up
Search      menu
ساختمان و معماری :: مقاله سازه هاي بتني PDF
QR code - سازه هاي بتني

سازه هاي بتني

آسيب شناسي و بهسازي سازه هاي بتني (3)

انتخاب مواد و مصالح مصرفي در بهسازي سازه هاي بتني از اهميت ويژه اي برخوردار است. به همين دليل در اين بخش علاوه بر دوغاب، ملات و بتن ساخته شده از سيمان معمولي، مواد جديد شيميايي مناسبي که براي اين منظور متداول گرديده شرح داده شده است. مواد و مصالحي که براي سازه هاي بتني زيرآبي مورد نياز است نيز مبسوط تر مورد بررسي قرار گرفته است.
3- مواد تعميري
(REPAIR MATERIALA)
در اين بخش موادي که در تعميرات بتني معمول است، شرح داده شده اند.
3-1 بنونيت
(BENTONITE)
اين ماده که از صخره و يا سنگPULVERISED ROCK استخراج شده از خاکسترهاي آتشفشاني است و داراي درصد بالايي از املاح (مينرال) رس است. بنتونيت در تماس با آب تا حدود 30 برابر حجم اوليه خود آب جذب نموده و منبسط مي گردد. محصول به دست آمده داراي شکل ژله مانند بوده و به صورت سد کننده نفوذ و گذر آب عمل مي کند. از اين ماده براي جلوگيري از نشت آب در زير زمينهاي موجود، استخرها، مخازن آب، حوضچه ها، کانالهاي آبياري، سدها و تأسيسات مشابه استفاده مي شود. هنگام مصرف بنونيت مي توان آن را به صورت خشک که در درون حفره ها و منافذ سطوح قرار داده مي شود و يا به صورت ژل، به کار برد.
3-2 پوششهاي قيري
(BITUMINOUS COATINGS)
اين سيستمهاي پوششي عبارتند از: آسفالت و يا موادي چون قطران ذغال سنگ (COAL – TAR). اين مواد موقعي که آب بند نمودن بتن و يا حفاظت آن در مقابل عوامل جوي مورد نظر باشند به کار گرفته مي شوند. از جمله مشخصات اين مواد مي توان ارزاني و شناخته شدن آن بين دست اندرکاران را نام برد. از خصوصيات ديگر اين پوششها آن است که ضخامت لايه اعمالي را مي توان متناسب با عملکرد خواسته شده از سيستم، تغيير داد. از معايب اين گونه پوششها مي توان نياز به تجديد متناوب، متصاعد شدن بوي بد، کثيفي (MESSINESS) به هنگام اعمال لايه، خشک شدن و ترک خوردن در مقابل نور خورشيد، حساسيت آنها نسبت به درجه حرارت محيط و آسيب پذيري و از بين رفتن اين پوششها در با بعضي محلولها از قبيل بنزين را، ذکر نمود.
3-3 بتن، ملات و دوغاب ساخته شده از سيمان پرتلند معمول
(ORDINARY PORTLAND CEMENT CONCRETE, MORTAR AND GROUT)
اين سيستمها که به عنوان مواد تعميري در نظر گرفته مي شوند، امتيازاتي از قبيل: تغيير حجم مشابه با بتن مادر، شباهت ظاهري، ارزاني نسبي در مقايسه با ساير سيستمها و در دسترس بودن و موجود بودن دانش لازم در مورد خود سيستمها را، دارا مي باشند. در حالي که جايگزين کردن قسمتهايي از سازه و همچنين نقاطي که عميقاً نياز به تعمير دارند، با بتن انجام مي گيرد؛ ملات براي قسمتهايي که کمتر از 35 ميليمتر عمق دارند. بايد توجه داشت که اندازه سنگدانه بتن نيز مي تواند در انتخاب سيستم تعميري دخالت داشته باشد. نلات سيماني را مي توان با دست، پمپ و يا جريان ثقلي بر روي قسمتهاي تعميري اعمال نمود. خصوصاً در نقاطي که عمق تعمير زياد نبوده و جريان روان و مداوم (CONSISTENCY) دوغاب مورد نياز نباشد، بايستي از ملات استفاده نمود.
