up
Search      menu
جانور شناسی :: مقاله ماهي تيلاپيا PDF
QR code - ماهي تيلاپيا

ماهي تيلاپيا

آموزش پرورش چند نوع ماهي پرورشي

پرورش ماهي بس دريائي
1.نام علمي: Lateolabrax Japonicus
2.نام معمولي (رايج): بس دريايي خال دار
3.اکولوژي:
ماهي بس دريايي متعلق به جنس Lateolabrax ، زير رده percoidei، رده پرسيفرم ها (perciforms) و کلاس Actinopterygi است. پراکنش اين گونه از غرب تا جنوب سواحل Korean ونزوئلا است. البته در ژاپن، بعضي قسمتهاي چين و تايوان نيز يافت مي شود. با اينکه بچه مايهان انگشت قد در سوحل زندگي مي کنند اما مهاجرتهاي متفاوتي دارند.
4.پرورش:
L. japonicus گوشتخوار بوده و نسبتا سريع رشد مي نمايد (حدود بيشتر از 300 ميلي متر در طول بدن در طي 2 سال و حدود 600 ميلي متر در طي 3 تا 4 سال). اين ماهي حتي در آبهايي که دمايشان کمتر از 10 درجه سانتي گراد است، بسيار پرخور مي باشند.
L. japonicus وحشي چنانچه در اسارت پرورش يابد ( در حالت مصنوعي ) در طي اکتبر و دسامبر بالغ مي گردد. زمان بلوغ و تخم ريزي در مکانهاي سرپوشيده پرورشي مشروط به تيمار هورموني و چرخه نوري محيط است. تيمار هورموني به دو طريق تزريق بوسيله سرنگ و خوردن بوسيله پلتهاي غذايي که به آنها هورمون افزوده شده انجام مي گيرد.
در مورد ماهيان مولد که براي تخم ريزي در پاييز و زمستان مهاجرت مي کنند، آبهاي لب شور سواحل يا مصب رودخانه ها هدف اصلي است. صيد اين ماهيان (مولد) بوسيله تورهاي ماهيگيري انجام مي شود و تخم گذاري آنها بسرعت صورت مي گيرد. اخيرا هر ساله از مهاجرت اين ماهيان کاسته شده و يافتن ماهيان مولد دشوارتر شده است. نسبت مورد نياز براي تخم گذاري 1 ماده به 2 نر مي باشد.
دوره تخم گذاري از اکتبر تا دسامبر (حدود 30 روز) بوده و در طي اين دروه تخم گذاري فقط يکبار انجام مي شود (دوره اصلي تخم گذاري در ماهيان بس دريايي در کشور کره از اواخر اکتبر تا اوايل نوامبر و در ماهيان بس دريايي خليج Bohai از آگوست تا نوامبر است). دماي مناسب آب براي تخم گذاري 16 الي 19 درجه سانتي گراد بوده و ماهيان مولد 50 الي 80 سانتي متري حدود 2 تا 15 ميليون تخم مي گذارند. در مورد عمليات تکثير بايد گفت که بهترين نتيجه از يک تکثير خشک (حاصل از تخم کشي 1 ماده به 4 تا 5 نر) حاصل مي شود.
دوره هچ شده تخم ها بسته به دماي آب بوده و در دماي حدود 18 الي 20 درجه سانتي گراد در مدت 54 ساعت و در دماي 16 الي 17 درجه سانتي گراد حدود 60 ساعت به طول مي انجامد.
اندازه ماهيان تازه هچ شده حدود 5 3 الي 6 3 ميلي متر بوده و بعد از 2 تا 3 روز کيسه زرده جذب و دهان باز مي گردد و اين نقطه آغازين تغذيه انگشت قدها خواهد بود. در اين زمان و بعد از 20 روز از هچ شدن، بچه ماهيان با روتيفر مخلوط با آرتميا تغذيه مي شوند. اندازه انگشت قدها حدود 10 ميلي متر بوده و بهتر است غذاي مخلوط شده حدود 30 روز بعد از هچ شدن استفاده شود.
ميزان رشد ماهيان بس دريايي جوان به ترتيب حدود 2 9 ميلي متر در طول بعد از 30 روز، 4 21 ميلي متر بعد از 60 روز، 2 42 ميلي متر بعد از 90 روز و 8 65 ميلي متر بعد از 130 روز خواهد بود.
