up
Search      menu
گیاه شناسی :: مقاله ريشه هاي پياز PDF
QR code - ريشه هاي پياز

ريشه هاي پياز

پرورش پياز

پياز گياهيست دو ساله يا سه ساله که به وسيله بذر زياد مي شود .محل اصلي و اوليه آن مشخص نيست و آنچه مسلم است در زمانهاي قديم در قاره آسيا کشت ميشده .
اين گياه يکي از مهمترين سبزيهايي است که قسمت متورم و گوشتي انتهائي آن مورد استفاده قرار مي گيرد و همين قسمت گوشتي و مطبق را پياز مي نامند .
بذر اين گياه پس از کاشت در زمين ابتداء پيازهاي کوچکي توليد مي کند و در سال دوم اگر اين پيازهاي کوچک را بکارند آنها درشت شده و به عنوان پياز مورد استفاده قرار مي گيرند .
در صورتي که پيازهاي دوساله را که درشت شده اند مجددآ در سال سوم بکارند ، بوته آن به گل مينشيند و توليد بذر مي کند .
البته اگر در ميان پيازهاي کوچک سال اول پيازهاي درشتري وجود داشته باشد ، آنها نيز در سال دوم ممکن است توليد گل و بذر نمايند .
ريشه هاي پياز ، به صورت ساده و از انتهاي ساقه خارج شده و در زمين فرو ميروند .
در قسمت بالاي ريشه هاي ساده گياه ، پياز که همان ورقه هاي گوشتي و مطبق گياه است و شکل کُرَوي دارد قرار گرفته که تنها قشر روئي آن نازک و گاهي به رنگ هاي : سفيد ، زرد ، قرمز و طلائي ديده مي شود .
در سال دوم کشت از ميان بوته پياز ، ساقه گل خارج مي شود و تا يک متر بلند شده و در انتهاي ساقه ، گل پياز ظاهر مي گردد .
گل پياز ، چتري شکل و به رنگ هاي : سفيد مايل به سبز ، مايل به بنفش و يا ارغواني مي باشد
آب و هوا و خاک :
اين گياه در هر آب و هوا و خاکي محصول مي دهد .
لکن زمين هاي سخت مرطوب براي آن مناسب نيستند و از لحاظ درجه حرارت ، در هواي سرد طعم پياز ، بسيار تند و زننده مي شود .
در حالي که طعم پياز هائي که در نواحي گرم کاشته مي شوند ملايم و شيرين مي باشند .
کود :
نياز پياز ، به مواد غذائي فراوان است و بايستي زميني را که براي کاشت اين گياه در نظر مي گيرند کاملا تقويت کنند .
ولي توجه داشته باشند که در زمان کاشت بذر پياز و يا پيازهاي کوچک از دادن کود حيواني تازه خودداري شود .
چون باعث فساد و بيماري و پوسيدگي و کرم زدگي گياه مي شود .
بهترين روش تقويت زمين و يا کود دادن به محصول پياز ، آن است که پياز را پس از يک محصولي که براي کشت آن قبلا کودکافي به زمين داده شده است بکارند ، و کمبود مواد غذائي گياه را با کودهاي شيميائي جبران نمايند
روش کاشت :
کشت پياز ، به دو صورت انجام مي گيرد :
۱ ) کاشت بذر در زمين .
۲) کاشت پيازهاي کوچک در زمين .
کشت اين گياه دو نوبت در سال ، در بهار و پائيز صورت مي گيرد .
به منظور کشت بهاره ، زمين را در پائيز آماده مي سازند و کود کافي ميدهند و در کشت پائيزه ، در بهار عمليات آماده سازي زمين انجام مي پذيرد.
لازم است زميني را که مي خواهند بذر و يا پيازهاي کوچک را در آن بکارند ، قبلا به مقدار کافي تقويت نموده و در زمان کاشت آن را بيل بزنند و در مساحت بزرگ شخم کنند و سپس بذر پياز ، را به يکي از دو روش خطي و يا دستپاش بکارند .
مسلمآ در روش رديفکاري ( خطي ) مقدار بذر مصرفي بسيار کمتر و در طريقه دستپاش ميزان مصرف بذر زياد خواهد بود .
به اين منظور زمين را با کشيدن شن کش و يا هر وسيله ديگري که در اختيار باشد صاف نمايند تا بذرها زير خاک بروند و سپس آبياري کنند .
قبل از آنکه پيازها کاملا سبز شوند لازم است که زمين را وجين کنند و علف هاي هرز را خارج سازند تا آنها روي بوته هاي پياز را نپوشانند .
در صورتي که بخواهند پيازهاي کوچک را در زمين به صورت خطي بکارند ، فاصله خطوط و يا رديف ها ۲۵ تا ۳۰ سانتيمتر و فاصله پيازهاي کوچک از يکديگر بر روي خطوط ۱۰ تا ۱۵ سانتيمتر مناسب است .
بذر پياز سيه رنگ است و روي آن چين هايي وجود دارد .مقدار بذر مورد نياز براي کشت يک صد متر مربع زمين نسبت به محصولي که مورد نظر است متفاوت مي باشد .
به اين معني که اگر منظور تهيه پياز جهت مصرف به صورت خام و يا پخته باشد و لزومآ بايد پيازها درشت باشند حدود ۲۵۰ گرم بذر لازم است .
ولي اگر براي تهيه پياز ترشي و يا پيازهاي کوچک براي کشت سال بعد باشد چون اندازه پيازها کوچک است ، لذا ۵۰۰ گرم بذرمورد نياز خواهد بود .
به همين دليل هر اندازه فاصله بوته هاي پياز با يکديگر کمتر باشد پيازها کوچکتروهراندازه که فاصله آنها از يکديگر بيشتر باشد پيازها درشت تر خواهند بود.
بهترين روش کشت پياز ، نوع خطي ( رديفکاري ) مي باشد که فاصله بين خطوط ۲۵ تا ۳۰ سانتيمتر و فاصله بين بوته ها روي خطوط ۱۰ تا ۱۵ سانتيمتر باشد .
لکن اگر منظور کاشت دستپاش باشد بهتر است بذر پياز را تُنُک بپاشند تا در زمان برداشت هم پيازهاي کوچک و هم پيازهاي درشت داشته باشند و نيازي به تُنُک کردن و صرف هزينه زياد و کار اضافي نباشند .
هرگاه در محلي که پياز ، را مي کارند ، هوا خشک باشد پياز ممکن است زودتر به گل بنشيند و گاهي در چنين نقاط در همان سال اول پيازها گل مي کنند و بذر مي دهند که بذر اين پيازها براي کاشت مناسب نخواهند بود.
بذرگيري :
پيازهايي را که مي خواهند از آنها بذر تهيه کنند از بين بهترين و سالم ترين و خوش فرم ترين آنها انتخاب مي کنند و در محلي خشک و هواگير نگهداري مي نمايند تا به موقع مجددآ بکارند .
در فروردين ماه پيازهاي انتخاب شده را به فاصله ۴۰ سانتيمتر از هرطرف در زميني که قبلآ آماده شده مي کارند .
در اواخر تيرماه و مردادماه که بذرها در داخل غلاف هاي نازکي که حامل بذر هستند رسيدند ، غلاف ها را از ساقه جدا نموده و دسته مي کنند و در محيط تاريک و هواگيري در محل خشکي نگهداري مي نمايند .
يا آنکه غلاف ها را از بوته ها جدا ساخته و در کيسه کرده در محل خشکي نگهداري مي کنند .مسلمآ روش اول در حفظ قوه ناميه ( رويش ) بذر پياز اثر بهتري خواهد داشت .