دوغاب براي جاهايي مصرف مي شود که عمق تعمير کم بوده و يا قسمتهاي مورد تعمير قابل رؤيت نيستند. دوغاب را مي توان با استتفاده از جريان ثقلي و يا پمپ اعمال نمود. بايستي توجه داشت که دوغاب به علت داشتن آب زياد، پس از خشک شدن بيش از ملات و يا بتن با دانه بندي خوب، جمع شدگي حاصل مي کند. در مواردي که دوغاب به عنوان سيستم تعميري مد نظر قرار مي گيرد، بهتر است دوغابهاي انحصاري با مشخصه هاي فني خاص را مورد توجه و بررسي قرار داد.
3-4 درزگيريهاي ارتجاعي
(ELASTOMERIC SEALANTS)
از اين مواد براي پر کردن ترکهاي زنده استفاده مي گردد. از وظايف اين گونه مواد آن است که از نفوذ آب، خاشاک و آلودگيها جلوگيري کرده، انبساط و انقباض مداوم و مورد نظر از خود نشان داده و چسبندگي خوبي را به اطراف و لبه ترکها داشته باشد. اساساً اين گونه مواد شامل سيستمهاي گرم و سرد مي باشند. اثرات جوي، حرارتهاي زياد، دماهاي پايين، عبور و مرور، اثرات محيطي، چسبندگي و خاصيت ارتجاعي اين گونه مواد بايستي قبل از انتخاب، به طور دقيق و کامل مورد بررسي قرار گيرند.
3-5 رزينه
(RESINS)
رزينهاي مصنوعي يا سينتتيکي (SYNTHETIC) که در صنعت راه و ساختمان به کار گرفته مي شوند، از توليدات صنايع پتروشيمي مي باشند. انواع اين رزينها بسيار زياد و گسترده بوده ولي از جمله آنهايي که بيشتر در اين صنعت معمول هستند، مي توان اپوکسيها (اپوکسيدها نيز گفته مي شوند)، پلي استرها، پلي يورتانها، اکريليک ها، پلي وينيل استاتها و استيرن بوتادين ها، را نام برد. از آنجا که سه گروه آخري اساساً براي باروري (IMPREGNATION) و يا همراه سيمان پرتلند معمولي به کار گرفته مي شوند، تنها به شرح سه گروه اولي يعني اپوکسي ها، پلي استرها و پلي يورتانها در اين بخش مي پردازيم.
3-5-1 اپوکسيها
(EPOXIES)
نام اپوکسي از اين واقعيت منشأ مي گيرد که مولکولهاي اين سيستم از رزينها، داراي کربن و اکسيژن هستند و به همين علت اپوکسيدها ناميده مي شوند. اتم اکسيژن به دو اتم کربن اتصال دارد که خود اين اتمهاي کربن نيز به طرق ديگري به يکديگر متصل هستند. بنابراين ساده ترين نوع اپوکسيدها، اکسيد اتيلين مي باشد که واکنش(REACTIVITY) رزينهاي اپوکسي وابسته به نوع گروههاي اکسيد ايتلن مي باشد. گروههاي اپوکسيد به خاطر داشتن ساختمان مولکولي خاص، داراي مشخصه عکس العمل (REACTIVITY) بسيار بالايي بوده و در واقع مي توانند با بيش از 50 نوع نمونه (SPECIES) شيميايي مخلوط شده و سيستمهاي عمل آمده و سخت شده رزيني را ايجاد کنند. از انواع مواد عمل آورنده اي که بعضي از اوقات سخت کننده (HARDENERS) نيز گفته مي شوند، مي توان آمين ها، آميدها، استرها، تريفلوريدبرن و غيره را نام برد.
