up
Search      menu
ستاره شناسی :: مقاله ساختار خورشيد – ستارگان PDF
QR code - ساختار خورشيد – ستارگان

ساختار خورشيد – ستارگان

خورشيد که در اثر انقباض يک سحابي پرانرژي بوجود آمده است ، ارزشمندترين گوهر منظومه شمسي است، که نه تنها سيستماتيک بودن خانواده خود ( اجزاي منظومه خورشيدي ) را مديون آن هستيم يا مهمتر از آن پيدايش حيات ، روند حيات و بقاي حيات را برايمان به ارمغان آورده است. بررسي خورشيد نه به صرف شناخت رفتار تنها ستاره ي منظومه شمسي برايمان ارزشمند است ، بلکه شناسايي اين گوي تابناک ،حداکثر رفتار ذاتي و فعلي تمام ستارگان را برايمان آشکار مي سازد.
زيرا ستارگان از تولد تا مرگ روند مشخصي را طي مي کنند. مثلاً ستاره هاي X,Y که در يک زمان بوجود آمده باشند، هم اکنون با يکديگر همپا هستند. زيرا ماده اي اوليه اي تمام ستارگان هيدروژن و روند تکميل هيدروژن ، تبديل آن به هليوم است. پس دو ستاره اي که همزمان بوجود آمده باشند زندگي يک شکلي خواهند داشت و بدينسان است که ستارگان جهان، مراحل تکميل خويش را سپري مي کنند. ( البته حجم ستارگان هم تاثير بسزايي در همپايي روند ستارگان دارد.)
پس نگرش در ساختار نزديکترين و موثرترين ستاره خورشيد است که يک خورشيد شناس را به يک ستاره شناس حقيقي تبديل مي کند.
آري : چنين ستارگاني از ربايش، برخورد و جوشش خرده ريزهاي گاز و ابرگونه هاي کيهاني بوجود مي آيد.
طبيعي است که دماي اجرام مزبور متناسب با انبوهش ابرگونه ها و فرآيند برخورد و جذب خرده ريزه هاي مورد بحث ( ذرات تشکيل دهنده) و پديداري خاصيت ثقلي به مرور فزوني مي يابد و يک پيش ستاره در آستانه ظهور قرار مي گيرد. آزاد شدن نيروي ثقلي،درخشندگي و تابناکي را به همراه دارد و هماهنگ با افزايش انقباض، بر تراکم و بزرگي توده هاي مرکز ي مي افزايد. فرآيند مزبور تاحدي ادامه مي يابد که دماي توده اي مرکزي به ميزان ۱۰۷ کلوين، يعني دماي مناسب براي گدازش هسته اي و تبديل هيدروژن به هليم بالغ گردد. نيروي حاصل از اين واکنش ها به حدي است که از چروکيدن و جمع شدن ستاره جلوگيري نموده و تعادل ميان فشار دروني و نيروي جاذبه اي ستاره را برقرار سازد.
طبيعي است که هر اندازه جسته ي ستارگان بزرگتر باشد دما و تابناکي آنها نيز به همان ميزان زيادتر خواهد شد. ستارگاني که به اين شرح وارد مرحله اي گروه اصلي مي شوند، طي توقف در اين مرحله دگرگوني هاي کوچکي را در وضع پوسته اي سطحي تحمل مي کنند و با تبديل هيدروژن به هليم،براي مدت هاي طولاني به بازدهي انرژي مي پردازند.خورشيد شناسان براي ستاره اي مانندخورشيدمدت توقف درمرحله ي گروه اصلي راحدود ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ميليون سال بر آورد نموده اند.
از آنجايي که سن خورشيد از زمان پيدايش تا کنون چيزي حدود ۴۶۰۰ ميليون سال است، قاعدتاً بايستي حدود ۵ تا ۶ هزار ميليون سال ديگر اين مراحل را طي نمايد.توده ي مرکزي ستارگان گروه اصلي که بالاترين مرحله اي تکامل را پشت سر مي گذارند بر اثر برونداد هيدروژن به خاکستر تبديل شده و سپس تحت تاثير فشارهاي وارده از وزن لايه هاي زيرين، روبه چروکيدن و جمع شدن مي روند و همزمان دماي لايه هاي پيرامون خود را به حدهاي که گدازش هسته اي امکان پذير است فزوني مي بخشند.
هماهنگ با افزايش روند توليد انرژي، ستاره روبه آماسيدن و باد کردن نهاده و اين تورمها تا جايي که يکبار ديگر ميان فشار دروني و جاذبه، تعادل برقرار گردد ادامه مي يابد و سرانجام ستاره يه يک غول سرخ دگرگون مي شود و تابناکي آن، گاه تا هزار برابر افزايش مي يابد و بدينسان ستاره از گروه اصلي به گروه غولها گام مي نهد.
زماني که خورشيد ما به اين مرحله از تکامل وارد گردد، عظمت آن به حدهاي مي رسد که تير را در کام خود فرو مي بلعد و موهبت زيست را از زمين مي زدايد.بارسيدن دماي توده ي مرکزي غول هاي سرخ به مرز ۱۰۸ کلوين،واکنش هسته اي جديدي در آن روي مي دهد و طي اين روند کربن به هليم مبدل مي شود.
فرآيند مزبور باعث مي شود که ستاره به مرحله ي ثابت ديگري که چندان هم به درازا نخواهد کشيد پاي گذارد و پس از حدود چند صد ميليون سال که چروکيدن توده اي مرکز ي همچنان ادامه يافت، سراسر ستاره اي مزبور نيز به چروکيدن و آماسيدن رو نهد و انرژي هسته اي آن کاهش يابد و سرانجام به يک کوتولهٔ سفيد مبدل گردد و بدينسان ستاره از گروه غول هاي سرخ به گروه کوتوله هاي سفيد وارد گردد.
در اين مرحله عمل چروکيدن به دليل فشار حاصل از الکترون هاي پرنده (آزاد) بسيار سريع متوقف مي شود و در حاليکه جرم آن همچنان ثابت مانده است بر تراکم آن، گاه تا حدود ۱ ميليون بار افزوده مي شود و ستاره به حدي متراکم مي شود که وزن يک قاشق چايخوري از آن به چندين تن مي رسد.
خورشيد ما در مرحله کوتوله سفيد همچنان بُرونداد انرژي دروني خويش را ادامه مي دهد و پس از طي چندين ميليون سال به مرور سرد شده و سرانجام از جوش و خروش بازمي ايستد و به جرمي سرد و تاريک و بالاخره به يک کوتوله سياه دگرگون مي شود.
در مورد ستارگاني که آينده شان به سياهچاله ختم خواهد شد، در آينده صحبت به ميان خواهد آمد.

