up
Search      menu
داروها :: مقاله سولفونيل اوره ها PDF
QR code - سولفونيل اوره ها

سولفونيل اوره ها

مسموميت کبدي ناشي از داروهاي ضد ديابت

● کوزه گر و کوزه شکسته
امروزه متاسفانه متخصصان هنوز نمي دانند که آيا ميان ابتلا به نارسايي کبدي و ديابت رابطه اي وجود دارد يا خير. به تازگي يک مطالعه کوهورت براي مقايسه ميزان خطر ابتلا به نارسايي حاد کبدي در مبتلايان به ديابت و ساير افراد انجام شده است. از اين مطالعه چنين استنتاج شد که بيماران ديابتيک دو برابر سايرين در معرض خطر هستند. مطالعه ديگري، افزايش خطر ابتلا به کارسينوم سلول هاي کبدي و بيماري هاي مزمن کبد را در ديابتي ها بررسي کرد. تاکنون مسموميت کبدي در مبتلايان به ديابت قندي کمتر از عوارضي مانند کارديوپاتي، رتينوپاتي و نفروپاتي مورد توجه قرار گرفته است، هرچند که مسموميت کبدي ناشي از داروهاي ضد ديابت شکايت شايعي است. در اين مقاله به بررسي آخرين يافته ها درباره اين عارضه مي پردازيم.
● جايگاه داروهاي کاهنده قند خون در درمان ديابت
ديابت قندي يکي از شايع ترين بيماري هاي متابوليک است که طي آن بدن قادر به توليد انسولين يا استفاده صحيح از آن نيست. در نتيجه، قند خون افزايش مي يابد. بر طبق آمارهاي سازمان جهاني بهداشت، بيش از ۱۸۰ ميليون نفر در سراسر جهان، هم اکنون به بيماري ديابت مبتلا هستند و اين رقم تا سال ۲۰۳۰ به بيش از دو برابر رقم کنوني خواهد رسيد. انجمن ديابت آمريکا تخمين زده که بيش از ۲۰ ميليون نفر در اين کشور ديابتيک هستند. متاسفانه بسياري از بيماران تا زماني که دچار عوارض جدي ديابت نشده اند، از بيماري خود آگاهي ندارند. بسياري از داروهاي مورد استفاده در درمان هيپرگليسمي وضعيت ناشتا و پس از صرف غذا، روي عوارض دراز مدت ديابت تاثيرگذارند. اين داروها ترشح انسولين را افزايش، مقاومت نسبت به انسولين را کاهش و نفوذ انسولين به درون سلول ها را افزايش مي دهند. داروهاي ضد ديابتي که سبب مسموميت کبدي مي شوند، عبارت اند از:
سولفونيل اوره ها
▪ مهارکننده هاي آنزيم آلفاگلوکوزيداز
▪ بي گوانيدها
▪ تيازوليدين ديون ها.
۱) سولفونيل اوره ها
سولفونيل اوره ها از سال ۱۹۵۴ ميلادي به عنوان داروهاي خوراکي خط اول کاهنده قندخون از سوي پزشکان تجويز مي شده اند. سولفونيل اوره هاي خط اول عبارت اند از: تلبوتامايد، تولازامايد و کلرپروپامايد. لازم به ذکر است که کلرپروپامايد و تلبوتامايد مسموميت کبدي ايجاد مي کنند. البته در اغلب مطالعات فقط نام تولازامايد ذکر شده است. با ورود سولفونيل اوره هاي نسل دوم به بازار، سولفونيل اوره هاي نسل اول به ندرت تجويز مي شوند. سولفونيل اوره هاي نسل دوم عبارت اند از:
▪ گلي پيزايد
▪ گليبورايد
▪ گلي مپيرين.
خوشبختانه بروز مسموميت کبدي در نتيجه مصرف داروهاي نسل دوم سولفونيل اوره به ندرت گزارش شده است.
۲) مهارکننده هاي آلفا گلوکوزيداز
مهارکننده هاي آلفا گلوکوزيداز، داروهاي کمکي پرمصرفي در درمان ديابت نوع دو هستند. اولين داروي اين گروه که به بازار آمد، «آکاربوز» بود. از آنجا که آکاربوز به دنبال مصرف خوراکي در کمترين حد ممکن بدون تغيير جذب مي شود، به نظر مي رسد که اين دارو، بي خطر باشد و فقط عارضه نفخ آن براي بيماران دردسرساز و آزاردهنده است. به هر حال، هرچند که مسموميت کبدي ناشي از مصرف آکاربوز شايع نيست، بيماران ديابتي که در دراز مدت تحت درمان با آن قرار مي گيرند، بايد حتما تحت کنترل باشند.
۳) بي گوانيدها
بي گوانيد هيدروکلرايد، به طور گسترده اي در درمان ديابت نوع دو تجويز مي شود، هر چند که عارضه جدي ولي نادر آن يعني اسيدوز لاکتيک به دليل تداخل عمل آن با واکنش هاي اکسيداتيو ميتوکندري بروز مي کند. مسموميت کبدي حاصل از مت فورمين به ندرت گزارش مي شود.
۴) تيازوليدين ديون ها
تيازوليدين ديون ها که به آنها گليتازون هم گفته مي شود، حساس کننده هاي سلول نسبت به انسولين هستند که به طور گسترده اي براي درمان ديابت نوع دو تجويز مي شوند. سه تيازوليدين ديون مورد استفاده در بيماران ديابتيک عبارت اند از:
▪ تروگليتازون
▪ پيوگليتازون
▪ روزيگليتازون.
الف) تروگليتازون:
اين دارو در سال ۱۹۹۷ ميلادي به عنوان داروي افزايش دهنده حساسيت سلول ها نسبت به انسولين در درمان ديابت نوع دو مورد تاييد قرار گرفت. يک سال پس از مصرف وسيع آن در کشورهاي گوناگون، مواردي از آسيب کبدي گزارش شد و در نتيجه در سال ۲۰۰۰ ميلادي تروگليتازون از بازار مصرف جمع آوري و خارج شد.
ب) پيوگليتازون و روزيگليتازون:
پس از خروج تروگليتازون از بازار به دليل مسموميت کبدي، فقط دو داروي پيوگليتازون و روزيگليتازون از اين گروه براي تجويز مناسب اند. خوشبختانه اين دو داروي جديد پهناي ايمني وسيعي دارند و در معدود موارد گزارش شده، آسيب کبدي حاصل از مصرف آنها خفيف و برگشت پذير بوده است. مواردي از آسيب سلول هاي کبدي و هپاتيت گرانولوماتوز هم وجود دارد. پيوگليتازون و روزيگليتازون را به شکل تک دارويي يا در ترکيب با مت فورمين، سولفونيل اوره يا گلينيدها تجويز مي کنند. تجويز همزمان پيوگليتازون و روزيگليتازون و انسولين هم از سوي برخي متخصصان مقبول است. البته تاييد بي خطري اين شکل تجويز دارويي نياز به بررسي هاي بيشتري دارد. در پايان، ذکر اين نکته ضروري است که حتي درباره داروهاي ضد ديابتي که اثر سوء آنها بر کبد به اثبات نرسيده است، پزشک بايد سطح خوني آنزيم هايي مانند آلانين آمينوترانسفرازها را در بيماران به طور مرتب کنترل کنند.

