up
Search      menu
پزشکی و دامپزشکی :: مقاله مثانه پرکار PDF
QR code - مثانه پرکار

مثانه پرکار

عوارض مثانه پرکار

دفع ادرار يک فرد بالغ و سالم در طول روز حداکثر شش بار است و فواصل دفع ادرار کمتر از دو ساعت نخواهد بود. همين طور يک فرد سالم در طول شب و در هنگام خواب ممکن است دست کم يک بار براي ادرار کردن از خواب بيدار شود. چنانچه به هر علتي فردي بيش از شش بار در روز و دو بار در شب مجبور به دفع ادرار باشد، ممکن است مبتلا به نشانگان مثانه پرکار باشد. اين نشانگان گاه علامتي از وجود يک بيماري ديگر همچون عفونت، اختلالات عصبي مثانه و يا تومور مثانه است و گاه خود يک بيماري مستقل است.
مثانه پرکار يک بيماري آزاردهنده است که هزينه هاي فراواني را بر فرد، جامعه و سيستم هاي بهداشتي تحميل مي کند. انجمن بين المللي کنترل ادرار، نشانگان مثانه پرکار را به عنوان طيفي از علائم شامل احساس ناگهاني و شديد براي ادرار، تکرر ادرار در روز و شب که ممکن است همراه با بي اختياري ادرار يا بدون آن باشد تعريف کرده است. اين بيماري در بانوان کمي شايع تر از آقايان است و در کليه گروه هاي سني ديده مي شود. مثانه پرکار محدود به منطقه جغرافيايي خاصي نيست، شيوع آن در کشورهاي مختلف متفاوت بوده و بين ۱۱ تا ۲۲ درصد در اروپا و آمريکا گزارش شده است. به طور کلي ارزيابي مي شود که ۱۷ درصد بالغين در اروپا و آمريکا مبتلا به اين بيماري باشند، که جمعيتي بالغ بر ۵۰ تا ۱۰۰ ميليون نفر را شامل مي شود. هر چند اين اعداد به نظر زياد مي رسند اما تخمين فوق ممکن است کمتر از شيوع واقعي باشد چرا که تعداد کمي به دنبال درمان بيماري خود هستند، در واقع شايد مثانه پرکار از آسم و بيماري هاي قلبي شايع تر باشد و شيوعي مشابه التهاب مفاصل و سينوزيت مزمن داشته باشد. اغلب بيماران مبتلا به مثانه پرکار تکرر ادرار و احساس ناگهاني و شديد ادرار دارند و کمتر از ۵۰ درصد آنان مبتلا به بي اختياري ادرار هستند. بسته به نوع علائم موجود در هر بيمار نگرش وي به بيماري و احساس نياز او به درمان متفاوت است.
يک بيمار مسن مبتلا به تکرر ادرار که گاه به گاه دچار بي اختياري ادرار مي شود ممکن است اين علائم را به عنوان عوارض پيري پذيرفته باشد. اما در يک فرد جوان شايد شرم و خجالت ناشي از شب ادراري مانع از مراجعه به پزشک شود. بسياري از هزينه هاي مثانه پرکار ناپيدا است و آنچه مشهودتر است هزينه بيماري ها همراه آن است که عوارض آن شامل افزايش خطر زمين خوردن و شکستگي لگن و ساير استخوان ها، عفونت هاي ادراري، پوستي و ناتواني جنسي هستند. بسياري از بيماران مبتلا به اين بيماري در عين ناراحتي علائم خود را تحمل مي کنند اما بي شک مبتلا به عوارض رواني و مشکلات عاطفي و اجتماعي مي شوند. در بيماراني که علائم شديد دارند و درمان نمي شوند، در درازمدت اغلب افسردگي پيش خواهد آمد و کيفيت زندگي بيمار به شدت مختل مي شود، حتي اگر بي اختياري ادرار وجود نداشته باشد.
از ۳۳ ميليون بيمار مبتلا به مثانه پرکار در آمريکا فقط ۱۲ ميليون نفر بي اختياري ادراري دارند. براي برآورد هزينه هاي ناشي از اين بيماري نگاهي به هزينه هايي که صرف درمان بي اختياري ادرار مي شود راهگشا است. در زنان آمريکايي هزينه هاي مستقيم بي اختياري ادراري از هزينه سرطان سينه که شايع ترين سرطان در زنان است بيشتر بوده و مشابه هزينه پوکي استخوان است.
