up
Search      menu
پزشکی و دامپزشکی :: مقاله تشنج PDF
QR code - تشنج

تشنج

داروهاي ضد صرع

در سالهاي اخير داروهاي جديدي به ليست داروهاي ضد صرع (ضد تشنج) افزوده شده است. اين داروهاي جديد از تعديل داروهاي قديمي و فرمولاسيون يا از تأثير روي ميزان تحريک و مهار نوروترانسميترهاي اصلي که در پاتوژنز تشنج درگير مي باشند، به وجود آمده اند. GABA به عنوان يک مهار کننده ي نوروترانسميتر و گلوتامات به عنوان يک نوروترانسميتر فعال کننده مي باشند.
به همين ترتيب نيز بازکننده هاي کانال هاي پتاسيم با موفقيت ايجاد شدند.
▪ (AEDs) Anti epileptic Drugs:
تشنج را در ۵۰% بيماران داراي تشنج جزئي و ۶۰ تا ۷۰ درصد بيماران داراي تشنج generalکنترل مي کند. ۲۰% بيماران هنوز مقاوم به درمان هستند و نياز فوري به ايجاد AEDs جديد را نشان مي دهد. با توجه به اينکه AEDs طيف وسيعي از بيماري ها را پوشش مي دهد مانند تشنج متعاقب عوامل مادرزادي يا اختلالات مغزي اکتسابي، اختلالات رفتاري و روان تناقضي و اخيراً دردهاي نوروپاتيک باعث شده تا داروهاي AEDs جالب توجه شوند.
● داروهاي ضد صرع کلاسيک:
▪ مهارکننده هاي کانال سديم وابسته به ولتاژ:
۱) Phosphenytoin
پيش داروي Prodrug فني توئين است. عوارض آن: نيستاگموس، گيجي، سردرد، آتاکسي مي باشد.
۲) Oxcarbazepine
متابوليت فعال آن از مشتقات ۱۰ مونوهيدروکسي (MHO) است.
توسط UDP glucuronosyl transferase ، گلوکورونيده شده.
آنزيم Cyp۳A را القا مي کند و هيپوناترمي آن از کاربامازپين بيشتر است.
۳) Lamotrigine
در بچه هايي که ۱ تا ۲۴ماه دارند و مبتلا به صرع هستند استفاده مي شود.
اثر ضد دپرسيون دارد و در اختلالات bipolar هم استفاده مي شود.
در دردهاي نوروپاتي در بيماران ايدزي هم مؤثر است.
۴) Zonisamide
با مهار کانال سديم عمل مي کند و همچنين روي کانال هاي کلسيمي Type T اثر دارد. کربونيک انيدراز را به ميزان ضعيف مهار مي کند. روي GABA هيچ اثري ندارد.
جذب آن سريع است و پروتئين بايندينگ آن ۴۰ تا ۶۰ درصد است. حذف آن از طريق کليه است و قسمتي هم توسط Cyp۴۵۰ متابوليزه مي شود (Cyp۳A۴)
عوارض آن شامل:
سردرد،
تهوع،
گيجي
۵) Topiramate
مکانيسم عمل آن احتمالاً به مسدود کردن کانال هاي وابسته به ولتاژن سديم مربوط مي شود. همچنين به نظر مي رسد اثر مهاري گابا GABA را تقويت مي کند و اين کار را با اثر بر محلي متفاوت از محل هاي بنزوديازپين يا باربيتورات انجام مي دهد. همچنين اثر تحريکي کينات برگيرنده هاي AMPA را تضعيف مي کند.
در درمان صرع بچه ها و بزرگسالان استفاده مي شود.
در درمان Bipolar و ميگرن هم استفاده مي شود.
عوارض آن شامل: سردرد، گيجي، کاهش وزن، تهوع و اسهال مي باشد.
▪ مهارکننده گيرنده NMDA:
Felbamate
در درمان صرع، صرع پارشيال همراه يا بدون تشنج ژنراليزه به صورت منوتراپي استفاده مي شود.
دو راه متابوليسم دارد:
۱) راه اکسيداتيو
۲) راه هيدروليتيک که نتيجه ي آن منوکرباموئيل فلبامات است.
بدون تغيير مقدار قابل توجهي از آن از طريق ادرار دفع مي شود.
عوارض آن: آنمي و هپاتوتوکيسيسته است که در اثر کاهش فعاليت آلدئيددزيدروژناز است.
▪ مهار کننده هاي GABA:
۱) Thiagabine
