up
Search      menu
تولید و کشاورزی :: مقاله جلبکهاي دريايي PDF
QR code - جلبکهاي دريايي

جلبکهاي دريايي

اهميت اقتصادي و کاربردي جلبکهاي دريايي

جلبک هاي ميکروسکوپي(ريز جلبک ها) از قديمي ترين ساکنان اقيانوس ها و آب هاي شيرين مي باشند، خلقت آن ها نه تنها به ميليارد ها سال قبل از تاريخ حيات بشر بر مي گردد، بلکه پيش از تمامي گونه هاي جانوري و گياهي مي زيسته اند و هم اکنون در طبيعت پيرامون ما وجود داشته و نقش بسيار مهم و کليدي را در اکوسيستم ايفا نموده و در دسترس مي باشند. جلبک ها در آب هاي سطحي در جا هايي که نور خورشيد وجود دارد رشد مي کنند. بيشتر آن ها توسط قلاب هايي به کف اقيانوس يا صخره ها محکم چسبيده اند. جلبک ها متشکل از سه گروه قرمز، قهوه اي و سبز هستند. امروزه جلبک کلرلا ولگاريس به شکل پودر در مواد غذايي خميري نظير نان، کيک، بيسکوئيت و ماکاروني و همراه با ماست، شير، بستني و غيره کاربرد دارد. کلرلا به شکل قرص و کپسول به ميزان 10 تا 3 گرم در روز در انسان مصرف جهاني داشته و براي دام، طيور و آبزيان به عنوان مکمل غذايي با خواص عديده مصرف مي گردد. ديواره سلولي کلرلا قابليت جذب و دفع فلزات سنگين، سموم شيميايي و برخي سموم پايدار را داراست. جلبک هاي دريايي يا Seaweed يا Macroalgae به لحاظ اهميتي که در جهان دارند، تخمين زده مي شود که کل توليد محصولات متنوع آن ها معادل ۶ ۵/۵ ميليارد دلار آمريکا در سال باشد، که حدود ۵ ميليارد دلار آمريکا به بخش فرآورده هاي غذايي و خوراک انساني اختصاص مي يابد و مابقي آن را کود و افزودني هاي خوراک دام تشکيل مي دهند. استفاده هاي صنعتي آن تقريبا ۸ ۵/۷ ميليون تن(وزن تر جلبک استحصالي از دريا يا پرورشي) در سال است. برداشت تجاري آن در ۳۵ کشور جهان از نيمکره شمالي تا جنوبي، در آب هاي سرد، معتدل تا تروپيکال صورت مي گيرد. در ايران جلبک هاي دريايي در سواحل جنوبي کشور بويژه در سواحل سيستان و بلوچستان(چابهار) فراوان يافت مي شوند که بر اساس تقسيم بندي گياه شناسان از هر سه گروه جلبک هاي سبز يا کلروفيت، جلبک هاي قهوه اي يا فيتوفيت و جلبک هاي قرمز يا رودوفيت در اين منطقه وجود دارند. کشور چين يکي از بزرگ ترين توليد کنندگان جلبک هاي خوراکي در دنيا بوده که سالانه حدود ۵ ميليون تن برداشت مي کند، بطوري که در سال ۱۹۹۹، برداشت لامينارياي آن حدود ۵/۴ ميليون تن بوده و در حال حاضر نه تنها خود کفا بوده، بلکه يکي از بزرگ ترين صادر کننده لاميناريا بوده است. کشورهايي نظير ژاپن، تايوان، کره و... نيز مدت طولاني است که در زمينه برداشت از دريا و پرورش فعاليت دارند و هر ساله ميليون ها دلار ارز از توليد و صادرات آن بصورت خام يا بصورت عمل آوري شده، بدست مي آورند. امروزه نيز جلبک شناسان در کشورهاي مختلف، در کنار تحقيقات زيستي خود درباره جلبک ها، به دنبال کشف خواص مفيد و روش هاي استفاده اقتصادي از آن ها هستند. ميکروآلگها براي مصارف گوناگون بصورت صنعتي توليد مي شوند. تعدادي از آن ها در مقياس وسيع توليد و به عنوان غذاى سالم منبع ويتامين و مواد معدنى در غذاي انسان و خوراک دام، پرورش آبزيان و براي تصفيه بيولوژيک آب هاي صنعتي بکار مي روند.
استفاده هاي مفيد از جلبک ها
1- جلبک ها به عنوان غذاي انسان: ژاپن اولين کشوري که روش صنعتي کشت و پرورش جلبک را ابداع کرد. تنها در سال 1995 در ژاپن 220000 تن جلبک بصورت غذاي انسان مصرف شده است. استفاده از جلبک ‌هاي دريايي بعنوان غذاي جايگزين حاوي کمي پروتئين، تمام اسيدآمينه ضروري، ويتامين‌ ها، مواد معدني، اسيدهاي چرب غيراشباع با چند پيوند دوگانه مانند آراشيدونيک اسيد، ايکوساپنتئنويک اسيد و دوکوسوهگزائينويک اسيد هستند. حدود 60% تا 70% وزن خشک اسپيرولينا پروتئين مي باشد. امروزه از اسپيرولينا در کلوچه ها، نان ها، سالاد و سوپ استفاده مي نمايند و در کشورهاي اروپايي براي بهبود رژيم غذايي قرص هاي اسپيرولينا بصورت روزانه مصرف مي شود. مصارف انساني ترکيباتي هم چون لامينارين و فوکوايدان ‌ها متابوليت‌ هاي ثانويه استخراج شده از جلبک ‌ها(مانند ترکيبات هالوژنه)، عصاره‌ هاي برگرفته از برخي جلبک ‌هاي قرمز، آنزيم سوپراکسيد ديسموتاز، هالوپرواکسيدازها مي باشند. استفاده از جلبک ها براي تغذيه انسان سابقه طولاني دارد و به سال هاي قبل از ميلاد مي رسد. طي قحطي بزرگي که در اواسط قرن نوزدهم در انگلستان بر اثر آلودگي قارچي سيب زميني رخ داد، يک نوع جلبک قرمز دريايي جايگزين مهمي براي محصولات سيب زميني شد. امروزه نيز در بسياري از کشورهاي آسيايي و اروپايي، به ويژه در کشورهايي که داراي سواحل طولاني با درياهاي آزاد هستند، به شکل هاي مختلفي از جلبک ها به منظور تغذيه استفاده مي شود. مشتقات اسيد آلژنيک هم چنين در تهيه سوپ، ‌خامه و سس و ديگر مواد غذايي مورد استفاده قرار مي گيرند. با توجه به رشد جمعيت و کمبود منابع کشاورزي در خشکي، اين روشها مي تواند به استفادۀ بهينه از منابع کمک نمايد. در بخشهاي مختلف جهان بيش از يکصد نوع جلبک که عمدتاً از جلبک هاي قهوه اي و قرمز هستند به عنوان غذا استفاده مي شوند. تعداد اندکي از جلبک هاي سبز نيز که مواد معدني، ويتامين، قند و پروتئين بالايي دارند، به اين منظور مورد استفاده قرار مي گيرند. برخي جلبک هاي غذايي مهم عبارت اند از:
- از جلبک هاي قهوه اي جنس هاي لاميناريا، سارگاسوم و آلاريا معروفند. در ژاپن غذاهاي خاصي از لاميناريا و آلاريا تهيه مي شود. در آمريکاي جنوبي، نوعي جلبک قهوه اي را جمع آوري کرده و پس از خشک کردن و نمک زدن، به تدريج به مصرف تغذيه مي رسانند. جلبک هاي قهوه اي در حدود 15٪ پروتئين، 17 نوع اسيد آمينه، 56/1٪ چربي و 57٪ کربوهيدرات دارند. به علاوه، مقادير مناسبي از مواد معدني کاروتن و برخي مواد ديگر را دارا مي باشند.
