up
Search      menu
زمین شناسی,جغرافیا :: مقاله دوره مززوئيك PDF
QR code - دوره مززوئيك

دوره مززوئيك

دوره هاي زمين شناسي
به طور كلي دوره هاي زمين شناسي به ۱۱ بخش تقسيم مي شوند :
۱) دوره کواترنري
۲) دوره اردويسين
۳) دوره پرمين
۴) دوره ترياس
۵) دوره دونين
۶) دوره ژوراسيک
۷) دوره سليورين
۸) دوره کامبرين
۹) دوره کربنيفر
۱۰) دوران پالئوسونيک
۱۱) مززوئيک
دوره مززوئيك:
مززوئيک از دو کلمه Meso به معني ميانه و Zoa به معني حيات ساخته شده است. دوران مزوزوئيک که دوران ميانه زيستي نيز ناميده مي شود ۱۶۰ ميليون سال به طول انجاميده است. اين دوران از سه دوره زمين شناسي تشکيل شده است که به ترتيب از قديم به جديد عبارتند از : ۱) ترياس ،
۲) ژوراسيک ،
۳) کرتاسه.
در رسوبات دوان مزوزوئيک آثار بقاياي موجودات حد واسط بين موجودات دوران پالئوزويک و دوران سنوزوئيک وجود دارد. در اين دوران دو دسته مهم جانوري وجود دارد که عبارتند از خزندگان غول پيکر به نام دايناسورها و آمونيت ها. آب و هواي دوران مزوزوئيک نسبتا گرم و از نوع آب و هواي استوايي و يکنواخت تر از آب و هواي فعلي بوده است.
● حد و مرز مزوزوئيک با دورانهاي ديگر
▪ حد زيرين
حد بين پالئوزوئيک و مزوزوئيک هميشه در همه جا به خوبي مشخص نيست. در بيشتر نواحي دوره ترياس ادامه دوره پرمين به شمار مي رود و به همين سبب زمين شناسان اصطلاح پرمر - ترياس را براي اين حد بکار مي برند. از لحاظ کوهزايي اين حد ارتباط کوهزايي هرسي نين با کوهزايي آلپي را مشخص مي نمايد. از لحاظ فسيل شناسي حد بين دوران پالئوزوئيک و مزوزوئيک با از بين رفتن تريلوبيت ها و برخي ديگر از جانوران مشخص مي شود.
▪ حد بالايي
از لحاظ بيواستراتيگرافي حد بين دورانهاي مزوزوئيک و سنوزوئيک به خوبي قابل تشخيص است. زيرا تغييرات شديدي در بين جانوران اين دو دوران قابل مشاهده است و علت اين تغييرات شديد مربوط به تغييرات آب و هوايي و گسترش سرماي عمومي مي باشد. در اين مرز برخي از موجودات پلانکتون از بين رفته و گونه هاي جديدي از آنها بوجود آمدند و همچنين آمونيت ها و بلمنيت ها در اواخر مزوزوئيک از بين رفتند.
● جغرافياي ديرينه دوران مزوزوئيک
در دوران مزوزوئيک دو قاره در سطح کره زمين وجود داشته است. يکي از اين قاره ها لورازپا نام داشت و شامل آمريکاي شمالي و خشکي اروپا - آسيا بوده است و در تمام اين دوران درياها روي آن پيشروي داشته اند. شواهد نشان دهنده جدا شدن خشکي اروپا - آسيا در اواخر کرتاسه است که اين جدايش منجر به تشکيل اقيانوس اطلس گرديده است. خشکي ديگر گندوانا نام داشت که در قسمت مياني کره زمين قرار داشت. اين خشکي از پرمو - ترياس شروع به تقسيم شدن نموده است.
دو کمربند کوهزايي در دوران مزوزوئيک اتفاق افتاده است. يکي در اطراف اقيانوس آرام و ديگري کمربند کوهزايي مزوژه. اقيانوس هند در دوره هاي ترياس و ژوراسيک و اقيانوس اطلس در دوره کرتاسه بوجود آمده اند. اقيانوس آرام نيز بطور مداوم وجود داشته است. در ژوراسيک دو حوضه رسوبي مهم در اروپا وجود داشته است که دو حوضه عبارتند از : حوضه جنوبي تنديس به نام Thethyan Relean و حوضه شمالي به نام Boureal Releam. ايران در دوره هاي ترياس ژوراسيک در قسمتهاي مرکزي تتيس قرار داشت.
● آب و هواي دوران مزوزوئيک
بطور کلي آب و هواي دوران مزوزوئيک نسبت به دوران پالئوزوزوئيک گرفته و يکنواخت تر بوده است. در رسوبات اين دوره هيچگونه آثار يخچالي مشاهده نمي شود مطالعات ايزوتوپي نشان مي دهد که آب درياهاي اين دوران حدود ۱۰ درجه گرمتر از درياهاي معتدله کنوني بوده است.
اين آبهاي گرم محيط مسلعدي را براي تشکيل رخساره هاي آهکي بيوشيميايي با صدفهاي فراوان نرم تنان و انواع جلبکها و آهک االيتي و ريفي بوجود آورده بود. در آغاز مزوزوئيک ، قطب شمال با مختصات ۱۴۰ درجه عرض جغرافيايي در اقيانوس آرام قرار داشت. مهاجرت و جابجايي استوا به سمت جنوب در کرتاسه موجب پايين آمدن درجه حرارت در اروپا گرديده است. با سرد شدن هوا در خشکي لوازيا ، خشکي گندوانا گرمتر شده و باعث ايجاد رسوبات تبخيري در آفريقاي شمالي شده است.
● کوهزايي هاي دوران مزوزوئيک
مراحل کوهزايي هاي اين دوران به نام کوهزايي آلپ مشهور است. اين کوهزاييها از اوايل اين دوران تا زمان حال ادامه داشته است و شامل :
▪ سيمرين پيشين (Earlykimerian) در پايان ترياس
▪ سيمرين يا کمبرين پسين (Latckimenian) در پايان ژوراسيک.
▪ آترايشين يا استرين (Autrichian Or Austrian) بين کرتاسه زيرين تا کرتاسه مياني
▪ لاراميد که مربوط به اواخر کرتاسه پسين مي باشد.
دوره هاي مزوزوئيک
▪ ترياس (Triassic)
نام ترياس براي اولين بار توسط آلبرتي (Alberti) در سال ۱۸۳۴ در ناحيه مرن آلمان بکار برده شد. چون رسوبات اين دوره از سه قسمت کاملا مشخص تشکيل گرديده است نام آن را ترياس نهاده اند. در دوره ترياس آب و هوا بسيار گرم و مقدار بارندگي کم بوده است. اکسيد شدن مواد آهني ، ماسه سنگهاي قرمز ، ترکهاي گلي در رسوبات و همچنين وجود مواد تبخيري مانند گچ و نمک مويد خشکي هوا هستند. در اين دوره بيابانها توسعه پيدا کرده اند.
نوعي از آمونيت ها در دوره ترياس گسترش يافته و بسيار فراوان بودند. همچنين در اين دوره خزندگان تنوع و گسترش زياد داشته اند. جلبک ها از مهمتري گياهان دريايي دوره ترياس مي باشند. نهانزادان آوندي بخصوص سرخسها در اين دوره فراوان بوده اند. البته لازم به ذکر است که دوره ترياس به دليل داشتن آب و هواي خشک چندان براي رشد و توسعه گياهان مناسب نبوده است. ظهور اولين حشره با دگرشيبي کامل و اولين پستاندار مربوط به اين دوره مي باشد.