هدف از مشاوره ژنتيکي ، ارائه اطلاعات و حمايت از خانواده هاي در معرض خطر داشتن اختلالات ژنتيکي يا خانواده هايي که هم اکنون داراي اعضاي مبتلا به نقايص م ...

● پلي مرفيسم ارثي و HF در دهه ي ۱۹۷۰ تصور مي شد مصرف بتابلوکرها در بيماران مبتلا به نارسايي قلب HF ممنوع باشد ولي امروزه، از اهم داروهاي درمان مي باشن ...

امروزه با توسعه روزافزون تكنولوژي و توليد ابزارهاي جديد, مديريت بر منابع و امكانات پا به عرصه جديدي گذاشته است. در عصر اطلاعات معيار ثروتمندتر بودن به ...

موضوع پايان نامه بنده نقش باورهاي مذهبي در شروع يک کسب و کار جديد است يکي ديگر از مسائلي که من در پايان نامه به آن پرداختم بحث کارآفريني و جايگاه آن د ...

ازدواج عبارت است از يک قرارداد اجتماعي مبتني بر توافق و سازش بين زن و مرد که موجب شروع زندگي مشترک مي شود . بدين ترتيب آنها در غم و شادي و لذت و رنج ي ...

يکي از مهمترين هدفهاي مراقبت بارداري، تولد نوزاد سالم بدون ناهنجاري و معلوليت مي باشد. وقوع مرگ و مير در نوزادان با معلوليت و ناهنجاري بالا بوده و علا ...

بارداري يکي از دوره هاي ويژه زندگي است که چالش هاي خاصي را براي فرد ايجاد مي کند.شما به عنوان مادر در اين دوره تمام تلاش خود را مي کنيد تا فرزندي سالم ...

يکي از شايع ترين پرسش هاي ديابتي ها، پرسش درباره انواع داروهاي ضدديابت است. بيشتر ديابتي ها دوست دارند بدانند کدام دارو جديدتر است و کدام دارو کم عارض ...

دانلود نسخه PDF - سولفونيل اوره ها