- از جلبک هاي قرمز جنس هاي پورفيرا و کوندروس معروفند. پورفيرا از مهم ترين جلبک هاي قرمز است که توسط انسان به عنوان غذا مورد استفاده قرار مي گيرد. در کشورهاي ژاپن، اسکاتلند، انگلستان و آمريکا، با اين جلبک ها غذاهاي محلي خاصي تهيه مي کنند. در ژاپن سالانه مقادير زيادي از اين جلبک را به طور انبوه پرورش مي دهند. روش مرسوم در ژاپن اين است که بخش هايي از ساحل را در ماه هاي اکتبر تا نوامبر به وسيله فرو کردن ني هاي بامبو، محصور مي کنند و سپس با استفاده از تورهاي نايلوني يا الياف گياهي، بستر کشت جلبک پورفيرا را فراهم مي سازند. استفاده از پورفيرا در ژاپن قدمتي 300 ساله دارد و کشت انبوه آن سالانه درآمد هنگفتي را براي کشور ايجاد مي نمايد. در ژاپن به تنهايي حدود 30 هزار تن پورفيرا در سال مصرف مي شود. جلبک پورفيرا غني از ويتامين هايD ،C ،B ، A و E است و مقدار قابل توجهي پرئتئين دارد. هر 100 گرم پورفيرا به طور ميانگين 4/11 گرم آب، 6/35 گرم پروتئين، 7/0 گرم چربي، 3/44 گرم کربو هيدرات و 8 گرم مواد معدني دارد. جلبک قرمز کوندروس به مقدار زيادي در آمريکا و اروپا به مصرف مي رسد.
- از جلبک هاي سبز، جنس هاي اولوا و کلرلا معروفند. از اولوا که به خاطر شباهت پهنک آن به برگ کاهوي دريايي شهرت دارد، براي تهيه سالاد و سوپ استفاده مي شود. يک گونه معروف آن Ulva lactuca است. کلرلا از جلبک هاي تک ياخته اي آب هاي شيرين است و به راحتي به صورت انبوه کشت مي شود. در کشور کوچک تايوان سالانه بيش از 1500 تن پودر جلبک کلرلا توليد مي گردد. اين جلبک در حدود 30٪ پروتئين، 15٪ چربي، 30٪ کربوهيدرات و 5 ٪ مواد معدني دارد و در شرايط مناسب تا 50٪ وزن خشک اين جلبک را پروتئين و 5/8٪ آن را چربي ها تشکيل مي دهند. پروتئين هاي کلرلا تمام اسيدهاي امينه ضروري را دارا هستند، از اين رو در مسافرت هاي فضايي به عنوان فضايي به عنوان غذا مورد استفاده قرار مي گيرند. براي تأمين غذاي فضا نوردان در مسافرت هاي طولاني، دانشمندان با استفاده از کلرلا، يک چرخه اکولوژيک طراحي کرده اند. ميکرو جلبک ها با همه امتيازات برجسته، ارزنده ترين ماده زيستي روي کره زمين محسوب مي شوند. آن ها پايه و اساس زنجيره غذايي بوده و از قدرت تکثير بالايي برخوردارند.
2- جلبک ها به عنوان علوفه و مکمل غذايي براي دام و طيور و آبزيان: استفاده از آرد جلبک در غذاي دام و آبزيان، اولين بار در سال ۱۹۶۰ در کشور نروژ بوده است که آن هم از جلبک هاي قهوه اي، خشک و آسياب شده تهيه شده که تقريبا از هر ۵۰ هزار تن جلبک تر برداشت شده، حدود ۱۰ هزار تن آرد جلبک بدست مي آيد که ارزش دلاري آن ۵ ميليون دلار آمريکا مي باشد. در برخي از کشورهاي آسيايي مثل ژاپن، چين و برخي از کشورهاي اروپايي مثل فرانسه، فنلاند، اسکاتلند و نيوزلند، از جلبک هاي دريايي به ويژه جلبک هاي قهوه اي براي خوراک حيوانات اهلي استفاده مي کنند. در اسکاتلند، جلبک هاي قهوه اي سارگاسوم، فوکوس و لارمينا بيشتر مورد استفاده قرار مي گيرند. در فنلاند از لاميناريا و آلاريا استفاده مي شود. از ماکروسيس تيس نيز براي تغذيه دام هاي اهلي استفاده مي شود، زيرا سرشار از ويتامين Aو E است. استفاده از جلبک ها به عنوان علوفه، تا 10٪ توليد شير را افزايش مي دهند، بدون اين که هيچ تغييري در مزه و طعم آن ايجاد نمايد.
مقدار چربي و کره شير نيز افزايش مي يابد. Rosowskii در سال 1989 بيان کرد که از 20 گونه جلبک، فقط 4 گونه باعث القاي بلوغ آرتميا شدند. نتايج تحقيقات مخدومي و همکاران(1381) نشان داد که پرورش آرتمياي درياچه اينچه با تغذيه تک گونه اي از جلبک سبز و جلبک سبز آبي باعث القاء بلوغ مي گردد. جلبک هاي ريز در تمامي مراحل رشد دوکفه اي ها، مراحل لاروي بعضي از سخت پوستان و ماهيان پروشي مصرف مي گردند. جلبک هاي فوق توسط زئوپلانکتون هايي نظير روتيفرها و آرتميا مصرف مي گردند که بعنوان غذاي زنده مناسبي در اغلب مراحل پرورشي آبزيان بکار برده مي شوند(Brown et al، 1989). جلبک کلرلا ولگاريس در صنعت دام، طيور و آبزيان نقش مهمي را ايفا مي کند. هم چنين بعنوان داروي جايگزين آنتي بيوتيک مورد استفاده در اين صنايع کاربردهاي وسيعي دارد. مواد معدني و ويتامين هاي زيادي که در جلبک هاي دريايي وجود دارد، استفاده از آن ها را در صنعت مرغ داري افزايش داده است. زرده تخم مرغ بعد از تغذيه مرغ با جلبک هاي دريايي، داراي يد و کاروتن بيشتري است. به علاوه، مرغ هايي که با جلبک تغذيه مي شوند در دفعات بيشتري تخم گذاري مي کنند و به دليل خوابيدن بيشتر روي تخم ها، جوجه بيشتري نيز توليد مي نمايند. جلبک ها به عنوان يک منبع غذايي براي ماهيان، پستانداران و ديگر جانوران از اهميت ويژه اي برخوردارند. وابستگي انسان به ماهي و ساير جانوران آبزي براي تکميل خوراک خود واقعيتي است که بر کسي پوشيده نيست. بنابراين جلبک ها به طور غير مستقيم ارزش بسيار ارزنده اي براي انسان ها دارند.
