسايي و فراهم نماييم. خوشبختانه در زمينه تهديد شناسي از نقاط قوت مناسبي سود مي بريم، هر چند مي بايست نقشه هاي کاربردي و عملياتي اين تهديدها را تهيه کنيم.
۳) بايد مديريت را به صورت کلان جدي بگيريم. در قرآن و نهج البلاغه، تدبير و مديريت تاکيد فراوان شده اند و بايد جدي گرفته شوند. جنس فرامين قرآني و ائمه از جنس تدبير است.
و مورد آخر که فرعي است و در دل خلاهاي ديگر هم جاي مي گيرد اين است که جمهوري اسلامي به شدت در حال توسعه است،اگر تدبير لازم را براي توسعه و بحران نينديشيم به شدت دچار بحران خواهيم شد. مديريت توسعه بدون توجه به مديريت بحران، کشور را دچار چالش خواهد کرد. برنامه پنجم توسعه از اين لحاظ نيازمند واکسينه شدن است.
بنابر اين الويتهاي زير به اين امر اختصاص داده مي شود:
اولويت اول اين است که به صورت کاملا اجباري و الزامي، همه مديران استراتژيک کشور و بعد مديران مياني نسبت به مديريت بحران چه در عرصه حوادث طبيعي و چه در عرصه حوادث جنگي و صنعتي توجيه شوند و در اين زمينه فرهنگ سازي شود که در اين زمينه اقدامات خوبي توسط سازمان پدافند غير عامل در کشور آغاز شده و ضرورت دارد تداوم يافته و استمرار داشته باشد.
دومين اولويت که در دل اولويت اول است، اين است که مديريت توسعه، همکار و هماهنگ با مديريت بحران است و در واقع لازم و ملزوم يکديگر هستند، اين دو مديريت در کنار يکديگر موجب توسعه پايدار خواهند شد.
اولويت سوم هم تهديد شناسي است، که قبلا درباره آن توضيح داده ام.
برنامه ها براي عمل به مديريت بحران بر اساس اولويت هاي گفته شده ترسيم مي شوند،در درجه اول بايد به آموزش مديريت بحران در سطح مديران استراتژيک توجه جدي شود. در اقدام بعدي مديران مياني و تاکتيکي را آموزش داد. اين آموزش ها بايد در دو سطح انجام شودتا با اين آموزش ها، نگرش و بينش کافي به اين مديران داده شود. نوع آموزش هم بايد فرق کند. آموزش بايد مبتني بر خود مديران باشد، نه آموزش هاي تئوريک، اين آموزش ها بايد کاربردي باشند و مديران به شدت درگير اين آموزش ها شوند و در نهايت اين آموزش ها منجر به طراحي برنامه مديريت بحران دستگاه ها ي اجرائي در تمام سطوح در سطح کشور گردد.
● موضوعيت پدافند غيرعامل
بخشي از خسارات و صدمات وارده از حملات هوايي- موشکي، مربوط به اصابت بمب يا هر نوع پرتابه ديگري و ايجاد انفجار توسط آنها مي باشد. که در لحظه وقوع حادث مي گردد و اغلب موارد، خسارات و صدمات مربوط به پيامدهاي اين حملات از خسارات ناشي از انفجار اوليه به مراتب بيشتر مي باشد و با رعايت اصول پدافند غيرعامل و اجراي طرح هاي مربوطه مي توان ضمن کاهش خسارات اوليه از بروز خسارات و صدمات بعدي جلوگيري نموده و يا تاثير آنها را تا حد بسيار زيادي کاهش داد.
اصول اوليه پدافند غيرعامل، ساده و تقريباً ثابت بوده ولي کاربرد اين اصول در موارد مختلف تفاوت داشته و در مواردي پيچيده و مشکل مي شوند.که در ادامه به برخي از اين اصول و روشها پرداخته مي شود.
● پدافند غير عامل از ديدگاه مهندسي: (اصول، روشها و موضوعات اساسي در مبحث پدافند غيرعامل)
▪ اختفا Concealment :
اختفا يا پنهان کاري به کليه اقداماتي گفته مي شود که مانع از قرار گرفتن تاسيسات و تجهيزات در ديد مستقيم گرديده و يا تشخيص تاسيسات و تجهيزات و همچنين آگاهي از انجام فعاليت هاي خاص را براي او غير ممکن و يا مشکل مي سازد.
روش هاي اختفا عبارتند از:
الف) استفاده مناسب از عوارض زمين و احداث تاسيسات در محلي که به سهولت قابل تشخيص و رويت نباشد.
