up
Search      menu
پزشکی و دامپزشکی :: مقاله سلولهاي بنيادي PDF
QR code - سلولهاي بنيادي

سلولهاي بنيادي

کاربردهاي سلولهاي بنيادي

● سلول هاي بنيادي چه کاربردهايي مي تواند داشته باشد؟
بيش تر سلول هاي تخصص يافته ي انسان اگر آسيب سختي ببينند يا بيمار شوند، نمي توانند با فرايندهاي طبيعي جايگزين بشوند. از سلول هاي بنيادي براي پديد آوردن سلول هاي تخصص يافته ي سالم و کارآمد مي توان بهره گرفت و اين سلول ها را جايگزين سلول هاي آسيب ديده يا بيمار کرد.
جايگزين کردن سلول هاي بيمار با سلول هاي سالم را سلول درماني مي نامند و مانند فرايند جايگزين کردن اندام است؛ البته، در اين جا به جاي اندام تنها از سلول ها بهره مي گيرند. برخي بيماري ها و آسيب ها را مي توان با جايگزين اندام سالمي درمان کرد، اما اندوخته ي اندام ها اهدايي بسيار اندک است. سلول هاي بنيادي مي توانند سرچشمه ي جايگزين و نوشدني از سلول هاي تخصص يافته باشند. به تازگي، پژوهشگران بهره گيري از سلول هاي بنيادي جنيني و بالغ را به عنوان خاستگاه گونه هاي سلولي تخصص يافته، مانند سلول هاي عصبي، سلول هاي ماهيچه اي، سلول هاي خون و سلول هاي پوست، برسي مي کنند تا آن ها را براي درمان بيماري هاي گوناگون به کار برند.
براي مثال، در بيماري پارکينسون، سلول هاي بنيادي ممکن است براي پديدآوردن گونه ي ويژه اي از سلول ها عصبي، سلول هايي که دوپامين آزاد مي کنند، به کار آيند. اکنون در ميدان نظر، اين سلول هاي عصبي را مي توان در بدن بيمار کار گذاشت و آن ها در آن جا شبکه ي عصبي را در بخش آسيب ديده از نو سيم کشي خواهند کرد و کارکرد آن بخش را به آن بازمي گردانند و بنابراين، بيمار را درمان مي کنند. برخي از اين کاربردها شامل موارد زير مي شود:
۱)سلول هاي بنيادي، قدرت شنوايي و بينايي را در حيوانات برمي گردانند
محققان مي گويند سلول هاي بنيادي حاصل از جنين هاي کوچک مي تواند قدرت شنوايي و بينايي را در حيواناتي که توانايي ديدن و شنيدن را از دست داده اند، بازگرداند. به نقل از رويترز، يک گروه تحقيقاتي، با استفاده از سلول هاي بنيادي مغز استخوان انسان، شنوايي را در خوکچه هاي هندي ترميم کردند و يک گروه ديگر از پژوهشگران با استفاده از سلول هاي بنيادي قورباغه، نوزادان نابيناي قورباغه را صاحب چشم هاي سالم کردند. هرچند اين يافته ها هنوز در انسان آزمايش نشده است اما مي تواند به روشن شدن برخي از مهم ترين فرآيندهاي زيست شناختي در رشد و نمو شنوايي و بينايي کمک کند و در ايجاد حوزه جديد پزشکي باززايي مفيد واقع شود...
آناند اسواروپ، محقق سلول بنيادي در موسسه ملي چشم و يکي از اعضاي موسسه هاي ملي سلامت آمريکا گفت: اين کشف نشانگر قابليت فوق العاده تحقيقات سلول هاي بنيادي در درمان گستره وسيعي از بيماري هاي مرگبار و ناتوان کننده است که ميليون ها انسان را مبتلا کرده است.