به هر حال درمان فقط قسمتي از هزينه هاي ناشي از بي اختياري ادرار است، هزينه هاي سالانه شامل درمان، تشخيص، استفاده از مواد جاذب، مشکلات طبي همراه اين بيماري و... در آمريکا بسته به گروه سني مبتلا حدود ۱۶ الي ۲۶ ميليارد دلار تخمين زده مي شود. هزينه مثانه پرکار به تقريب معادل افسردگي (۴۴ ميليارد) و بيماري آلزايمر (۱۰۰ ميليارد) است. در سال ۱۹۹۵ هزينه سالانه هر بيمار مبتلا به بي اختياري ادراري در آمريکا ۳۵۶۵ دلار برآورد شد. در انگلستان بودجه سرويس بهداشت ملي صرف شده براي بي اختياري ادرار از مجموع بودجه بيماري هاي کرونر و سرطان بيشتر است. تقريباً ۵۰ درصد هزينه نگهداري در خانه هاي سالمندان انگلستان صرف بي اختياري ادرار مي شود. اين ارقام هنوز بار اقتصادي و اجتماعي نشانگان مثانه پرکار ر ا به خوبي بيان نمي کنند. حتي در اروپاي غربي و آمريکا بار اقتصادي مثانه پرکار و بيماري هاي همراه آن را فقط مي توان برآورد کرد چرا که اين بيماري اغلب کمتر از ميزان واقعي گزارش مي شود و اغلب پزشکان آن را ناديده مي گيرند. در کشورهاي در حال توسعه که تقريباً ۶۶ درصد مردم جهان در اين کشورها زندگي مي کنند و دسترسي کافي به مراقبت هاي بهداشتي ندارند، حتي ارزيابي ابتدايي بار اقتصادي مثانه پرکار مقدور نيست. به هر حال شکي نيست که با افزايش ميانگين سن جامعه جهاني اثرات باليني اين نشانگان بسيار زياد خواهد بود. در سال ،۲۰۲۰ حدود ۴۴ درصد مردم جهان (۵ ۷ ميليارد نفر) بالاي ۶۵ سال سن خواهند داشت و بار اقتصادي قابل توجه فعلي مثانه پرکار باز هم بيشتر خواهد شد. شايد اکنون زمان آن فرا رسيده باشد که مسئولان و دست اندرکاران امور بهداشتي و درماني متقاعد شوند که مسئله بيماري مثانه پرکار واقعي است و در آينده به صورت فزاينده اي حادتر خواهد شد.
● شناسايي بيماران مبتلا به مثانه پرکار، ارزيابي شرايط بيماري در آنها و درمان مناسب اين بيماري ضروري است. اما اين سئوال باقي مي ماند که چه کسي مسئول درمان اين بيماران است. در حال حاضر خانم هاي مبتلا به اين بيماري با متخصصين زنان مشورت مي کنند. مردان و کودکان ممکن است پزشکان عمومي، متخصصين اطفال يا در مورد افراد مسن متخصصين طب سالمندان را مورد مشورت قرار دهند. آنچه مسلم است متخصصين اورولوژي (جراحي مجاري ادراري _ تناسلي) نقش اساسي در ارزيابي مردان، زنان، کودکان و افراد مسن مبتلا به مثانه پرکار دارند و مي توانند کمک هاي بسيار زيادي را در جهت درمان بيماران انجام دهند. اما شايد فقط بخش کوچکي از مبتلايان به اين بيماري در حال حاضر با متخصصين اورولوژي مشورت مي کنند.
● تشخيص بيماري مثانه پرکار براساس علامت اصلي احساس نياز ناگهاني و شديد براي دفع ادرار که ممکن است همراه با دو علامت تکرار ادرار (بيش از ۸ بار در ۲۴ ساعت) و بي اختياري ادراري باشد، مطرح مي شود.
● درمان مثانه پرکار شامل تغييرات رفتاري، درمان دارويي و جراحي است. تغييرات رفتاري شامل آموزش بيماران، زمانبندي دفع ادرار و تمريناتي جهت تقويت عضلات کف لگن است. کاربرد جراحي در مثانه پرکار بسيار محدود است و فقط در موارد خاص و عدم پاسخ مناسب به درمان دارويي کاربرد دارد. داروهاي ضدموسکاريني (موسکارين يک پيام رسان عصبي است) استاندارد درماني اين بيماري هستند اما عوارض جانبي داروهاي ضدموسکاريني قديمي و نياز به استفاده هر شش ساعت يک بار، مصرف آنها را محدود و تحمل بيماران را کم مي کند. يک مطالعه انجام شده روي اين بيماران نشان داده است که در ۵۲درصد زنان مبتلا به اين بيماري درمان با داروهاي ضدموسکاريني موثر بوده است اما فقط ۱۸ درصد تا ۶ ماه درمان را ادامه داده اند. کمتر بودن عوارض داروهاي ضدموسکاريني جديد که ناشي از اثر انتخابي آنها روي عضله مثانه است و همين طور طولاني اثر بودن آنها که فقط يک يا دو قرص در روز مصرف مي شود اين محدوديت ها را بسيار کمتر کرده است. در خاتمه بايد گفت اين بيماري در ايران چندان شناخته شده نيست که اين مسئله را مي توان ناشي از عدم آگاهي بيماران از وضعيت دفعات طبيعي ادرار کردن و در نتيجه عدم مراجعه آنها به پزشکان از يک طرف و عدم اطلاع پزشکان از اين که پرکاري مثانه مي تواند يک بيماري مستقل تلقي شود و عدم آشنايي آنها با داروهاي جديد که براي درمان اين بيماري در دسترس است از طرف ديگر دانست.