ب) عادي و غير مهم جلوه دادن تاسيسات با جدول بندي، درختکاري و ...
پ) جداسازي منطقي تاسيسات صنعتي که به علت نوع فعاليت نمي توان آنها را به طور کلي دگرگون نمود، به نحوي که تاثير زياد بر نوع فعاليت ها نگذارد.
ت) حذف نقاط حياتي ، حساس و مهم از روي نقشه هايي که به دلايل خاص بايد در رسانه هاي گروهي منعکس گردد.
ث) نشان ندادن نماي خارجي تاسيسات حياتي و حساس در تلويزيون به خصوص در ارتباط با محيط اطراف و جاده ها
ج) عدم درج آگهي در جرايد به گونه اي که وقوع فعاليتي مهم در محدوده زماني و در موقعيت جغرافيايي مورد استفاده قرار گيرد.
چ) ايجاد تاسيسات در اعماق زمين و يا در دل کوه ها که به اين ترتيب علاوه بر پنهان کردن آنها بحث استحکام کافي در مقابله با تهديدها را مي توان مطرح کرد.
ح) جابه جايي: از آن جايي که تاسيسات صنعتي به صورت ثابت در نقطه اي مستقر مي شود و انتظار تغييرات و تحولات دفعي از آنها نمي رود. چنانچه جمع آوري و نصب مجدد گونه هايي از صنايع تا حد لازم سهولت داشته باشد، مي توان کالبد هاي مورد نياز را از نوع سبک و انعطاف پذير مانند چادر و يا سازه هاي سبک با قابليت مونتاژ و دمونتاژ آن انتخاب نمود و در مراحل زماني مختلف محل آن را جابه جا نمود.
▪ استتار comouflage :
مفهوم کلي استتار هم رنگ و هم شکل کردن تاسيسات و تجهيزات با محيط اطراف مي باشد. استتار از موثرترين و متداول ترين روشهاي دفاعي غيرعامل در ارتش کلاسيک دنيا است.
در مبحث استتار دو نوع ديد از طرف دشمن مدنظر است ۱- ديد هوايي ۲- ديد زميني
عوامل مربوط به اجراي استتار عبارتند از: رنگ، سايه، بافت، زمين، جنس ، مصالح ، حرارت و ....
انواع استتار
۱) استتار نوري
۲) استتار حرارتي
۳) استتار راداري
۴) استتار راديويي (مثل ايجاد پارازيت يا ارسال فرامين کاذب)
۵) استتار بصري
۶) استتار صوتي
۷) ضد الکترونيکي
▪ استحکامات:
در بحث پدافند غيرعامل استحکامات به سازه هاي موقتي اطلاق مي شود که با توجه به شرايط و امکانات و ميزان اهميت و آسيب پذيري نقاط حياتي و حساس، در محل هاي مناسب و اطراف تاسيسات ايجاد مي گردند، تا مانع اصابت مستقيم تهديد( موشک، بمب يا ترکش اين مهمات) به تاسيسات و يا تجهيزات گرديده و اثرات آن را به طور نسبي خنثي نمايند.
استحکامات به شکل زير طبقه بندي مي شوند:
الف) خاکريز
چنانچه تجهيزات در فضاي باز چيده شده و يا درون ساختماني و با مقاومت مصالح معمولي قرار گرفته باشند، با ايجاد خاکريز با ارتفاع و قطر مناسب مي توان در مواردي مانع اصابت مستقيم تهديد (بمب ، موشک و...) به تاسيسات و تجهيزات گرديده و در اکثر موارد مسير تهديدات (ترکش و موج انفجار) به طرف تاسيسات را سد کرد.
ب) کيسه شن
در صورتي که فضاي لازم براي ايجاد خاکريز با شيب مناسب وجود نداشته باشد. با چيدن گوني هاي پر از شن و ماسه در چندين رديف و روي هم مي توان به نتايج مورد نظر براي حفظ تاسيسات دست يافت.
علاوه بر محصور کردن تاسيسات و تجهيزات مي توان از کيسه شن به عنوان پوشش محافظتي نيز استفاده کرد (مثل لوله هاي زير زميني انتقال نفت....)
ج) دال بتني، شبکه شن و يا استوانه بتني
استفاده از اين وسائل زماني توصيه مي شود که تداوم تهديد محتمل باشد.