الف) در ايالات متحده آمريکا و ژاپن و در بسياري از نواحي ديگر جلبک هايي نظير: Fucus، Ascophyllum، Sargassum، Laminariaبه عنوان غذاي حيوانات مصرف مي شوند.
ب) مرغ هايي که به غذاي شان جلبک هاي آسکوفيلوم و فوکوس افزوده مي شود، تخم مرغ هايي را توليد مي کنند که غني از يد مي باشند.
پ) در مواقعي که جلبک هاي دريايي به غذاي دام ها افزوده مي شوند آن ها شيرهاي پرچربي توليد مي نمايند.
ج) غذاهاي تجاري و وارداتي که خاص دام ها و به خصوص گوسفند ساخته مي شوند غالباً‌ حاوي لاميناريا،‌ آسکوفيلوم و فوکوس مي باشند.
ح) کلپ عظيم الجثه قهوه اي(Macrocystis) در غذاي دام هاي بزرگ مورد استفاده قرار مي گيرد. به علت اين که غني از ويتامين A و E مي باشد(هرمزديار، کيانمهر 1381). استفاده از ريزجلبک ها در آبزي پروري ميکرو الگها را در تغذيه لارو آبزيان پرورشي از قبيل برخي ماهيان، عمده نرمتنان و سخت پوستان پرورشي و نيز در پرورش زئوپلانکتون هاي پرورشي مورد استفاده در آبزي پروري(غذاي زنده مثل دافني، روتيفر و...) بکار مي برند. کاربرد ريز جلبک ها در پرورش دو کفه‌اي ها براي پرورش دوکفه‌اي ها معمولاً از چند گونه ريزجلبک به طور ترکيبي استفاده مي‌شود تا اين که تمام نيازهاي جانور تامين گردد. عمدتاً شامل Isochrysis galbara(خانواده‌يT.Iso) و farlova lutheri و Chaetoceros calcitrans مي‌ باشد. البته گونه‌ هاي ديگري نيز در اين زمينه کاربرد دارد. در پرورش دو کفه‌اي ها Abalone از دياتومه‌ ها مثلNitzschia. وNavicula استفاده مي‌ شود(Barsanti .L،2006). کاربرد جلبک ها در تغذيه سخت پوستان در پرورش ميگو از دياتومه هاي Chaetoceros spp،Skeletonemaspp استفاده مي شود. در پرورش روتيفر نيز از گونه هاي Isochrysis sp،P.lutheri،T.suecia ،Nannochloropsis spp استفاده مي شود. گونه هاي ديگري که ارزش غذايي براي تغذيه لارو سخت پوستان دارند شامل: C.calcitrans، muelleri،P.lutheri T. suecica ، برخي از ماهي ها فقط از دياتومه ها تغذيه مي کنند. يک نوع ماهي، تنها از جلبک هاي سبز آبي و سبز براي تغذيه استفاده مي نمايد. جلبک هاي دريايي منبع خوبي براي تامين کبالت هستند. ميزان کبالت اين جلبک ها حدود 10 برابر بيشتر از گياهان تيره گندم است. کبالت از عناصر معدني ضروري در رژيم غذايي موجودات به شمار مي رود. افزايش کود جلبکي باعث افزايش مقدار پروتئين در علف هاي مرتعي داشته و ر مقدارگوشت دام هاي تغذيه کننده از اين مراتع تاثير گذار است.
3- استفاده از جلبک ها در کشاورزي: استفاده از جلبک ها بعنوان کود به قرن نوزده بر مي گردد که براي اولين بار بوسيله ساحل نشينان و جلبک هاي قهوه اي مورد استفاده قرار گرفت. جلبک ها بخاطر دارا بودن ميزان بالاي فيبر از يک طرف نقش مهمي در نرم کردن بافت خاک و حفظ رطوبت و از طرف ديگر بخاطر دارا بودن مواد معدني و عناصر کمياب اهميت دو چنداني دارند. از ديگر زمينه هاي کاربردي کودهاي جلبکي است. مطالعات مختلف علمي ثابت کرده است که کارايي اين محصولات (فرآورده ها) بطور گسترده اي در علوم و صنعت باغباني مورد استقبال قرار گرفته است، بطوري که بعد از استفاده از اين فرآورده ها، افزايش محصول، افزايش جذب مواد غذايي خاک، افزايش مقاومت به آفات خاص، افزايش جوانه زني بذر و مقاومت در مقابل يخ زدگي را در پي داشته است. به هر حال، از زمان پي بردن به چنين خواص کارآمدي در جلبک ها، به نظر مي رسد با توجه به پيشرفت کشاورزي و آبزي پروري ارگانيک، بازار روبه رشد فزاينده اي داشته باشد.
الف) جنس هايي نظير Chara،Lithothamnion، Lithophyllumدر مزارعي که با فقدان کلسيم روبه رو هستند به کار مي روند؛
ب) فوکوس(جلبک هاي قهوه اي) در مزارع ايرلند به عنوان يک کود مورد استفاده قرار مي گيرد، از ميان جلبک ها نوع سبز مايل به آبي آن ها از اهميت بيشتري برخوردارند. زيرا آن ها قادر به تثبيت نيتروژن اتمسفر به بدنه خود مي باشند. جلبک هاي دريايي به علت داشتن فسفر، ‌پتاسيم و برخي از عناصر کم مقدار در بسياري از مناطق ساحلي به عنوان کود بيولوژيکي مورد استفاده قرار مي گيرند. برخي از اين جلبک ها را با مواد آلي ديگر مخلوط مي کنند و براي حاصل خيزي خاک به کار مي برند و تعدادي ديگر را مستقيماً به زمين کشاورزي اضافه مي نمايند و اجازه مي دهند به مرور زمان پوسيده و مواد آن ها جذب خاک شود. برخي از موارد استفاده از جلبک ها به عنوان کود عبارت اند از:
- در مزارع آزمايشي نشان داده شده که افزودن جلبک هاي سبز آبي تثبيت کننده ازت هوا به مزارع برنج ، تا 30٪ محصول برنج را افزايش مي دهند. اين جلبک هاي سبز آبي داراي ياخته هاي ويژه اي براي تثبيت ازت هستند که هتروسيست نام دارند. هتروسيست ها عمل تبديل ازت ملکولي هوا به نيتروژن آمونياکي را انجام مي دهند. مزارع برنج به طور طبيعي محيط مناسبي براي رشد انواع جلبک هاي سبز آبي هستند. در يک مطالعه نمونه اي که در مزارع برنج شمال کشورمان انجام شده، حداقل 12 گونه از جلبک هاي سبز آبي در يک مزرعه برنج شناسايي شده است.