آنها اغلب بعد از 30 تا 40 روز به دلايلي چون دفرمه بودن يا دلايل غير طبيعي ديگر بصورت انبوه يا دست جمعي مي ميرند.
همچنين ممکن است در 60 روز به دليل کم شدن انرژي حاصل از تغذيه غذاي مخلوط که احتياچ به يک مراقبت و رسيدگي دقيق و منطقي دارد بصورت دسته جمعي بميرند.
حاصل شدن موفقيت در توليد بچه ماهيان بستگي به تامين منبع کافي مواد مغذي براي انگشت قدها، مديريت کيفيت آب و کنترل دماي آب در طي دوره زمستان دارد.
پرورش L. japonicus عموما در قفسها يا خاکريزها انجام مي شود. البته اخيرا روشهايي جهت پرورش اين گونه در آبهاي شيرين داخلي نيز توسعه يافته است.
در مورد روشهاي اصولي پرورش بايد ذکر کرد که تغذيه در دماي آب حدود 30- 10 درجه سانتي گراد فعال مي باشد. اما در دماي کمتر از 10 درجه سانتي گراد کاهش مي يابد. تعداد دفعات مناسب جهت غذادهي 1 تا 2 بار در هر روز است. ظرفيت پرورش به ميزان 75 – 500 قطعه ماهي بس 15 سانتي متري در هر قفس يک تني است و در طول يک سال پرورش در قفس هر کدام مي توانند به وزن 400 تا 500 گرم برسند. اخيرا پرورش اين گونه در آبهاي شيرين 10 درصد افزايش در ميزان رشد را در مقايسه با پرورش در قفس نشان داده است.
گزارشهاي بسياري از دفرمه شدن انگشت قدها در طول دوره هچ شدن تخمها و رشد لاروها وجود دارد. البته هيچ بيماري خاصي براي اين دوره گزارش نشده است. در اين راستا روشهاي ممانعت از استفاده فرمالين يا آنتي بيوتيکها شناخته شده است که در بسياري از فعاليتهاي پرورش در اين دوره کابرد دارد
پرورش تيلاپيا
شناسايي
تيلاپيا عضو خانواده cichlidae بوده و داراي مشخصه هاي زير مي باشد.:
- باله پشتي بلند دارند.
- باله ها خارهاي تيز داند.
- باله سينه اي و لگن نزديک به سر هستند.
تيلاپياها بومي آفريقا و خاورميانه مي باشند. آنها اصولا از طريق معرفي براي پرورش مصنوعي در نقاط مختلف پراکنده شده اند و اخيرا در همه قاره هاي گرمسيري يافت مي شوند. امروزه تيلاپيا به يکي از مشهورترين ماهيان براي پرورش در سراسر دنيا تبديل شده و در آفريقا، اروپا، سراسر اقيانوس آرام، چين، اسرائيل، آمريکا و درياي کرائيب پرورش مي يابد.
رده بندي
تا اواخر سال 1970 تمامي تيلاپياها فقط در يک جنس (دسته) به نام Tilapia طبقه بندي مي شوند. اما اخيرا بيشتر زيست شناسان بر طبق رفتار تخم ريزي آنها را در سه دسته Tilapia، Saratherodon و Oreochromis طبقه بندي کرده اند.
گونه هاي تيلاپيا در کف بستر استخر لانه سازي کرده و از تخم و بچه هايشان در لانه ها مواظبت مي کنند. آنها داراي اندامهاي درشت و خارهاي آبششي کمي بوده و اصولا علفخوار و ميکروفيتوپلانکتون خوار هستند. از جمله Tilapia zilli، Tilapia rendalli گونه هاي Sarotherodon تخم ها و لاروهاي خود را در دهان تيلاپياي نر گذاشته و نگهداري مي کنند. آنها دندانهاي ريز و خارهاي زيادي داشته و همه چيز خوار هستند. از جمله sarotherodon galilaeus.
جنس oreochromis بهترين گونه ها را براي آبزي پروري شامل مي شوند. آنها عادات غذايي مشابه به گونه هاي sarotherodon دارند. تخم ها و بچه ماهيان انگشت قد اين جسن در داخل دهان ماده هايشان رشد مي کنند. از جمله Oreochromis niloticus و Oreochromis mossambieus البته همه زيست شناسان اين طبقه بندي را نپذيرفته اند.
