up
Search      menu
پزشکی و دامپزشکی :: مقاله نوزادان نارس PDF
QR code - نوزادان نارس

نوزادان نارس

تنفس به زور کافئين

آپنه نوزادان نارس به طور معمول در نوزادان با سن بارداري کمتر از ۳۷ هفته رخ مي دهد و با دوره هاي زودگذر قطع تنفس براي مدت ۲۰ ثانيه يا کوتاه تر، همراه با برادي کاردي يا سيانوز شناخته مي شود...
آپنه ممکن است به دليل سپسيس، اختلال هاي متابوليک و مشکلات دستگاه عصبي مرکزي باشد.
آپنه به سه نوع «آپنه با منشا مرکزي»، «آپنه انسدادي» و «آپنه ترکيبي» طبقه بندي مي شود. تنفس دوره اي، يک الگوي تنفسي طبيعي در خلال خواب است که اغلب با آپنه اشتباه گرفته مي شود.
آپنه مرکزي، ناشي از نارسايي بخش تنظيم تنفس دستگاه عصبي مرکزي است. اين مرکز نقش حياتي را در شروع تنفس دارد. متعاقب نارس بودن و بي کفايتي مسير عصبي مربوط به تنفس، آپنه نوزادان نارس ايجاد مي شود. آپنه انسدادي، ناشي از کلاپس مسير هوايي در حلق است که به مشکلات مکانيکي تنفس و نيز برادي کاردي مي انجامد.
آپنه ترکيبي، شامل هر دو نوع آپنه هاي با منشا مرکزي و انسدادي است. مطالعات نشان داده اند که اغلب موارد آپنه در نوزادان نارس (بيش از ۵۰ درصد موارد) از نوع ترکيبي هستند. ۴۰ درصد از نوع با منشا مرکزي و تنها ۱۰ درصد موارد به دليل انسداد ايجاد مي شوند.
تئوري هاي مختلفي براي توجيه پاتوفيزيولوژي آپنه نوزادان نارس مطرح شده ، ولي هيچ کدام از آنها به عنوان دليل منحصر به فرد اين عارضه به اثبات نرسيده است. يکي از اين تئوري ها نقش آدنوزين را در مهار مرکزي تنفس تشريح کرده است.
شروع آپنه نوزادان نارس معمولا در اواخر هفته اول زندگي نوزادان نارس رخ مي دهد، اما ممکن است از روز اول زندگي آنها هم شروع شود. در اغلب موارد آپنه نوزادان نارس با رسيدن نوزاد به سن مناسب وي براي به دنيا آمدن (هفته ۳۸ تا ۴۲ بارداري) يعني رسيده شدن نوزاد برطرف مي شود. ممکن است در نوزادان بسيار نارس (تولد در سن بارداري ۲۴ تا ۲۸ هفته) يا در نوزاداني که اختلال شناخته شده عصبي دارند، آپنه نوزادان بعد از رسيدن به سن مناسب براي زايمان نيز ادامه يابد.
درمان هاي آپنه نوزادان نارسعواقب عدم درمان يا درمان ناکافي آپنه نوزادان نارس بسيار وسيع است و شامل فلج اسپاستيک دو يا چهار اندام، فيبروپلژي دو طرفه پشت عدسي (اختلال ديد)، کري، درجه هايي از عقب ماندگي ذهني و حتي مرگ است. نکته جالب آن است که آپنه نوزادان نارس ارتباطي با نشانگان مرگ ناگهاني نوزادان ندارد.
درمان هاي موجود براي آپنه نوزادان نارس طي سه دهه اخير تغييري نکرده و شامل اقدام هاي حمايتي و اغلب درمان هاي دارويي است. درمان هاي دارويي شامل تجويز متيل گزانتين ها به خصوص تئوفيلين و آمينوفيلين يا کافئين سيترات و ساير محرک هاي دستگاه تنفس مانند دوکساپرام است. هنوز توافق کاملي در مورد اينکه درمان دارويي بايد از چه زماني شروع شود، وجود ندارد. به هر حال در بيماراني که با وجود درمان هاي حمايتي غيردارويي همچنان دچار دوره هاي آپنه مي شوند، درمان دارويي شروع مي شود.
● متيل گزانتين ها يا کافئين؟
از اوايل دهه ۱۹۷۰ ميلادي، متيل گزانتين ها به عنوان محرک تنفسي براي درمان آپنه نوزادان نارس تجويز مي شده و همچنان به عنوان درمان اوليه اين عارضه کاربرد دارند. از لحاظ شيميايي، متيل گزانتين شامل يک مولکول گزانتين است که در کافئين به شکل ۱و۳و۷ تري متيل گزانتين و در تئوفيلين به شکل ۱و۳ دي متيل گزانتين ديده مي شود. ساختمان شيميايي مذکور دمتيله شده و دي متيل گزانتين ها از جمله تئوفيلين، تئوبرومين و پاراگزانتين را مي سازد.
هرچند ترکيبات مذکور ساختمان شيميايي مشابهي دارند، ويژگي هاي کينتيکي آنها متفاوت است. متيل گزانتين ها به طور اوليه با تحريک تنفسي در دستگاه عصبي مرکزي اثر مي کنند، اما مکانيسم هاي متعدد ديگري نيز براي آنها تعريف شده است. آدنوزين تضعيف کننده شناخته شده دستگاه تنفسي است. متيل گزانتين علاوه بر مکانيسم اثر توضيح داده شده، آنزيم هاي فسفودي استرازها را مهار مي کند. اين اثر مهاري باعث شکست cAMP و سيکليک گوانوزين مونوفسفات و در نتيجه شلي راه هاي هوايي مي شود. همچنين اين گروه دارويي آنتاگونيست رقابتي گيرنده هاي آدنوزين محسوب مي شوند. اثرات ديگر آنها شامل بهبود تهويه و پيام رساني عصبي، کاهش مدت خواب با حرکات سريع چشم، بهبود اکسيژن رساني و بهبود انقباض عضلات اسکلتي با هدف پيشگيري از ضعف ديافراگم است.
طيف درماني تئوفيلين براي درمان آپنه نوزادان نارس ۶ تا ۱۴ ميکروگرم در ليتر است. در حالي که کافئين طيف درماني وسيع تري از ۸ تا ۲۰ ميکروگرم در ليتر دارد. در نوزادان متولد شده در سن بارداري مناسب، رسيدن به دوز ثابت دارو در خون در مورد تئوفيلين سريع تر از کافئين اتفاق مي افتد. در مورد درمان با تئوفيلين، مراقبت و کنترل دقيق تري لازم است، زيرا نيمه عمر کوتاه تر و عوارض جانبي تامل برانگيزتري دارد.
در مورد عوارض جانبي، هر دو داروي تئوفيلين و کافئين مشابه هستند. البته خطر بروز مسموميت به دنبال مصرف تئوفيلين بيشتر است. عوارض جانبي عمومي در مورد هر دو دارو عبارتند از پرادراري و مشکلات گوارشي نظير ريفلاکس، اسهال، استفراغ و درد شکمي. مصرف سطوح بالاتر از سطوح درماني تئوفيلين باعث تاکي کاردي و PVC مي شود. سطوح تئوفيلين بالاتر از ۳۵ ميکروگرم در ليتر، تاکي کاردي بطني و PVC هاي مکرر (به دليل اثرات کرونوتروپيک و اينوتروپيک تئوفيلين) ايجاد خواهد کرد. يک مطالعه باليني نشان داده که نوزادان با وزن هنگام تولد کم (۵۰۰ تا ۱۲۵۰ گرم) که براي درمان آپنه نوزادان نارس کافئين دريافت کرده اند، هيچ مشکلي در تکامل سيستم عصبي در ۱۸ تا ۲۱ ماهگي نداشته اند. مطالعه هاي تکميلي براي مشخص شدن عوارض درازمدت مصرف کافئين روي عملکرد عصبي و شناختي در ۵ سالگي اين کودکان در دست انجام است.

