up
Search      menu
زمین شناسی,جغرافیا :: مقاله دوره پرمين PDF
QR code - دوره پرمين

دوره پرمين

نام پرمين براي اولين بار به رسوبات دريايي مربوط به اواخر دوران پالئوزوئيک ناحيه پرم واقع در شرق روسيه اطلاق گرديده است.
● مشخصات دوره پرمين
طول عمر دوره از ۲۵۰ تا ۲۹۰ ميليون سال قبل بوده است. گذر زيرين دوره پرمين با فسيلهاي شواژرنيا يا دوکفه اي پالئودونتا و گذر فوقاني آن با براکيوپودهاي پرودوکتيده و فسيل آمونوئيدها مشخص مي گردد. در بعضي نقاط دنيا مثل جلفاي ارس (مرز ايران و روسيه) گذر بين رسوبات پرمين و ترياس مشخص نيست و مجموعه اين رسوبات به پرموترياس معروفند. بطور کلي دو نوع رخساره مهم در دوره پرمين را مي توان تشخيص داد، يکي رخساره دريايي و ديگري رخساره مردابي و خشکي.
▪ رخساره مردابي و خشکي پرمين
در دوره پرمين ته نشينهاي مردابي و خشکي در بسياري از نواحي دنيا مثل انگلستان و آمريکاي شمالي مشاهده شده است. رخساره هاي مردابي و خشکي اين دوره اغلب از ته نشستهاي ماسه سنگ قرمز و شيست مارنهاي قرمز رنگ تشکيل شده است. بدين جهت زمين شناسان انگليس اين رخساره را به نام ماسه سنگ قرمز جديد ناميده اند. زمين شناسان آمريکايي رخساره مردابي پرمين را به نام طبقات قرمز مي نامند. اغلب در ميان رسوبات گل رسي ته نشينهاي تبخيري از قبيل: نمک ، کارناليت ، ايندريت کيه زيت (سولفات دو منيزي) و گچ نيز يافت مي شود.
▪ رخساره دريايي پرمين
مهمترين ته نشينهايي که در درياهاي پرمين بر جاي مانده اند عبارتند از: از ماسه سنگ ، آهک و دولوميت.
● تقسيمات دوره پرمين
پرمين زيرين
پرمين زيرين داراي سه اشکوب مي باشد که به ترتيب عبارتند از:
اشکوب آسلين (Asselia) ، ساکمارين (Sakmarian) و آرتينسکين (Artinskian) ، نام اشکوب آرتينکسين از ناحيه آرتينسيک واقع در اورال روسيه مشتق شده و رخساره اش ماسه سنگ و آهک مي باشد.
پرمين بالايي
پرمين بالايي شامل اشکوبهاي گودالوپين و پاميرين مي باشد.
اشکوب گوادالوپين (Guadalupian):
نام آن از گوادالوپ ايلت تگزاس گرفته شده است، اين اشکوب معادل اشکوب مرغابين (Murgabian) مي باشد.
اشکوب پياميرين (Pamirian):
نام آن از پامير چين گرفته شده است. اين اشکوب معادل اشکوب جلفين است که اولين بار در جلفاي شوروي (کنار رودخانه ارس در مرز ايران) نامگذاري شده است.
● گياهان دوره پرمين
بيشتر گياهاني که در دوره پرمين ديده مي شود در دوره کربنيفر نيز شناخته شده اند.
▪ مهمترين جنبه ايي که در اين دوره يافت شده اند عبارتند از: گلوسوپتريس که مشخص دوره پرمين و تريا خشکي گندوانا مي باشد. فسيل اين گياه در شمال روسيه ما بين پرمين زيرين و پرمين فوقاني نيز شناخته شده است. گانگاموپتريس که اختلاف آن با گلوموپتريس در اين است که برگها عاري از رگ برگ وسط مي باشند. اين جنس نيز مشخص خشکي گنوانا است.
● جانوران دوره پرمين
در ميان روزبزان جنس فوزودلنيا که در کربنيفر ديده شده ، در ته نشينهاي دوره پرمين نيز شناخته شده است. تريلوبيتها تقريبا از بين رفته اند. از بازوپايان که در پرمين شناخته شده اند مي توان گونه هايي از پروکتوس و اسپريفر را نام برد. از نرمتنان دو کفه ايها و شکم پايان و آمونوئيدها در ته نشستهاي دوره پرمين به حالت فسيل شناخته شده اند. بخصوص گروه آمونوئيدها داراي گونه هاي مشخص مي باشند.
در پرمين آثاري از خزندگان مشهود است. از دوزيستان استگوسفالها با جثه بزرگ و دست و پاي کوچک در روي رسوبات رودخانه اي زندگي مي کرده اند. بطور کلي مهره داران پرمين با دوره کربنيفر اختلاف زيادي نداشته اند. با اين وصف پيدايش خزندگان ترومورف که پستانداران اوليه شباهت داشته اند را مي توان يکي از صفات مشخص ديرينه شناسي اين دوره به شمار آورد.
● جغرافياي ديرينه پرمين
با توجه بوجود حرکات مهم کوهزايي در کربنيفر ، به نظر مي رسد که در کربنيفر پاياني قاره ها و خشکيها توسعه پيدا نموده و مناطق وسيعي از مردابها و برکه هاي ساحلي يا بين قاره اي (حوضه هاي درياچه اي) تشکيل گرديده و در آنها گياهان زغالي رشد و نمو زيادي داشته اند. در پرمين ، در قاره هاي فوق الذکر شرايط آب و هوايي خشکتري حاکم گرديده و بالا آمدن آب دريا محدود و محلي بوده است. درياي آرتينکسين ، آسياي جنوب شرقي ، کناره شرقي گمداونا و بخش غربي قاره آمريکا را مي پوشانده است.
يکي از شرايط مهم تکامل پالئو ژئوگرافي در پرمين و بطور کلي پالئوزئيک پاياني ، تشکيل رشته کوههاي اورال است که موجب اتصال قاره اي اطلس شمالي و سيبري گرديده است. در اين حال درياي آرکتيک به طرف شمال اروپا رانده شده است. اين دريا بعدا در حاليکه پسروي نموده از خود رسوبات مردابي و تبخيري بر جاي گذاشته است. يکي از مشخصات برجسته دوره پرمين وجود و توسعه يخچالها در نقاط مختلف بوده بطور کلي در تمام ممالکي در نيمکره جنوبي واقع شده اند، بعد از کربنيفر يخچالها توسعه زيادي داشته اند. اين يخچالها منحصر به نقاط کوهستاني نبوده بلکه زمينهاي وسيعي را اشغال مي نمودند.

