up
Search      menu
تولید و کشاورزی :: مقاله جلبکهاي دريايي PDF
QR code - جلبکهاي دريايي

جلبکهاي دريايي

اهميت اقتصادي و کاربردي جلبک هاي ميکروسکوپي

اهميت اقتصادي و کاربردي جلبکهاي دريايي جلبکهاي ميکروسکوپي ( ريز جلبکها ) از قديمي ترين ساکنان اقيانوسها و آبهاي شيرين مي باشند، خلقت آنها نه تنها به ميليارد ها سال قبل از تاريخ حيات بشر بر مي گردد. مقدمه
جلبکهاي ميکروسکوپي ( ريز جلبکها ) از قديمي ترين ساکنان اقيانوسها و آبهاي شيرين مي باشند، خلقت آنها نه تنها به ميليارد ها سال قبل از تاريخ حيات بشر بر مي گردد، بلکه پيش از تمامي گونه هاي جانوري و گياهي مي زيسته اند و هم اکنون در طبيعت پيرامون ما وجود داشته و نقش بسيار مهم و کليدي را در اکوسيستم ايفا نموده و در دسترس مي باشند ( جليلي 1386). جلبکها در آبهاي سطحي در جاهايي که نور خورشيد وجود دارد رشد مي کنند. بيشتر آنها توسط قلابهايي به کف اقيانوس يا صخره ها محکم چسبيده اند. جلبکها متشکل از سه گروه قرمز، قهوه اي و سبز هستند. امروزه جلبک کلرلا ولگاريس به شکل پودر در مواد غذايي خميري نظير نان، کيک، بيسکوئيت و ماکاروني و همراه با ماست، شير، بستني و غيره کاربرد دارد .کلرلا به شکل قرص و کپسول به ميزان 10 تا 3 گرم در روز در انسان مصرف جهاني داشته و براي دام، طيور و آبزيان به عنوان مکمل غذايي با خواص عديده مصرف مي گردد. ديواره سلولي کلرلا قابليت جذب و دفع فلزات سنگين، سموم شيميايي و برخي سموم پايدار را داراست. جلبكهاي دريايي يا Seaweed يا Macroalgae به لحاظ اهميتي كه در جهان دارند، تخمين زده مي شود كه كل توليد محصولات متنوع آنها معادل ۶ ۵ ۵ ميليارد دلار آمريكا در سال باشد(FAO)، كه حدود ۵ ميليارد دلار آمريكا به بخش فرآورده هاي غذايي و خوراك انساني اختصاص مي يابد و مابقي آن را كود و افزودني هاي خوراك دام تشكيل مي دهند. استفاده هاي صنعتي آن تقريبا ۸ ۵ ۷ ميليون تن (وزن تر جلبك استحصالي از دريا يا پرورشي) در سال است. برداشت تجاري آن در ۳۵ كشور جهان از نيمكره شمالي تا جنوبي، در آبهاي سرد، معتدل تا تروپيكال صورت مي گيرد. در ايران جلبك هاي دريايي در سواحل جنوبي كشور بويژه در سواحل سيستان و بلوچستان ( چابهار ) فراوان يافت مي شوند كه بر اساس تقسيم بندي گياه شناسان از هر سه گروه جلبك هاي سبز يا كلروفيت، جلبك هاي قهوه اي يا فيتوفيت و جلبك هاي قرمز يا رودوفيت در اين منطقه وجود دارند. كشور چين يكي از بزرگترين توليد كنندگان جلبكهاي خوراكي در دنيا بوده كه سالانه حدود ۵ ميليون تن برداشت مي كند، بطوريكه در سال ۱۹۹۹، برداشت لامينارياي آن حدود ۵ ۴ ميليون تن بوده و در حال حاضر نه تنها خود كفا بوده، بلكه يكي از بزرگترين صادر كننده لاميناريا بوده است. كشورهايي نظير ژاپن، تايوان، كره و ... نيز مدت طولاني است که در زمينه برداشت از دريا و پرورش فعاليت دارند و هر ساله ميليونها دلار ارز از توليد و صادرات آن بصورت خام يا بصورت عمل آوري شده، بدست مي آورند. امروزه نيز جلبک شناسان در کشورهاي مختلف، در کنار تحقيقات زيستي خود دربارۀ جلبکها، به دنبال کشف خواص مفيد و روشهاي استفاده اقتصادي از آنها هستند . ميکروآلگ ها براي مصارف گوناگون بصورت صنعتي توليد مي شوند. تعدادي از آنها در مقياس وسيع توليد و به عنوان غذاى سالم منبع ويتامين و مواد معدنى در غذاي انسان و خوراک دام، پرورش آبزيان و براي تصفيه بيولوژيک آبهاي صنعتي بکار مي روند.