امروزه اين جلبک ها را به صورت انبوه کشت مي دهند و از کود تهيه مي کنند که اصطلاحاً به اين نوع کودها کود زيستي مي گويند. اين کودها را به شاليزارهاي برنج اضافه مي نمايند. مزيت کودهاي زيستي نسبت به کودهاي حيواني يا شيميايي اين است که اين کودها به دليل داشتن فعاليت هاي حياتي و زنده بودن، از بين نمي روند و دائم در حال تکثير و افزايش هستند و عوارض جانبي کودهاي شيميايي يا حيواني را نيز ندارند. از برخي از جلبک ها مثل کارا براي جبران کمبود کلسيم در مزارع استفاده مي شود. در انگلستان از جلبک ها بعنوان کود براي محصولاتي چون سيب زميني، کلم و سبزيجات استفاده مي شود. هم چنين گزارش شده است که دادن کود جلبکي به مزارع سيب زميني باعث مي شود قدرت مقابله اين گياه در مقابل بيماري قارچي افزايش يافته و نسبت به بيماري هاي ويروسي چون پيچ خوردگي برگ مقاومت پيدا کنند. در مورد گوجه فرنگي دادن کود جلبکي سبب افزايش دوره ميوه دهي گوجه فرنگي شده و زمين را از وجود شته ها عاري مي سازد. در نيوزيلند نيز کاربرد کودهاي جلبکي بسيار معمول است و بر اساس آزمايشات زمين هاي حاصلخيز با کود جلبکي به تنهايي بيش از زمين هايي که با کودهاي شيميايي 30 درصد پتاس کوددهي شده باشند، محصول مي دهند. در کشورهاي هندوستان و سيلان و برزيل از گونه هاي جلبک Gracilaria و Hypneaبراي کوددهي قهوه و نارگيل استفاده مي شود. اين جلبک ها نيز در سواحل دريايي جنوب کشور ما به وفور يافت مي شود. کودهاي مايع جلبکي تهيه شده از گونه هاي مختلف جلبکي نيز براي محصولات باغي، زراعي، گلخانه اي و مراتع به کار مي روند. ميزان توليد محصول برنج با افزايش جلبک ها بيشتر مي شود. به ويژه انواع سيانوفيسه ها که قدرت زيست در محيط هاي زراعي غرقابي را داشته و از طريق تثبيت نيتروژن بوسيله سلول هاي تثبيت کننده ويژه خود ازت جوي را تثبيت کرده و در اختيار گياه قرار مي دهد و از اين طريق تجربه شده است ميزان محصول برنج را تا 20 درصد افزايش مي دهد. يکي ديگر از مزيت هاي مصرف کودهاي جلبکي کاهش بيماري هاي ناشي از کمبود عناصر معدني است که با مصرف کودهاي جلبکي اين بيماري ها قابل رفع بوده و براي نمونه مي توان به کمبود عناصر منگنز، بور و باريم اشاره کرد. از خواص مفيد کاربرد جلبک ها علاوه بر دارا بودن ازت و عناصر معدني بالا، دارا بودن هورمون هاي تنظيم کننده رشد در اين گياهان است که براي نمونه مي توان به افزايش تندش دانه و افزايش مقاومت نسبت به سرما و آفات اشاره کرد. وجود ترکيبات هورموني چون اکسين، جيبرلين، فنيل استيک اسيد و سيتوکنين در جلبک هاي قهوه اي به اثبات رسيده است. وجود هورمون سيتوکنين درجلبک ها سبب تاثير گذاري در افزايش ميزان توليد سيب زميني مي شود.
محتواي پروتئين علف هاي موجود در مراتع نيز با مصرف کودهاي جلبکي تا 7/0 درصد افزايش مي يابد. در مورد مرکبات مانند ليمو با دادن کود جلبکي زمان باقي ماندن ميوه را بر روي درخت افزايش داده و سبب رسيدگي کامل ميوه مي شود. هم چنين وزن خوشه هاي موز با کاربرد کود هاي جلبکي حدود 5/14 تا 7/17 افزايش پيدا کرد و در مورد محصولات چون سيب زميني، ذرت، فلفل، گوجه فرنگي، آناناس و پرتقال نيز تاثير قابل توجه اي در ميزان محصول گذاشته است. مزيت و ويژگي ديگر کودهاي جلبکي اين است که اين کودها عاري از بذر علف هاي هرز و قارچ ها هستند و داراي پتاس زيادي هستند. در مورد گياه سويا افزايش کود جلبکي باعث افزايش مقدار پروتئين محصول مي شود. در مورد محصول گوجه فرنگي نيز آزمايشاتي توسط Crouch و Vanstaden در سال 1997 صورت گرفته است که مشخص شده ميزان گلدهي و ميزان محصول گوجه فرنگي افزايش يافته و زمان رسيدن ميوه نيز کاهش يافته است. ميزان محصول شلغم نيز در خاک هاي ماسه اي با افزودن کود جلبکي در سال هاي اول و دوم افزايش قابل توجه اي نشان مي دهد و در مورد محصولاتي چون توت فرنگي و کشمش نيز به ترتيب حدود(133- 19) درصد و(27- 12) درصد گزارش شده است. کاربرد کودهاي جلبکي در مراتع سبب افزايش تندش بذر گونه هاي چون شبدر سفيد و نيز دفع نماتدهاي ريشه علف هاي مرتعي مي شود. در مورد محصولات باغي چون سيب، خيار و گل هاي زينتي نيز سبب کاهش ميزان کرم خوردگي مي شود. افزايش مقاومت سرمايي و عمر پوسته ميوه جاتي مانند گوجه فرنگي، کرفس، مرکبات و هلو نيز از ديگر ويژگي هاي و ارزش هاي کاربردي کودهاي جلبکي است. هلو هاي اسپري شده با کودهاي جلبکي عمر پوسته ميوه آن ها چهار برابر افزايش نشان مي دهد و اثرات مشابهي نيز بر سيب، زردآلو و پرتقال دارد. در مجموع افزايش کودهاي جلبکي به خاک هاي ماسه اي و گچي به ميزان زياد، کيفيت و حاصل خيزي خاک را افزايش مي دهند.
