up
Search      menu
ستاره شناسی :: مقاله سياره کوتوله PDF
QR code - سياره کوتوله

سياره کوتوله

سياره کوتوله، پلوتو

يک سياره کوتوله است و در فاصله بسيار دوري از خورشيد قرار دارد. اين سياره بخشي از مدار خود را که کمربند کوييپر (Kuiper) نام دارد، در اختيار مجموعه اي از اجرام يخي شبيه به خود گذاشته است. از زمان کشف اين سياره در سال ۱۹۳۰، مردم به شدت دوست دارند که آنرا سياره نهم منظومه شمسي بنامند. با اينحال به دليل ابعاد کوچک و مدار عجيبش، بسياري از دانشمندان، همگروهي پلوتو با سياراتي مانند زمين و مشتري را زير سوال بردند. در سال ۲۰۰۶، اين مناظره، انجمن ستاره شناسي بين المللي (مرجع نامگذاري اجرام آسماني) را بر آن داشت که رسما پلوتو را در گروه سيارات کوتوله معرفي کنند. اين سياره از زمين بدون تلسکوپ ديده نمي شود.
فاصله پلوتو از خورشيد تقريبا ۳۹ برابر فاصله زمين از خورشيد است. ميانگين فاصله آن از خورشيد ۵.۸۶۹.۶۶۰.۰۰۰ کيلومتر مي باشد. پلوتو در مداري بيضي شکل به دور خورشيد در حرکت است. در قسمتهايي از اين مدار فاصله پلوتو تا خورشيد از فاصله نپتون تا خورشيد کمتر است. اين سياره به مدت ۲۰ سال زميني در داخل مدار نپتون مي ماند. اين پديده هر ۲۴۸ سال زميني يکبار روي مي دهد. اين زمان معادل يکسال پلوتويي است. آخرين باري که پلوتو به داخل مدار نپتون وارد شد، ۲۳ ژانويه ۱۹۷۹ تا ۱۱ فوريه ۱۹۹۹ بود. پلوتو علاوه بر گردش به دور خورشيد، دور خودش نيز (حول محور عمودي فرضي) مي چرخد. يکبار گردش سياره به دور خود حدود ۶ روز زميني طول مي کشد.
ستاره شناسان به دليل دور بودن اين سياره از زمين، هنوز اطلاعات زيادي درباره آن به دست نياورده اند. قطر آن ۲۳۰۰ کيلومتر يعني کمتر از يک پنجم قطر کره زمين تخمين زده مي شود. سطح اين سياره از سردترين مناطق موجود در منظومه شمسي و احتمالا حدود ۲۲۵- درجه سانتيگراد است.
بيشتر پلوتو قهوه ايست. به نظر مي رسد که اين سياره عمدتا ازمتان يخ زده تشکيل شده و جوي از متان دارد. به خاطر چگالي کم آن ستاره شناسان فکر مي کنند که بيشتر پلوتو از يخ است. دانشمندان ترديد دارند که نوعي از حيات در اين سياره وجود داشته باشد.
در سال ۱۹۰۵، پرسيوال لاول (Percival Lowell)، ستاره شناس آمريکايي نيروي گرانشي را کشف کرد که بر دو سياره نپتون و اورانوس تاثير مي گذاشت. در سال ۱۹۱۵، او مکان سياره پنهان را پيش بيني کرده و جستجوي خود براي يافتن آنرا در رصد خانه آريزونا آغاز نمود. او از يک تلسکوپ براي رصد قسمتهايي از آسمان که او وجود سياره جديد را در آن نواحي پيش بيني کرده بود، سود برد. متاسفانه پرسيوال در سال ۱۹۱۶ و قبل از کشف سياره فوت کرد. ۱۳ سال بعد يعني در سال ۱۹۲۹، کلايد تومبا (Clyde W. Tombaugh)، يکي از دستياران لاول در رصدخانه، از پيش بيني هاي او استفاده کرده و با استفاده از تلسکوپ قدرتمندتري به مشاهده نواحي خاص در آسمان پرداخت. سرانجام در سال ۱۹۳۰، تومبا سه عکس از اين سياره تهيه کرد. سياره اي جديد که به ياد خداي مرگ روميان باستان، پلوتو ناميده شد. البته دو حرف اول پرسيوال لاول نيز به افتخار وي آغازگر نام سياره پلوتو مي باشند.
در سال ۱۹۷۸، ستاره شناسان رصدخانه نوال (Naval) در آريزونا موفق به کشف قمر پلوتو يعني شارون (Charon) شدند. قطر اين قمر ۱۲۱۰ کيلومتر است.
در سال ۱۹۶۹، ستاره شناسان نخستين تصاوير دقيق از سطح پلوتو را منتشر کردند. اين تصاوير که توسط تلسکوپ فضايي هابل تهيه شده بود، ۱۲ منطقه تيره و روشن را در سطح پلوتو نشان مي داد. مناظق روشن، که شامل کلاهک ها قطبي هستند، احتمالا نيتروژن يخ زده مي باشند. مناطق تيره نيز به طور حتم متان منجمد است که به دليل پرتوهاي فرابنفش خورشيدي دچار تغييرات شيميايي شده است.
در سال ۲۰۰۵، يک گروه از ستاره شناسان که به بررسي تصاوير هابل مي پرداختند، دو قمر ناشناخته پلوتو را کشف کردند. اين اقمار که بعدها هايدرا (Hydra) و نيکس (Nix) ناميده شدند، قطري حدود ۱۶۰کيلومتر دارند و در خارج از مدار شارون قرار گرفته اند.
در سال ۲۰۰۶، ناسا سفينه افقهاي جديد (New Horizons) را با هدف رسيدن به پلوتو به فضا ارسال نمود.