استفاده هاي مفيد از جلبکها
1- جلبکها به عنوان غذاي انسان
ژاپن اولين کشوري که روش صنعتي کشت و پرورش جلبک را ابداع کرد. تنها در سال 1995 در ژاپن 220000 تن جلبک بصورت غذاي انسان مصرف شده است. استفاده از جلبک‌هاي دريايي بعنوان غذاي جايگزين حاوي كمي پروتئين، تمام اسيدآمينه ضروري، ويتامين‌ها، مواد معدني، اسيدهاي چرب غيراشباع با چند پيوند دوگانه مانند آراشيدونيک اسيد، ايکوساپنتئنويک اسيد و دوکوسوهگزائينويک اسيد هستند. حدود 60% تا 70% وزن خشک اسپيرولينا پروتئين مي باشد. امروزه از اسپيرولينا در کلوچه ها، نانها، سالاد و سوپ استفاده مي نمايند و در کشورهاي اروپايي براي بهبود رژيم غذايي قرصهاي اسپيرولينا بصورت روزانه مصرف مي شود. مصارف انساني ترکيباتي همچون لامينارين و فوکوايدان‌ها متابوليت‌هاي ثانويه استخراج شده از جلبک‌ها (مانند ترکيبات هالوژنه)، عصاره‌هاي برگرفته از برخي جلبک‌هاي قرمز، آنزيم سوپراکسيد ديسموتاز، هالوپرواکسيدازها مي باشند. استفاده از جلبکها براي تغذيه انسان سابقۀ طولاني دارد و به سالهاي قبل از ميلاد مي رسد. طي قحطي بزرگي که در اواسط قرن نوزدهم در انگلستان بر اثر آلودگي قارچي سيب زميني رخ داد، يک نوع جلبک قرمز دريايي جايگزين مهمي براي محصولات سيب زميني شد. امروزه نيز در بسياري از کشورهاي آسيايي و اروپايي، به ويژه در کشورهايي که داراي سواحل طولاني با درياهاي آزاد هستند، به شکلهاي مختلفي از جلبکها به منظور تغذيه استفاده مي شود. مشتقات اسيد آلژنيك همچنين در تهيه سوپ، ‌خامه و سس و ديگر مواد غذايي مورد استفاده قرار مي گيرند. با توجه به رشد جمعيت و کمبود منابع کشاورزي در خشکي، اين روشها مي تواند به استفادۀ بهينه از منابع کمک نمايد. در بخشهاي مختلف جهان بيش از يکصد نوع جلبک که عمدتاً از جلبکهاي قهوه اي و قرمز هستند به عنوان غذا استفاده مي شوند. تعداد اندکي از جلبکهاي سبز نيز که مواد معدني، ويتامين، قند و پروتئين بالايي دارند، به اين منظور مورد استفاده قرار مي گيرند. برخي جلبکهاي غذايي مهم عبارت اند از :
- از جلبکهاي قهوه اي جنسهاي لاميناريا، سارگاسوم و آلاريا معروفند. در ژاپن غذاهاي خاصي از لاميناريا و آلاريا تهيه مي شود. در آمريکاي جنوبي، نوعي جلبک قهوه اي را جمع آوري کرده و پس از خشک کردن و نمک زدن، به تدريج به مصرف تغذيه مي رسانند. جلبکهاي قهوه اي در حدود 15٪ پروتئين، 17 نوع اسيد آمينه، 56 1٪ چربي و 57٪ کربوهيدرات دارند. به علاوه، مقادير مناسبي از مواد معدني، کاروتن و برخي مواد ديگر را دارا مي باشند.