محققان در آزمايشگاه، سلول هاي بنيادي را به سلول هاي شبه نرون تبديل کردند و سپس آنها را به گوش داخلي خوکچه هاي هندي پيوند زدند. سه ماه بعد اين خوکچه ها بخشي از شنوايي خود را به دست آوردند. هدف از انجام اين مطالعه، رشد مجدد سلول هاي حساس شنوايي اعلام شده است. اين سلول ها نقش حياتي در قدرت شنوايي پستانداران دارند. با اين وجود محققان هنوز نمي دانند چگونه اين فرآيند اتفاق مي افتد. محققان در يک کنفرانس مطبوعاتي، هدف نهايي از انجام اين تحقيقات را، مطالعات مشابه روي انسان اعلام کردند. هنگامي که سلول هاي حساس شنوايي در گوش داخلي انسان و ساير پستانداران در اثر صداي بلند، بيماري هاي خودايمني، داروهاي سمي و يا پيري مي ميرند، آسيب دايمي به شنوايي وارد مي شود. در اين ميان پرندگان و خزندگان خوش شانس ترند. سلول هاي شنوايي آسيب ديده در اين حيوانات، باززايي کردند و قدرت شنوايي حيوان را بازگرداندند. در يک مطالعه ديگر، مايکل زوبر و همکارانش در دانشگاه پزشکي ساني در نيويورک با استفاده از سلول هاي بنيادي، در جنين نابيناي قورباغه، چشم هاي سالم توليد کردند. معمولا سلول هاي بنيادي قورباغه در محيط آزمايشگاه فقط به پوست تبديل مي شوند اما گروه زوبر هفت عامل ژنتيکي مختلف را که موجب فعال شدن ژن هاي تشکيل دهنده چشم مي شوند، به ظرف آزمايش خود اضافه کردند.
زوبر گفت: هنگامي که سلول هاي تغيير يافته به جنين قورباغه پيوند زده شد، نوزادان قورباغه، مي توانستند ببينند. آزمايش هاي ژنتيکي نشان داده است سلول هاي بنيادي به انواع بسيار متفاوت سلول ها تبديل مي شوند. با اين وجود وي تاکيد کرد که نتيجه اين مطالعه هنوز روي انسان کاربردي ندارد. وي افزود: هدف پزشکي باززايي، توليد مجدد انواع مختلف سلول ها است.
۲)درمان نابينايي با سلول هاي بنيادي
نابينايي يکي از کابوس هاي بزرگ انسان است؛ چرا که در بسياري از موارد درماني براي آن وجود ندارد، اما انسان هم موجودي نيست که به راحتي در مقابل سختي ها و بيماري ها کوتاه بيايد.
اخيراً دانشمندان انگليسي، توانسته اند به کمک سلول هاي بنيادي، حس بينايي را به موش هاي نابينا برگردانند.
اين موفقيت گامي به سوي درمان بسياري از افراد نابينا محسوب مي شود؛ هرچند که از درمان موش هاي کور تا درمان انسان هاي نابينا هنوز فاصله زيادي وجود دارد.
دانشمندان انگليسي موفق شده اند حيواناتي را که چشم آنها در اثر بيماري هاي مشابه آنچه در انسان ديده مي شود آسيب ديده، معالجه کنند. آنها با پيوند زدن سلول هاي بنيادي شبکيه به چشم اين حيوانات نابينا موفق به اين کار شده اند.
محققان مي گويند اگر از نتايج اين دستاورد بتوان براي معالجه بيماري هاي چشم انسان استفاده کرد، ميليون ها نفر که مبتلا به انواع مختلف بيماري هاي شبکيه چشم هستند - از مشکلات ناشي از سالمندي گرفته تا ديابت - از آن بهره خواهند برد، چرا که پيش از اين ترميم سلول هاي شبکيه چشم امکان نداشت.
شبکيه چشم، لايه اي از سلول هاي عصبي و حساس به نور مخروطي و استوانه اي است که تصاوير را به پيام هاي عصبي تبديل مي کند و به دليل داشتن ماهيت عصبي، در صورت آسيب ديدگي ترميم نمي شود.