- در ايرلند از فوکوس(جلبک قهوه اي) به طور مستقيم به عنوان کود استفاده مي شود. افزودن مستقيم برخي از جلبک ها به زمين کشاورزي به عنوان کود، نه تنها باعث افزايش محصول مي شود، بلکه گياه را از هجوم حشرات و بيماري ها نيز حفظ مي کند.
- جلبک ها به طور نسبي داراي مقادير زيادي ازت و پتاسيم هستند که به عنوان کود مورد استفاده قرار مي گيرند.
- در برخي از کشورهاي پيشرفته، عصاره تغليظ شده جلبک هاي دريايي مختلف به عنوان کود مايع در فروشگاه ها به فروش مي رسد. جلبک ها با قدمتي بالغ بر 40 ميليون سال در مقايسه با ديگر رستني ها توانسته اند مقام نخست را از نظر توليد انرژي و هم چنين مواد تجديد شونده بويژه در دنياي نانو، کسب کنند. بنابراين با توجه به اهميت جلبک ها در اين زمينه، شايسته است کشاورزي سنتي و صنعتي براي توسعه پايدار فناوري هاي جديد، نهادينه شوند. جايگاه مناسب براي چنين تحقيقاتي، کشاورزي پيشرفته بويژه در زيربخش هاي گياه شناسي با تخصص گياه شناسي الکترونيک است. بسياري از موضوعات مهم در گياه پزشکي مانند تشخيص و شناسايي، پيش آگاهي، مبارزه و مهار، قرنطينه و تا حدودي ترويج، بي شباهت به مفاهيم پليسي نيستند.
از اين رو شناخت و هم چنين بهره مندي از قابليت هاي کم نظير نانوپليس هاي جلبکي براي گياه پزشکي، امروز از اهميت ويژه اي برخوردار است. از سوي ديگر مي دانيم که بسياري از الگوهاي فني در نانوفناوري، مرهون ساختار ظريف، ولي توانمند انواع ميليوني جلبک ها هستند. طراحي، ساخت و توليد ابزار و قطعاتي با دقت مقياس نانو به طور مصنوعي، فوق العاده دشوار و پرهزينه است، ولي با استفاده از اين موجودات که اغلب دياتوم ها و نانوفيتوپلانکتون ها هستند، ساخت و توليد انواع رايانه ها، ربات ها، ريزتراشه هاي سيليکوني در دنياي نانوالکترونيک و زيست حس گرهاي هوشمند، متداول است. از سوي ديگر، صرفه جويي اقتصادي با تاکيد بر مصرف بهينه از مواد اوليه دليل ديگري براي رشد و توسعه چنين فناوري خواهد بود. هم اکنون استفاده از پودر خالص پوسته هاي سيليکاتي دياتوم هاي ويژه اي براي مبارزه غيرشيميايي با برخي آفات انباري بويژه در مراکزي نظير بيمارستان ها و آسايشگاه ها که به هيچ وجه نمي توان از روش هاي شيميايي يا بيولوژيکي استفاده کرد، توصيه مي شود. چنين آفت کشي با تزيينات بسيار ظريف همچون تيغه هاي شيشه اي به طور فيزيکي پوست سخت و کيتيني آفات را خراش مي دهند و با افزايش گرماي ناشي از تنفس زياد در نهايت موجب انهدام آن ها مي شوند. نانوکپسول ها، کاربردهاي ارزشمندي را براي گياه پزشکي نوين به ارمغان آورده اند. دياتوم ها هم چون جعبه هاي بسيار کوچک و با ساختاري بسيار مقاوم و در عين حال خنثي، مي توانند بهترين حامل سموم شيميايي قوي باشند. به اين طريق هنگام سم پاشي، علاوه بر آن که ميزان مصرفي سموم به حداقل ممکن مي رسد بلکه به دليل موضعي و متمرکز بودن تماس با آفات، بسيار موثرتر خواهد بود. چنين موضوعي با توجه به پارامترهاي زيست محيطي اعم از محيط هاي طبيعي و انساني نيز از اهميت خاصي برخوردار است.
4- استفاده از جلبک ها در پژوهش هاي زيستي: جلبک هاي مثل کلاميدوموناس، کلرلا و استابولاريا در مطالعات فيزيولوژي، سيتولوژي و ژنتيک بسيار مورد استفاده قرار مي گيرند. از جلبک نيتلا براي نشان دادن حرکات سيتوپلاسمي و تجمع يون ها استفاده مي شود. در تحقيقات فضايي نيز از کلرلا استفاده مي گردد. نکته مهم ديگر ارزشي است که آگار براي تهيه محيط هاي رشد باکتري ها و قارچ ها دارد و آن مقاوم بودن آگار در برابر باکتري هاي تبديل کننده ژل بسته به ژل مايع است، کما اين که مصرف آگار در صنايع داروسازي امريکا طي دهه هاي اخير چند برابر شده است. بخش ديگري از مصرف آگار نيز در حمل ماهي هاي آماده(طبخ) است که با مصرف آن مي توان از شکستگي ماهي ها در زمان حمل جلوگيري کرد.
5- استفاده از جلبک ها براي تصفيه آب: فاضلاب هاي شهري حاوي مقادير زيادي مواد آلي و معدني است، ولي اکسيژن آن بسيار کم است. يکي از روش هاي آسان که در ايستگاه هاي تصفيه آب براي تصفيه اين نوع فاضلاب ها به کار مي رود، ايجاد حوضچه هاي سيماني کم عمق و با وسعت زياد است. رشد جلبک ها در اين حوضچه ها باعث زياد شدن و افزايش اکسيژن آن مي شود. در اثر افزايش اکسيژن، تعداد ميکروارگانيزم هوازي در آب زياد شده و در نتيجه فعاليت آن ها، مواد آلي موجود در آب تجزيه مي گردد. کاربرد جلبک ها در تصفيه فاضلاب فاضلاب ها ميکروارگانيزم هاي فاسد و پوسيده را در خود پناه داده و پرورش مي دهد. استفاده از جلبک هاي سبز و کوچک اندام نظير: Euglena، Chlamydomonas و Chlorella در مسير کانال خروجي مخازن بزرگ و کم عمق فاضلابي(اکسيداسيون فاضلابي) سريع ترين و کم هزينه ترين روشي است که به طور موثر مي تواند مواد فاسد و خطرناک را به کودهاي با ارزش و بدون بو تبديل کند و همانند کاتاليزور عمل مي کند. رشد اين جلبک ها به عنوان گياه تصفيه کننده در کانال هاي فاضلاب ها نيز حائز اهميت است.
