up
Search      menu
جانور شناسی :: مقاله مامنکيزاروس PDF
QR code - مامنکيزاروس

مامنکيزاروس

● آناتومي:
مامينکيزاروس دايناسوري گياهخوار ،چهار پابادمي طويل وگردني دراز بود.مامينکيزاروس گردني طويل تر از ساير دايناسورهاي شناخته شده به جزساروپوزيدون که اخيرا کشف شده داشت.گردن مامينکيزاروس حدود ۴۶فوت(۱۴متر)بلندي داشت.اين دايناسور ۱۹مهره درگردنش داشت که بيشتراز دايناسورهاي شناخته شده بود. مامينکيزاروس حدود۷۰تا۸۰ فوت (۲۱تا۲۵متر)بلندي وحدود ۱۲تن وزن داشت.پاهاي عقبي بلندترازپاهاي جلويي آن بود.اين پاهاي عقبي شبيه پاهاي ديپلودوکوس بود.جمجمه اين دايناسور جعبه اي شکل بود.برخلاف ديپلودوکوس که پوزه اي کشيده داشت.
● چراگردن مامينکيزاروس اينقدربلندبود؟
مامينکيزاروس، گردنش را کما بيش افقي(موازي با زمين) نگه مي داشت. احتمالا گردن دراز اين دايناسور براي گشتن درجنگلها به کار مي رفته تا از برگهايي استفاده کند که براي ساروپودهاي بزرگ ديگر غيرقابل دسترسي بود و اين ساروپودها نمي توانستند به خاطر اندازه شان به اين جنگلها نفوذ کنند. به علاوه گردن دراز،اين دايناسور را قادر مي ساخت تا پتريدفيتها(دم اسبيان، خزه و سرخس) را بخورد. اين گياهان برگ صاف در مناطق مرطوب رشد مي کنند که ساروپودها نمي توانستند به آنجا راه يابند. اما احتمالا ساروپودها روي زمين سخت مي ايستاده و در اين مناطق مرطوب چرا مي کردند.
● تغذيه:
مامينکيزاروس گياهخوار بود و براي بقاي خود در هر روز مقادير بسيار زيادي گياه مي خورد. اين دايناسور همه برگها را بدون جويدن مي بلعيد و احتمالا سنگهاي معده را هم مي بلعيده(سنگهايي که در معده اش باقي مي ماند) تا به هضم مواد گياهي کمک کند. مامينکيزاروس دندانهايي کند داشت که براي جويدن و خردکردن برگهاي درختان مفيد بودند.
احتمالا غذاي اصلي مامينکيزاروس کاج بوده است که در زمان زيست ساروپودهاي بزرگ، فراوانترين گياه بود. منبع غذايي ثانويه شامل گينگکاس، دانه هاي سرخس، سيکادها، علف، سرخس، خزه و دم اسبيان بوده است.
● رفتار:
مامينکيزاروس ها به صورت گله اي زندگي مي کردند و هنگامي که غذاي محل زيستشان تمام مي شد مهاجرت مي کردند. احتمالا مامينکيزاروس مثل ساروپودهاي ديگر تخم گذار بوده است. تخمهاي يافت شده ساروپودها داراي الگوي خطي بوده اند و در لانه قرار نداشتند. احتمالا هنگامي که جانور در حال حرکت بوده، تخم مي گذاشته است. اعتقاد بر اين است که ساروپودها از تخمهايشان مراقبت نمي کرده اند. طول عمر ساروپودها ۱۰۰سال بوده است.
● هوش:
تصور مي شد که ساروپودها(مثل ديپلودوکوس، براکيوزاروس و آپاتوزاروس) و استگوزاروس مغز ثانويه اي داشته اند. امروزه ديرينه شناسان معتقدندچيزي که آنها آن را مغز ثانويه مي پنداشتند در واقع بزرگ شدگي طناب عصبي در منطقه ران بوده است. اين بزرگ شدگي از مغز کوچک جانور بزرگتر بود.
مامينکيزاروس نوعي ساروپود بود که هوش آنها(يا EQ که از روي نسبت مغز به وزن بدن اندازه گيري مي شود)در بين دايناسورها در کمترين حد بود.
● تحرک:
مامينکيزاروس، خيلي آهسته روي چهار پاي ستون مانند راه مي رفت(از روي فسيل ردپا، طول پاهاي آن و وزن تقريبي اش مشخص شده است).
● زمان زيست:
مامينکيزاروس، در دوره ژوراسيک پسين، از ۱۴۵ ۱۵۶ ميليون سال قبل مي زيست. ژوراسيک پسين، دوره اي بود که زمين بسيار گرم و سطح آب درياها بالا بود و هيچ يخ قطبي وجود نداشت. به علاوه ژوراسيک پسين زمان حکمفرمايي ساروپودهاي غول پيکر(دايناسورهاي گردن دراز) بر روي زمين بود. اين دايناسورهاي غول پيکر شامل کامارازاروس، آپاتوزاروس، ديپلودوکوس و براکيوزاروس مي باشند. علاوه براين دايناسورها، استگوزاروس، توجيانوگوزاروس، آلوزاروس، سوپرزاروس، کوئلوروزاروس و بسياري دايناسورهاي ديگر هم در اين دوره مي زيستند.
● فسيلها:
مامينکيزاروس، در سال ۱۹۵۴، توسط ديرينه شناسي چيني، به نام چونگ چين يانگ، نامگذاري شد. فسيلهاي اين جانور در چين کشف شده اند.
● طبقه بندي:
مامينکيزاروس متعلق است به:
• قلمرو(جانوران)
• شاخه مهره داران(داراي طناب عصبي پشتي هستند كه در مغز خاتمه مي يابد)
• رده آركوزاريا(دياپسيدها با دندانهاي سرپيچي و غيره)
• راسته ساريچيا دايناسورهاي جهنده.
• زيرراسته ساروپودا گياهخواران بسيار بزرگ و چهارپا که دمي بلند و سري کوچک داشتند.
• خانواده ديپلودوسيدا يا كاماراسيدا پاهاي اين دايناسور شبيه به ديپلودوسيدا بود اما جمجمه آن بسيار شبيه به کاماراساريدا بود.
• جنس مامينکيزاروس.
• گونه نوعي اين جنس كانستراكتوس است. ساير گونه هاي مامينکيزاروس کانگ شوينسيس، هوکوننسيس، جينگيان جنسيس و سينوکانادوروم مي باشد.

دانلود نسخه PDF - مامنکيزاروس