up
Search      menu
تولید و کشاورزی :: مقاله تاثير تيمارهاي شيميايي بر ماندگاري گل بريده داودي PDF
QR code - تاثير تيمارهاي شيميايي بر ماندگاري گل بريده داودي

تاثير تيمارهاي شيميايي بر ماندگاري گل بريده داودي

تاثير برخي از تيمارهاي شيميايي و انبار سرد بر روي ماندگاري گل بريده داودي

چکيده:به منظور معرفي بهترين تيمار شيميايي و روش نگهداري مفيد طرحي بصورت فاکتوريل کاملا تصادفي بر روي دو رقم گل بريده داودي انجام شد. تيمار هاي شيميايي شامل: اسيد سيتريک، هيدروکسي کونينولين سيترات، اتانول، بنزيل آدنين، کلريد کبالت و سولفات آلومينيوم بودند که همگي ساکارز نيز بهمراه داشتند و با تيمار شاهد (آب مقطر) مقايسه شدند. اين طرح به سه روش نگهداري در سرد خانه، روش پالس و روش استاندارد(مداوم) انجام شد.
View Profile >
طول عمر گل هاي بريده، ميزان کلروفيل، وزن تر شاخه هاي بريده، توليد اتيلن و ميزان جذب آب در بين تيمارها مقايسه شد.نتايج آزمايش نشان داد که گلها اتيلني توليد نکردند. نگهداري در سرد خانه سبب افزايش قابل توجه عمر گل ها شد و روش استاندارد بهتر از روش پالس بود. همه مواد مورد استفاده عمر گلها را افزايش دادند و ماده هيدروکسي کوئينولين سيترات بيش از ساير مواد عمر گل هاي بريده را افزايش داد.
مقدمه:
گل داودي يکي از مهمترين گل ها مي باشد که هم بصورت گلداني وهم بصورت شاخه بريده در بازارهاي جهاني داد و ستد مي شود. بطوريکه امروزه رتبه دوم جهاني را پس از گل رز از لحاظ اقتصادي وکشت وکار دارا مي باشد(27). از آنجايي که عمر گلداني گل هاي بريده ويا به عبارت ديگر ماندگاري گل هاي بريده يکي از مهمترين فاکتور هاي کيفي مي باشد، بنابراين عمر طولاني مدت اين گل ها بر روي ميزان تقاضاي مصرف کنندگان و همچنين بر روي ارزش گل هاي بريده تا ثير بسزايي دارد.
دما مهمترين فاكتور موثر در از بين رفتن گل هاي بريده است. گل هاي بريده تنفس مي‌كنند و به دنبال آن گرما توليد مي‌كنند. با افزايش درجه حرارت، ميزان تعرق افزايش مي‌يابد و بيشتر مواد غذايي ذخيره مصرف مي‌شود. كاهش آب و به دنبال آن پژمردگي اتفاق مي‌افتد و فرايند مسن شدن پيش مي‌رود(34). به عبارت ديگر درجه حرارت پايين يكي از بهترين تيمارها جهت كاهش همه فعاليتهاي فيزيولوژيكي و تخريب‌هاي پاتولوژيكي مي‌باشد. دماي كم ميزان تنفس را كاهش داده و باعث كم شدن فعاليتهاي متابوليكي، تبخير و تعرق، فعاليت و توليد اتيلن و رشد باكتريها و قارچها مي‌‌شود(10).