خورشيد ستاره اي است از ستارگان رشته اصلي که ۵ ميليارد سال از عمرش مي گذرد. اين ستاره کروي شکل بوده و عمدتا از گازهاي هيدروژن و هليوم تشکيل شده است. وس ...

خورشيد خورشيد، گوي غول پيکر درخشاني در وسط منظومه شمسي و تامين کننده نور، گرما و انرژي هاي ديگر زمين است. sun - خورشيداين ستاره به طور کامل از گاز تشک ...

در يک کسوف ، قرص ماه به اندازه کافي بزرگ باشد، طوري که تمامي فام سپهر را بپوشاند و در اطراف خورشيد مقابل زمينه تاريک آسمان ، خرمني به سفيدي مرواريد ظا ...

خاک توده‌اي از مواد طبيعي با شرايط مناسب براي پرورش گياهان که تحت تاثير عوامل تخريبي (اثر عوامل جوي و موجودات ذره بيني) و عوامل سازنده (تشکيل مواد سمي ...

خاک توده اي از مواد طبيعي با شرايط مناسب براي پرورش گياهان که تحت تاثير عوامل تخريبي (اثر عوامل جوي و موجودات ذره بيني) و عوامل سازنده (تشکيل مواد سمي ...

بر پايه ي بررسي هاي تازه اي ادعا شده که خورشيد کوچک تر از آن چيزي است که تصور مي شود. اگر اين گونه باشد، آن گاه ويژگي هاي ديگر خورشيد مانند دماي دروني ...

اگر در شب پر ستاره در فضاي آزاد قرار بگيريد متوجه خواهيد شد که ستارگان تغيير مکان مي دهند. اگر به مدت چند دققه به ستاره يا گروه ستارگان خاصي از نزديک ...

نزديک ترين ستاره به ما بعد از خورشيد «پروکسيما- قنطورس» نام دارد که در فاصله يي برابر ۲ ۴ سال نوري از ما واقع شده است. اما ميلياردها ستاره يي که در که ...

دانلود نسخه PDF - ساختار خورشيد – ستارگان