اصولاً ترميم سلول هاي عصبي بطور طبيعي در بدن انسان به صورت بسيار محدود انجام مي شود. مي توان گفت سلول هاي عصبي يا همان نورون ها تقريباً غير قابل ترميم تلقي مي شوند و ازهمين روست که مثلاً يک بيمار دچار ضايعه نخاعي را نمي توان به آساني درمان کرد.
به اين دلايل است که گامي، هرچند کوچک، در ترميم سلول هاي عصبي، مي تواند موفقيت بزرگي تلقي شود. در مطالعه اخير، که با بودجه شوراي تحقيقات پزشکي انگلستان انجام شده، دانشمندان موسسه تحقيقات چشم و بهداشت کودک وابسته به دانشگاه لندن و بيمارستان چشم مورفيلدز، سلول هايي را که از رشد بيشتري برخوردار بودند و از قبل براي تبديل شدن به دريافت کننده هاي نوري برنامه ريزي شده بودند را به چشم موش هاي نابينا پيوند زدند.
تيم پزشکان، سلول هاي بنيادي مورد نياز در اين پيوند را از موش هاي پنج روزه، يعني زماني که شبکيه شکل مي گيرد، برداشتند. اين سلول ها سپس به چشم حيواناتي که از لحاظ ژنتيکي طوري طراحي شده بودند که مبتلا به بيماري چشمي شوند و به تدريج بينايي خود را از دست بدهند، پيوند زده شد.
پيوند موفق بود. سلول هاي بنيادي به سلول هاي شبکيه تبديل شده و سلول هاي تازه شبکيه به ساير سلول هاي عصبي شبکيه پيوند خوردند و به اين ترتيب حس بينايي دوباره به موش هاي نابينا شده بازگشت.
آزمايش ها نشان داد که مردمک چشم موش به نور واکنش نشان داد و عصب چشم فعال بود و ثابت مي کرد علائم به مغز ارسال مي شود.
دانشمندان مي گويند شايد شبکيه يکي از بهترين نقاط براي امتحان کردن پيوند سلولي باشد، زيرا نابودي دريافت کننده هاي نوري در ابتدا به باقي بخش هاي عصبي ميان چشم و مغز آسيب نمي رساند.
تلاش هاي قبلي براي پيوند زدن سلول هاي بنيادي، به اين اميد که به دريافت کننده هاي نوري تبديل شوند، شکست خورده بود، چرا که سلول ها از رشد کافي برخوردار نبودند.
با وجودي که نتايج اين کار در موش ها خيلي خوب جواب داده ولي تکرار کاري مشابه آن در انسان کمي مشکل است و البته اين مشکل، بيشتر اخلاقي است، چرا که براي اينکه بتوان از سلول هاي بنيادي انسان در مرحله اي که در حال تبديل به سلول هاي شبکيه است، استفاده کرد، بايد سلول هاي بنيادي از جنين در سه ماه دوم بارداري برداشته شود.
به همين خاطر، گروه تحقيقاتي دانشگاه لندن و بيمارستان چشم پزشکي مورفيلدز قصد ندارد در اين مسير حرکت کند.
دکتر رابرت مک لارن، متخصص در بيمارستان چشم مورفيلدز که در اين تحقيقات شرکت داشته در اين باره مي گويد: اکنون، هدف مطالعه سلول هاي بنيادي بزرگسالان است تا معلوم شود آيا امکان تغيير ژنتيکي آنها به طوري که مانند سلول هاي شبکيه موش رفتار کنند وجود دارد يا نه؟
سلول هايي در حاشيه شبکيه چشم افراد بزرگسال وجود دارد که تصور مي شود داراي خواص سلول هاي بنيادي باشد و به گفته تيم متخصصان اين پروژه تحقيقاتي، مي تواند براي عمل پيوند مفيد باشد.