گل داودي يک گل بريده با عمر طولاني است و اين امر به توليد اتيلن کم در طي پيري آن نسبت داده مي شود(6). داودي از گروه گل هاي نا فرازگرا است و پيري آن در پاسخ به تغييراتي است که در ميزان کربوهيدرات ها رخ مي دهد(3). و اتيلن در اين فرايند نقش چنداني ندارد. از طرف ديگر کاهش در کيفيت گل بريده داودي به تشکيل حباب هاي هوا در داخل آوند ها نسبت داده مي شود که سبب ممانعت انتقال آب از محلول گلدان به ساير قسمت هاي گل بريده مي شود و در نهايت مقاومت هيدروليکي افزايش مي يابد که منجر به استرس آبي شديد مي شود(31). لوله هاي آوندي ساقه هاي داودي به سرعت به دنبال برش مسدود مي شوند و اين واکنش هم در ساقه هايي که به طور مستقيم در آب قرار مي گيرند و هم در ساقه هايي که ابتدا در انبارهاي مرطوب نگهداري مي شوند روي مي دهد(30). کاهش در کيفيت گل بريده داودي بيشتر بدليل پژمردگي برگ هاي آن است (11) و تاخير در پژمردگي برگ و متعاقب آن پيري سبب طولاني تر شدن عمر گلداني داودي مي شود(22). اين کاهش در تورژسانس با تجزيه و تخريب کلروفيل همراه است که سبب پيري زودتر برگ ها نسبت به گل آذين مي شود. جذب آب توسط ساقه هاي داودي بوسيله تکنيک هاي ويژه پس از برداشت مثل قرار دادن ساقه ها در محلول هاي پاک کننده(9) و آب سرد(33) افزايش مي يابد. علاوه بر اين اضافه کردن مواد ضد باکتريايي در محلول هاي نگهدارنده پيشنهاد شده است(29). با وجود اين ممانعت از جذب آب به عوامل ديگري به جز انسداد آوندي نيز نسبت داده مي شود(32).اسيد سيتريک به عنوان يک ماده کاهنده pH ، مانع از تکثير و تجمع باکتري ها در نواحي برش داده شده مي شود و جريان نرمال آب را بهبود مي بخشد(19).8-هيدروکسي کوئينولين يک باکتري کش و يک عامل اسيدي کننده محيط است که علاوه برجلوگيري از رشد باکتري ها وکاهش pH محيط، ازبسته شدن آوندها در مقطع برش ساقه در اثر رسوب مواد مختلف شيميايي نيز جلوگيري مي کند(2). گل هاي شاخه بريده داودي که در محلول گلداني حاوي هيدروکسي کوئينولين و ساکارز قرار مي گيرند از عمر بيشتر و حداکثر وزن تر نسبت به شاهد برخوردارند(4).
تيمار سولفات آلومينيوم براي افزايش عمر گلداني چندين گل بريده پيشنهاد شده است، سولفات آلومينيوم به عنوان يک ماده ضد ميکروبي عمل مي کند که pH محيط را نيز کاهش مي دهد. استفاده از اين ماده در محلول گلدان گل هاي ليزيانتوس سبب دو برابر شدن عمر گل ها نسبت به تيمار شاهد شده و وزن تازه گل ها را افزايش داده است(16). در مطالعه ديگري که بر روي ارکيد دندروبيوم صورت گرفته است سولفات آلومينيوم سبب بهبود عمر گلداني و باز شدن غنچه ها شده است(13).
آخرين مرحله نمو گل با زوال محتواي کربوهيدراتي و وزن خشک گلبرگ ها همراه است(8) و عمر گل هاي بريده با قرار دادن شاخه هاي گل در محلول هاي گلداني حاوي کربوهيدرات توسعه مي يابد. ساکارز در ترکيب بيشتر محلول هاي نگهدارنده وجود دارد و تعادل آبي را در گل هاي بريده بهبود مي بخشد(11). و اين به تا ثير قند ها بر روي بسته شدن روزنه ها و کاهش در ميزان از دست دهي آب نيز نسبت داده مي شود(18).
گزارش شده است که اتانول در افزايش عمر گلداني ميخک(25) و داودي(22) بوسيله جلوگيري از توليد اتيلن موثر بوده است. در مطالعه اي که روي دوام گل هاي شاخه بريده با تيمار کردن مداوم گل هاي ميخک با اتانول 8 درصد صورت گرفت، عمر گلداني اين محصول به دو برابر افزايش يافت(35). اطلاعات موجود نشان مي دهد که استالدهيد که يک متابوليت اتانول است، ماندگاري گل ها را افزايش داده است و به عنوان عامل اصلي باز دارنده پيري گل هاي ميخک، رقم وايت سيم شناخته شده است(23) و اين کار را از طريق جلوگيري از توليد اتيلن انجام مي دهد(24).