اساس پيدايش اين دارو از acid nipecotic است که اين مولکول توانايي کاهش باز جذب GABA را دارد ولي اين فعاليت در invivo اتفاق نمي افتد زيرا نمي تواند از BBB (سد خوني مغزي) عبور کند، به همين منظور زنجيره هاي آليفاتيک روي آن سوار کردند تا مولکول ليپوفيل شود و نتيجه ي آن به وجود آمدن th:agabine است که توانايي مهار بازجذب GABA را دارد. هيچ اثري روي دوپامين و نورآدرنالين ندارد.
قدرت انحلال آن بالا است و توسط Cyp۳A۴ اکسيدشده و غير فعال مي شود و توسط ادرار دفع مي گردد.
هيچ اثري روي غلظت حالت ثابت کاربامازپين، ويگاباترين، فني توئين ندارد.
پروتئين بايندينگ (pr.B) آن بالا است. کليرانس توسط کاربامازپين و فني توئين و فنوباربيتال ۵۰% افزايش مي يابد. فارماکوکينتيک آن به سن مربوط نمي شود.
عوارض آن شامل:
تومور،
گيجي
دپرسيون
نتايج بررسي ها نشان داده که در کنترل مانيا و اسکيزوفرني و همچنين در پروفيلاکسي ميگرن استفاده مي شود.
۲) Vigabatrin
مکانيسم اين دارو به عنوان مهار کننده ي برگشت ناپذير GABA آمينوترانسفراز (GABA T) است و مهار کننده هاي برداشت GABA مي باشد.
به سرعت جذب شده، خيلي کم به پروتئين هاي پلاسما متصل مي شود و کليه ي نقش اصلي را در دفع دارو به عهده دارد.
در صرع پارشيال بزرگسالان و بچه ها استفاده شده و همچنين در اسپاسم بچه ها استفاده مي شود.
۳) Gabapentin
يک اسيد آمينه ي آنالوگ GABA است. به نظر مي رسد که برگيرنده هاي گابا عمل نمي کند با اين حال ممکن است تغييراتي در متابوليسم گابا، رهاسازي غير سيناپسي آن يا برداشت مجدد به وسيله ي انتقال دهنده گابا ايجاد کند.
براي بچه هاي بالاي ۱۲ سال استفاده مي شود و معمولاً درمان با اين دارو به صورت منوتراپي است در صرع پارشيال اثر دارد.
کارآمدي آن در دوزهاي بالا، کاهش پيدا کرده، حذف آن فقط از طريق کليه است. مي توان به عنوان پروفيلاکسي در درمان ميگرن هم استفاده کرد.
● داروهاي جديد:
▪ مهار کننده کانال کلسيم:
A. WD ۱۳۱ ۱۳۸
در فاز I کلينيکي مي باشد. طيف اثر آن گسترده است و قدرت potency آن روي اضطراب بالا است.
مکانيسم آن هنوز مشخص نشده که روي کدام زير گروه subtype کانال کلسيم اثر دارد. همچنين ترشح (CRF)corticotrophin releasing Factor را در نورون هاي Locus coeruleus مهار مي کند و به اين ترتيب روي پتانسيل عمل اثر مي گذارد و آن را مهار مي کند.
AWD در مقايسه با بنزوديازپين ها تمايل کمي براي اتصال به GABAA دارد.
عوارض آن روي CNS است.
جذب اين دارو سريع است و متابوليسم کبدي بالايي دارد.
▪ مهارکننده هاي کانال سديم:
۱) Dp VpA (Dp۱۶)
اساس تهيه ي اين دارو بر پايه ي درمان صرع دوران بارداري است، اين دارو روي صرع کلونيک اثر دارد اما روي صرع absence اثر ندارد.
از مشتقات والپروئيک اسيد است. جذب خوراکي آن آرام و متابوليسم آن کبدي است.
عارضه ي عروق قلبي از آن گزارش نشده و تنها عارضه ي گوارشي از آن گزارش شده.
۲) Remacemide hydrochlorid
اثر اين دارو به خاطر متابوليت فعالش که روي desy glycinyl مي باشد مهم است. اين فرآورده و متابوليت فعالش تمايل کمي به بلوک رسپتور NMDA دارند و کانال سديم را سريع بلوک مي کنند از اين دارو در بيماران پارکينسوني و هانتينگتوني استفاده مي شود.