د) ديوار کشي
ايجاد ديوار احتياج به بررسي کارشناسي داشته و قطر و ارتفاع آن با توجه به مقاومت مصالح به کار رفته بايد محاسبه شود. ديوار کشي شامل آجر چيني، سنگ چيني، ايجاد بلوک هايي با سيمان مسلح و يا استفاده از بلوک هاي پيش ساخته مي باشد. ديوار کشي بهتر است در قطعات مجزا و کنار هم صورت گيرد.
▪ پوشش:
ايجاد پوشش يک اقدام موقتي است که با بالا رفتن شدت تهديد، مثلا احتمال حمله هوايي موشکي انجام شده و تا زماني که احتمال حمله وجود دارد ادامه مي يابد. با اين عمل تاسيسات و تجهيزات يا مرکز فعاليت از ديدتهديد کننده(خلبان يا حسگر نصب شده در سر بمب و موشک) پنهان گرديده و هدف گيري و هدايت تهديد( موشک و بمب هاي هدايت شونده از جمله بمب هاي ليزري) ميسر نشده و يا دقت آنها کاهش مي يابد. پوشش مي تواند توسط دود ، بخار آب (غليظ) و يا با هوا کردن بادکنک و بالن ايجاد شود.
انواع پوشش:
پوشش امنيتي: اقداماتي است که عمدتاً در مورد تاسيسات ثابت به کار گرفته مي شود و فعاليت هاي مجازي يا غيرواقعي را براي دشمن تداعي مي کند.
پوشش فيزيکي: اصطلاحاً اقداماتي است که موقتاً به صورت فيزيکي مانع از تشخيص هدف مي گردد. که از جمله اين اقدامات مي توان به ايجاد پرده دود يا بخار غليظ اشاره کرد.
▪ ايجاد سازه هاي امن و مقاوم سازي:
طراحي و احداث تاسيسات حياتي و حساس به گونه اي که به طور کلي در مقابل اصابت مستقيم تهديدها(بمب ، موشک و...) مقاوم باشند در خيلي از موارد اصولاً عملي نبوده و به صرفه و صلاح نيز نمي باشد. زيرا هزينه ايجاد و تاسيسات با چنين مشخصاتي ممکن است به مراتب پيش از کل تجهيزات مربوطه باشد.
در اکثر موارد بهتراست که اجزا مستقل تاسيسات و تجهيزات که اصابت احتمالي تهديد کننده( بمب ، موشک و..) موجب از کار افتادن تجهيزات و توقف فعاليت بخشي از مجموعه گرديده، اما خسارت جانبي زيادي به بار نمي آوردو تنها در موارد جزئي شاهد خسارت خواهيم بود، محافظت شوند. ولي بخشهايي از مجموعه که صدمه ديدن آنها موجب از کار افتادن کل سيستم و وقفه کامل يا نسبي در انجام فعاليت مي گردد با مقاومت کافي ساخته شوند.
چنانچه تاسيسات حياتي و حساس که احتمالاً در فهرست هدف هاي دشمن يا تهديد ها قرار دارند فاقد مقاومت کافي در مقابل اصابت مستقيم تهديد کننده بوده و يا اثرات جانبي را در نزديکي تاسيسات نتواند تحمل نمايند،مي توان با اجراي طرح هاي خاص مهندسي، مقاومت بناي آنها را افزايش داده و احتمالاً به حد مطلوب رسانيد.
▪ پراکندگي :
پراکندگي عناصر کالبدي يکي از مباحث مهم پدافند غيرعامل محسوب مي گردد که در کاهش خسارت ناشي از ايراد ضربه تخريبي دشمن( تهديد کننده) بسيار موثر است و به عکس در صورتي که دشمن( تهديد کننده) در مراحل تهاجمي خود پيش از شناسايي حضور و با بازشناسي به مرحله نشانه روي و اصابت دست يابد، تمرکز عناصر کالبدي و حساس مجموعه مورد تهاجم موجب مي گردد. عمليات تهاجمي با حجم کمتر و متمرکز،ميتواند بيشترين تخريب را به جا بگذارد.
ايجاد مجتمع هاي عظيم صنعتي، تاسيسات بندري وسيع، نيروگاههاي بزرگ و غيره در کشور که ممکن است، مورد حمله هوايي يا زميني دشمن( تهديد کننده) قرار گيرد به صلاح نيست.
در مورد مراکز موجود لازم است ، مطالعات لازم صورت گرفته و در صورت امکان طرح هايي جهت انتقال تدريجي آنها به نقاط مختلف کشور تهيه شود تا با رعايت اصول پراکندگي در محل هاي جديد مستقر گردند.