- از جلبکهاي قرمز جنسهاي پورفيرا و کوندروس معروفند. پورفيرا از مهمترين جلبکهاي قرمز است که توسط انسان به عنوان غذا مورد استفاده قرار مي گيرد. در کشورهاي ژاپن، اسکاتلند، انگلستان و آمريکا، با اين جلبکها غذاهاي محلي خاصي تهيه مي کنند. در ژاپن سالانه مقادير زيادي از اين جلبک را به طور انبوه پرورش مي دهند. روش مرسوم در ژاپن اينست که بخشهايي از ساحل را در ماههاي اکتبر تا نوامبر به وسيلۀ فرو کردن ني هاي بامبو، محصور مي کنند و سپس با استفاده از تورهاي نايلوني يا الياف گياهي، بستر کشت جلبک پورفيرا را فراهم مي سازند. استفاده از پورفيرا در ژاپن قدمتي 300 ساله دارد و کشت انبوه آن سالانه درآمد هنگفتي را براي کشور ايجاد مي نمايد. در ژاپن به تنهايي حدود 30 هزار تن پورفيرا در سال مصرف مي شود. جلبک پورفيرا غني از ويتامينهاي D ,C ,B ,A و E است و مقدار قابل توجهي پرئتئين دارد.
هر 100 گرم پورفيرا به طور ميانگين 4 11 گرم آب، 6 35 گرم پروتئين، 7 0 گرم چربي، 3 44 گرم کربو هيدرات و 8 گرم مواد معدني دارد. جلبک قرمز کوندروس به مقدار زيادي در آمريکا و اروپا به مصرف مي رسد.
- از جلبکهاي سبز، جنسهاي اولوا و کلرلا معروفند. از اولوا که به خاطر شباهت پهنک آن به برگ گاهوي دريايي شهرت دارد، براي تهيه سالاد و سوپ استفاده مي شود. يک گونۀ معروف آن Ulva lactuca است.
کلرلا از جلبکهاي تک ياخته اي آبهاي شيرين است و به راحتي به صورت انبوه کشت مي شود. در کشور کوچک تايوان سالانه بيش از 1500 تن پودر جلبک کلرلا توليد مي گردد. اين جلبک در حدود 30٪ پروتئين، 15٪ چربي، 30٪ کربوهيدرات و 5 ٪ مواد معدني دارد و در شرايط مناسب تا 50٪ وزن خشک اين جلبک را پروتئين و 5 8٪ آن را چربي ها تشکيل مي دهند. پروتئينهاي کلرلا تمام اسيدهاي امينه ضروري را دارا هستند، از اين رو در مسافرتهاي فضايي به عنوان فضايي به عنوان غذا مورد استفاده قرار مي گيرند. براي تأمين غذاي فضا نوردان در مسافرتهاي طولاني، دانشمندان با استفاده از کلرلا، يک چرخه اکولوژيک طراحي کرده اند. ميکروجلبکها با همه امتيازات برجسته، ارزنده ترين ماده زيستي روي کره زمين محسوب مي شوند. آنها پايه و اساس زنجيره غذايي بوده و از قدرت تکثير بالايي برخوردارند.
2- جلبکها به عنوان علوفه و مکمل غذايي براي دام و طيور و آبزيان
استفاده از آرد جلبك در غذاي دام و آبزيان، اولين بار در سال ۱۹۶۰ در كشور نروژ بوده است كه آن هم از جلبكهاي قهوه اي،
خشك و آسياب شده تهيه شده كه تقريبا از هر ۵۰ هزار تن جلبك تر برداشت شده، حدود ۱۰ هزار تن آرد جلبك بدست مي آيد كه ارزش دلاري آن ۵ ميليون دلار آمريكا مي باشد. در برخي از کشورهاي آسيايي مثل ژاپن ، چين و برخي از کشورهاي اروپايي مثل فرانسه ، فنلاند ، اسکاتلند و نيوزلند ، از جلبکهاي دريايي به ويژه جلبکهاي قهوه اي براي خوراک حيوانات اهلي استفاده مي کنند. در اسکاتلند، جلبکهاي قهوه اي سارگاسوم، فوکوس و لارمينا بيشتر مورد استفاده قرار مي گيرند. در فنلاند از لاميناريا و آلاريا استفاده مي شود. از ماکروسيس تيس نيز براي تغذيه دامهاي اهلي استفاده مي شود، زيرا سرشار از ويتامين A و E است.