اضافه کردن کبالت به محلول هاي حفاظت کننده نيز از انسداد آوندي در ساقه هاي رز جلو گيري مي کند و جريان مستمر آب را در ساقه ها حفظ مي کند و در نتيجه ميزان جذب آب را در گل ها افزايش مي دهد. علاوه بر اين کبالت تا اندازه اي باعث بسته شدن روزنه ها مي شود و پتانسيل آبي را در گل هاي بريده افزايش مي دهد(26). اسبورن (1989)گزارش کرده است که يون کبالت مانع از بيوسنتز اتيلن مي شود(20). کلريد کبالت عمر گل هاي بريده داودي را 5-7 روز نسبت به تيمار شاهد افزايش داده است(21) و نيز در ارکيد دندروبيوم علاوه بر افزايش عمر گلداني سبب تسريع در باز شدن جوانه هاي گل شده است(13).
سيتوکنين ها در تاخير پيري در ميخک هاي شاخه بريده بوسيله جلوگيري از بيوسنتز اتيلن بسيار موثر بوده اند(7)، همچنين بنزيل آدنين سبب بهبود کيفيت و تاخير در پيري برگ هاي گل داودي شده است(22). تاخير در پيري و جلوگيري از تجزيه کلروفيل در گل هاي بريده بوسيله مواد شيميايي با درجات متفاوتي از موفقيت صورت گرفته است(29). و هدف از اين تحقيق نيز معرفي يک ماده شيميايي مناسب براي نگهداري و افزايش کيفيت گل بريده داودي براي توليد کنندگان و مصرف کنندگان در شرايط دماي انبار و دماي اتاق است.
مواد و روش ها:
تهيه گياهان جهت اجراي آزمايش
گل هاي شاخه بريده داودي ارقام مهندسي سفيد و مهندسي زرد از گلخانه‌هاي تجاري آقاي زارعي واقع در پاكدشت ورامين تهيه شد. اين گل ها با استفاده از يك چاقوي تيز به طول 80 سانتيمتر بريده شده و سپس در دسته‌هاي 50 تايي بسته‌بندي شده و بلافاصله به محل اجراي آزمايش در گروه باغباني پرديس كشاورزي و منابع طبيعي منتقل شدند. شاخه‌هاي گل بلافاصله از بسته‌ها خارج شده و بار ديگر با استفاده از يك چاقوي تيز به طول 50 سانتيمتر به صورت اريب بريده شدند و در داخل گلدان هاي شيشه اي 5 0 ليتري که حاوي 400 ميلي ليتر محلولهاي نگهدارنده بودند قرار گرفتند.
مشخصات محل اجراي آزمايش‌
ميزان نور موجود در محل آزمايش 15 ميکرو مول بر متر مربع بر ثانيه بود كه با استفاده از نور طبيعي خورشيد و همچنين نوردهي تكميلي با استفاده از لامپهاي فلورسانت تأمين مي‌شد. طول دوره روشنايي 12 ساعت و ميزان رطوبت نسبي 75-65 درصد بود و دماي محيط در حد 1±20 درجه سلسيوس ثابت نگه داشته شد.
بخشي از آزمايش نيز در داخل سردخانه انجام شد كه دماي سردخانه 4 درجه سانتيگراد ، رطوبت نسبي آن 75-65 درصد و ميزان نور نيز 10 ميکرو مول بر متر مربع بر ثانيه بود كه توسط لامپهاي فلورسانت به مدت 12 ساعت تأمين مي‌شد.
تيمارهاي آزمايش عبارت بودند از:
3 روش نگهداري پس از برداشت گل هاي شاخه بريده شامل:
1)تيمار كوتاه مدت (پالس): در اين روش گل هاي شاخه بريده پس از اينكه به مدت 36 ساعت در گلدان هاي حاوي محلولهاي شيميايي نگهدارنده قرار گرفتند، از گلدان ها خارج شده و در گلدانهاي ديگري كه حاوي آب مقطر دوبار تقطير شده بودند تا انتهاي آزمايش قرار گرفتند.