يکي از بيماري هايي که گاهي به طور جدي نوزاد و والدين او را دچار مشکل مي کند، زردي است. به طور کلي بيش از ۷۰درصد نوزادان در روزهاي اوليه تولد با اين بي ...

نارسايي كليه در دو طيف سني بررسي مي‌شوند؛ يكي طيف سني اطفال كه معمولاً افراد زير 18 سال را در بر مي‌گيرند و ديگري طيف سني بزرگسالان كه بالاي سن 18سال ...

نارسايي قلبي عارضه اي است که ساليانه تنها در کشور آمريکا ۷ ۶ ميليون نفر را مبتلا مي کند. بر اساس تعاريف کالج کارديولوژي آمريکا (ACC) و انجمن قلب آمريک ...

● آيا شيردهي نياز به مهارت خاصي دارد؟ پاسخ اين است که همه مادران اين امکان را دارند که به نوزادان خود شير دهند. اما روش صحيح شيردادن به گونه اي است که ...

نارسايي احتقاني قلب عارضه اي است از بسياري از بيماريهاي جدي كه طي آن قلب مقداري از ظرفيت پمپ كردن كامل خود را از دست مي دهد. بنابراين خون به داخل ديگر ...

بعد از گذشت ۹ ماه حساس بارداري، والدين دوست دارند فرزندشان را در آغوش بگيرند و محيط خانه را با حضور و سروصداي نوزاد پر از گرمي و صفا کنند، اما گاه آنا ...

به طور معمول کودک تا هنگامي که راه نمي رود نيازي به پوشيدن کفش ندارد. اين مسئله خصوصا در مواقعي که در منزل است، اهميت بيشتري پيدا مي کند زيرا هنگام بي ...

فرزند شما از بدو تولد قادر به برقراري ارتباط مي باشد. او از روش گفتگوي خاصي براي بيان احساسات و خواسته هاي خود استفاده مي کند، اين روش گفتگو و راه برق ...

دانلود نسخه PDF - نوزادان نارس