استفاده از جلبکها به عنوان علوفه، تا 10٪ توليد شير را افزايش مي دهند، بدون اينکه هيچ تغييري در مزه و طعم آن ايجاد نمايد . مقدار چربي و کرۀ شير نيز افزايش مي يابد. Rosowskii در سال 1989 بيان کرد که از 20 گونه جلبک، فقط 4 گونه باعث القاي بلوغ آرتميا شدند. نتايج تحقيقات مخدومي و همکاران (1381) نشان داد که پرورش آرتمياي درياچه اينچه با تغذيه تک گونه اي از جلبک سبز و جلبک سبز آبي باعث القاء بلوغ مي گردد. جلبکهاي ريز در تمامي مراحل رشد دوکفه ايها، مراحل لاروي بعضي از سخت پوستان و ماهيان پروشي مصرف مي گردند. جلبکهاي فوق توسط زئوپلانکتونهايي نظير روتيفرها و آرتميا مصرف مي گردند که بعنوان غذاي زنده مناسبي در اغلب مراحل پرورشي آبزيان بکار برده مي شوند ((Brown et al, 1989 .
جلبک کلرلا ولگاريس در صنعت دام، طيور و آبزيان نقش مهمي را ايفا مي کند. همچنين بعنوان داروي جايگزين آنتي بيوتيک مورد استفاده در اين صنايع کاربرد هاي وسيعي دارد. مواد معدني و ويتامينهاي زيادي که در جلبکهاي دريايي وجود دارد، استفاده از آنها را در صنعت مرغداري افزايش داده است. زردۀ تخم مرغ بعد از تغذيه مرغ با جلبکهاي دريايي، داراي يد و کاروتن بيشتري است. به علاوه، مرغهايي که با جلبک تغذيه مي شوند در دفعات بيشتري تخم گذاري مي کنند و به دليل خوابيدن بيشتر روي تخمها ، جوجه بيشتري نيز توليد مي نمايند.
جلبک ها به عنوان يک منبع غذايي براي ماهيان، پستانداران و ديگر جانوران از اهميت ويژه اي برخوردارند. وابستگي انسان به ماهي و ساير جانوران آبزي براي تکميل خوراک خود واقعيتي است که بر کسي پوشيده نيست. بنابراين جلبک ها به طور غير مستقيم ارزش بسيار ارزنده اي براي انسان ها دارند. الف) در ايالات متحده آمريكا و ژاپن و در بسياري از نواحي ديگر جلبكهايي نظير: Fucus, Ascophyllum, Sargassum, Laminaria به عنوان غذاي حيوانات مصرف مي شوند. ب) مرغهايي كه به غذايشان جلبک هاي آسكوفيلوم و فوكوس افزوده مي شود، تخم مرغهايي را توليد مي كنند كه غني از يد مي باشند. پ) در مواقعي كه جلبكهاي دريايي به غذاي دامها افزوده مي شوند آنها شيرهاي پرچربي توليد مي نمايند.