دلايل انتخاب تيلاپيا براي پرورش
فاکتورهاي زير دلايل سادگي پرورش تيلاپيا هستند:
1) مقاومت بالا در برابر بيماريها و در آبهاي داراي کيفيت پايين
2) سازگاري و عادابته شدن با شرايط متنوع زيست محيطي
3) قابليت تبديل ضايعات کشاورزي – دامي و آلي به پروتئين با کيفيت بالا
4) ميزان رشد بالا
5) رشد آسان و سريع در پرورش متراکم
چرخه زندگي تيلاپياي نيل به صورت زير مي باشد:
1. نرها آشيانه سازي کرده (يا يک ناحيه از کف تانک يا سرح داراي روزنه هاي ريز از تور قفس را تحت قلمرو خود قرار مي دهند) و با رفتار عاشقانه ماده هاي بالغ را به داخل لانه جذب مي کنند.
2. ماده ها تخم را در داخل آشيانه يعني محلي که مي توانند با نرها لقاح يابند رها کرده و بلافاصله آنها را به داخل دهان مي کشند.
3. نرها جذب ماده ها را به درون آشيانه ادامه مي دهند تا زمانيکه ماده هاي تخم ريزي کرده براي گذراندن دوره رشد تخم هايشان از لانه خارج و دور شوند.
4. تخم ها بعد از پنج روز در دهان ماده ها هچ مي شوند (بستگي به دماي هوا دارد) و بچه ماهيان تازه هچ شده تا زمانيکه کيسه زرده شان جذب شود در دهان باقي مي مانند.
5. سرانجام بچه ماهيان نورس براي بدست آوردن غذا به خارج از دهان شنا مي کنند. اما به محض روبرو شدن با علائم خطر دوباره به درون دهان برمي گردند.
6. به محض اينکه بچه ماهيان نورس به حد کافي رشد کردند (به اندازه دهان مادر شدند) همگي مستقل شده و به سمت آبهاي گرم و پناهگاهها از جمله لبه هاي استخر شنا مي کنند.
7. تخم هاي ماده ها به محض اينکه گروه قبلي نوزادشان رشد يابند دوباره مستعد رويش و لقاح مي شوند. يعني بعد از يک دوره استراحت حدود 4 هفتگي دوباره به تخم مي رسند.
نکات قابل ملاحظه اي در اين زمينه وجود دارد.
• در مورد اغلب گونه هاي Oreochromis براي رسيدن به قابليت تخم ريزي لازم است دماي آب به بالاي 32 درجه سانتي گراد برسد، چنانچه دما در تمام طول سال بالاي 22 درجه سانتي گراد باشد تخم ريزي ادامه مي يابد و در صورتيکه به زير 22 درجه نزول يابد تخم ريزي بصورت فصلي انجام خواهد شد.
ماهي تيلاپيا
• نرها نقشي در مسئوليت نگهداري و مراقبت از بچه ها ندارند و مي توانند در يک زمان با تعداد متعددي از ماده ها در کار تکثير شرکت کنند. بنابراين نسبت جنسي در يک تخم ريزي در استخر مي تواند حتي بيشتر از 7 ماده به 1 نر باشد.
• اندازه دهان ماده مي تواند تعداد بچه ماهيان نورس حاصل از تخم ريزي را تخمين بزند. ماده هاي بزرگتر تعداد تخم بيشتري مي گذارند. بطور کلي تعداد بچه ماهيان نورس حاصل شده مي تواند بين 100 تا 500 قطعه باشد.
• تخم ها نسبتا بزرگ هستند و بچه ماهيان نورس بزرگتي نيز توليد مي شود که در اولين تغذيه نياز به غذاي زنده ندارند.
• حذف تخم ها يا بچه ماهياني که زودتر از موقع مورد نظر رسيده اند از ميان سايرين، ميزان فرآوري را افزايش مي دهد.
• در شرايط نامطلوب گونه هايي چون oreochromis mossambicus مي توانند در اندازه کوچک (10 گرمي) حدود 4 تا 6 ماه بعد از هچ شدن به بلوغ جنسي برسند. اين مطلب منجر به افزايش بيش از حد جمعيت ماهيان کوچک و غير قابل فروش در استخر مي شود.
• در يک جمعيت بالغ تيلاپيا، ماده ها مرتبا توانايي تکثير مجدد را دارند و در طي اين دوره توانايي غذاخودن را ندارند. به اين معني که نسبت رشد نرها خيلي بيشتر از ماده ها مي باشد.