اثرات تراتوژنيسيته در حيوانات مشاهده نشده و سميت آن کم است. جذب سريع از دستگاه گوارش دارد. بعد از گذشت يک ساعت به حداکثر اوج غلظت خود مي رسد.
عمر نيمه ي آن از عمر نيمه ي متابوليتش کمتر است. اثر القا کننده ي آ نزيمي دارد. عوارض آن گوارشي و CNS است.
۳) Rufinamide (CGP ۳۳ ۱۰۱)
از مشتقات تيازول است در فازIII کلينيکي است.
الف) فارماکولوژي:
ايمني آن نسبي است. در خيلي از انواع صرع مؤثر است.
ب) مکانيسم اثر:
تداخل با مرحله ي مهار کانال سديم است. تداخل مهمي با سيستم هاي نوروترانسميتري شامل GABA آدنوزين،NMDA و سايت اتصال مونوآمينرژيک و کلينرژيک ندارد. از لحاظ سميت خيلي مطمئن است.
پروتئين بايندينگ آن ۳۴% است. مهمترين متابوليت آن که غير فعال است از مشتقات کربوکسيليک اسيد C۶P۴۷۲g است. از لحاظ سني نياز به تعديل دوز نداريم.
ج) تداخل دارويي:
کليرانس rufinamide توسط فني توئين، فنوباربيتال و پيريمدون افزايش پيدا مي کند.
د) عوارض:
سردرد،
گيجي
عفونت هاي ويروسي است.
▪ مهار کننده گيرنده NMDA:
Harkoseride (SPM ۹۲۷)
متعلق به دسته داروهاي ضد صرع آمينو اسيدي مي باشد.
مؤثر بر status epilepticus است و همچنين اثر حفاظتي بر نورون ها را هم نشان مي دهد.
اين ترکيب به سايت کلايسين استريکنين گيرنده ي NMDA تمايل دارد و به اين ترتيب اثر خود را مي گذارد.
قدرت اثر اين ترکيب بالا است، نتايج بررسي هاي فاز I نشان داده است که اين دارو جذب سريع دارد. پروتئين بايندينگ آن کمتر از ۱% و عمر نيمه ي آن ۱۲ ساعت مي باشد.
اين فرآورده و متابوليت هاي حاصل از متابوليسم آن از طريق کليه دفع مي شود.
عوارض جانبي آن شامل گيجي، سردرد و آتاکسي است.
▪ مهارکننده هاي گيرنده AMPA:
LY ۳۰۰ ۱۶ ۴
طيف اثر آن گسترده است و اثر ضد صرعي آن وابسته به دوز است. معمولاً در صرع مقاوم به فني توئين به کار مي رود. اثر ضد پارکينسوني آن روي انسان مورد بررسي قرار نگرفته اما بررسي هاي حيواني بيانگر آن است که اثر ضد پارکينسوني آن از L Dopa بيشتر است و ديسيکينزي ناشي از L Dopa را کاهش مي دهد.
قدرت اثر آن از آنالوگش (GykI ۵۲۴۶۶) بيشتر است.
هيچ تأثيري روي گيرنده b, a۱ آدرنرژيک و همچنين گيرنده هاي D۱و D۲ و H۲ و CABAA و ۵HT۲ و رسپتور m ندارد.
عوارض آن وابسته به دوزاست و شامل ، آتاکسي، خواب آلودگي و کما مي باشد.
نتايج بررسي هاي حيواني نشان داده که از طريق N acetylation متابوليزه مي شود.
بررسي هاي انساني بيانگر آن است که جذب خوراکي از دستگاه گوارش دارد و پروتئين بايندينگ آن ۶۷ تا ۸۸ درصد مي باشد. غلظت آن در سرم تحت تأثير ميزان استيله شدن و تداخلات پروتئيني با ساير داروها مي باشد. اين دارو آنزيم Cyp۳A را مهار مي کند و به اين ترتيب غلظت پلاسمايي داروهايي که سوبستراي آنزيمي آنها Cyp۳A مي باشند مانند کاربامازپين را افزايش مي دهد.
▪ مهارکننده کانال کلسيم و سديم: NW ۱۰۱۵
اين دارو همچنين ممکن است ترشح گلوتامات و MAOB را مهار کند.
قدرت اثر آن مشابه AEDs کلاسيک مي باشد. جذب خوراکي آن سريع است. عمرنيمه ي آن ۲۱ تا ۲۳ ساعت دارد. اين دارو هيچ اثر القايي يا مهارکنندگي روي ايزوآنزيمهاي CYP ندارد و هيچ تأثيري روي متابوليسم ساير داروهاي AED ندارد.