اين جلبک ها براي انجام فعاليت هاي متابوليسم خود نيترات ها و فسفات ها را مصرف کرده و با انجام پروسه فتوسنتز، اکسيژن آزاد مي کنند و اکسيژن آزاد شده به باکتري هاي هوازي کمک مي کند تا در تجزيه مواد خام فاضلاب ها فعال باشند فاضلاب هايي که عمدتا از ضايعات صنعتي و شهر نشيني ايجاد شده باشند داراي بسياري از ترکيات آلي و معدني هستند که در آن ها حل شده و به حالت معلق در آمده است. تصفيه چنين فاضلاب هايي غالبا يک امر اکسيژناسيون تلقي مي شود. لذا پديده اکسيژنه نمودن به وسيله جلبک ها بسيار متداول است برخي از جلبک ها نظيرScenedesmus ،Euglena ،Chlorella و Chlamydomonas در اين پديده بسيار موثر واقع مي شوند. اکسيژنه نمودن فاضلاب ها به خصوص در توده هاي کوچک نظير استخرها ضرورت دارد تا بوي بد از آن ها بر طرف گردد. به اين ترتيب جلبک ها نقش مهمي را در تصفيه فاضلاب ها به عهده دارند که گاه به صورت طبيعي اين پديده انجام مي شود. پروسه فتوسنتز توسط جلبک ها سبب وفور اکسيژن مي شود و اکسيژن توليد شده به مصرف ميکروارگانيزم ها مي رسد که ميکروارگانيزم ها مسئوليت تجزيه نمودن بقاياي مواد آلي را در فاضلاب ها به عهده دارند. امروزه بهره براري از جلبک ها در ابعاد صنعتي، کشاورزي، دارويي و غذايي ابعاد بسيار گسترده اي يافته و تکنولوژي مدرن براي توليد و بهره برداري از جلبک ها در کشور هاي صنعتي و پيشرفته جهان مورد استفاده قرار مي گيرد. جلبک ها از تواناترين گياهان هستند آن ها قادرند آب و هوا را پاک کنند، مرغ ها را چاق تر و سالم تر سازند، رنگ ماهي هاي قرمز را قرمزتر کنند و از همه مهم تر انسان را سالم تر سازند. جلبک ها قادرند انرژي آينده مورد نياز بشر را تامين کنند. خوشبختانه در کشور ما نيز بر اثر شرايط جغرافيايي خاص، گسترش جلبک ها آن چنان است که بسياري از گياهان توليد کننده مواد اوليه دارويي را داريم و مي توانيم با بهره گيري از آن ها از ورود اين مواد از خارج جلوگيري کنيم.
جلبک هاي دريايي در سواحل صخره اي جنوب کشور بخصوص سواحل استان سيستان و بلوچستان، هرمزگان و بوشهر به وفور يافت مي شوند و اگر چه سابقه مطالعه در زمينه شناسايي جلبک هاي دريايي در سواحل جنوبي به سال 1845 ميلادي بر مي گردد ولي تا کنون در اين فعاليت ها کمتر به جنبه هاي تجاري و کسب ثروت توجه شده است. طي تحقيقات انجام شده بيش از 250 گونه جلبکي در سواحل جنوب کشور شناسايي شده، که بسياري از گونه ها داراي خواص کاربردي بوده و در سطح جهاني از آن ها استفاده مي شود. طبق نتايج، تعدادي از تحقيقات انجام گرفته، کيفيت برخي از مواد به دست آمده از جلبک هاي سواحل جنوبي ايران حتي از فرآورده هاي به دست آمده از ساير کشورها هم بهتر بوده است. درسال 1371 يکصد و هشتاد تن اسيدآلژنيک و املاح و استرهاي آن تحت عنوان قرص و گرد خمير ويژه دهان و دندان جمعا حدود 5 ميليون دلار واردات به کشور داشته ايم. در حالي که با بهره گيري از منابع غني سواحل خليج چابهار، بوشهر و بندر لنگه ضمن صرفه جويي ارزي فراوان، گام هاي بلندي در جهت خودکفايي کشور در اين زمينه برداشته خواهد شد. در کشور ما نيز خوشبختانه در سال هاي اخير، در کنار پرورش قارچ هاي خوراکي، کشت انبوه جلبک هاي دريايي نيز مورد توجه قرار گرفته است. اخيراً(مرداد ماه 1382) يک مزرعه بزرگ کشت انبوه جلبک هاي قرمز، قهوه اي و سبز در سواحل جنوبي ايران افتتاح گرديد. با توجه به تحقيقات انجام شده در زمينه شناسايي و کاربرد جلبک هاي سواحل جنوبي کشور و با توجه به اثرات متعددي که استفاده از جلبک ها دارند، لزوم توجه هر چه بيشتر به شناخت اين ذخاير و قابليت هاي کاربردي آن ها مشخص شده و لازم است در مورد اثرات گونه هاي جلبکي سواحل جنوب کشور تحقيقات لازم صورت گرفته تا بر اساس آن بتوان به نحو مطلوب بهره برداري بهينه را از اين منابع طبيعي ملي انجام داد.
جلبکهاي دريايي و مصارف آنها
انواع جلبکها :
- سيانوفيت ها يا جلبک هاي سبز آبي
- جلبک هاي سبز
- جلبک هاي قهوه اي
- جلبک هاي قرمز
- موادي که از جلبک ها استخراج مي شوند عبارتند از:
الف) آلژينات – آگاروکاراجين ها : اين مواد از ترکيبات ديوار سلولي جلبک هاي قرمز و قهوه اي هستند و فقط در جلبک ها وجود دارند و در گياهان عالي ديده نمي شوند و بيشتر به عنوان مواد ژلي کننده و قوا دهنده مورد استفاده قرار مي گيرند. توليد کل اين مواد حدود 55000 تن با ارزشي حدود 585 ميليون دلار است .
الژينات ها امروزه کاربرد وسيعي دارند که عبارتند از :محصولات لاغري – توليد غذا و منسوجات ، ضد آتش کردن منسوجات ، ژلاتين کننده و تغليظ کننده( نوشيدنيها، بستني ها، مواد آرايشي) ، عامل سهم زدا( جذب فلزات سنگين از خون) ، تهيه آنتي اکسيدانها، چسبها، رنگدانه ها، پوشش زخمها و مواد قالب گيري در دانپزشکي و در بيوتکنولوژي براي غير متحرک کردن سلول ها و آتريمها استفاده مي شود .