۴)درمان ناباروري با سلول هاي بنيادي
ناباروري دغدغه ۱۰ تا ۱۵ درصد مردم دنياست. آماري که کم و بيش، با همين رقم خودش را در مرزهاي کشور هم نشان مي دهد.
طبق اعلام سازمان جهاني بهداشت (WHO) تعداد زوج هاي نابارور دنيا به ۵۱۰ ميليون زوج مي رسد. با اين حال، ايران در سال هاي اخير در درمان ناباروري حرف هاي زيادي براي گفتن داشته است.
باز شدن پاي تحقيقات مربوط به سلول هاي بنيادي هم در اين ميان، دريچه تازه اي است که شايد به زودي به روي جماعت در انتظار فرزند گشوده شود. محققان ايراني اميدوارند با پيوند سلول هاي بنيادي به افراد نابارور قابليت به وجود آمدن نطفه در آن ها را به وجود مي آورند.
محمدرضا نوروزي رئيس انجمن ناباروري ايران، مي گويد: يکي از روش هاي جديد درمان ناباروري استفاده از سلول هاي بنيادي براي مردان و زناني است که توانايي توليد نطفه ندارند. آزمايش هاي مطالعات حيواني اين روش در ايران بر روي موش انجام شده و موفقيت آميز بوده است. فاز انساني مطالعه اين روش هم شروع شده که اگر به جواب نهايي برسد، تحول مهمي در درمان ناباروري محسوب مي شود.
بر اساس مطالعات انجام شده، ۹۰ درصد زوج هاي نابارور مي توانند با استفاده از يکي از روش هاي درماني موجود صاحب فرزند شوند. استفاده از سلول هاي بنيادي مي تواند مشکل ۱۰ درصد باقيمانده را حل کند.
● شيوع ناباروري
در حال حاضر، روش هاي درماني مختلفي براي درمان ناباروري در ايران و جهان وجود دارد. لقاح مصنوعي، IVF و ميترواينجکشن از جمله اين روش ها هستند که به گفته درمانگران به طور معمول تا حدود ۳۵درصد در درمان ناباروري مؤثر ند.
روش تخمک گذاري و لقاح مصنوعي معمولا به تولد چند جنين منتهي مي شود. در حالي که زوج هاي نابارور معمولا خواهان يک فرزند هستند و اين يکي از عوارض اين نوع درمان ها است که در برخي کشورها مانند چين با توجه به سياست کشورشان محدوديت هايي براي اين روش قائل شده اند. البته اين مسئله در کشور ما هنوز بلاتکليف است.
به گفته رئيس انجمن ناباروري ايران، در دنياي امروز عوامل مختلفي موجب ناباروري در مردان و زنان مي شود که علاوه بر عوامل ژنتيک عوامل اجتماعي، زندگي شهري، برخورد با اشعه ها، بيماري هاي عفوني شايع جوامع، در اين زمينه دخيل هستند.
تئوري هايي که مبني بر تأثير آلودگي هوا و امواج موبايل در اين زمينه مطرح است که هنوز اثبات نشده است.
عوامل روحي رواني هم موجب ناتواني جنسي و کم شدن ارتباط جنسي مي شود که در اين زمينه دخيل هستند. علاوه بر اين بالا رفتن سن ازدواج موجب شده است که شانس ناباروري در زوج هاي جوان افزايش يابد.
۵)کاربرد سلولهاي بنيادي در بيماري پارکينسون
بيماري پارکينسون از جمله بيماريهاي سيستم اعصاب مرکزي است که بيش از ۲درصد جمعيت بالاي ۶۵ سال را دربرمي گيرد. اين بيماري از ديدگاه آسيب شناسي با از بين رفتن گروه خاصي از نورون ها در ناحيه مغز مياني به نام نورون هاي دوپامينرژيک مشخص مي شود. لرزش، سختي و کم حرکتي که از بارزترين نشانه هاي اين بيماري است، در اثر از بين رفتن اين نورون ها ايجاد مي شود. از ديگر نورون هايي که در اين بيماري دچار آسيب مي شوند، نورون هاي نورآدرنرژيک و سروتونرژيک نواحي خاصي از مغز مياني است که در ايجاد افسردگي و زوال عقلي يا دمانس (Dementia) که غالباً با اين بيماري همراه هستند، دخيل است.