روشهاي پرورش
تيلاپيا در سالهاي 1950 و 1960 به عنوان يک ماهي شگفت انگيز به بسياري از کشورها معرفي شد. اما به دليل حاصل شن تجربيات بد حاصل از تخم ريزي زياد آن در استخرها و حاصل شدن ماهيان ريز و کم ارزش هنگام صيد، بسياري از پرورش دهندگان از پرورش آن منصرف شده و آن را يک ماهي هرز ناميدند.
اين تصور علي رغم اين حقيقت که روشها و تکنيکهاي دام پروري در بيش از 20 سال گذشته تحول عظيمي در پرورش تيلاپيا ايجاد کرده اند و آن را به يکي از مهم ترين ماهيان استخواني قابل پرورش در جهان تبديل کرده اند، هنوز در بعضي لحاظ باقي است.
چهار شيوه ذخيره سازي و هچ کردن بيش از سايرين موجب بوجود آمدن اين تغيير بودند:
• ذخيره سازي گونه هاي خوب مانند oreochromis niloticus به جاي orechromis mossambicus
• دستکاري جنسي بچه ماهيان جوان
• دورگه گيري يا هيبريداسيون
• تغيير هورمون جنسي
شيوه هاي ذخيره سازي
آسان ترين راه براي بهبود عملکرد، انتخاب بهترين گونه تيلاپيا است.
O. mossambicus اولين گونه تيلاپيا است که در سراسر جهان پراکندگي دارد. اما بيشترين خصوصيات نامطلوب را نيز داراست. تخمهايشان داراي اندازه بسيار کوچک هستند، به سختي رشد کرده و سايز قابل فروش بازاري (g 100+) مي رسد.
O.mossambicus به O.niloticus يکي از دلايل اصلي توليد شگفت انگيز در کشورهايي چون تايوان و فيليپين است.
دستکاري جنسي جوانها
تفاوتهاي بارز و آشکاري بين جنسهاي نر و ماده در گونه هاي تيلاپيا وجود دارد. از جمله اين تفاوتها شکل اندام تناسلي، ريخت شناسي باله ها و رنگ بالغ ها مي باشد. تشخيص جنسي ماهيان بزرگ نسبت به ماهيان کوچک راحت تر است. بصورتيکه اندام تناسلي آنها کاملا قابل رويت است. کارگران ماهر و زبردست در هچري ها مي توانند بيش از 95 درصد جمعيت نر را به 5 تا 7 سانتي متر برسانند. اين مسئله به استفاده از ذره بين و نيز ابزار رنگ کننده (جوهر، مالاشيت گرين و ... ) براي علامت گذاري و مشخص کردن اندام تناسلي کمک مي کند.
دستکاري جنسي نيازمند يک سري تجهيزات پيشرفته نوزادگاهي براي پرورش بچه ماهيان نورس تا مرحله توليد بچه ماهيان انگشت قد پيشرفته که قادر به فعاليت جنسي در وزن حدود 20 گرمي باشند، دارد. ماهيان داراي اين سايز قادر به مقاومت در ماقبل استرسها، دستکاريها و شکارچيان هستند. اما به هر حال اين روش يک فعاليت نسبتا کم راندمان براي توليد جمعيت تمام نر است. بطوريکه نيمي از ماهيان غير قابل قبول هستند. ماده هاي بدرد نخور را مي توان فروخت يا به مصرف خوراکي رساند.
تيلاپياي موزامبيکي
دورگه گيري (هيبريداسيون)
ژنتيک تيلاپيا بسيار پيچيده مي باشد. دروگه گيري بين گونه اي ممکن است گاهي اوقات به توليد بچه هايي با نسبت جنسي متفاوت (بيشتر نر نسبت به ماده يا بيشتر ماده نسبت به نر) بيانجامد. بيش از 25 ترکيب هيبريدي متفاوت از تيلاپياها توليد 80% نر را نشان مي دهد. (اين يک اتفاق دلخواه براي پرورش دهندگان است. زيرا نرها نسبت به ماده ها سريعتر رشد مي کنند).
اصولات از دورگه گيري استفاده تجاري نمي شود. زيرا بجز نسبت جنسي حاصل مطلب زياد ديگري در مورد خصوصيات دورگه هاي متولد شده هنوز کشف نشده است.
O.hornorum تنها گونه شناخته شده اي است که در اثر ترکيب شدن با O.niloticus ياO.mossambicus جمعيت تمام نر توليد مي کند.
ماده O.niloticus و نر O.aureus جمعيت دورگه هاي 80 تا 90 درصدي نر توليد مي کنند که قدرت رشد را از O.niloticus و تحمل در برابر سرما را از O.aureus به ارث برده اند.