بايد توجه داشت که تفاوت در به کارگيري مواد عمل آورنده(CURING AGENTS) ، با محصولات رزيني سخت شده (SET) خصوصيات مختلفي را ايجاد مي نمايد. لذا با توجه به عملکرد فيزيکي که از يک سيستم رزيني انتظار مي رود، مواد عمل آورنده يا (CURING – AGENTS) را بايستي طوري انتخاب کرد که انتظار مذکور حاصل گردد. با اين حال رزينهايي که در عمل مورد استفاده قرار مي گيرند هر کدام حاصل اختلاط و ترکيب چند سيستم مي باشند که با نسبتهاي دقيق مخلوط و ترکيب شده اند. اين امر از عهده يک عمل آورنده خارج بوده و معمولاً به اين طريق فرمول دهندگان، عوامل اصلي تشکيل دهنده رزينها را خريداري و با اطلاع کافي از خصوصيات عمل آورنده هاي مختلف، با دقت و توجه به سيستم رزين در عمل و پس از توزين و مخلوط نمودن دقيق نسبتهاي لازم از پايه و عمل آورندهء رزينها، رزين مورد نظر را مي سازند.
نکته قابل توجه اين است که بعضي اوقات براي دسترسي به خصوصياتي، ممکن است علاوه بر پايه و عمل آورنده رزيني، از موادي نيز به صورت پر کننده و تغيير دهنده، در ساخت اوليه رزين مورد نظر کمک گرفته شود. از سال 1940 که اپوکسي ها در صنعت راه و ساختمان به کار گرفته شدند، از آنها براي چسباندن قطعه هاي ساختماني، تزريق ترکها، پوششها، تعميرات تکه اي (PATCH)، تحکيم پيچها، تحکيم پايهء ماشين آلات، به کارگيري در سطوح قابل سايش، اعمال در کارهاي زير آبي و به عنوان ماده چسباننده استفاده شده است. دلايل عمده علاقه و موارد استفاده مهندسين از رزينهاي اپوکسي را، مي توان به شرح زير توصيف نمود:
(الف) دارا بودن ويسکوزيته (غلظت) پايين که نفوذ آن را آسان مي سازد.
(ب) بسته به نوع عمل آمرنده و دماي محيط، رزينهاي اپوکسي در مدت زمان کوتاهي عمل آمده و سخت مي شوند.
(پ) با توجه به اينکه سيستم اپوکسي رزينها طوري فرمول بندي شده است که خالي از حلال مي باشد، تغييرات در نحوه قرار گيري و ترتيب مجدد مولکولها در زمان عمل آوري (CURING) سيستم بسيار اندک بوده و جمع شدگي در موقع سفت شدن نيز در حد پايين مي باشد. همچنين اين سيستمها به هنگام عمل آوري و ترکيبات داخلي، دچار واکنشهاي غيره منتظره نمي گردند.
(ت) دارا بودن قدرت چسباندن بسيار بالا.
با وجود امتيازات فوق الذکر اپوکسيها، عوامل محدود کننده اي نيز وجود دارند که موقع انتخاب اين سيستمها بايستي دقيقاً مد نظر قرار گيرند. بعضي از اين عوامل محدود کننده را مي توان به صورت زير بيان نمود:
1- سطح بتن مادر بايستي مقاوم، تميز و براي بيشتر سيستمهاي اپوکسي خشک باشد.
2- حرارت حاصل از ترکيب و عمل آوري اپوکسيها مي تواند به خاطر اثر حرارت زاي آنها(EXOTHERMAL)، به طور فاحشي بالاتر از سيستمهاي تعميري با سيمان معمولي باشد.
3- با اينکه قدرت انقباض (جمع شدگي) سيستمهاي اپوکسي به گفتهء توليد کنندگان آنها در حد ناچيزي مي باشد، معذالک نمي توان از اثرات منفي آنها صرفنظر نمود. اين موضوع خصوصاً وقتي با اثرت حاصل از حرارت ايجاد شده (EXOTHERMIC) همراه باشد، ممکن است نتايج مخربي را به بار آورد.
4- براي مصرف اپوکسيها حداقل درجه حرارت محيط معمولاً 5 درجه سانتيگراد قيد مي شود که بايستي کاملاً مراعات گرديده و ممکن است کنترل دوباره اين موضوع ضرورت يابد. البته اين محدوديتها در صورتي است که انتظار داشته باشيم سيستم حداکثر مقاومت خود را در مدت زمان نسبتاً کوتاهي به دست آورد.
5- اغلب سيستمهاي اپوکسي در مقابل رطوبت حساس مي باشند. بنابراين هنگام استفاده از سيستمهاي اپوکسي، رطوبت و خيسي محيط، بايستي مورد توجه و مطالعه قرار گيرد.