2)تيمار بلند مدت (استاندارد): در اين روش گل هاي شاخه بريده از ابتداي آزمايش تا انتهاي آن در داخل گلدان هاي حاوي محلول هاي شيميايي نگهدارنده قرار گرفتند.
3)نگهداري در سردخانه و سپس اعمال تيمارهاي شيميايي: در اين روش گل هاي شاخه بريده به مدت 3 هفته (21 روز) در داخل سردخانه با دماي 4 درجه سانتيگراد در سطل‌هاي پلاستيكي كه حاوي آب مقطر دوبار تقطير شده بودند نگهداري شدند و آنگاه به محل اصلي انجام آزمايش منتقل شدند و در داخل گلدان هاي حاوي محلولهاي شيميايي قرار گرفتند.
تيمارهاي شيميايي در اين آزمايش شامل 16 تيمار بود که در جدول شماره1 آمده است. آزمايش به صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي اجرا گرديد که در هر واحد آزمايش 4 شاخه گل وجود داشت.
فاكتورها و صفات مورد اندازه‌گيري
توليد اتيلن، طول عمر گل، طول عمر برگ، وزن تازه، ميزان کلروفيل و ميزان جذب آب در طي آزمايش اندازه گيري شد.
ميزان توليد اتيلن در ابتداي آزمايش بدين صورت اندازه گيري شد که از هر يك از ارقام داودي 3 نمونه گل گرفته شد و پس از وزن كردن، درون ظروف در بسته به حجم300 ميلي ليتر قرار گرفتند. هر كدام از اين ظروف داراي درپوش لاستيكي بود که از تبادل هواي داخل با خارج جلوگيري مي کرد و با استفاده از سوزن مخصوص در فاصله‌هاي 2، 4، 6، 8 ،10، 14،20، 24 و 36 ساعت نمونه‌برداري از ظروف انجام شد و به دستگاه گازکروماتوگرافي تزريق گرديد و عدد حاصل يادداشت شد.
طول عمر گلاذين و طول عمر برگ در هنگام پايان عمر آنها يادداشت شد بدين ترتيب که وقتي 3 رديف پاييني گلبرگ ها تغيير رنگ دادند به عنوان پايان عمر گل آذين و زمان زرد شدن برگها به عنوان معياري براي پايان عمر برگ مورد نظر قرار گرفت.
وزن تازه شاخه هاي گل بصورت درصد وزن تر اوليه در روز نهم آزمايش که همزمان با پژمردگي گل هاي شاهد بود اندازه گيري شد و ميزان کلروفيل برگ ها به روش آرنون (1946) با استفاده از دستگاه اسپکتروفوتومتر محاسبه گرديد و ميزان جذب آب نيز در روز پانزدهم آزمايش براي هر شاخه گل محاسبه شد.
نتايج :
نتايج حاصل از اندازه گيري اتيلن نشان داد که هيچ کدام از دو رقم مورد آزمايش اتيلني در طي 36 ساعت پس از قرار دادن آنها در ظروف سر بسته توليد نکردند.
نتايج حاصل از تجزيه واريانس کليه فاکتورهاي مورد اندازه گيري در جدول 2 آمده است. همانطور که ملاحظه مي شود بين روش هاي مختلف از نظر طول عمربرگ، طول عمر گلاذين، وزن تر، ميزان جذب آب و ميزان کلروفيل اختلاف معني داري در سطح احتمال 1 درصد مشاهده مي شود.
در جدول3 ميانگين طول عمر گل هايي که در سردخانه 4 درجه سانتيگراد به مدت 21 روز نگهداري شده بودند و بعد به محيط با دماي 1±20 درجه سانتيگراد منتقل شدند، 3 34 روز مي باشد که در مقايسه با طول عمر گل هايي که به روش هاي پالس و استاندارد که بدون تيمار سردخانه انجام شده اند و به ترتيب 1 20 و 3 20 روز عمر کردند اختلاف معني داري نشان داده است.