ج) غذاهاي تجاري و وارداتي كه خاص دامها و به خصوص گوسفند ساخته مي شوند غالباً‌ حاوي لاميناريا،‌ آسكوفيلوم و فوكوس مي باشند. ح) كلپ عظيم الجثه قهوه اي (Macrocystis) در غذاي دامهاي بزرگ مورد استفاده قرار مي گيرد. به علت اين كه غني از ويتامين A و E مي باشد (هرمزديار، کيانمهر 1381). استفاده از ريزجلبک ها در آبزي پروري ميکرو الگ ها را در تغذيه لارو آبزيان پرورشي از قبيل برخي ماهيان، عمده نرمتنان و سخت پوستان پرورشي و نيز در پرورش زئوپلانکتونهاي پرورشي مورد استفاده در آبزي پروري ( غذاي زنده مثل دافني، روتيفر و..) بکار مي برند. کاربرد ريزجلبکها در پرورش دو کفه‌اي ها براي پرورش دوکفه‌ايها معمولاً از چند گونه ريزجلبک به طور ترکيبي استفاده مي‌شود تا اينکه تمام نيازهاي جانور تامين گردد. عمدتاً شامل
Iso chrysis galbara (خانواده‌ي T. Iso) و farlova lutheri و Chaetoceros calcitrans مي‌باشد. البته گونه‌ هاي ديگري نيز در اين زمينه کاربرد دارد. در پرورش دوکفه‌ايها Abalone از دياتومه‌ها مثل Nitzschia.وNavicula استفاده مي‌شود. Barsanti.L, 2006)). کاربرد جلبک ها در تغذيه سخت پوستان در پرورش ميگو از دياتومه هاي Chaetoceros spp , Skeletonema spp استفاده مي شود. در پرورش روتيفر نيز از گونه هاي Isochrysis sp, P.lutheri,T.suecia , Nannochloropsis spp استفاده مي شود.گونه هاي ديگري که ارزش غذايي براي تغذيه لارو سخت پوستان دارند شامل :C.calcitrans, Cmuelleri, P.lutheri T. suecica, برخي از ماهيها فقط از دياتومه ها تغذيه مي کنند. يک نوع ماهي، تنها از جلبکهاي سبز آبي و سبز براي تغذيه استفاده مي نمايد. جلبکهاي دريايي منبع خوبي براي تامين کبالت هستند. ميزان کبالت اين جلبکها حدود 10 برابر بيشتر از گياهان تيره گندم است. کبالت از عناصر معدني ضروري در رژيم غذايي موجودات به شمار مي رود. افزايش کود جلبکي باعث افزايش مقدار پروتئين در علف هاي مرتعي داشته و ر مقدارگوشت دام هاي تغذيه کننده از اين مراتع تاثير گذار است Chapman and Chapman 1980) و Dawes 1981)
3- استفاده از جلبکها در کشاورزي
استفاده از جلبك ها بعنوان كود به قرن نوزده بر مي گردد كه براي اولين بار بوسيله ساحل نشينان و جلبكهاي قهوه اي مورد استفاده قرار گرفت. جلبكها بخاطر دارا بودن ميزان بالاي فيبر از يك طرف نقش مهمي در نرم كردن بافت خاك و حفظ رطوبت و از طرف ديگر بخاطر دارا بودن مواد معدني و عناصر كمياب اهميت دو چنداني دارند. از ديگر زمينه هاي كاربردي كود هاي جلبكي است. مطالعات مختلف علمي ثابت كرده است كه كارايي اين محصولات (فرآورده ها) بطور گسترده اي در علوم و صنعت باغباني مورد استقبال قرار گرفته است، بطوريكه بعد از استفاده از اين فرآورده ها، افزايش محصول، افزايش جذب مواد غذايي خاك، افزايش مقاومت به آفات خاص، افزايش جوانه زني بذر و مقاومت در مقابل يخ زدگي را در پي داشته است. به هر حال، از زمان پي بردن به چنين خواص كارآمدي در جلبك ها، به نظر مي رسد با توجه به پيشرفت كشاورزي و آبزي پروري ارگانيك، بازار روبه رشد فزاينده اي داشته