6- نسبت اجزا و همچنين اختلاط کامل اجزاي سيستمهاي اپوکسي بايستي دقيقاً مورد کنترل و بررسي قرار گيرد. بايستي يادآور شد که اهميت اين مطلب در نظر افرادي که دائم با مواد سيماني معمولي سر و کار دارند به قدري نيست که توجه دست اندکاران را آن گونه که شايسته است به خود معطوف دارد.
7- مسأله ايمني از اهميت ويژه اي برخوردار بوده و بايستي حتماً در تمامي مراحل مراعات شود. بايد توجه داشت که اجزاي سيستمهاي اپوکسي در صورت تماس با پوست و يا استشمام بخار اپوکسي توسط افراد، ايجاد ناراحتي بسيار جدي مي نمايد. علاوه بر اين بعضي از اجزا قابل احترق بوده که رعايت اصول و ملاحظات ايمني را حتمي و ضروري مي سازد. اماکني که در آنها اقدام به مصرف آپوکسي مي گردد، بايستي از تهويه مؤثر و مطلوبي برخوردار باشند. خصوصاً هنگامي که اپوکسي ها در فضايي محدود و سر بسته به کار گرفته مي شوند.
8- بايد توجه داشت که بين مدول الاستيسيته (ضريب ارتجاعي) اپوکسي ها و ضريب ارتجاعي بتن مادر و همچنين بين ضريب انبساط حرارتي اين دو، اختلاف فاحش و قابل تأملي وجود دارد که در صورت نياز، انجام مقايسه و به کارگيري تمهيدات لازم ضروري است. اختلاف قابل ملاحظهء ضرايب فوق الذکر باعث تشکيل تنشهاي برشي در مرز بين لايه اپوکسي و بتن قديم گرديده و در صورت ازدياد بيش از حد، باعث جدا شدگي دو سيستم از يکديگر مي شود.
3-5-2 پلي استرها
(POLYESTERS)
عمل گيرش و سخت شدن پلي استرها کاملاً با گيرش و سخت شدن اپوکسيها تفاوت دارد. در مورد پلي استرها بايد گفت که در صورت وجود کاتاليست ها، عمل و عکس العمل پليمري بين نقاط مشابه در زنجيره هاي رزيني يکسان صورت مي گيرد. بنابراين کنترل دقيق نسبتهاي اختلاط به آن اندازه که در مورد رزينهاي اپوکسي ضرورت دارد، حساس و بحراني نيست. براي بهبود بخشيدن به قدرت عمل و عکس العمل ترکيبي و ويسکوزيته پلي استرها، معمولاً از حلالهايي مانند استيرن کمک گرفته مي شود. هنگامي که يک سيستم رزيني داراي پر کننده باشد، معمولاً کاتاليست مربوطه به صورت پودر که به ماده پر کنندهء خنثي (از نظر ترکيب شدن) مخلوط شده، به کار گرفته مي شود. نکتهء حائز اهميت اينکه، نه نتها از نظر خواص مکانيکي پلي استرها و اپوکسي ها به هم شباهت دارند، بلکه موارد کاربرد آنها نيز به مشابه هم مي باشد. با اين همه تا آنجا که به تعميرات بتني مربوط مي شود، تفاوتهايي بين اين دو سيستم يعني پلي استرها و اپوکسيها وجود دارد که اهم آنها را مي توان به شرح زير بيان نمود:
1- در مقايسه با اپوکسي ها، پلي استرها حداکثر مقاومت نهايي خود را در مدت زمان کمتري به دست مي آورند.
2- با توجه به مدت زمان عمل آوري کوتاه پلي استرها، اثرات اگزوترمي آنها بيش از اثرات اگزوترمي اپوکسي هاست. در نتيجه به هنگام مصرف پلي استرها بايد ضخامت لايه هاي اجرايي کمتر از زماني باشد که اپوکسي به کار گرفته مي شود.
3- حساسيت سيستمهاي پلي استري نسبت به رطوبت، بيشتر از حساسيت سيستمهاي اپوکسي در شرايط مرطوب مي باشد.