▪ آگونيست کانال پتاسيم: Retigabine (D ۲۳۱ ۲۹)
فعاليت ضد تشنج آن قوي و در طيف گسترده يي است. فعاليت آن از طريق افزايش پتاسيم در سلول هاي نوروني است. در فاز III کلينيکي است.
در بحران هاي صرعي کاربرد دارد. تنها دارويي است که روي افزايش فعاليت اثر گذاشته و آن را فرو مي نشاند و از طريق کاهش غلظت Mg۲+ اين کار را انجام مي دهد.
مکانيسم عمل از طريق القا فعاليت پتاسيم در نورون کورتيکال مي باشد.
▪ داروهاي بدون مکانيسم:
۱) NPS ۱۷۷۶
از مشتقات Levetivacetam است. آميد آليفاتيک است. طيف اثر آن وسيع که قابل مقايسه با والپروئيک اسيد است.
روي صرع تونيک کلونيک و همچنين روي علائم رفتاري صرع نيز مؤثر مي باشد.
مکانيسم آن هنوز شناخته نشده، جذب خوراکي آن سريع است، عمرنيمه ي آن ۵ ۲ ساعت مي باشد. روي متابوليسم کبدي هيچ دارويي اثر نمي گذارد و هيچ عوارض و تداخل قابل توجهي روي ساير داروها ندارد.
۲) Preagbalin (CI ۱۰۰۶)
آنالوگ GABA مي باشد و potency آن در مقايسه با ساير AEDs بالا است.
عمرنيمه ي آن ۶ ساعت است و متابوليت قابل توجهي در بدن انسان ندارد و ۹۸% از مقدار جذب شده ي آن به صورت دست نخورده از طريق ادرار دفع مي شود از آنجا که به پروتئين پلاسمايي باند نمي شود و متابوليزه نيز نمي گردد. روي غلظت پلاسمايي ساير داروهاي AED اثري ندارد در فاز I مطالعاتي قرار دارد.
۳) Levetivacetam (ucb Lo۵۹)
آنالوگ پيراستام است. مکانيسم آن هنوز شناخته نشده و فکر مي کنند يا مکانيسم هايي که براي داروهاي ضد صرع به طور روتين گفته شده فرق مي کند.
در صرع پارشيال بزرگسالان استفاده مي شود. فراهمي زيستي آن تحت تأثير غذا نيست. اتصال پروتئيني (Pr.B) آن زياد نيست و راه متابوليسم آن ربطي به CYP۴۵۰ ندارد.
مهم ترين تداخلات آن با داروهاي OCP، ديگوکسين و وارفارين است.
● ليگاند رسپتور نوروپپتيد و هدفهاي جديد:
خاتمه ي اثر نوروپپتيدها وابسته به نوروترانسميتر درگير (مهاري يا تحريکي) است و به طور مستقيم (تضعيفي يا تحريکي) است. اين نوروپپتيدها باعث افزايش گاباارژيک و مهار اثر تحريکي گلوتاماترژيک ممکن است ملاحظه شود. نوروپپتيدها به عنوان ضد صرع ملاحظه مي شوند.
مقدارکمي از نوروترانسميترها در مدل هاي حمله يي مختلف قدرت بالقوه دارند و ممکن است به عنوان هدف براي داروهاي جديد ضد صرع به کار گرفته شوند مانند somatostatin، نوروپپتيدY ، galanin. رسپتور نوروپپتيدها از خانواده G Pr هستند که در هيپوکمپ واقع شده.
در پيش سيناپس يا پس سيناپس فعاليت رسپتور نوروپپتيد، رها ساختن گلوتامات از انتهاي پيش سيناپسي يا هيپرپلاريزيشن انتهاي پس سيناپسي را بلوک مي کند: در نتيجه مکانيسم هاي صرع را تضعيف مي کند.
رسپتورهاي نوروپپتيد Y و SRIF و گالانين، ناهمگون هستند. اثر ضد تشنج نوروپپتيد ها روي ساب تايپ رسپتور، اختصاصي است. فعاليت مختلف ساب تايپ ها ممکن است اثر مخالف روي حمله ها داشته باشد. هنگامي که فعاليت آنها روي رسپتور Y۲ يا Y۵ است فعاليت NPY ضد تشنج است. تحريک رسپتور Y۱ در هيپوکمپ ممکن است اثر Proconvunlsant داشته باشد. تضعيف حمله ها به وسيله ي گالانين از طريق رسپتور GAL۱ و GAL۲ مي باشد.
قابل ذکر است نوروپپتيد طبيعي نمي تواند به عنوان ضد صرع استفاده شود.