حيوانات، گياهان و ديگر ارگانيزم هاي حيات تقريبا در همه جاي سطح زمين وجود دارند. آنها مي توانند در روي زمين به حيات ادامه دهند چرا که اين سياره در فاصل ...

در سال ۱۸۴۴ ميلادي ويلهلم بل ستاره شناس آلماني ، ستاره اي را کشف کرد که قادر به ديدنش نبود. ستاره هايي که ما در آسمان مي بينيم، همه در حال حرکت هستن ...

مشتري بزرگترين سياره در منظومه شمسي است. قطر آن ۱۴۲.۹۸۴ کيلومتر، بيش از ۱۱ برابر قطر زمين و حدود يک دهم قطر خورشيد است. براي پر کردن حجم اين سياره غول ...

عناصر شيميايي در طول تاريخ اين سياره هميشه در آن وجود داشته اند. نور خورشيد نيز منبع انرژي به حساب مي آيد. علاوه بر نور خورشيد گرماي درون سياره نيز نو ...

زحل بعد از سياره مشتري بزرگترين سياره در منظومه شمسي مي باشد. اين سياره داراي هفت حلقه مسطح به دور خود است. اين هفت حلقه در واقع شامل تعداد زيادي حلقه ...

دانشمندان اين سياره را از طريق تلسکوپ هاي مستقر در زمين و فضا مشاهده کرده اند. سفينه هايي نيز تلسکوپ و تجهيزاتي ديگر را با خود به اين سياره برده اند. ...

عطارد نزديک ترين سياره به خورشيد و قطر آن ۴۸۷۹ کيلومتر، حدودا دو پنجم قطر زمين است. ميانگين فاصله مدار عطارد از خورشيد ۵۸ ميليون کيلومتر مي باشد. در ح ...

تاملي برنظريه انفجار بزرگ، فرضيه کانت - لاپلاس و نظريه جديد ابرغبار ● نظريه انفجار بزرگ بيگ بنگ يکي از نظريات خلقت عالم است که اوايل قرن بيستم ميلادي ...

دانلود نسخه PDF - سياره کوتوله