تغيير هورمونهاي جنسي
اين روش يک شيوه موثلر گران قيمت براي توليد جمعيت تمام نر (100% نر) است. در اين روش به يک تانک يا قفس توري کوچک نياز است تا بچه ماهيان در مرحله جذب کيسه زرده يا اولين تغذيه در آن جمع شوند.
(چنانچه يک هفته از اين مرحله بگذرد بچه ماهيان نورس بصورت ماهيان ماده منتشر و رها سازي مي شوند).
بچه ماهيان نورس درون تانک بايد از غذاهاي حاوي هورمونهاي تغيير دهنده جنسيت تغذيه شوند. غذا بايد بلافاصله توسط بچها ماهيان نورس خورده شود. در اين صورت آنها داراي شرايط مناسب خواهند شد.
در ادامه به روش آماده سازي غذاهاي حوي هورمونهاي جنسي اشاره شده است.
1. مخلوط کردن 30 تا 70 ميلي گرم هورمون (ميتل يا اتي نيل تستسترون در 700 ميلي ليتر اتانول 95%)
2. افزودن 700 ميلي ليتر هورمون حلال به هر کيلوگرم از غذاي مناسب مورد نظر
3. به خوبي مخلوط و خشک کردن
4. افزودن مکمل ها
5. قرار دادن در فريزر يا جاي خنک (در صورتي که غذا بلافاصله مصرف نشود).
6. خوردن غذا به ميزان 10- 30% از وزن بدن در روز، به دفعات حداقل 4 بار در روز و به مدت 21 تا 28 روز اين کار ادامه يابد.
افزايش توليد تخم تيلاپيا
اگرچه تکثير (تخم گذاري) تيلاپيا به طور کثيري در استخرهاي بدون مديريت و غير قابل کنترل انجام مي گيرد. اما فرآوري پايين آن به اين معناست که پرورش اين ماهي براي تبديل بچه ماهيان نورس به بچه ماهيان انگشت قد نياز به سرمايه گذاري دارد. سيستم هايي که براي اين کار استفاده مي شوند شامل استخرها، تانکها و قفسهاي توري کوچک هستند. سيستم هاي تکثير اين ماهي وابسته به رفتار طبيعي آن است. متاسفانه ماده هاي گربه ماهي يا کپور هر کدام توليد تخم نسبتا کمي مي کنند و براي باروري و تکثير مصنوعي مناسب نيستند.
سيستم هاي تکثير
1) استخرهاي بدون مديريت و غير قابل کنترل شايع ترين سيستم هاي مورد استفاده جهت تفريخ تيلاپيا هستند. اين استخرها نياز به مديريت اندکي داشته و توليدات آنها نيز کم است.
(1تا 2 بچه ماهي نورس در هر مترمربع در ماه يا 5 بچه ماهي نورس به ازاري هر ماده در ماه)
2) استخرهاي قابل کنترل معمولا داراي طراحي و مديريت پيشرفته هستند. اين استخرها به صورتي ساخته مي شوند که مي توانند از عميق ترين نقطه به طور کامل تخليه شوند. در اين سيستم ها پررورش دهنده بر کيفيت آب، کود دهي، مديريت، غذادهي (استفاده از غذاهاي مکمل) مؤثر است. ماهيان 100 تا 200 گرمي به ميزان 1 تا 3 ماهي در متر مربع و با نسبت جنسي 1 نر به 3 ماده براي توليد گونه هاي خالص يا 1:1 براي دورگه گيري ذخيره سازي مي شوند. آنها بايد تا 15 بچه ماهي نورس در هر متر مربع در ماه يا 100- 35 بچه ماهي نورس به ازاري هر ماده در ماه توليد کنند. توليدات مي تواند با افزايش تعداد ماهيان درشت تر در استخرهاي بزرگتر، افزايش دفعات صيد و استفاده از روشهاي متفاوت براي جمع آوري بچه ماهيان نورس افزايش يابد.
تيلاپياي خالدار
چنانچه مولدين 1 تا 5 1 کيلوگرمي استفاده شده و بچه ماهيان نورس هر 17 تا 19 روز جمع آوري و برداشت شوند، توليد تا 45 بچه ماهي نورس در هر متر مربع در ماه يا 380 بچه ماهي نورس به ازاي هر ماده در ماه افزايش مي يابد. همچنين بهتر است بچه ماهيان نورس بطور روزانه توسط يک تور دستي از لبه هاي استخر (در طول) جمع آوري شوند تا براي مولدين آشفتگي بودجود نيامده و بچه ماهيان نورس آسيب نبينند.