پياز نوعي گياه غده اي گوشتي زيرزميني از خانواده لاله است و نام علمي آن Allium Cepa L مي باشد. عموماً، پياز به بخشي از گياه اطلاق مي شود که هر گياهي از ...

نام علمي : Allium cepa L. خانواده : Liliaceae نام هاي عمومي : در انگليسي به آن «Onion» و در فارسي به آن «پياز» مي گويند. پراکندگي گياه ( در ايران ) : ...

پياز طبق نظر حکماي سنتي خيلي گرم و خيلي خشک است، در نتيجه براي افراد داراي طبع گرم و خشک مضر بوده و براي اشخاص داراي طبع سرد و مرطوب سودمند است. چکيده ...

گلهاي پيازي با ظهور خود در بهار و تابستان لطافت و زيبايي دلپذيري به فضاي سبز طبيعي و مصنوعي محيط زندگي انسان مي بخشند. حس زيبايي پسندي ، بسياري از انس ...

برنج تنها غله مستعد رشد در خاک غرقابي است، زيرا خود قادر است محيط اطراف ريشه اش را اکسيده کند. طبيعت داراي چندين منفعت براي سازگاري ريخت شناختي و تنکا ...

● بيماري ريزوکتونيايي حبوبات Rizoctonia solani ريزوکتونيا به انواع حبوبات خسارت ميزند منتهي در هر کدام بيماري خاصي ايجاد مي کند. اصولاً اين قارچ بيشتر ...

در اين بيماري لکه هاي موجدار روي برگ گياه ايجاد مي شود اما تنها با اين فاکتور نمي توان بيماري را شناخت . اين قارچ به بادمجان ، سيب زميني ، گوجه فرنگي ...

عامل اين بيماري سه گونه قارچ مي باشد که توليد Blight مي کند : Botrytis squamosa B. cinerae B.allii پوسيدگي عميق قهوه اي با کپک خاکستري روي آن و اسکلرت ...

دانلود نسخه PDF - ريشه هاي پياز