بر اساس جدول 3 ميانگين طول عمر برگ در بين روش هاي آزمايشي در سطح يک درصد معني دار شده است و در اين بين طول عمر برگ در سردخانه 6 32 روز و در روش استاندارد و پالس به ترتيب 3 18 و 1 13 روز مي باشد.
مقايسه ميانگين ميزان کلروفيل برگ در روش هاي آزمايش نشان مي دهد که روش استاندارد و سردخانه در مورد حفظ کلروفيل بهتر نتيجه داده اند و اختلاف معني داري با روش پالس نشان مي دهند. همچنين روش استاندارد با 19 41 ميلي ليتر جذب آب، بيشترين ميانگين را به خود اختصاص داده است و اختلاف معني داري با روش هاي پالس و سردخانه دارد و بين روش پالس و سردخانه اختلاف معني داري مشاهده نمي شود.
در جدول 4 مقايسه ميانگين کليه فاکتورهاي مورد اندازه گيري در بين ارقام نشان داده شده است. مشاهده مي شود که رقم مهندسي زرد از طول عمر و درصد وزن تازه بيشتري نسبت به رقم مهندسي سفيد برخوردار است و اختلاف معني داري در سطح 1 درصد با هم دارند ولي در بين ساير فاکتورها تفاوت معني داري مشاهده نمي شود.
در جدول 5 نيز اثر هر يک از تيمار هاي شيميايي بر فاکتورهاي مورد اندازه گيري مشخص شده است. از نظر طول عمر گلاذين همه تيمار ها با تيمار شاهد که حداقل طول عمر را با 2 21 روز داشته است اختلاف معني داري نشان داده اند ولي در بين ساير تيمار ها اختلاف معني داري مشاهده نمي شود. از نظر طول عمر برگ نيز تقريباَ همه تيمارها به جز تيمارهاي شماره 6 و 7 که شامل اتانول مي باشند با تيمار شاهد اختلاف معني داري در سطح يک درصد دارند. در همين جدول مشاهده مي شود که شاخه هاي گل تيمار شاهد با 48 86 درصد وزن تر کمترين ميزان وزن تر را دارند و تيمارهاي شماره 4 و 5 که حاوي هيدروکسي کوئينولين سيترات(HQC) هستند داراي بيشترين ميزان وزن تر هستند.
در بين تيمارهاي شيميايي به جز تيمارهاي شماره 6 و7 که شامل اتانول هستند ساير تيمارها اختلاف معني داري با تيمار شاهد از نظر ميزان کلروفيل نشان مي دهند. و تيمارهاي شماره 8 ، 9 و10 که حاوي بنزيل آدنين هستند بيشترين ميزان کلروفيل را دارا مي باشند.
همچنين در مقايسه ميانگين جذب آب، تيمارهاي شماره 3 و4 و 5 که حاوي اسيد سيتريک و ماده 8-هيدروکسي کوئينولين سيترات مي باشند و تيمارهاي شماره 11 و 12و 13 که حاوي کلريد کبالت مي باشند تفاوت معني داري با تيمار شاهد که کمترين ميزان جذب آب را داشته است دارند.
بحث:
دماي کم بهترين راهکار براي جلوگيري از کاهش فساد فيزيولوژيکي و پاتوبيولوژيکي است. دماي کم از ميزان تنفس و ساير فعاليت هاي متابوليکي مي کاهد و باعث کاهش در ميزان تعرق، توليد اتيلن و رشد ميکروبي و باکتريايي مي شود(10، 28). اطلاعات جدول 3 نيز نشان مي دهد که نگهداري گل ها درون سردخانه باعث کاهش روند پيري و همچنين کاهش ميزان تعرق و پژمردگي در گل ها شده است بطوريکه گل هايي که درون سردخانه و در دماي 4 درجه سانتيگراد نگهداري شده بودند از افزايش عمر قابل توجهي نسبت به گل هايي که در دماي 1±20 درجه قرار داشتند برخوردار بودند و اين کاهش دما هم بر روي طول عمر گل و هم بر روي طول عمر برگ ساقه هاي گل تاثير مثبت داشته است.