3) قفسهاي توري کوچک (hapa) معمولا از نايلون مناسب، پشه بندهاي پلاستيکي يا تورهاي کتاني ساخته مي شوند. اين قفسها به سادگي قابل کنترل هستند. زيرا بچه ماهيان نورس نمي توانند فرار کنند و لذا برداشت آنها به سادگي انجام مي شود.اندازه آنها 1 تا 40 متر مربع و عمق آنها 1 تا 2 متر بوده و بر روي ميله هايي آويزان هستند. همچنين به شکل مربع يا مستطيل ساخته مي شوند.
اين قفسها داراي طرحهاي طرحهاي پيچيده اي هستند. بعضي ها داراي محيطي جهت جدا کردن مولدها از بچه ماهيان نورس مي باشند.
2 نفر به راحتي مي توانند يک قفس 40 متري را صيد نمايند. ظرفيت معمول براي ذخيره سازي مولدين 7- 2 ماهي در هر متر مربع است (نسبت جنس نر به ماده 1:2 تا 1:7 مي باشد ). ميزان توليد بچه ماهي نورس، 150 قطعه در متر مربع در ماه يا 50 قطعه به ازاي هر ماده در ماه تا بيش از 880 قطعه در هر متر مربع در ماه يا 400- 300 قطعه به ازاي هر ماده در ماه مي باشد. اصلي ترين راه براي افزايش توليد، تميز کردن و صيد بچه ماهيان نورس بصورت منسظم و پي در پي است.
4) تانکهاي هچري که به راحتي مديريت مي شوند اما نسبتا هزينه ساخت آنها گران است. اين تانکها به چندين قسمت به نام واحدهاي تخم ريزي و واحدهاي پرورش بچه ماهي نورس تقسيم مي شوند. واحدهاي تکثير معمولا تانکهاي گردي به قطر 1 تا 6 متر بوده که حاوي 5 0 تا 7 0 متر آب هستند. (در اين واحدها به هيچ گونه زيرسازي نيازي نيست). ماهيان مولد 100 تا 200 گرمي در يک تا پنج متر مربع آب به نسبت جنسي 1 نر به 2 تا 7 ماده (از رژيم غذايي شامل 30 تا 40 درصد پروتئين به نسبت 1 تا 2% وزن بدن در روز تغذيه مي شوند) ذخيره سازي مي شوند.
توليد بچه ماهي نورس با تکرار صيد بچه ماهيان بصورت دستي (توسط تورهاي گود) و بررسي وضعيت ماده ها به حداکثر مي رسد.
چنانچه تخم ها هر 5 روز يکبار يا تخمها و بچه ماهي تبديل مي شوند و اين مستلزم آن است که تخم هاي هچ نشده و بچه ماهيان نورس داراي کيسه زرده تا زمانيکه داراي توانايي غذا خوردن شوند درون يک سيستم انکوباتور مصنوعي نگهداري گردند.
سيستمهاي انکوباتور به صورتي طراحي شده اند که تخمها را در يک سري حرکات ملايم نگهداري کنند. زيرا حرکات شديد و آشفتگي ها منجر به بروز آسيبهاي مکانيکي در تخمها مي شود.
3 نوع سيستم اصلي انکوباتور در اين روش پرورش استفاده مي شود.
سيستم هاي پرورش تيلاپيا
استخرها:
انواع متنوعي از استخرها براي پرورش تيلاپيا استفاده مي شوند. رايج ترين اما بي حاصل ترين نوع اين استخرها آنهايي هستند که ورودي پايين، تخم گذاري بدون کنترل و صيد بي قاعده داشته و محصولات عموما بين 500 تا 2000 کيلوگرم در هکتار در سال از ماهيان غير هم سايز است.
قدم فراتر بعدي استخرهاي کوددهي شده با تکثير کنترل نشده و صيد با قاعده است، محصول بين 3000- 5000 کيلوگرم در هکتار در سال از ماهيان غير هم سايز است.
تيلاپياي شکم قرمز
براي بدست آمدن محصولات بيشتر نياز به سرمايه گذاري کلان تر در دوره مديريت و ذخيره سازي است. چنانچه ماهيان تک جنسي ذخيره سازي شده و کوددهي و غذادهي بصورت منظم انجام شود، مي توان محصولات را تا 800 کيلوگرم در هکتار در سال (از نوع ماهيان هم اندازه) افزايش داد.
