up
Search      menu
جانور شناسی :: مقاله موزازارها PDF
QR code - موزازارها

موزازارها

(به صورت موز آ زار تلفظ مي شود) موزازارها خزندگان دريايي بزرگ مار مانند بودند. اين خزندگان دايناسور نبودند، اما به مارها و خزندگان مارمولكي شبيه بودند. موزازارها شناگراني نيرومند و خزندگاني بودند كه به زندگي در درياهاي كم عمق به خوبي تطبيق يافته بودند. اين جانوران گوشتخوار هوا تنفس مي كردند. آنها خزندگاني بودند كه مدت زمان كوتاهي زندگي مي كردند و در پديده انقراض كرتاسه ترشياري در ۶۵ ميليون سال پيش از بين رفتند.
برخي موزازارها شامل موزازاروس(۵۹ ۴۰فوت=۶ ۱۷ ۵ ۱۲ متر طول با دندان هاي تيز از اقيانوس اطلس شمالي)، پلاتسارپوس،تيلوزاروس(۴۰ ۳۳فوت=۳ ۱۲ ۱۰ متر طول با دندان هاي تيز از اقيانوس اطلس شمالي و جنوبي)، پلاتوزاروس كليداستز، پليوپلاتسارپوس و گلوبيدنز(با دندان هاي مسطح به منظور خرد كردن صدف ها). اولين موزازار كشف شده موزازاروس هوفماني بود كه در سال ۱۷۸۰ در هلند كشف شد.
● آناتومي:
موزازارها شناگراني قدرتمند بودند كه بدني طويل داشتند. اين خزنده سري طويل، آرواره هاي نيرومند با دندان هاي بسيار تيز داشت. موزازارها چهار باله كوتاه و پارو مانند داشت كه براي زندگي در آب به خوبي تطبيق يافته بود. علاوه بر اين موزازار دمي طويل، بدني باله دار و مارپيچ مانند داشت.
موزازار پوستي فلس مانند داشت: فسيل هاي پولك ها در نزديكي استخوان هاي پلوتوكارپوس يافت شده است كه نشان دهنده پوست مار مانند اين جانور است.هر چند كه موزازارها در تمام طول زندگيشان در دريا زندگي مي كردند اما آنها نياز به تنفس هوا داشتند و مجبور بودند كه براي تنفس بطور متناوب به سطح آب بيايند.
● تغذيه:
موزازارها گوشتخوار بودند. آنها ماهيها، لاك پشتها، نرم تنان و ماهيهاي صدف دار را شكار كرده و مي خورد. بر روي فسيل هاي آمونيت و در پوسته آنها اثر دندان موزازارها كشف شده است و نشان مي دهد كه موزازارها به منظور شكستن پوسته و دستيابي به گوشت نرم اين جانوران پوسته سخت آنها را خرد مي كردند.
● تحرك:
موزازارها شناگراني توانمند بودند كه تمام زندگي خود را در درياها سپري مي كردند. موزازارها احتمالا به وسيله تكان دادن بدن طويلشان به صورت مار پيچي شنا مي كردند و با استفاده از حركات دم شان خود را به جلو مي راندند. آنها با كمك پاهاي پرده داري كه داشتند هدايت مي شدند.
● نام موزازار:
اسم موزازار به معني سوسمار ميوس است. آنها از روي رودخانه ميوس در هلند حوالي مورن سنگ آهك زيرزميني كه فسيل هاي موزازار اولين بار در آنجا كشف شد نامگذاري شد.
● كشف فسيل:
فسيل هاي موزازار در اروپا و آمريكاي شمالي يافت شده است.
● طبقه بندي:
موزازار خزنده بود ولي دايناسور نبود اين خزندگان به گروههاي زير تعلق داشتند:
• مهره داران
• تتراپودها
• دياپسيدها اين جانوران شامل تمام خزندگان(به جز لاك پشتها) و پرندگان بودند. آنها به وسيله دو سوراخي كه در قسمت بالاي جمجمه هايشان و دو سوراخي كه در نزديك چشمشان داشتند مشخص مي شدند.
• راسته اسكواماتا كه شامل سوسمارها و مارها مي باشند.
• خانواده موزازاريدا موزازارها
• زير خانواده موزازاريدا موزازارهاي با بدن كشيده(گروايس۱۸۵۳) شامل جنسهاي موزازاروس (کونيبيرا۱۸۲۲)، کليستادس(کوپه۱۸۶۸)، ليودون(اون۱۸۴۰)، باتراکيوزاروس(هارلام۱۸۴۲)، آمفکپوبيس(مل۱۹۲۹)، پلوتوزاروس(کامپ۱۹۵۱)، گورگونيوزاروس(آزارولي،دي گوييلي،فيکارلي و توره۱۹۷۲)، گلوبيدنس(گيلمور۱۹۱۲)کارينودنس(تورموند۱۹۶۹)، موانازاروس(ويفن۱۹۱۲).