تيمارهاي شماره 4 و5 که حاوي هيدروکسي کوئينولين سيترات هستند علاوه بر افزايش طول عمر به خاطر جذب آب بهتر، از ميزان کلروفيل و وزن تازه بيشتري نيز نسبت به شاهد برخوردارند. يکي از بزگترين مشکلات در فيزيولوژي پس از برداشت گل ها انسداد سيستم آوندي است. اين مسدود شدن ممکن است به دليل تشکيل حباب هاي هوا و يا رشد باکتري ها باشد، که اين ميکروارگانيزم ها يا در محلول هاي گلداني و يا خود آوندها حضور دارند. دليل ديگر انسداد آوندي عکس العمل گياه به عمل برش مي باشد. از زماني که ساقه گل از گياه مادري خود جدا مي شود، آنزيم هاي مشخصي در واکنش به عمل برش تحريک مي شوند و به سمت محل برش هدايت مي شوند تا آن منطقه را مسدود نمايند(17). نتايج ما اهميت استفاده از زيست کش ها بويژه HQC را در افزايش عمر گلداني ارقام مورد استفاده در اين مطالعه نشان مي دهد. کاربرد HQC از تجمع ميکروارگانيزم ها در آوندهاي چوبي جلوگيري کرد و از انسداد آوندها جلوگيري نمود. اين نتايج ممکن است به دليل نقش زيست کش ها به عنوان مواد ضد ميکروبي باشد و تفاوت عمده در طول عمر و ميزان جذب آب بين تيمار شاهد و تيمارهاي حاوي مواد ضد ميکروبي بويژه HQC اين فرضيه را روشن مي سازد. انسداد آوندهاي چوبي گل هاي بريده داودي مي تواند بوسيله خود گياه نيز تحريک شود. نتايج نشان مي دهد که زيست کش ها نه فقط از انسداد آوندي ناشي از ميکروارگانيزم ها جلوگيري کرده اند بلکه از انسداد تحريک شده بوسيله خود گياه نيز جلو گيري کرده اند ودر اين بين HQC بهتر از ساير مواد عمل کرده است زيرا که اگر زيست کش ها فقط در مقابل باکتري ها مقاومت مي کردند، انسداد آوندي ناشي از خود گياه سبب پژمردگي زود هنگام مي شد. واين با گزارش هاي ني (2000)، ايشيمورا و همکاران (1999) و کيم و لي (2002) مطابق است.
تيمارهاي شماره 11، 12 و 13 که حاوي کلريد کبالت بودند و تيمارهاي شماره 14، 15 و 16 که حاوي سولفات آلومينيوم بودند نيز به خوبي عمر شاخه هاي بريده داودي را افزايش دادند. ردي در سال 1988 گزارش نمود که اضافه نمودن کبالت به محلول هاي حفاظت کننده از انسداد آوندي در ساقه هاي رز جلوگيري مي کند و جريان مستمر آب را در ساقه ها حفظ مي کند و در نتيجه ميزان جذب آب را در گل ها افزايش مي دهد. علاوه براين کبالت تا اندازه اي باعث بسته شدن روزنه ها مي شود و پتانسيل آبي را در گل هاي بريده افزايش مي دهد. نتايج ما نيز با نتايج وي همخواني داشت و ميزان وزن تر، جذب آب، ميزان کلروفيل برگ ها و در نهايت عمر گل ها افزايش يافت. در مورد تيمارهاي حاوي سولفات آلومينيوم نيز نتايج ما با نتايج کتسا و همکاران (2001) و لياو وهمکاران (2001) مطابقت دارد.