افزايش محصول را مي توان با استفاده از يک جنس از ماهيانف غذادهي مکمل و تعويض منظم و مرتب آب بدست آورد. اين کار باعث توليد kg ha 15000 در سال (ماهيان هم اندازه) مي شود.اکنون پرورش تيلاپيا در استخرهاي چند گونه اي همراه با کپور، گربه ماهي يا ميگوي آب شيرين (ماکروبراکيوم) نيز رايج شده است. مزيت اصلي استفاده از استخرها رشد سريع و راحت ماهي از طريق کوددهي استخر و حاصل خيزي خاک است. اين روش از چندين معايب نيز برخوردار است:
ساخت استخرها گران تمام مي شود. استخرها نياز به فضا (محيط) زيادي دارند، فقط در مکانهايي که خاک مناسب دارند مي توان اين استخرها را ساخت و نياز به آب فراوان جهت جبران آب از دست رفته از طريق تراوش و تبخير است. ماهيان اين استخرها به راحتي شکار و يا دزديده مي شوند و در هنگام صيد اندازه هاي متفاوتي دارند.
قفسها
پرورش تيلاپيا در قفس با مشکل تخم ريزي بيش از حد روبرو نيست. زيرا تخم ها از بين شبکه هاي قفس به بيرون سقوط مي کنند. ديگر مزيت اصلي قفس اين است که لازم نيست پرورش دهند در مکاني که قفس واقع شده صاحب و مالک آب باشد.
دو نوع اصلي قفسهاي کوچک و کم تراکم که بيشتر مورد استفاده قرار مي گيرند در کانالها يا درياچه هاي فقير از نظر مواد مغذي واقع مي شوند. اين قفسها را مي توان از تور يا گاهي اوقات از بامبو يا ساير مواد و تجهيزات قابل دسترس در محل ساخت. ماهيان در اين قفسها از مواد مغذي موجود در آب پيرامونشان استفاده کرده ولي به هر حال با غذاهاي مکمل نيز تغذيه مي شوند.حداکثر ميزاني که مي توان برداشت نمود بطور ماکزيمم kg m3 10 مي باشد.
در حال حاضر پرورش تيلاپيا در قفسهاي متراکم نيز بسيار رايج شده است. چندين پروژه بزرگ تجاري اخيرا در آفريقا آغاز گرديده است . ماهيان در نسبتهاي بيشتر ذخيره سازي گرديده و از غذاهاي مکمل تغذيه مي شوند.
ميزان محصول به طور نمونه حدود kg m3 25 است. حداکثر ظرفيت با توجه به اکسيژن قابل دسترس محدود مي شود.
پرورش در قفس نيازمند سرمايه گذاري کمتري نسبت به پرورش در استخر يا تانک است. همچنين احتياجي به جريان دادن يا پمپ کردن آب به درون سيستم نيست. عيب اصلي در اين روش حساسيت بالا و قرار گرفتن در معرض دزديده شدن و آسيبهاي دشمنان است.
تانکهاي متراکم
پرورش در تانکهاي متراکم با مشکلاتي چون تکثير و تخم ريزي بيش از حد روبرو نمي باشد. زيرا فضا براي قلمرو طلبي و لانه سازي نرها وجود ندارد. اين سيستم نياز به يک منبع آب ثابت و يا پمپ دارد. بنابراين در مناطقي که منبع جريان آب کافي و غني يا نيروي تامين کننده فشار براي پمپ کردن آب را نداشته باشند، ساخت اين تانکها مشکل است
مصرف آب بستگي به سيستم مديريت دارد. اما بطور قابل ملاحظه اي کمتر از ميزان مصرف آب براي توليد ميزان مشابه محصول در استخرها است. همچنين از مساحت کمتري نيز استفاده مي شود. حداکثر ميزان ذخيره سازي در تانکها (در جاهائيکه آب هر 2- 1 ساعت يکبار تعويض مي شود) حدود 50- 25 kg m3 است. اين ميزان با استفاده از سيستمهاي هوادهي تا kg m3 70 و با اکسيژن دهي به بيش از kg m3 150 افزايش مي يابد.
حفظ امنيت در اين تانکها بسيار آسان است. زيرا کل توليدات در يک محوطه کوچک محاظفت شده تجمع مي يابند.