باشد. الف) جنسهايي نظير Chara, Lithothamnion, Lithophyllum در مزارعي كه با فقدان كلسيم روبه رو هستند به كار مي روند؛ ب) فوكوس (جلبكهاي قهوه اي ) در مزارع ايرلند به عنوان يك كود مورد استفاده قرار مي گيرد، از ميان جلبک ها نوع سبز مايل به آبي آن ها از اهميت بيشتري برخوردارند. زيرا آنها قادر به تثبيت نيتروژن اتمسفر به بدنه خود مي باشند. جلبكهاي دريايي به علت داشتن فسفر، ‌پتاسيم و برخي از عناصر كم مقدار در بسياري از مناطق ساحلي به عنوان كود بيولوژيكي مورد استفاده قرار مي گيرند. برخي از اين جلبکها را با مواد آلي ديگر مخلوط مي کنند و براي حاصلخيزي خاک به کار مي برند و تعدادي ديگر را مستقيماً به زمين کشاورزي اضافه مي نمايند و اجازه مي دهند به مرور زمان پوسيده و مواد آنها جذب خاک شود. برخي از موارد استفاده از جلبکها به عنوان کود عبارت اند از :
- در مزارع آزمايشي نشان داده شده که افزودن جلبکهاي سبز آبي تثبيت کننده ازت هوا به مزارع برنج ، تا 30٪ محصول برنج را افزايش مي دهند. اين جلبکهاي سبز آبي داراي ياخته هاي ويژه اي براي تثبيت ازت هستند که هتروسيست نام دارند. هتروسيستها عمل تبديل ازت ملکولي هوا به نيتروژن آمونياکي را انجام مي دهند. مزارع برنج به طور طبيعي محيط مناسبي براي رشد انواع جلبکهاي سبز آبي هستند. در يک مطالعه نمونه اي که در مزارع برنج شمال کشورمان انجام شده، حداقل 12 گونه از جلبکهاي سبز آبي در يک مزرعه برنج شناسايي شده است. امروزه اين جلبکها را به صورت انبوه کشت مي دهند و از کود تهيه مي کنند که اصطلاحاً به اين نوع کودها کود زيستي مي گويند. اين کودها را به شاليزارهاي برنج اضافه مي نمايند. مزيت کودهاي زيستي نسبت به کودهاي حيواني يا شيميايي اينست که اين کودها به دليل داشتن فعاليتهاي حياتي و زنده بودن، از بين نمي روند و دائم در حال تکثير و افزايش هستند و عوارض جانبي کودهاي شيميايي يا حيواني را نيز ندارند. از برخي از جلبکها مثل کارا براي جبران کمبود کلسيم در مزارع استفاده مي شود.
در انگلستان از جلبکها بعنوان کود براي محصولاتي چون سيب زميني، کلم و سبزيجات استفاده مي شود. همچنين گزارش شده است که دادن کود جلبکي به مزارع سيب زميني باعث مي شود قدرت مقابله اين گياه در مقابل بيماري قارچي افزايش يافته و نسبت به بيماريهاي ويروسي چون پيچ خوردگي برگ مقاومت پيدا کنند. در مورد گوجه فرنگي دادن کود جلبکي سبب افزايش دوره ميوه دهي گوجه فرنگي شده و زمين را از وجود شته ها عاري مي سازد ( (Dawes 1980.
در نيوزيلند نيز کاربرد کود هاي جلبکي بسيار معمول است و بر اساس آزمايشات زمين هاي حاصلخيز با کود جلبکي به تنهايي بيش از زمين هايي که با کود هاي شيميايي 30 درصد پتاس کوددهي شده باشند، محصول مي دهند.
در کشورهاي هندوستان و سيلان و برزيل از گونه هاي جلبک Gracilaria و Hypneaبراي کوددهي قهوه و نارگيل استفاده مي شود. اين جلبکها نيز در سواحل دريايي جنوب کشور ما به وفور يافت مي شود. کود هاي مايع جلبکي تهيه شده از گونه هاي مختلف جلبکي نيز براي محصولات باغي، زراعي، گلخانه اي و مراتع به کار مي روند.