اختلال کار مثانه Bladder dysfunction نسبتاً شايع است. طبق يک آمار، سي درصد به آن مبتلا هستند. در هر سني، از نوجواني تا پيري دراشکال و درجات مختلف رخ م ...

● شرح بيماري پرکاري پاراتيروييد عبارت است از وجود مقادير بيش از حد طبيعي هورمون پاروتيروييد در خون. زياد شدن هورمون پاروتيروييد در خون باعث افزايش سطح ...

غده تيروييد غده پروانه اي شکلي است که در جلوي گردن قرار گرفته است. اين غده هورمون هايي ترشح مي كند كه بر تمامي فعاليت هاي بدن تأثير مستقيم مي گذارند. ...

مثانه عضو مهمي است كه همه مردم روزانه از عملكرد آن مطلع مي شوند. اگر اين عضو وظيفه خود را به خوبي انجام ندهد، بيمار به زودي متوجه شده و ابراز ناراحتي ...

مواد زايد و سموم بدن از طريق کليه ها وارد ادرار مي شود. ادرار در مثانه جمع مي شود و با پر شدن مثانه احساس دفع ادرار ايجاد مي شود... با افزايش سن، دفع ...

امروزه تيروئيد از شايع ترين بيماري هايي محسوب مي شود که در همه سنين بروز مي کند. امروزه تيروئيد از شايع ترين بيماري هايي محسوب مي شود که در همه سنين ب ...

● پزشکي هسته اي بهتر از راديو درماني تصويربرداري به طريق هسته اي و تزريق و خوردن داروهاي هسته اي به هيچ وجه براي بدن مضر نيست. مواد راديواکتيوي که در ...

در بيماري هاي مختلف مقدار هورمون ها در خون افزايش يا کاهش مي يابد. پزشک مي تواند اين گونه بيماري ها را با دانستن مقدار يک هورمون در خون تشخيص دهد. از ...

دانلود نسخه PDF - مثانه پرکار