آگارها: نوعي پلي ساکاريد است که نام ديگر آن ژلوزاست . در آب گرم به نسبت 1 تا 2% به ژلاتين تبديل مي شود و در نستاجي ، کنسرو سازي، لاستيک سازي ، شيريني سازي، تهيه ميوه، شربت، داروسازي و لوازم آرايشي ، تهيه محيط کشت و خالص سازي انواع ميکرو اورگانسيم ها، الکتروفروز، کروماتوگرافي براي توليد حشره کش ها ، پايدار کننده ، محلول هاي کلسترولي، پرورش گل و در کاغذ سازي براي پوشش دار کردن کاغذ استفاده مي شود .
کاراجين ها : از جلبک هاي قرمز بدست مي آيد. محلول در آب داغ و در تهيه مواد آرايشي ، شامپو ، پايدار کننده در خميرداندان ها، مواد نگهدارنده در فرآوري گوشتي ، در ساخت بستني ، شکلات ، پاستيل ، سس، ماست، آبميوه وبراي نگهداري موادي که احتياج به سردخانه نداشته باشند کاربرد دارد .
ب‌) مواد معدني و آلي: مواد معدني و آلي زيادي از جلبک ها تهيه مي شود که از نظر اقتصادي يا تغذيه اي بسيار مهم هستند .
مواد معدني عبارتنداز: کلسيم، آهن، منيزيم، سلينوم، روي، مس ، کروم که از جلبک هاي قهوه اي و کلپ بدست مي آيد همچنين از خاکستر اين جلبک ها کربنات سديم، پتاسيم و يد بدست
مي آيد که بترتيب در شيشه و بلوسازي، صابون سازي و در درمان گواتر کاربرد دارد .
مواد آلي عبارتنداز: کليسرول ، اسيدهاي نوکلئيک، کلروفيل، اسيدهاي چرب، مانيتول، رنگدانه ها فيکوکلوئيدها و پلي سارکاريدها
ج‌) ويتامينها:
ويتامينهاي بسيار زيادي از جلبک ها بدست مي آيد که مهمترين آنها عبارتند از:
ويتامين A : تشکيل شده از کارتنوئيدها واستفاده در داروها ومواد آرايشي بهداشتي
ويتامين E : حفاظت از بدن در مقابل بيماريهاي ناشي از نور( پوستي و چشمي) ، بيماريهاي قلبي و عروقي و سرطان واستفاده در کرمها و مواد آرايشي ، خاصيت اکسيداني
ويتامين C : حفاظت از مو ، جلوگيري از فعاليت راديکال هاي آزاد، استفاده در شامپورها و مواد بهداشتي ويتامينهاي B ، B2 ،B12 ، B7 و.........
فوائد ميکروالگ براي سلامتي :
سم زدايي : با فلزات سنگين نظير جيوه، سرب ، سموم، حشره کش ، ترکيب و آنها را از بدن خارج مي نمايد. همچنين بعنوان :
- تقويت کننده سيستم ايمني بدن- -
- تصفيه کننده کبد و بهبود سلامت تيروئيد
- پاکسازي سيستم گوارشي
- انرژي زا
- کاهنده فشار خون
- افزاينده باکتريهاي مفيد
- آنتي اکسيدان قوي و مقابله با راديکال هاي آزاد
- تسريع در روند اليتام زخمها بخاطر وجود فاکتور رشد در آنها
- خواص ضد سرطاني
- خواص ضدالتهابي ، ضد باکتري
- خوشبوکننده دهان
- تعديل کننده هورمون ها
خيار دريايي و کاربرد آن
خيار دريايي گروه بزرگي از آبزيان را تشکيل مي دهد و از نظر ردهبندي جزء راسته خارپوستان و رده خياران دريايي است . اين جاندار بدني چرم ماننددارد و بيشتر در کف درياها زندگي مي کند و نامگذاري آن به خاطر شکل خيار مانند آناست .
خيار دريايي حيوان خزنده اي است که به آساني روي گل سنگها ياصخره ها مي خزد و تکه هاي غذا را توسط مايع چسبناکي که از دستهايش ترشح مي شود ازمحيط اطراف خود جمع کرده و مصرف مي کند . بيش از ۱۴۰۰ گونه خيار دريايي شناسايي شدهکه جزء سه خانواده مهم هستند .
Holothuriidae
Stichopotidae
Cucumariidae
▪ جنسهاي اين خانواده عبارتند از :
Holothuria
Stichopus
Cucumaria
پراکنش اين گونه ها بيشتر در مناطق گرمسيري و نيمه گرمسيري ميباشد و حدود ۲۸ گونه از اين آبزي خوراکي هستند که در سواحل سيستان و بلوچستان ايران بيشتر گونه Holothuria موجود مي باشد .
خيار دريايي گونه آبزي با ارزشي است که علاوه بر برخورداري ازپروتيين کافي و ارزش غذايي بالا ( پروتئين ۵۵ % - چربي ۲% ) در درمان بسياري ازبيماريها و صنعت دارو سازي مورد استفاده قرار مي گيرد .
خيار دريايي در کشورهاي جنوب شرقي آسيا از جمله چين ، تايوان ،تايلند ، اندونزي ، کره ، فيليپين و ديگر کشورهاي شرق آسيا از اهميت خاصي برخورداراست .
در بين اين کشورها چين به عنوان بزرگترين توليد کننده ، مصرفکننده و وارد کننده خيار دريايي به شمار مي رود . در طب سنتي اين کشور ، از خياردريايي براي تسويه خون ، درمان بيماريهاي کليوي و نيز بيماريهاي پوستي استفاده ميشود . مصرف ساليانه اين آبزي در کشور چين ۱۲۰۰۰ – ۱۰۰۰۰ تن وزن خشک شده آن است .
اين محصول به دو صورت تازه و خشک شده ، فرآوري و مصرف مي شود ودر چين يکي از محبوب ترين غذاهاي دريايي محسوب مي شود .
از آنجا که اين آبزي با ارزش از طرفداران زيادي برخوردار ميباشد ، روي آوردن به صنعت تکثير و پرورش آن به صورت تک گونه اي و يا چند گونه اي باساير آبزيان انکار ناپذير مي باشد .
از اين رو بسياري از کشورهاي فوق الذکر در امر تکثير و پرورش آنداراي تجربيات ، قدمت و سابقه اي چندين ساله مي باشند لذا با توجه به موارد فوق ودلايل ذيل روي آوردن به صنعت تکثير و پرورش اين آبزي مي تواند اقتصادي بوده ضمنتوليد يک محصول جديد به صنعت ورشکسته تکثير و پرورش ميگو کمک نمايد .