علت از بين رفتن گروه خاصي از نورون ها در بيماري پارکينسون نامشخص است ليکن گمان مي رود تنش ناشي از حضور اکسيژن (oxidative stress)، عملکرد نادرست ميتوکندري و excytotoxic damage در فيزيوپاتولوژي اين بيماري مؤثر باشند؛ در ضمن به دليل اينکه اين بيماري در اغلب موارد به صورت انفرادي (sporadic) است، گمان مي رود فاکتورهاي ژنتيکي همراه با فاکتورهاي محيطي نظير ويروسها در بروز اين بيماري نقش ايفا مي کنند. در عين حال موارد نادري از اين بيماري به صورت خانوادگي وجود دارد. در اين موارد جهش در ژن هاي خاصي که عمدتاً در تجزيه پروتيين ها نقش دارند، عامل اصلي بروز بيماري است. رايج ترين روش درماني اين بيماري استفاده از داروهاي L-Dopa و Carbidopa است. اين دو ماده سبب افزايش سنتز و رهاسازي دوپامين مي شوند در رفع کم تحرکي و سختي، به ويژه در مراحل اوليه درمان مؤثر هستند.
اما با پيشرفت بيماري به دليل از بين رفتن نورون هاي دوپامينرژيک سنتز دوپامين، نتيجتاً کارآيي درمان کاهش مي يابد. به تازگي روش جديد سلول درماني براي درمان اين بيماران مورد توجه قرار گرفته است. در اين روش، درمان با پيوند سلولهاي مناسب به ناحيه آسيب ديده صورت مي گيرد. بدين منظور مي توان انواع مختلي از سلول ها از جمله بافت مغزي جنين را به کار برد. ليکن به دليل مشکلات اخلاقي و تکنيکي موجود به دليل نياز به تعداد زياد جنين و نيز رد پيوند استفاده از اين روش با محدوديت هاي زياد روبرو است.گزينه ديگر براي سلول درماني استفاده از سلولهاي بنيادي (stem cell) است. به منظور کاربرد اين سلولها در پيوند و درمان بيماري پارکينسون لازم است اين سلولها ابتدا به نورون هاي دوپامينرژيک تمايز يابند. با دو روش کلي مي توان به اين هدف نايل شد: ۱) دستکاري ژنتيکي سلولهاي بنيادي ۲)تغيير شرايط محيط کشت سلولهاي بنيادي. در روش اول با واردکردن ژني که نقش اساسي در تکوين نورون هاي دوپامينرژيک دارد ( نظير فاکتور رونويسي Nurrl) به سلولهاي بنيادي، تمايز اين سلولها را به نورون هاي دوپامينرژيک موجب مي شويم.