▪ تفرقه Separation :
منظور از تفرقه، جداسازي بخشي يا بخشهايي از تجهيزات، قطعات يدکي مواد و ساير وسائل و انتقال آنها به محلي غير از محل استقرار دائمي و نجات آنها از تاثير يک حمله (هوايي،زميني يا موشکي) احتمالي است. اين امر نبايد باعث توقف کامل فعاليت ها گردد.
▪ فريب و اختلال:
به مجموعه اقداماتي که بتواند بازشناسي و توجه دشمن را از هدفهاي مورد نظر منحرف کرده و موجب گمراهي وي در تشخيص و هدف گيري شود، فريب و اختلال اطلاق مي شود.
▪ دسترسي ها:
دسترسي ها به معني راه ها و فضاهاي عبوري و ارتباطي است و در انواع و مقياس هاي مختلف قابل طرح است. خطوط ارتباطي يک موقعيت حساس به محيط بيروني بايد تابع ضوابطي باشد که خصوصيات تهديدات، منجر به اختلال در تردد و يا حذف تردد شود.
▪ موانع:
کليه عواملي که نفوذ حضور دشمن را در محدوده مورد نظر مشکل نمايد، موانع نام دارد. انواع موانع عبارتند از:
الف) فاصله:
يک اصل کلي آن است که هر چند فاصله سوژه از مبدا تهديد و تهاجم بيشتر باشد از ايمني بيشتري برخوردار است، زيرا طي کردن فاصله با به کارگيري هر نوع شي تهاجمي اعم از موشکي، هوايي و زميني، مستلزم برنامه ريزي دقيق تر و به کارگيري سلاح و تکنولوژي کارآمدتر و هزينه گزاف تر و در عين حال خطرپذيري بيشتر است.
ب) توپوگرافي :
به معني پستي و بلندي هاي زمين مي باشد در صورت وجود ناهمواري در مسير نقاط مورد نظر، علاوه بر خود اين ناهمواري ها باعث دشواري حرکت مهاجم به خصوص نيروي زميني مي شوند در عين حال امکاناتي را جهت به کارگيري تدافعي فراهم مي نمايد.
ج) زيستگاه ها:
در هر منطقه که توده اي از کالبد معماري و تجمع نيروي انساني وجود داشته باشد دليل استحکامات متنوع و پيچيدگي کالبدي و ساير امکانات و از طرفي عدم شناخت دقيق دشمن از ميزان و مکانيزم مقاومت هاي احتمالي بوده و همواره نوعي احتياط و ترديد وجود داشته و اين امر خود به مثابه وجود قابليت هاي پيشگيرانه مي باشد.
د) آبهاي سطحي:
شامل نهرها، رودها، کانال ها، درياچه ها و حوضچه هاي طبيعي، مصنوعي، تالاب ها و برکه هاي سطوح زير کشت غرقابي مانند برنج و نيشکر مي باشد که استعداد مانع بودن را در مقابل هجمه هاي تصرف زميني دارند.
▪ سيستم هاي رديابي و اعلام خطر :
بخشي از اقدامات پدافند غيرعامل نظير، ايجاد پرده پوششي اقدامات درون سازماني به منظور آماده نمودن محيط جهت ترک فعاليت بوده و جهت استفاده جان پناه ، پناهگاه و غيره اندکي قبل از وقوع حملات هوايي يا موشکي صورت مي گيرد.
و بنابراين کليه افراد بايد در زمان مشخصي به نحوي از وقوع اين حملات مطلع گردند.
مهمترين اقدام برقراري سيستم اعلام خطر در نقاط حياتي و حساس با تشکيل يک مرکز اعلام خطر و گماردن يک نفر مسئول در هر زمان و استفاده از بلندگو، آژير خطر و غيره مي باشد(همانند اعلام خطر حملات هوائي در زمان جنگ ايران و عراق توسط صدا و سيما).
▪ آموزش و فرهنگ سازي:
مسئولين تصميم گيرندگان و کليه افرادي که به نحوي در سياستگذاري تهيه اجراي طرح هاي پدافندي غيرعامل سهيم مي باشند، لازم است متناسب با نياز از آ موزش هاي لازم برخوردار گردند. ارائه آموزش با تشکيل دوره هاي آموزشي مختلف، در مراکز آموزش نظامي و غيرنظامي ميسر مي باشد.