4- امکان حملات شيميايي از طرف خمير حاصل از سيمان پرتلند که آلکالين (قليايي) است، در مورد سيستمهاي پلي استري بيشتر از سيستمهاي اپوکسي است.
5- مقدار جمع شدگي (SHRINKAGE) سيستمهاي پلي استري حين عمل آوري بيشتر از مقدار همين نوع جمع شدگي در سيستمهاي اپوکسي است.
با توجه به امکان تأثير حملات شيميايي بر روي سيستمهاي پلي استري و اينکه اين سيستمها داراي حساسيت بيشتري (در مقايسه با اپوکسي ها) در مقابل رطوبت مي باشند، نمي توان از اين سيستمها به عنوان پر کننده ترکها بهره جست.
3-5-3 پلي يورتانها
(POLYURETHANES)
معمولاً از پلي يورتانها در مواقعي استفاده مي شود که نياز به ماده فنري (RESILIENT) احساس مي شود. زيرا خاصيت ارتجاعي و انعطاف پذيري (FLEXIBILITY) پلي يورتانها بيش از سيستمهاي پلي استري و سيستم اپوکسي ها است. يکي از نمونه هاي پلي يورتانها، به کارگيري آنها در داخل مخازن و جاهايي است که از سيستم، انتظار مقاومت بالايي در برابر تغييرات و اختلاف دما مي رود. در مورد رطبت بايد توجه داشت که سيستمهاي پلي يورتاني، حساسيت بسيار زيادي نسبت به ميزان رطوبت محيط داشته و به همين دليل مصرف آنها در کارهاي زير آبي توصيه نمي شود.
3-6 بتن، ملات، و دوغابهاي منبسط شونده
(EXPANDING MORTARS, GROUTS & CONCRETES)
دليل عمده استفاده از بتن، ملات و دوغابهاي منبسط شونده آن است که بتوان بر مشکلات انقباض (جمع شدگي) که معمولاً در به کارگيري مواد با سيمان معمولي مشاهده مي شود فائق آمد. مکانيزم عمل به نحوي است که باعث مي شود مواد تعميري به هنگام گيرش و سخت شدن (عمل آوري (CURINGانبساط پيدا کرده و با عمل انقباض مخالفت و آن را خنثي نمايد.
3-7 بتن و ملات داراي الياف مصنوعي
(FIBRE REINFORCED CONCRETE & MORTAR)
اساساً افزودن الياف مصنوعي به بتن يا ملات به سه منظور اصلي افزايش مقاومت کششي، افزايش مقاومت خمشي و افزايش در مقابل ضربات ناگهاني (IMPACT RESISTANCE) صورت مي گيرد.
به طور کلي دو گروه اصلي از الياف مصنوعي وجود دارند که براي منظورهاي فوق مورد استفاده قرار مي گيرند. مدلهاي گروهي از اين الياف مصنوعي پايينتر از مدلهاي بتن يا ملات مي باشد؛ مانند نايلون (NYLON) و پلي پروپيلن (POLYPROPYLENE). در حاليکه مدولهاي گروه دوم بالاتر از مدولهاي بتن يا ملات هستند؛ مانند شيشه (GLASS)، استيل و کربن. از بتن يا ملات مسلح به الياف مصنوعي به طور موفقيت آميزي به عنوان لايه هاي نازک روکشي (OVERLAYS) روي جاده ها، خيابانها و باندهاي فرودگاه (RUNWAYS) استفاده شده است. همچنين از اين سيستم مي توان در مکانهايي که خلأزايي(CAVITATION) و فرسايش (EROSION) مشکلاتي را باعث شده است (مانند روي سرريزهاي سدها) و ساير مراحل خاص کمک گرفت. روشهايي نيز ابداع شده است که با به کارگيري آنها مي توان از مخلوطهاي واجد الياف مصنوعي، در سيستمهاي بتن پاشي استفاده نمود.