● ارز آوري بودن آن ( هر کيلو گرم ۸/۲ دلار)
▪ استفاده از غذاهاي ارزان قيمت در صنعت پرورش آن
▪ استفاده از آن در خوراک و دارو سازي
▪ تراکم پذير بودن آن
▪ سموم به دست آمده از دستگاه ايمني خيار دريايي داراي خواص ضدويروسي ، ضد تومور و ضد بارداري است
▪ وجود ذخاير قابل توجه در سواحل جنوبي کشورمان
▪ تکثير آسان و کم هزينه آن
▪ امکان کشت و پرورش آن با ساير آبزيان ديگر از جمله ميگو
▪ کاهش بار آلي بستر محيط استخر ( در پرورش با ميگو ) به واسطه تغذيه از مواد آلي و پسماند هاي غذايي به جاي مانده از ميگو باعث افزايش کيفيت محصول
▪ دامنه تحمل رنج وسيعي از تغييرات فاکتورهاي آب از جمله شوري و دما
● مشخصات ظاهري :
▪ بدن لوله اي شکل ، که طول آن ۲۰ تا ۴۰ سانتي متر و عرض آن ۳تا ۶ سانتي متر مي باشد .
▪ بدن در برش عرضي چهار گوش است ، قسمت شکمي صاف بوده و پاهاي لوله اي شکل در سه رديف طولي نامنظم روي آن قرار گرفته است .
▪ پشت آن بر آمده و در ۴ تا ۶ رديف داراي برجستگيهاي کوچک نامنظم مي باشد .
▪ دهان قدامي و متمايل به پشت است .
▪ يک ناحيه بر آمده در پشت دهان به نام گونوفر وجود دارد .
● ارزش غذايي :
چين يکي از ابتدايي ترين کشورهايي است که خيار دريايي در آن بهمصرف رسيده است. خيار دريايي به عنوان غذايي با درصد پروتئين بالا فاقد کلسترول شناخته شده است .
همچنين غذايي مقوي و نيرو بخش مي باشد . بر اساس آناليزآزمايشگاهي در صد گرم وزن بدن خيار دريايي از گونه Stichopus japanicus ۷۶ % آب ،۲۱%پروتئين ، ۳/۰ % چربي ، ۱ % کربوهيدرات ، ۱/۱ % خاکستر ، ۱۱۸ ميلي گرم کلسيم ،۲۲ميلي گرم فسفر و ۴/۱ ميلي گرم آهن ديده مي شود .
در هر کيلو گرم وزن خشک خيار دريايي گونه Stichopus japanicus ۶گرم يد موجود مي باشد . محتويات روده آن شامل ۴۹/۷۲ % آب ، ۸۶/۸ % پروتئين خام ،۶۸/۲ %چربي و ۷۸/۱۵ % خاکستر است .
● ارزش دارويي :
در کشور چين و از زمان پادشاهان سلسله Ming از خيار دريايي بهعنوان دارويي مفيد و موثر استفاده مي کردند . خيار دريايي گونه Stichopus japanicus در درمان بيماريهاي کليوي ، يبوست ، سل ريوي ، کم خوني ، ديابت و ... موثر است .
احشاء آن در درمان صرع و روده آن التيام بخش دردهاي معده و زخم اثني عشر است.
طبق تحقيق پزشکي به عمل آمده بافتهاي پيوندي ، پوست ، غشاء حفره بدن و کوريوم داخلي غده لوله اي خيار دريايي گونه Stichopus japanicus داراي ترکيبات موکوپلي ساکاريد مي باشد که مي تواند تاثير زيادي روي رشد ، بهبود بيماري التهاب ، شکل استخوان بندي ، پيش گيري از پير شدگي بافتها و بيماري تصلب شراين داشته باشد .
خيار دريايي همچنان خاصيت ضد سرطان دارد:
عصاره به دست آمده از خيار دريايي درمهار رشد سلولهاي سرطاني موثر است. به گفته پژوهشگران انجمن سرطاني آمريکا نوعي ماده ضد سرطاني در خيار دريايي وجود دارد که در حيوانات آزمايشگاهي مانع رشد سلولهايي سرطاني مي‏شود. اين موجودات دريايي که بيش از پانصد سال در اعماق اقيانوسها بسر مي‏برند، توانسته‏اند نسل خود را حفظ کنند و از بيماريهاي عفوني و سرطان در امان باشند. عصاره‏اي از اين موجودات دريايي استخراج مي‏شود شبيه داروهاي ضد سرطاني نوعي آنزيم به نام ليپوکسيژناز را مهار مي‏کند. پژوهشگران معتقدند که قدرت ضد سرطاني اين عصاره طبيعي بسيار بيشتر از داروهاي ضد سرطاني است و عارضه‏اي نيز در پي ندارد. پژوهشگران اميدوارند با استفاده از عصاره خيار دريايي دارويي براي مهار سرطان لوزالمعده ابداع کنند که اين از سرطان کشنده‏ترين انواع سرطان به شمار مي‏آيد.

● ريخت شناسي و فيزيولوژي : سر اسب هاي دريايي نسبت به بدن آنها زاويه قائمه تشکيل مي دهد. اسبهاي دريايي با پيچيدن دمشان به دور ساقه علف هاي دريايي، مرجا ...

اسب دريايي يک نوع ماهي از خانواده سوزن ماهيان (syngnathidae) است که در آبهاي حاره اي و معتدل سرتاسر جهان يافت مي شود. طول بدن اسبهاي دريايي از ۱۶ ميلي ...

معرفي گونه:اسب دريايي رده بندي : به دليل شباهت سر او به سر اسب و زندگي او در دريا، آنرا اسب دريايي مي نامند. تمام اسب هاي دريايي متعلق به جنس Hippocam ...

● اطلاعات اوليه عمومي ترين صفات جانوران که طي مراحل رشد نيز قبل از همه ظاهر مي شود، تراز ساختماني آنهاست. همه جانوران زندگي را از يک ياخته آغاز مي کنن ...

● برونئي دارسلام (Brunei Darussalam): در اين کشور دو گونه ميگوي دريايي به نام ميگوي آبي(ليتوپنئوس استايلي روستريس) و ميگوي ببري سياه (پنئوس مونودون) پ ...

اقيانوس ها چشم انداز عظيمي از مواد،داروها و غذاهاي جديد را بر روي ما مي گشايند و در عرصه هاي پزشکي، کشاورزي، علم مواد، شيمي فراورده هاي طبيعي و پالايش ...

اهميت اقتصادي و کاربردي جلبکهاي دريايي جلبکهاي ميکروسکوپي ( ريز جلبکها ) از قديمي ترين ساکنان اقيانوسها و آبهاي شيرين مي باشند، خلقت آنها نه تنها به م ...

● مقدمه هوايي که از آن تنفس مي کنيم مملو از موجودات بسيار ريز است که با باد به حرکت درمي آيند. قارچ ها، باکتريها، ويروسها و گياهان براي انتقال گرده ها ...

دانلود نسخه PDF - جلبکهاي دريايي