در روش دوم با اضافه کردن فاکتورهاي القاکننده خاص به محيط کشت و از طريق کشت همراه (coculture) سلولهاي بنيادي با گروه خاصي از سلولها که توانايي القاي سلول بنيادي به سلولهاي عصبي را دارند نورون هاي دوپامينرژيک حاصل مي شود. فاکتورهايي که جهت القا استفاده مي شوند عمدتاً برگرفته از مسيرهاي تکويني طبيعي توليد اين نورون ها در بدن است و از آن جمله مي توان فاکتورهاي Shh و FGF۸ را نام برد. شناسايي نورون هاي دوپامينرژيک براساس داشتن آنزيم (TH) Tyrosine Hydroxylase صورت مي گيرد. TH آنزيم اصلي در مسير توليد دوپامين از اسيد آمينه Tyrosine است. پس از توليد سلولهاي بيان کننده اين آنزيم، اين سلولها به موش مدل پارکينسوني تزريق مي شوند. چنين موشي با وارد کردن آسيب بافتي به ناحيه خاصي از مغز مياني (midstriaTum) به وسيله تزريق ماده (۶-OHD hyroxydopamine) حاصل مي شود. گروه ديگري ازمحققان از سلولهاي بنيادي تمايز نيافته جهت پيوند استفاده کرده اند. اين سلولها پس از پيوند به ناحيه آسيب ديده، به نورون هاي دوپامينرژيک تمايز مي يابند. با اين حال در هر دو نوع آزمايش مشکلاتي در زمينه تعيين تعداد دقيق سولهاي پيوند شده و احتمال تشکيل تومور و مرگ سلولهاي پيوند شده وجود دارد. لذا با وجود تحقيقات صورت گرفته، هنوز مطالعات بيشتري به منظور ارزيابي کارايي و ايمني پيوند سلولهاي بنيادي جهت درمان بيماران پارکينسوني نياز است
۶)روش جديدي براي پيوند سلول هاي بنيادي به بيماران قلبي با استفاده از نانوتکنولوژي
استفاده از سلول هاي بنيادي براي درمان بيماري هاي صعب العلاج، يکي از اميدهاي در حال تحقق بشر در حوزة علوم پزشکي است که روزبه روز، افق هاي تازه اي از آن نمايان مي شود. در مطلب حاضر که گزيده اي از سخنان دکتر عليرضا قدسي زاد، رزيدنت سال پنجم جراحي قلب در دانشگاه دوسلدورف آلمان است، به روش جديدي از پيوند سلول هاي بنيادي بالغ به بيماران قلبي اشاره شده است که در آن از نانوتکنولوژي هم استفاده مي شود. وي اين روش را به عنوان پروژة تحقيقاتي براي اتمام دورة تخصصي جراحي قلب انجام داده است:
استفاده از سلول هاي بنيادي براي درمان بيماري هاي صعب العلاج، يکي از اميدهاي در حال تحقق بشر در حوزة علوم پزشکي است که روزبه روز، افق هاي تازه اي از آن نمايان مي شود. در مطلب حاضر که گزيده اي از سخنان دکتر عليرضا قدسي زاد، رزيدنت سال پنجم جراحي قلب در دانشگاه دوسلدورف آلمان است، به روش جديدي از پيوند سلول هاي بنيادي بالغ به بيماران قلبي اشاره شده است که در آن از نانوتکنولوژي هم استفاده مي شود. وي اين روش را به عنوان پروژة تحقيقاتي براي اتمام دورة تخصصي جراحي قلب انجام داده است:
● هدف از پيوند
هدف از انجام اين عمل، تهيه و پيوند نوع خاصي از سلول هاي بنيادي بالغ ( Adult stem cells ) به بيماران قلبي بود. بيماراني که در اين روش مورد مطالعه و آزمايش قرار گرفتند، دچار ايسکمي عضلات قلبي (از بين رفتن سلول هاي ميوکارد در نتيجة قطع جريان خون يا Myocardial-ischemia ) بودند و انجام عمل پيوند عروق ميان بُر کرونري يا باي پس ( Bypass ) براي آنان کارساز نبود.
در اين روش جديد که نوعي Stem cell therapy (درمان با استفاده از سلول هاي بنيادي) است و نيازمند انجام عمل قلب باز است، ابتدا با استفاده از نور ليزر، بافت عضلاني قلب بيمار در ناحية دچار ايسکمي تحريک مي شوند. سپس، سلول هاي بنيادي اخذشده از خود فرد به اطراف ناحية دچار آسيب تزريق مي شوند تا ضمن تمايز به سلول هاي عضلة قلب، منطقة آسيب ديده را ترميم نمايند.
