up
Search      menu
گیاه شناسی :: مقاله قاصدک PDF
QR code - قاصدک

قاصدک

قاصدک «داروئي»

مقدمه
گل قاصد با نام علمي Taraxacum متعلق به تيره مينا يکي از گياهان دو لپه مي‌باشد. گل قاصد که به نامهاي هند باءبري ، خبر آور و خس‌بري نيز معروف است. گل قاصد در وسط چمن ، حاشيه شوره‌زار ، کنار جاده‌ها و اراضي باير و بطور کلي در همه جا مي‌رويد و شايد دليل آن اين است که طبيعت مي‌خواهد به انسان بگويد که در هر نقطه‌اي زندگي مي‌کند احتياح به اين گياه داريد و هنگامي که آنرا با وسايل مکانيکي و شيميايي از بين مي‌بريد دوباره بعد از چندي سر از خاک بيرون مي‌آورد. گل قاصد در حدود 15 نوع مختلف دارد. زنبور عسل اين گياه را بسيار دوست دارد و شهد زيادي از آن بدست مي‌آورد. برگهاي جوان گل قاصد را معمولا با سالاد مي‌خورند و چون خيلي تلخ است بايد آنرا با ترشي يا آبليمو مصرف کرد. از قسمتهاي مختلف گياه مانند ريشه ، برگ و شيرابه آن در طب استفاده مي‌شود.
مشخصات گياه شناسي
گياهي است علفي و دائمي که ساقه آن به ارتفاع 40 سانتيمتر مي‌رسد. اين گياه داراي ريشه‌اي است به رنگ قهوه‌اي مايل به زرد که پر از شيرابه سفيد رنگي مي‌باشد. فاقد ساقه بوده و داراي فرمها و واريته‌ها و گونه‌هاي متعدد با ظاهر متفاوت مي‌باشد. در بين پايه‌هاي آن نمونه‌هايي يافت مي‌شود که ارتفاع ساقه منتهي به گل آنها از 2 تا 50 سانتيمتر مي‌رسد. برگهاي گل قاصد سبز رنگ و بريدگيهاي مثلث شکل و نوک تيز دارد و بر روي سطح زمين مي‌باشد. از وسط برگهاي آن که بر سطح زمين واقع هستند دمگلي خارج مي‌شود که به يک کاپيتول مرکب از گلهاي زبانه‌اي زرد رنگ يا به رنگ زرد زعفراني ختم مي‌گردد. ميوه‌اش در انتها منتهي به يک دسته تار ابريشمي سفيد رنگ يا به ندرت خرمايي رنگ مي‌شود.
پراکندگي جغرافيايي
پراکندگي اين گياه در کره زمين به نحوي است که در غالب نواحي اروپا ، شمال و مغرب آسيا ، شمال آفريقا و آمريکاي شمالي مي‌رويد.
ترکيبات شيميايي
ريشه اين گياه در فصول مختلف و بر حسب زماني که از زمين خارج مي‌شود ترکيب شيميايي متفاوت دارد. مثلا در تابستان مقدار شيرابه ريشه زيادتر از فصول ديگر است در حالي که در پاييز اينولين آن افزايش مي‌يابد و حتي مقدارش به 25 درصد مي‌رسد. ضمنا اگر ريشه تازه يا خشک گياه مورد بررسي قرار گيرد ترکيبات شيميايي آن تفاوت محسوس با يکديگر نشان مي‌دهد.
تلخي برگ گياه در بهار ولي تلخي ريشه آن در فاصله بين تير و مرداد به حداکثر مي‌رسد. ريشه اين گياه داراي ماده‌اي به نام تراکزاسين ، کولين ، يک ماده رزيني ، قندهاي مختلف و اسيدهاي چرب مي‌باشد. ريشه گياه اگر در پاييز از زمين خارج شود در هواي آزاد خشک شود داراي موادي نظير موسيلاژ ، تانن و مقدار کمي اسانس است. برگ اين گياه داراي تراکزاسين ، اينوزيت ، موسيلاژ ، قندهاي مختلف و يک ماده رزيني مي‌باشد.
خواص داروئي
* قابض و مقوي معده است.
* خوردن آن خونريزي از سينه را متوقف مي‌کند.
* قاعده آور است.
* براي ازدياد شير نافع است و خانمهاي شير ده بايد مقداري از آنرا با سالاد بخورند.
* خنک کننده و معرق است.
* ترشح صفرا را زياد مي‌کند.
* خون را تصفيه مي‌کند.
* از عصاره آن شياف درست مي‌کنند که براي رفع ورمهاي داخل آلت تناسلي خانمها و رحم مفيد است.
* خوردن آب اين گياه مخلوط با روغن زيتون براي رفع مسموميت مفيد است.
* ضماد ريشه آن را در محل نيش عقرب يا زنبور و يا مار مي‌گذارند که بسيار مفيد است.
* اوره را رفع مي‌کند.
* کلسترول خون را کاهش مي‌دهد.
* درمان کننده اگزما و بيماريهاي پوستي است.
* درمان کننده کم خوني است.
* رماتيسم و نقرس را درمان مي‌کند.
صور دارويي
دم کرده يا جوشانده 30 تا 60 در هزار ريشه يا برگ گياه ، شيره تازه گياه به مقدار 50 تا 150 قاشق سوپخوري در روز ، مخلوط 100 گرم شيره تازه گياه در 18 گرم الکل 90 درجه و 15 گرم گليسيرين و 17 گرم آب به مقدار يک تا دو قاشق سوپخوري در روز.

خانواده فرفيون‌ها Euphorbiacea آكاليفا مارجيناتا Acalypha marginata آکاليفا مارجيناتا يا آكاليفاي برگي گياهي است که برگ‌هاي سبز تيره مايل به قهوه‌اي، ...

دانلود نسخه PDF - قاصدک