اخيراً گزارش شده است که افزايش الياف مصنوعي در سيستمهاي باعث ازدياد قدرت چسبندگي لايه هاي تعميري به بتن مادر مي گردد. البته سيستمهاي انحصاري نيز وجود دارند که براي تعميرات بتن به کار مي روند و در آنها علاوه بر پليمرها، الياف مصنوعي نيز ديده مي شود. عليرغم موفقيتهايي که تا امروز به دست آمده، ممکن است پيشنهاد اين سيستم به عنوان يک ماده تعميري، ناپخته به نظر برسد چرا که مسأله دوام و پايداري آن در دراز مدت، در مرحله آزمون و بررسي و مطالعه قرار دارد. نکته اي که بايد مورد توجه خاص قرار گيرد، نحوه مخلوط و پخش شدن (DISPERSION) الياف مصنوعي در سيستم است. بارها مشاهده گرديده که به هنگام مخلوط نمودن الياف با ساير مواد بتني يا ملات (سيمان- سنگدانه- آب و…)، الياف مصنوعي تمايل به جمع شدن در يک جا داشته يا در جهات مشخصي قرار مي گيرند. که اين امر توزيع برابر و يکنواخت الياف را با اشکال مواجه مي سازد.
3-8 لاتکس
(LATICES)
در حال حاضر باور بر اين است که بتن يا ملاتي که داراي افزودنيهاي لاتکسي (LATEX) مي باشد، براي مرمت سازه هاي بتني آسيب ديده بسيار مفيد واقع مي شود. اصطلاحاتي که براي اين گونه مواد تعميري به کار برده مي شود، به شرح زير است:
بتن لاتکسي (LATEX CONCRETE)
بتن اصلاح شده لاتکسي (LATEX MODIFIED CONCRETE)
و اخيراً بتن اصلاح شده پليمري (POLYMER MODIFIED CONCRETE)
توضيح ضروري اين است که نبايد سيستمهاي ياد شده را با بتن پليمري (POLY. CONC.) اشتباه نمود. چون در بتن پليمري تنها عامل گيرش (BINDER) خود پليمر مي باشد در صورتي که در بتن اصلاح شده پليمري، سيمان که داراي خاصيت چسبندگي و گيرش مي باشد نيز به کار رفته است.
به طور کلي، در مقايسه با بتن و ملات ساخته شده از سيمان پرتلند معمولي، بتن و ملات اصلاح شده پليمري داراي خواص و مشخصات ويژه اي مي باشند. اين مشخصات را مي توان به صورت زير خلاصه نمود:
(الف) در صورت نياز مي توان آن را به صورت لايه هاي نازک و لبه پري (FEATHER- EDGED) به کار برد.
(ب) از قدرت چسبندگي بيشتر به بتن مادري که داراي مقاومت و مرغوبيت کافي باشد، برخوردار است.
(پ) به علت اينکه اين گونه مواد خود حالت نگهدارندهء آب (WATER RETENTIVE) دارند، عامل عمل آورنده و يا پوششهاي عمل آورنده از اهميت چنداني برخوردار نيستند، البته بايستي از خشک شدن در شرايط تابش مستقيم آفتاب و باد اجتناب گردد.
(ت) داراي مقاومت کششي بيشتري مي باشند.
(ث) داراي حالت ارتجاعي و نرمش بيشتري مي باشند.
(ج) از دوام و پايايي بهتري برخوردارند.
با اينکه قيمت بتن و ملات اصلاح شده پليمري از قيمت بتن و ملات با سيمان معمولي، بيشتر است ولي آنها بسيار ارزانتر از مواد اپوکسي به شمار مي آيند. بايد توجه داشت که وقتي پليمر به مخلوط بتن يا ملات افزوده مي گردد، به کارگيري افزودنيهاي ديگر بايستي با دقت بيشتري صورت گيرد. چرا که ممکن است سازگاري (COMPATIBILITY) لازم بين آنها موجود نبوده و اختلالاتي را شاهد باشيم. نکته قابل ذکر اينکه جا به جا کردن و پرداخت سطح نهايي بتن و ملات اصلاح شده پليمري مشکلتر از مواردي است که در آنها از بتن و ملات با سيمان معمولي استفاده شده است.
