up
Search      menu
جانور شناسی :: مقاله سينتارسوس PDF
QR code - سينتارسوس

سينتارسوس

سينتارسوس، داراي قوزك مسطح يا تركيبي

● آناتومي:
سينتارسوس، دايناسوري کوچک و سبک وزن بود که روي دو پاي بلند راه مي رفت. طول اين درنده حدود ۱۰فوت(۳متر) و وزن آن حدود ۷۰ ۶۰ پوند بود. اين جانور، استخوانهايي سبک و توخالي، سريبلند و نوک تيز، دوزاده دندان کوچک و مضرسي و گردني بلند داشت. سينتارسوس، دستاني بزرگ و چهارانگشتي و چنگالهايي تيز داشت. سينتارسوس، پاهاي چهارانگشتي و قوزک پاي ترکيبي داشت(استخوانهاي قوزک، مانند اورنيتوپودهاي اوليه بودند اگرچه اين دايناسور، نوعي ساريچين اوليه بود علت نامگذاري سينتارسوس هم، همين استخوانهاي قوزک پا بود).
در لايه اي استخواني در زيمباوه، آفريقا، حدود۳۰فسيل با هم يافت شدند. دو گونه سينتارسوس کشف شد. طونه فراوانتر، حدود۱۵% بزرگتر از گونه ديگر بود. ديرينه شناسان، به نمونه هايي از پرندگان درنده امروزي استناد مي کنند و معتقدند که فسيلهاي بزرگتر و فراوانتر، ماده بودند. فسيلهاي کوچکتر و کمتر نر بودند.
سينتارسوس کاينتاکاتايي، نخستين سينتارسوس که در آمريکاي شمالي کشف شد، داراي دو تاج بود. گونه هايي که در آفريقا کشف شده اند، تاج نداشتند.
● طبقه بندي:
سينتارسوس(سينتارسوس تلفظ مي شود)نوعي دايناسور ساريچين(دايناسورهاي جهنده)و يک تروپود بود. اين دايناسور نوعي سراتوزارين و يک پودوکزار بود. گونه نوعي سينتارسوس رودزينسيس است. سينتارسوس بسيار شبيه به ريواريبازاروس و سيلوفيسز مي باشد.
● زمان زيست، اقليم:
سينتارسوس، در دوره ژوراسيک پيشين، حدود ۱۹۴ ۲۰۸ ميليون سال قبل مي زيست. اين دايناسور در جايي زندگي مي کرد که به طور فصلي محيطي خشک و بيابان مانند بود احتمالا اقليم آن از نوع ساوان و مانند كنياي امروزي بوده است اما بدون علفزار(علفها و گياهان گلدار ديگر در آن زمان هنوز ظهور نکرده بودند).
● تغذيه:
سينتارسوس، گوشتخوار بود. احتمالا اين دايناسور، لاشخور هم بوده است. معده فسيل شده سينتارسوس کشف شده و حاوي مهره داران کوچک بوده است.
● رفتار:
احتمالا سينتارسوس، به صورت گله اي زندگي و شکار مي کرده است. به علت وجود لايه هاي استخواني فسيلي(مجموعه اي از تعداد زيادي فسيل در يک مکان)که شامل حدود ۳۰سينتارسوس بوده و در زيمباوه آفريقا کشف شده است، چنين برداشتي شده است.
● تحرک:
سينتارسوس، به خاطر سبک وزني، وجود پاهاي بلند و سبکي بيش از اندازه به علت وجود استخوانهاي توخالي، دونده اي بسيار چابک و دوپا بود. . سرعت دايناسورها، با استفاده از مورفولوژي(ويژگيهايي مانند طول پا و وزن تقريبي بدن)و ردپاي فسيل شده آنها محاسبه مي شود. طول ردپاي سينتارسوس حدود ۴اينچ و طول گامهايش حدود ۵ ۲فوت(۷۵ ۰متر)بود.
● کشف فسيلها:
فسيلهاي زيادي از سينتارسوس، در زيمباوه آفريقا و آريزوناي ايالات متحده کشف شده اند. حدود ۳۰فسيل سينتارسوس، در لايه فسيلي منفردي در زيمباوه کشف شد و نشان مي دهد که اين درندگان، به صورت گله اي زندگي مي کرده اند. همراه فسيلهاي سينتارسوس، فسيل يک مازوسپونديلوس کشف شد که پروزاروپودي گياهخوار بود.
سينتارسوس، در سال ۱۹۶۹، توسط ديرينه شناسي به نام رات نامگذاري شد.

● آناتومي: ديلوفوزاروس، گوشتخوار چالاك، ظريف و دوپايي بود كه در دوره ژوراسيك پيشين زندگي مي كرد. طول اين تروپود(دايناسور گوشتخوار) حدود ۲۰فوت(۶ متر)، ...

دانلود نسخه PDF - سينتارسوس