▪ پناهگاه و جان پناه:
پناهگاه: به مکاني اطلاق مي گردد که در مقابل اثرات حملات( هوايي- موشکي)و يا تهديدها نسبت به ساختمان هاي معمولي و يا فضاي باز از امنيت بيشتري برخوردار باشد.
پناهگاه ها بهتر است در نزديکي محل هاي تجمع افراد بوده و در فاصله مناسب از تاسيسات و با استحکام مورد نظر، جهت مقاومت در مقابل اصابت مستقيم تهديد کننده( بمب ،موشک و يا موج انفجار) ايجاد گردد.
پناهگاه ها بايد مجهز به هواکش، سيستم تهويه طبيعي و يا مصنوعي، سيستم روشنايي و برق اضطراري، وسائل کمک هاي اوليه،آب و غذا، وسائل کنار زدن آوار و راه هاي ورود و خروجي متعدد به خارج از محوطه پناهگاه باشند.
جان پناه:
چنانچه ساختمان محل فعاليت داراي مقاومت کافي در مقابل تهديد کننده( مثلا موج انفجار و ترکش) نبوده و تجهيزات و وسائل به کار رفته در تاسيسات خود خطر آفرين باشند و در مواردي که تاسيسات خود هدف حمله هستند با شنيدن صداي آژير بايد به محل امن تر رفت.
جان پناه مي تواند يک سنگر بتني سرپوشيده، سنگر معمولي با ديواره آجري يا حتي خاکي باشد که افراد بتوانند با رفتن درون آن و نشستن روي پاهاي خود يا روي سنگر در معرض اصابت مستقيم تهديد کننده، قرار نگيرد.
▪ پدافند در مقابل حملات ويژه (شيميايي، ميکروبي، هسته اي):
استفاده از سلاح هاي شيميايي در محيط هاي جنگي در سالهاي اخير رايج است و کمتر در محيط هاي تاسيساتي کاربرد دارد.
اعلام خطر حمله شيميايي يا حملات هوايي معمولاً متفاوت بوده و اين اعلام خطر ممکن است قبل يا هم زمان با حمله صورت پذيرد. استفاده از ماسک در اين شرايط بسيار مهم است.
در مورد حملات هسته اي: چنانچه افراد بدانند در صورت اطلاع از انفجار قريب الوقوع هسته اي با رفتن داخل يک سنگر، کشيدن يک پتوي مرطوب روي سر خود مي توانند تا حد زيادي از آثار ناشي از ريزش اتمي مصون بمانند. قطعاً در مقابل يک حمله هسته اي به طور کامل تسليم نخواهند شد، آموزش در اين زمينه نقش موثري را ايفا مي کند.
▪ آمايش دفاعي :
که شامل سازماندهي و چينش مناسب فضاها و تاسيسات براي نيل به اهداف استراتژيک و دفاعي صورت مي گيرد و به مطالعات گسترده اي نياز دارد.
▪ سلاح شناسي:
يکي از مطالعات مهم در امور دفاعي و پدافندي، مطالعه بر روي توانايي هاي سلاح هاي متفاوت، ميزان آسيب رساني هر يک دسته بندي و روش هاي مقابله با آنها مي باشد.
▪ مکان يابي localization :
انتخاب مطلوب و بهينه يک محل با امکان تحقق آن فعاليت و داشتن شرايط مناسب براي توسعه آينده به گونه اي که علاوه بر عوامل عمومي اصول پدافند غيرعامل رعايت شود.
▪ استحکامات fortification :
ايجاد هرگونه حفاظي که در مقابل اصابت مستقيم تهديد کننده (بمب، راکت، موشک، توپخانه، خمپاره و يا ترکش آنها) مقاومت نموده و مانع صدمه رسيدن به نفرات، تجهيزات يا تاسيسات گرديده و اثرات آن( ترکش و موج انفجار) را به طور نسبي خنثي نمايد
▪ مراکزحياتي (vital Centers) :
مراکزي که داراي گستره فعاليت فرا ملي، ملي مي باشد و وجود و استمرار فعاليت آنها براي کشور حياتي است و آسيب يا تصرف آنها( بوسيله دشمن) باعث اختلال کلي در اداره امور کشور مي گردد مراکز حياتي شناخته مي شوند.
▪ مراکز حساس Critical Centers:
مراکزي که داراي گستره فعاليت منطقه اي مي باشند و وجود و استمرار فعاليت آنها براي مناطقي از کشور( استانها) ضروري است و آسيب يا تصرف آنها (به وسيله دشمن) باعث بروز اختلال در بخشي از کشور مي گردد.