• زيرخانواده پليوپلاتسارفينا موزازارهاي داراي بدن کوتاه(دولو۱۸۸۴) شامل جنسهاي پليپلاتکارپينا(دولو۱۸۸۲)،پلاتسارپوس(کوپه۱۸۶۹)، هولکودوس(گيبس۱۸۵۰)، سيرونستس(کوپه۱۸۴۰)، هولوزاروس(مارش ۱۸۸۰)،آنکيلوسنتروم(اشميت۱۹۲۹)، باپتوزاروس(مارش۱۸۷۰)، دولوزاروس(ياکوليو۱۹۰۱)،پروگناتوزاروس(دولو۱۸۸۹)، ايگدامانوزاروس(لينگام سوليار۱۹۹۱)، هاليزاروس(مارش۱۸۶۹)، پروگناتودون، سلمازاروس، ياگوارازاروس، پلزيوتيلوزاروس(کامپ۱۹۴۲).
• زيرخانواده تيلوزارينا موزازارهاي داراي بدن کوتاه با پوزه بي دندان و غير استخواني(ويليستون۱۸۹۷) شامل جنسهاي تيلوزاروس(مارش۱۸۷۲)، ماکروزاروس(اون۱۸۵۹)، لستيکودوس(ليدي۱۸۵۹)، نکتوپورتئوس(کوپه۱۸۶۸)، هاينوزاروس(دولو۱۸۸۵)، تانيوازاروس(هکتور۱۸۷۴).
● جنس موزازاروس:
موزازاروس يك موزازار بود كه حدود ۵۹ ۴۰ فوت(۶ ۱۷ ۵ ۱۲متر)طول داشت. . موزازاروس چهار باله پارو مانند و دمي طويل و نيرومند داشت. اين جانور سري بزرگ با آرواره هاي نيرومند(بيش از ۷ ۴فوت معادل ۴۵ ۱ متر طول) همراه با دندانهاي بسيار داشت. آرواره ها تا حدود ۳فوت(۱متر) باز مي شد. آرواره پاييني به وسيله يك مفصل قابل تحرك به جمجمه لولا شده بود و اطراف دندان ها به هر طرف حركت مي كرد. اين مفصل نرم به جانور اجازه مي داد تا طعمه خود نظير مارها را ببلعد. آنها ماهيها، لاك پشتها، نرم تنان و ماهيهاي صدف دار را شكار مي كردند. موزازاروس ها در اقيانوس اطلس شمالي زندگي مي كردند. موزازاروس ماكسيمم در آنيان كريك در تگزاس آمريكا كشف شد. اين جانور ۳۰فوت(۹متر) طول و دمش حدود ۱۲فوت(۷ ۳متر) طول داشت. اين خزنده بزرگ در سال ۱۹۳۴ به وسيله دانشجويان زمين شناسي دانشگاه تگزاس كشف شد. اين جانور در سال ۱۸۲۲ به وسيله و.د.كونيبير نامگذاري شد.
● جنس تيلوزاروس:
به صورت تي لو زار وس تلفظ مي شود) تيلوزاروس(به معني سوسمار متورم) موزازاري بود كه حدود ۴۰ ۳۳ فوت(۳ ۱۲ ۱۰متر) طول و دندان هاي بزرگ و تيزي داشت. اين جانور ماهي(احتمالا كوسه ها)، ساير موزازارها و پرندگان را مي خورد. فسيل هاي اين جانور در آمريكا(كانزاس) و نيوزلند كشف شده است.
● جنس هاينوزاروس:
هاينوزاروس يك موزازار بزرگ بود كه حدود ۵۰ فوت(۱۵متر) طول داشت. اين جانور بزرگترين موزازاري است كه تا امروز شناخته شده است. آنها دندان هاي تيز داشتند و ماهي و ماهي مركب مي خوردند. فسيل هاي اين جانور در اروپا يافت شده است.
● جنس پلاتي سارپوس:
پلاتي سارپوس موزازاري بود كه به طور ميانگين حدود ۱۴فوت(۳ ۴متر) طول داشت(بزرگترين نوع آن ۲۴ فوت معادل ۸متر طول داشت). پلاتي سارپوس با تكان دادن دم طويلش و با استفاده از باله هاي كوچكش شنا مي كرد. آنها دندان هاي تيز داشتند و ماهي و ماهي مركب مي خوردند. فسيل هاي اين جانور نيز در اروپا كشف شده است.
● جنس پلاتوساروس:
(به صورت پلات ا – سار اوس تلفظ مي شود) پلاتوساروس موزازارتات بود كه حدود ۳۳فوت(۱۰متر) طول داشت. آنها چهار باله و يك دم داشتند كه به يك باله ديگر ختم مي شد. آنها شكارچياني بودند كه دندان هاي تيز داشتند و ماهي، ماهي مركب و ماهيان صدف دار را مي خوردند. فسيل هاي اين جانوران در آمريكاي شمالي كشف شده اند.

دانلود نسخه PDF - موزازارها