ميزان توليد محصول برنج با افزايش جلبکها بيشتر مي شود. به ويژه انواع سيانوفيسه ها که قدرت زيست در محيط هاي زراعي غرقابي را داشته و از طريق تثبيت نيتروژن بوسيله سلولهاي تثبيت کننده ويژه خود ازت جوي را تثبيت کرده و در اختيار گياه قرار مي دهد و از اين طريق تجربه شده است ميزان محصول برنج را تا 20 درصد افزايش مي دهد. يکي ديگر از مزيت هاي مصرف کودهاي جلبکي کاهش بيماري هاي ناشي از کمبود عناصر معدني است که با مصرف کودهاي جلبکي اين بيماري ها قابل رفع بوده و براي نمونه مي توان به کمبود عناصر منگنز، بور و باريم اشاره کرد. از خواص مفيد کاربرد جلبک ها علاوه بر دارا بودن ازت و عناصر معدني بالا، دارا بودن هورمون هاي تنظيم کننده رشد در اين گياهان است که براي نمونه مي توان به افزايش تندش دانه و افزايش مقاومت نسبت به سرما و آفات اشاره کرد. وجود ترکيبات هورموني چون اکسين، جيبرلين، فنيل استيک اسيد و سيتوکنين در جلبکهاي قهوه اي به اثبات رسيده است. وجود هورمون سيتوکنين درجلبک ها سبب تاثير گذاري در افزايش ميزان توليد سيب زميني مي شود. محتواي پروتئين علف هاي موجود در مراتع نيز با مصرف کود هاي جلبکي تا 7 0 درصد افزايش مي يابد. در مورد مرکبات مانند ليمو با دادن کود جلبکي زمان باقي ماندن ميوه را بر روي درخت افزايش داده و سبب رسيدگي کامل ميوه مي شود. همچنين وزن خوشه هاي موز با کاربرد کود هاي جلبکي حدود 5 14 تا 7 17 افزايش پيدا کرد و در مورد محصولات چون سيب زميني، ذرت، فلفل، گوجه فرنگي، آناناس و پرتقال نيز تاثير قابل توجه اي در ميزان محصول گذاشته است. مزيت و ويژگي ديگر کود هاي جلبکي اين است که اين کودها عاري از بذر علف هاي هرز و قارچ ها هستند و داراي پتاس زيادي هستند
Blundeh 1972)). در مورد گياه سويا افزايش کود جلبکي باعث افزايش مقدار پروتئين محصول مي شود. در مورد محصول گوجه فرنگي نيز آزمايشاتي توسط Crouch و Vanstaden در سال 1997 صورت گرفته است که مشخص شده ميزان گلدهي و ميزان محصول گوجه فرنگي افزايش يافته و زمان رسيدن ميوه نيز کاهش يافته است. ميزان محصول شلغم نيز در خاکهاي ماسه اي با افزودن کود جلبکي در سال هاي اول و دوم افزايش قابل توجه اي نشان مي دهد و در مورد محصولاتي چون توت فرنگي و کشمش نيز به ترتيب حدود (133- 19) درصد و (27- 12) درصد گزارش شده است.
کاربرد کود هاي جلبکي در مراتع سبب افزايش تندش بذر گونه هاي چون شبدر سفيد و نيز دفع نماتدهاي ريشه علف هاي مرتعي مي شود. در مورد محصولات باغي چون سيب، خيار و گلهاي زينتي نيز سبب کاهش ميزان کرم خوردگي مي شود. افزايش مقاومت سرمايي و عمر پوسته ميوه جاتي مانند گوجه فرنگي، کرفس، مرکبات و هلو نيز از ديگر ويژگي هاي و ارزش هاي کاربردي کودهاي جلبکي است. هلو هاي اسپري شده با کودهاي جلبکي عمر پوسته ميوه آنها چهار برابر افزايش نشان مي دهد و اثرات مشابهي نيز بر سيب، زردالو و پرتقال دارد. در مجموع افزايش کود هاي جلبکي به خاکهاي ماسه اي و گچي به ميزان زياد، کيفيت و حاصلخيزي خاک را افزايش مي دهند.
- در ايرلند از فوکوس (جلبک قهوه اي) به طور مستقيم به عنوان کود استفاده مي شود. افزودن مستقيم برخي از جلبکها به زمين کشاورزي به عنوان کود، نه تنها باعث افزايش محصول مي شود، بلکه گياه را از هجوم حشرات و بيماريها نيز حفظ مي کند.
- جلبکها به طور نسبي داراي مقادير زيادي ازت و پتاسيم هستند که به عنوان کود مورد استفاده قرار مي گيرند.