از جمله پليمرهاي لاتکسي که در صنعت بتن کاربرد بيشتري دارند، مي توان استيرن بوتادين(STYRENE BUTADIENE)، ساران(SARAN) اکلريک (ACRYLIC) و پلي وينيل استات (POLYVINYL ACETATE) را نام برد. اين پليمرها به صورت پودر و يا مايع به مخلوط بتن يا ملات اضافه مي گردند. گفته مي شود که نتايج بهينه موقعي حاصل مي گردد که سيستم به مدت 3-1 روز به صورت خيس، عمل آمده و سپس در هواي آزاد قرار گيرد. صاحبنظران بر اين عقيده هستند که حداقل بخشي از بهبود مکانيکي و پايايي يا دوام حاصل از به کارگيري اين گونه سيستمها، به دليل کاستن از درجه تخلخلي است که در نتيجهء وجود پليمر در سيستم پديد مي آيد. همچنين ادعا بر اين است که يکي از مهمترين مشخصه هاي بتن يا ملات اصلاح شده پليمري، به عنوان دو مادهء تعميري در سازه هاي بتني، قدرت چسبندگي خوب آنها به بتن قديم (مادر) مي باشد.
3-9 ساير مواد پوششي
(OTHER COATING MATERIALS)
علاوه بر موادي که مانند بنتونيت، سيستمهاي قيري و رزيني به عنوان مادهء پوششي مورد استفاده قرار مي گيرند، مواد ديگري نيز از قبيل روغنLINSEED ، سيليکونها (SILICONES) سيلانها (SILANES) موجود مي باشند.
3-10 سيمانهاي مخصوص
(SPECIAL CEMENTS)
سيمانهاي مخصوصي از قبيل سيمان با آلوميناي بالا (HIGH ALUMINA) و سيمانهاي فسفات منيزيوم (MAGNESIUM PHOSPHATE) وجود دارند که مي توان از آنها براي کارهاي تعميرات بتني استفاده نمود. عمده ترين امتيازات اين سيمانها، گيرش سريع و مقاومت بالاي آنها در زمان کوتاه مي باشد. همچنين اين سيمانها در مقابل بعضي از اسيدها، روغنها و چربيها، آب دريا، مواد شکري و سولفاتها از خود مقاومت و پايايي بالايي نشان مي دهند.
3 - 11 مواد تعميري زير آبي
(UNDER WATER REPAIR MATERIALS)
به طور کلي مي توان موادي را که براي تعميرات زير آبي به کار مي روند، به دو گروه سيماني (CEMENTITIOUS) و رزيني (RESINOUS) تقسيم نمود. با توجه به اندازه و وسعت محل تعمير، ممکن است اين طبقه بندي به چند گروه ديگر از قبيل تعميرات ترکها (CRACK REPAIRS) و تعميرات قطعه اي يا سطحي (PATCH REPAIRS) نيز تقسيم گردد. بررسي مدارک موجود نشان مي دهد با وجود آن که از سيستهاي رزيني هم براي تعمير و تزريق ترکها وهم براي تعميرات سطحي (PATCH) استفاده شده است، سيستهاي سيماني هنوز براي تزريق ترکها به کار گرفته نشده اند.
در ميان سيستمهاي رزيني به نظر مي رسد که اکثراً اپوکسيها براي انجام تعميرات بتني زير آبي مورد استفاده قرار گرفته اند و دليل اين امر را مي توان عملکرد و ويژگيهاي بهتر سيستمهاي اپوکسي، در مقايسه با ساير سيتمهاي موجود دانست. از جلمه ويژگيهاي اپوکسيها که باعث مي گردد آنها براي تعميرات زير آبي مورد توجه و درخواست قرار گيرند مي توان مقاومت بالا، قدرت جمع شدگي (SHRINKAGE) کم در مقابل رطوبت را نام برد. از آنجا که شرح سيستمهاي رزيني در بخش 3-5 (رزينها-RESINS ) آمده است، فقط به شرح و بررسي کامل سيستهاي سيماني که براي تعميرات بتني در زير آب به کار گرفته مي شوند، مي پردازيم.