▪ سلول هاي بنيادي مورد استفاده و شيوة عمل
مطالعات باليني ما براي بررسي کارايي روش يادشده در ترميم ضايعات عضلة قلب، تاکنون بر روي هشت بيمار دچار ايسکمي عضلة قلب انجام شده است. در اين روش که در نوع خود شيوه جديدي از پيوند سلول هاي بنيادي به بيماران محسوب مي شود، از سلول هاي بنيادي بالغ ردة ACC۱۳۳ + که از مغز استخوان ( Bone marrow ) خود بيمار جداسازي مي شود، استفاده مي گردد. در شيوة مذکور، کل مراحل نمونه گيري (آسپيراسيون) از مغز استخوان بيمار، جداسازي سلول هاي بنيادي ACC۱۳۳ + و تزريق آن ها به ناحية ايسکميک عضلة قلب، در مدت زماني حدود ۳ ساعت قابل انجام است.
لازم به ذکر است که در اين روش، نمونه مغز استخوان، پس از بيهوشي بيمار در اتاق عمل و از استخوان هاي لگن تهيه مي شود. حجم نمونة مغز استخوان گرفته شده در اين مرحله فاکتور مهمي است که تعداد نهايي سلول هاي بنيادي ACC۱۳۳ + را تعيين مي کند. گروه جراحي ما تاکنون بيشترين مقدار گزارش شدة مغز استخوان (حدود ۳۳۰ ميلي ليتر) در دنيا را از بيمار اخذ کرده است. پس از اين مرحله، سلول هاي بنيادي مورد نظر با استفاده از کيت خاصي از نمونة آسپيرة مغز استخوان جداسازي مي شود و به روش ترانس اپي کارديال (از بيرون عضلة قلبي) به نقاط متعدد اطراف ناحية ايسکميک تزريق مي شود.
▪ استفاده از ليزر به عنوان عامل تقويت کننده
استفاده از ليزر در اين عمل به علت توان آن در ايجاد واکنش التهابي ( Inflammation ) موقت در بافت و افزايش خون رساني به ناحية دچار آسيب است. در واقع قبل از تزريق سلول هاي بنيادي به ناحية ايسکميک، جهت تحريک خون رساني به آن ناحيه و زنده نگهداشتن سلول هاي بنيادي تزريق شده، از خاصيت التهاب زايي موقت ليزر به عنوان يک عامل کمکي در ترميم سريع تر ناحيه استفاده مي شود. در اين عمل، ابتدا به کمک ليزر حدود ۱۵ تا ۲۰ حفره در عضلة قلب ايجاد شده و سپس سلول ها به اطراف ناحية دچار ايسکمي تزريق مي شوند. بنابراين، ليزر در اين عمل فقط به عنوان يک عامل تقويت کننده ( Booster ) براي افزايش جريان خون استفاده مي شود.
● مزاياي اين روش پيوند
روش مورد استفاده در اين نوع عمل پيوند، در مقايسه با شيوه هاي ديگر پيوند سلول هاي بنيادي به بيماران قلبي، از ويژگي ها و مزاياي زيادي برخوردار است که مهم ترين آن ها به اين شرح است:
۱) با توجه به اين که کلية مراحل استخراج و پيوند سلول هاي بنيادي در مدت زمان حدود ۳ ساعت قابل انجام است، بنابراين مدت ماندن بيمار در اتاق عمل به طور قابل ملاحظه اي کوتاه تر است.
۲) استفاده از کيت ويژة جداسازي سلول هاي بنيادي در يک سيستم بسته و استريل، عملاً نياز به آزمايشگاه هاي مجهز و پيشرفته با استانداردهاي خاص ( GMP Lab ) را مرتفع مي کند. اين کار با بالابردن ضريب ايمني کار، احتمال انتقال آلودگي و عفونت به بيمار را منتفي مي سازد.
۳) تمام مراحل تهية نمونه مغز استخوان، جداسازي سلول ها و پيوند آن ها، در اتاق عمل و صرفاً توسط خود جراح قلب صورت مي گيرد. بنابراين، با استفاده از اين شيوه نيازي به همکاري گروه ديگري از متخصصان مانند هماتولوژيست ها و غيره نيست.