- در برخي از کشورهاي پيشرفته، عصارۀ تغليظ شده جلبکهاي دريايي مختلف به عنوان کود مايع در فروشگاهها به فروش مي رسد. جلبک ها با قدمتي بالغ بر 40 ميليون سال در مقايسه با ديگر رستني ها توانسته اند مقام نخست را از نظر توليد انرژي و همچنين مواد تجديدشونده بويژه در دنياي نانو، کسب کنند. بنابراين با توجه به اهميت جلبک ها در اين زمينه، شايسته است کشاورزي سنتي و صنعتي براي توسعه پايدار فناوري هاي جديد، نهادينه شوند. جايگاه مناسب براي چنين تحقيقاتي، کشاورزي پيشرفته بويژه در زيربخش هاي گياه شناسي با تخصص گياه شناسي الکترونيک است. بسياري از موضوعات مهم در گياه پزشکي مانند تشخيص و شناسايي، پيش آگاهي، مبارزه و مهار، قرنطينه و تا حدودي ترويج، بي شباهت به مفاهيم پليسي نيستند. از اين رو شناخت و همچنين بهره مندي از قابليت هاي کم نظير نانوپليس هاي جلبکي براي گياه پزشکي، امروز از اهميت ويژه اي برخوردار است. از سوي ديگر مي دانيم که بسياري از الگوهاي فني در نانوفناوري، مرهون ساختار ظريف، ولي توانمند انواع ميليوني جلبک ها هستند. طراحي، ساخت و توليد ابزار و قطعاتي با دقت مقياس نانو به طور مصنوعي، فوق العاده دشوار و پرهزينه است، ولي با استفاده از اين موجودات که اغلب دياتوم ها و نانوفيتوپلانکتون ها هستند، ساخت و توليد انواع رايانه ها، ربات ها، ريزتراشه هاي سيليکوني در دنياي نانوالکترونيک و زيست حسگرهاي هوشمند، متداول است. از سوي ديگر، صرفه جويي اقتصادي با تاکيد بر مصرف بهينه از مواد اوليه دليل ديگري براي رشد و توسعه چنين فناوري خواهد بود. هم اکنون استفاده از پودر خالص پوسته هاي سيليکاتي دياتوم هاي ويژه اي براي مبارزه غيرشيميايي با برخي آفات انباري بويژه در مراکزي نظير بيمارستان ها و آسايشگاه ها که به هيچ وجه نمي توان از روش هاي شيميايي يا بيولوژيکي استفاده کرد، توصيه مي شود. چ

● ريخت شناسي و فيزيولوژي : سر اسب هاي دريايي نسبت به بدن آنها زاويه قائمه تشکيل مي دهد. اسبهاي دريايي با پيچيدن دمشان به دور ساقه علف هاي دريايي، مرجا ...

اسب دريايي يک نوع ماهي از خانواده سوزن ماهيان (syngnathidae) است که در آبهاي حاره اي و معتدل سرتاسر جهان يافت مي شود. طول بدن اسبهاي دريايي از ۱۶ ميلي ...

معرفي گونه:اسب دريايي رده بندي : به دليل شباهت سر او به سر اسب و زندگي او در دريا، آنرا اسب دريايي مي نامند. تمام اسب هاي دريايي متعلق به جنس Hippocam ...

● اطلاعات اوليه عمومي ترين صفات جانوران که طي مراحل رشد نيز قبل از همه ظاهر مي شود، تراز ساختماني آنهاست. همه جانوران زندگي را از يک ياخته آغاز مي کنن ...

● برونئي دارسلام (Brunei Darussalam): در اين کشور دو گونه ميگوي دريايي به نام ميگوي آبي(ليتوپنئوس استايلي روستريس) و ميگوي ببري سياه (پنئوس مونودون) پ ...

اقيانوس ها چشم انداز عظيمي از مواد،داروها و غذاهاي جديد را بر روي ما مي گشايند و در عرصه هاي پزشکي، کشاورزي، علم مواد، شيمي فراورده هاي طبيعي و پالايش ...

جلبک هاي ميکروسکوپي(ريز جلبک ها) از قديمي ترين ساکنان اقيانوس ها و آب هاي شيرين مي باشند، خلقت آن ها نه تنها به ميليارد ها سال قبل از تاريخ حيات بشر ب ...

● مقدمه هوايي که از آن تنفس مي کنيم مملو از موجودات بسيار ريز است که با باد به حرکت درمي آيند. قارچ ها، باکتريها، ويروسها و گياهان براي انتقال گرده ها ...

دانلود نسخه PDF - جلبکهاي دريايي