3-11-1 مواد سيماني براي تعميرات زير آبي
(CEMENTITIOUS MATERIALS FOR UNDER WATER REPAIRS)
بر عکس دوغابهاي (GROUTS) رزيني، دوغابهاي سيماني کاملاً براي مهندسين و دست اندر کاران آشنا و شناخته شده مي باشند. ماده چسباننده و گيرش (BINDER) دوغابهاي سيماني، سيمان پرتلند معمولي است که به دليل در دسترس بودن، قيمت پايين، سهولت مصرف و همچنين به واسطهء شناخته شدن آن در صنعت بتن، ملات و دوغاب ساخته شده با سيمان پرتلند معمولي براي تعميرات داخل آب چندان مناسب نيستند. دلايل آن و اقداماتي که مي توان براي غلبه بر اين نارساييها و همچنين سيستمهاي تعميراتي ساخته شده با سيمان معمولي به کار برد، در اين بخش به تفصيل شرح داده شده اند.
3-11-1-1 ويژگيهاي آب اندازي
(HIGH BLEED CHARACTERISTICS)
پس از قرار گرفتن مخلوط بتن يا ملات، آب آن به خاطر پايين بودن وزن مخصوصش، از دانه ها جدا شده و نزديک سطح جمع مي گردد. اين فرآيند (PROCESS) که نوعي جداشدگي (SEGREGATION) است به نام آب انداختن (BLEEDING) خوانده مي شود. از آنجا که آب انداختن (BLEEDING) براي تعميرات بتني مخرب مي باشد، بايستي آن را کنترل نمود. يک راه حل آن است که آب مخلوط را کم مي کنيم که در اين صورت رواني مخلوط تحت تأثير قرار مي گيرد. راه ديگر آن است که از افزودنيها کمک گرفته شود.
ماده افزودني که مورد استفاده قرار مي گيرد بايستي طوري انتخاب شود که ضمن کم نمودن آب مورد نياز مخلوط، رواني آن را حفظ نمايد. براي اين منظور از روان کننده ها (PLASTICIZERS) استفاده مي شود که به واسطهء وارد نمودن هوا به درون مخلوط، رواني مخلوط را بهبود مي بخشد بدون آنکه نيازي به آب بيشتر باشد. همچنين مي توان آب انداختن (BLEEDING) را با به کارگيري پودر آلومينيوم، يک ماده منبسط شونده، کلريد کلسيم (cac12)،

بتن خود تراکم ، شامل بازه گسترده اي از طرح هاي اختلاط مي باشد که خواص بتن تازه و سخت شده لازم براي کاربري هاي خاص دارا مي باشند . اگرچه مقاومت هم چنان ...

سازه هاي ماکاروني به سازه هايي اطلاق مي شود ، که مصالح استفاده شده در آنها تنها ماکاروني و چسب مي باشد . اين سازه ها در مقياس کوچکتر نسبت به سازه هاي ...

سازه هاي ماکاروني به سازه هايي اطلاق مي شود ، که مصالح استفاده شده در آنها تنها ماکاروني و چسب مي باشد . اين سازه ها در مقياس کوچکتر نسبت به سازه هاي ...

خلاصه مقاله: پلها سازه هاي حساسي هستند زيرا هر گونه صدمه به آنها باعث خسارات مالي و جاني در هنگام زلزله و بعد آن مي شود . با توجه به وقوع زمين لرزه ها ...

1) عمليات ترميمي ( آماده سازي سطوح - تميز نمودن با اسيد - برس زدن...) در اين بخش عمليات بهسازي که عبارت از آماده سازي سطوح و اجراي روشهاي مناسب تعمير ...

لوله خارجي را ممکن است يا با افزودن عناصر قطري در صفحه هاي خارجي تقويت نمود و يا آن را از داخل با اضافه نمود ديوار هاي برشي يا هسته هاي داخلي تقويت کر ...

● بادبندهاي برون محور (EBF) و برخي ايرادات در طراحي اين بادبندها نوع جديدي از بادبندها که به تازگي استفاده از آن رو به افزايش مي باشد سيستم بادبندي خا ...

نياز گسترده و روز افزون جامعه به ساختمان و مسکن وضرورت استفاده از روش ها و مصالح جديد به منظور افزايش سرعت ساخت سبک سازي افزايش عمر مفيد ونيز مقاوم نم ...

دانلود نسخه PDF - سازه هاي بتني