۴) با توجه به اين که در اين روش علاوه بر تزريق سلول هاي بنيادي به اطراف عضلة دچار عارضه، از خاصيت هم افزايي نور ليزر نيز استفاده مي شود، در نتيجة التهاب موقت ايجادشدة ناشي از تابش نور ليزر، خون رساني به ناحية ايسکميک و تزريق شده، افزايش مي يابد و با اين کار، احتمال موفقيت در پيوند سلول هاي بنيادي و زنده ماندن سلول هاي پيوندي افزايش مي يابد.
● اين روش پيوند براي کدام گروه از بيماران قلبي مناسب است؟
گروهي از بيماران قلبي براي درمان مشکلات و نارسايي هاي قلبي، نياز به عمل جراحي قلب باز و پيوند عروق ميان بُر کرونري يا باي پس دارند. اما گاهي اوقات پس از اين که بيماري براي انجام عمل باي پس عروق کرونري، تحت عمل قلب باز قرار مي گيرد، به علت برخي مشکلات از جمله کوچک بودن رگ بسته شده يا سفت شدن بافت هاي پيراموني، امکان چنين عملي براي بهبودي وي وجود ندارد. در اين شرايط، يکي از بهترين گزينه ها انجام عمل پيوند سلول هاي بنيادي به ناحيه دچار آسيب قلب است. بنابراين، در روش مذکور جراح قلب قادر است پس از مواجهه با چنين بيماراني، فقط در مدت زمان ۳ ساعت، ضمن تهية سلول هاي بنيادي، آن ها را به قلب بيمار پيوند بزند. به عبارت بهتر، يکي از قابليت هاي ارزشمند و در خور توجه اين روش آن است که نه تنها پيش از عمل جراحي، بلکه پس از بازکردن قفسة سينة بيمار نيز، جراح اين امکان

جهان ، بزرگترين مجموعه ممكن است كه از ذرات بنيادي شكل يافته است. اين ذرات توسط نيروهاي گرانشي ، الكترومغناطيسي و هسته‌اي به هم پيوند يافته‌اند. سلسله ...

جهان ، بزرگترين مجموعه ممكن است كه از ذرات بنيادي شكل يافته است. اين ذرات توسط نيروهاي گرانشي ، الكترومغناطيسي و هسته‌اي به هم پيوند يافته‌اند. سلسله ...

سرطان پوست، بيماريي است که سلولهاي سرطاني (بدخيم) در لايه هاي بيروني پوست بوجود مي آيند. پوست، بدن شما را در مقابل گرما، نور، عفونت و جراحت محفوظ نگه ...

اين روزها ديگر مي‌شود رد اين سلول‌هاي شگفت‌انگيز را در بيشتر حوزه‌هاي پزشکي ديد. هر ماه، دانشمندان کاربرد جديدي براي اين سلول‌ها پيدا کرده و از آنها ب ...

سلول‌هاي بنيادي سلول‌هاي بنيادي سلول‌هاي اوليه‌اي هستند که توانائي تبديل و تمايز به انواع مختلف سلول‌هاي انساني را دارند و از آنها مي‌توان در توليد سل ...

نوشتار زير به صورت مختصر و مفيد شما را با انواع سلولهاي بنيادي و ويژگيهاي آنها آشنا مي سازد. با هم اين مطلب را مي خوانيم. ۱)سلول هاي بنيادي بالغين سلو ...

سلولهاي بنيادي ( (stem Cell سلول هاي اوليه اي هستند که قادر به ايجاد هر نوع سلولي در بدن هستند. اين سلول ها مي توانند تحت تأثير بعضي شرايط فيزيولوژيک ...

خون شناسي به مطالعه سلولهاي خوني و انعقاد مي پردازد. اين علم مقدار و ساختمان و عمل سلولهاي خوني ، پيش سازهاي سلولهاي خوني را در مغز استخوان ، ساختار ه ...

دانلود نسخه PDF - سلولهاي بنيادي