نام ترياس اولين بار توسط فون آلبرتي در سال ۱۸۳۴ در ناحيه لرن (Luraien) آلمان بکار برده شد. چون رسوبات اين دوره از سه قسمت کاملا مشخص تشکيل گرديده است ...

نام پرمين براي اولين بار به رسوبات دريايي مربوط به اواخر دوران پالئوزوئيک ناحيه پرم واقع در شرق روسيه اطلاق گرديده است. مشخصات دوره پرمين طول عمر دوره ...

● دوره هاي زمين شناسي به طور كلي دوره هاي زمين شناسي به ۱۱ بخش تقسيم مي شوند : ۱) دوره کواترنري ۲) دوره اردويسين ۳) دوره پرمين ۴) دوره ترياس ۵) دوره د ...

کني بير (Conybear) در سال ۱۸۲۲ چينه هاي زغال دار انگلستان را به نام کربنيفر ناميده است. طول عمر اين دوره از ۳۶۵ تا ۲۹۰ ميليون سال قبل است. رسوبات مربو ...

نام ترياس اولين بار توسط فون آلبرتي در سال 1834 در ناحيه لرن (Luraien) آلمان بکار برده شد. چون رسوبات اين دوره از سه قسمت کاملا مشخص تشکيل گرديده است ...

● دوره پالئوزئيك: پالئوزئيک از دو کلمه يوناني پالئوس (Palaios) به معني قديمي و زئون (Zoan) به معني موجود زنده مشتق شده است. طول اين دوران حدود ۳۴۰ ميل ...

نام کامبرين از کلمه کامبريا که نام لاتين شهر گال است مشتق گرديده است. سدويک (Sedwick) زمين شناس انگليسي نام اين دوره را به قديمي ترين ته نشينيهايي که ...

▪ مخاطرات دريايي، درياي خزر چيست؟ در پژوهش هاي خود مخاطرات درياي خزر را جمع بندي کرديم و متوجه شديم يکي از مهم ترين مخاطرات، «جريان شکافنده» دريا است. ...

دانلود نسخه PDF - دوره پرمين