▪ مراکز مهم Important centers :
مراکزي که داراي گستره فعاليت محلي مي باشند و وجود و استمرار فعاليت آنها براي بخشي از کشور(مثلا شهرستانها) داراي اهميت است و آسيب يا تصرف آنها( به وسيله دشمن) باعث بروز اختلال در بخشي از کشور مي گردد.
● نتيجه گيري
به کارگيري پدافند غيرعامل در جهت مقابله با تهديدات و تقليل خسارات ناشي از حملات تهديد کننده ، دشمن( مثلا حملات هوايي، موشکي، زميني و...)و يا کشور مهاجم، موضوعي بنيادي و اساسي براي هر کشور بوده که وسعت و گستره آن تقريباً تمامي مراکز حياتي و آسيب پذير نظامي، اقتصادي و ...در کشور را در برگرفته و حفظ امنيت ملي، استقلال سياسي و اقتصادي و پيروزي به نحو چشم گيري در راس تمامي امور کشورهاي مورد تهاجم است.
مديريت پدافند غيرعامل در واقع به دنبال آن است که «ژن» دفاع را در درون ساختار جامعه اي که امکان مورد تهاجم شدن آن وجود دارد، قرار دهد.
از طرفي نيز بدون هيچ نوع شناختي از نحوه تهاجم دشمن و روش هاي ايراد خسارت نمي توان به راه حل مناسب براي پيشگيري از آن انديشيد. لذا قدم اول دشمن شناسي (نحوه تهاجم دشمن) است.
هر مهاجمي براي رسيدن به هدف تهاجم خود که در وهله اول وارد آوردن خسارت به طرف مقابل است، لاجرم ملزم به طي مراحلي است که در آن مراحل، بسته به نوع تهاجم (زميني، هوايي، دريايي و ...) داراي ماهيتي متفاوت مي باشد.
مهاجم نيز براي انجام تهاجم خودش يک سري مراحل و روش هايي را دنبال مي کند از جمله:
۱) شناسايي
۲) حضور
۳) نشانه روي
۴) ايراد خسارت
۵) فرار
آنچه مسلم است وظيفه ما ايجاد خلل در هر يک از مراحل فوق مي باشد تا بتوان به هدف دفاع که همان به حداقل رساندن ميزان خسارت دشمن يا تهديد کننده به نيروهاي و تاسيسات و تجهيزات است، رسيد.
هر گاه تمهيدات دفاع عامل همراه با ملزومات دفاع غيرعامل به حدي از کارآمدي برسد و يا بالاتر باشد، خود به خود باعث از بين رفتن طمع دشمن و نااميدي در تهاجم خواهد شد و يا در صورت حادث شدن تهاجم، دشمن را در دستيابي به اهدافش با مشکل جدي روبرو خواهد نمود.
هر کشوري که به مسائل نظامي، دفاعي، تهديدات و فرصت ها نيانديشد محکوم به نابودي است چرا که ساير حکومت ها به جاي او خواهند انديشيد. اين مسئله براي کشورمان به لحاظ قرارگيري در موقعيت استراتژيک جغرافيايي و منابع طبيعي از اهميت بيشتري برخوردار است.
تصرف هر کشوري به طور ناگهاني يا به مرور صورت مي گيرد، در حال حاضر با توجه به تهديد هاي مکرر عليه کشور ما توسط کشورهائي که خواستار پيشرفت نظام مقدس جمهوري ا سلامي ايران نيستند و همچنين با توجه به سوابق تاريخي تهاجمات و تهديدها عليه ايران، يکي از روشهايي که مي بايست بيشتر مورد توجه و تامل قرار گيرد، تهاجم نظامي به صورت غافلگيرانه است که جوابگوي اصلي آن «دفاع غيرعامل» مي باشدو در واقع با پدافند يا دفاع غير عامل مديريت جامع بحران در عرصه دفاع خواهيم نمودو ميتوان گفت پدافند غير عامل ضرورت اجتناب ناپذير کشور است. اميد است مطالب ارائه شده مورد توجه و استفاده شما قرار گيرد.

مطابق قانون برنامه چهارم توسعه ، يکي از محورهاي اساسي موضوع امنيت ملي، بحث پدافند غير عامل است، با عنايت به اينکه اين بحث از مباحثي است که دانش فني آن ...

دانلود نسخه PDF - پدافندغيرعامل