تشنج يک تخليه عصبي غيرطبيعي، خفيف و پاروکسيمال در مغز است. حدود ۱۰ درصد از افراد جوامع حداقل يک بار در طول عمر خود دچار تشنج مي شوند. اما صرع که در تع ...

اختلالات تشنجي، حاصل تغيير در فعاليت الکتريکي مغز است که به تخليه غيرطبيعي و بيش از حد گروهي از سلول هاي مغزي منجر مي شود. گاه علت تشنج، هيپوکسي، آسيب ...

● آيا داروهاي ضدتشنج بر داروهاي ضدبارداري خوراکي تاثير مي گذارند؟ تاکنون مطالعه اي يافت نشده است که به سنجش يا حتي برآورد افزايش ميزان بارداري زناني ک ...

يادم هست اولين باري که واژه «غش» را شنيدم، وقتي بود که در دوران ابتدايي، مدير مدرسه مان که خدا رحمت اش کند، مشغول يکي از سخنراني هاي طولاني اش بود که ...

در اين مقال تلاش ما بر اين است که به شما به عنوان والدين يا قيم بيمار مبتلا به صرع نکاتي را آموزش دهيم تا با وضعيت کودک خود در مواجهه با مساله رشد و ه ...

هاري يک بيماري ويروسي کشنده است که مخصوص گوشتخواران اهلي و وحشي بوده و انسان و ساير حيوانات خونگرم پستاندار به طور تصادفي و غالباً از طريق گزش به آن م ...

از قديم الايام انواع بخورها براي معالجه سينوزيت کهنه يا مزمن به کار مي آمد. آئروسل تراپي يا بخور درماني يکي از روش هاي رايج براي درمان سينوزيت هاي مقا ...

● نيکل: نيکل يکي از فراوانترين عناصر است. نيکل در طبيعت معمولا در ترکيب با اکسيژن (اکسيدها) يا گوگرد (سولفيدها) وجود دارد. اين فلز در همه خاکها وجود د ...

دانلود نسخه PDF - تشنج