ماهي حلوا سفيد
ماهي حلوا سفيد با نام انگليسي silver pomfret و نام علمي pampus argenteus که در کويت زبيدي ناميده مي شود ، داراي ارزش غذايي بالايي است که در سراسر جهان مشتريان فراواني دارد .
اين ماهي همچنين داراي پراکندگي وسيعي در مناطق مختلف جهان از درياي شرق چين در آسياي جنوب شرقي و اقيانوس هند تا خليج فارس دارد . در سالهاي اخير به علت بهره برداري بيش از حد ذخاير اين گونه در آبهاي طبيعي ، کاهش شديدي در ذخاير آن در کويت و ساير مناطق جهان ايجاد گرديده است . عليرغم کاهش ايجاد شده در ذخاير طبيعي اين گونه و افزايش قيمت آن تحقيقات اندکي بر روي توسعه تکنولوژي هچري و پرورش اين گونه در سالهاي اخير انجام گرديده است .
در ژوئن سال 1997 در يک تلاش مقدماتي براي توسعه هچري و تکنيکهاي پرورش لارو بخش آبزي پروري شيلات و اقيانوس شناسي موسسه تحقيقات علمي کويت براي اولين بار در جهان در پرورش لارو و توليد بچه ماهي حلوا سفيد در شرايط کشت در هچري به موفقيت هايي دست يافت که با استفاده از تخم کشي از مولدين وحشي که به وسيله تورهاي گوشگير سطحي صيد گرديده بودند ، تعداد 45 قطعه لارو بصورت موفقيت آميزي تا مرحله بچه ماهي نورس پرورش داده شدند0
متعاقب اين موفقيت کسب شده در مورد پرورش لارو در سال 1997 ، يک پروژه تحقيقاتي 5 ساله با بررسي امکانات فني کشت ماهي حلوا سفيد در کويت از آوريل 1998 آغاز گرديد . ازآن پس تاکنون اين پروژه توانست بطور موفقيت آميزي چندين هزار بچه ماهي انگشت قد ماهي حلوا سفيد را براي پرورش در نرسري و محيطهاي پرورشي توليد نمايد و تکنيک هاي پرورش لارو براي پرورش بازاري توسعه يافت0 در حال حاضر تلاشهاي مستمري براي توسعه مولدين پرورشي براي تکثير در شرايط کنترل شده پرورشي نيز در دست اقدام مي باشد.

ماهي يک مهره دار خونسرد و آبشش دار است که در آب زندگي مي کند. ماهيها (با بيش از ۲۷۳۱۵ گونه) يک گروه نزديک نيا (پارافيلتيک Paraphyletic) هستند و به سه ...

ماهي سوف (Zander) همچنان قسمتي از معماي اين گونه است که بارها در سرتاسر جهان مورد آزار واقع شده و پايان زننده اي از لحاظ سياست بهره برداري در انتظار ا ...

انواع گونه هاي کپور ماهيان : ۱) کپور معمولي ۲) کپور نقره اي ۳) کپورسرگنده ۴) کپور علفخوار ● روش هاي پرورش بهترين روش براي پرورش ماهيان گرمابي ، پرورش ...

▪ نام گروه ماهيانcobitidae : ▪ نام خانواده: لوچ ▪ نام ماهيان : لوچ دلقک ▪ طول حداکثر: ۳۰ سانتي متر ▪ سطح شنا: کف آب ▪ مکانهاي جاگيري : زير تخته سنگهاو ...

ارزش غذايي جانوران آبزي باعث افزايش مصرف آنها شده است که در اين ميان شاه ميگوي آب شيرين خرچنگ دراز آب شيرين جايگاه ويژه اي داشته و به دليل داشتن خصو ...

افرادي که با قطار به سمت انديمشک سفر مي کنند شايد خبر نداشته باشند که در نزديکي آنها غارنشين کوري در زير زمين براي زنده ماندن و حفظ بقاي نسل خود با نا ...

بي شک به اعتقاد بسياري از کارشناسان و پرورش دهندگاه ماهي هاي آکواريومي ديسکاس ها زيباترين و بي نظيرترين ماهي هاي زينتي در بين ماهي هاي آکواريومي آب شي ...

▪ کرمهاي شيشه اي در فصل زمستان در بسياري از درياچه ها و استخرها مي توان با يک توري دستي مقدار زيادي کرمهاي شفاف که به آنها کرم شيشه اي مي گويند، صيد ن ...

دانلود نسخه PDF - ماهي تيلاپيا