نام ترياس اولين بار توسط فون آلبرتي در سال ۱۸۳۴ در ناحيه لرن (Luraien) آلمان بکار برده شد. چون رسوبات اين دوره از سه قسمت کاملا مشخص تشکيل گرديده است ...

نام پرمين براي اولين بار به رسوبات دريايي مربوط به اواخر دوران پالئوزوئيک ناحيه پرم واقع در شرق روسيه اطلاق گرديده است. ● مشخصات دوره پرمين طول عمر دو ...

نام پرمين براي اولين بار به رسوبات دريايي مربوط به اواخر دوران پالئوزوئيک ناحيه پرم واقع در شرق روسيه اطلاق گرديده است. مشخصات دوره پرمين طول عمر دوره ...

کني بير (Conybear) در سال ۱۸۲۲ چينه هاي زغال دار انگلستان را به نام کربنيفر ناميده است. طول عمر اين دوره از ۳۶۵ تا ۲۹۰ ميليون سال قبل است. رسوبات مربو ...

نام ترياس اولين بار توسط فون آلبرتي در سال 1834 در ناحيه لرن (Luraien) آلمان بکار برده شد. چون رسوبات اين دوره از سه قسمت کاملا مشخص تشکيل گرديده است ...

● دوره پالئوزئيك: پالئوزئيک از دو کلمه يوناني پالئوس (Palaios) به معني قديمي و زئون (Zoan) به معني موجود زنده مشتق شده است. طول اين دوران حدود ۳۴۰ ميل ...

نام کامبرين از کلمه کامبريا که نام لاتين شهر گال است مشتق گرديده است. سدويک (Sedwick) زمين شناس انگليسي نام اين دوره را به قديمي ترين ته نشينيهايي که ...

▪ مخاطرات دريايي، درياي خزر چيست؟ در پژوهش هاي خود مخاطرات درياي خزر را جمع بندي کرديم و متوجه شديم يکي از مهم ترين مخاطرات، «جريان شکافنده» دريا است. ...

دانلود نسخه PDF - دوره مززوئيك