در آزمايشات که بر روي ارقام صورت گرفت هيچگونه پيک اتيلني در دستگاه گاز کروماتوگرافي ظاهر نشد و اين بيان مي کند که مقدار کل اتيلن توليدي به وسيله گلبرگ ها کمتر از مقداري است که باعث هر گونه شتاب در فرايند پيري شود. و اين با نتايجي که بارتولي و همکاران (1996) در مورد گل داودي گرفتند و عنوان کردند که در هنگام مشاهده علائم اوليه پيري، اتيلن توليد شده قابل تشخيص و اندازه گيري نيست مطابقت دارد، پس اتانول نيز که يک بازدارنده توليد اتيلن است نمي تواند يک ماده موثر در افزايش کيفيت پس از برداشت گل هاي بريده غير حساس به اتيلن باشد. ولي در مورد گل هايي که به اتيلن حساس هستند و توليد اتيلن زيادي دارند اتانول مي تواند به عنوان يک ماده موثر براي جلوگيري از توليد اين هورمون موثر در پيري به کار برده شود.
همچنين نتايج آزمايش نشان مي دهد که تيمار هاي شماره 8 و 9 و 10 که حاوي ماده بنزيل آدنين بودند در مقايسه با ساير تيمارها سبب افزايش ميزان کلروفيل موجود در برگ ها شدند و عمر برگ ها را به طور معني داري نسبت به تيمار شاهد افزايش دادند، اين نکته در مورد برخي از گل ها مثل داودي و آلسترومريا که برگ هاي آنها زودتر از گل شان دچار پيري مي شود از اهميت بسزايي برخوردار است. بنابراين استفاده از سايتوکنين ها در مورد اين گل ها و همچنين گل هايي که توليد اتيلن مي کنند(بدليل خاصيت ضد اتيلني سايتو کنين ها )مي تواند نقش موثري در افزايش کيفيت پس از برداشت آنها ايفا کند. نتايج آزمايش ما در اين زمينه با نتايج چمني و همکاران (1384) و پتريدو وهمکاران (2002) و نيز کوک و همکاران (1985) يکسان است.

گلسنگ نوعي پيکره گياهي بدون ريشه، برگ يا گل است؛ در واقع، مجموعه اي از جلبک و قارچ است که زندگي هر کدام وابسته به زندگي ديگري است. در اين همزيستي جلبک ...

گلوکز ، يکي از قندهاي مونوساکاريد (تک قندي) است که به نامهاي D- گلوکز ، D- گلوکوپيرانوز ، قند انگور ( grape Suger )، قند ذرت ( Corn Suger )، دکستروز و ...

گلوکز ، يکي از قندهاي مونوساکاريد (تک قندي) است که به نامهاي D- گلوکز ، D- گلوکوپيرانوز ، قند انگور ( grape Suger )، قند ذرت ( Corn Suger )، دکستروز و ...

● گياهشناسي و تاريخچه حنا گلي متعلق به خانواده Balsaminaceaeو از جنس Impatiens است. گل حنا امروزه تبديل به پرمصرف ترين گل براي پوشاندن زمين باغ ها در ...

آن طور که از نوشته هاي مورخان يوناني به دست مي آيد، در حدود ۳۰۰۰ سال قبل، اطراف خانه بسياري از ايرانيان را باغ احاطه کرده بود و واژه پرديس به همان باغ ...

کم آبي در گياهان به صورت علايمي مانند توقف رشد , کوچکتر شدن برگ , کوتاه شدن فاصله ميان گره ها , بد شکل شدن برگ ها , سوختگي حاشيه برگ ها و ريزش برگ در ...

اين مطالعه اثر اوزون را به عنوان ضد عفوني کننده در ضد عفوني کردن ذرت نگهداري شده در انبار ارزيابي ميکند . تيمار با اوزون با غلظت ppm ۵۰ براي سه روز مو ...

● نحوه کشت: پس از انتخاب بذر بايد فکر نحوه کشت باشيم به طور کلي در مقابل ما دو راه براي کشت بذر قرار دارد. يکي کشت مستقيم و کشت به صورت خزانه که از اي ...

دانلود نسخه PDF - تاثير تيمارهاي شيميايي بر ماندگاري گل بريده داودي