up
Search      menu
گیاه شناسی :: مقاله بيماري‌هاي رز PDF
QR code - بيماري‌هاي رز

بيماري‌هاي رز

بيماري‌هاي قارچي رز

بيماريهاي رز:
رز با بيش از ۲۰۰ گونه نيمه‌دائم، سبز دائم تا خزان‌کننده و حدود ۱۸۰۰۰ رقم تجاري و ۵۰۰۰ سال سابقه کشت يکي از مهمترين و متنوع‌ترين گونه‌هاي زينتي در ايران و جهان است و با دامنه وسيعي از عادات رشد در آسيا، شمال‌آفريقا، آمريکاي‌شمالي و اروپا يافت مي‌شود. در تجارت جهاني نيز رز همواره مقام‌هاي اول و دوم را از نظر ارزش صادرات به خود اختصاص داده است.
الف) بيماري‌هاي قارچي
۱) سفيدک پودري رز سفيدک پودري رز از گسترده‌ترين و خطرناک‌ترين بيماري‌هاي رزهاي گلخانه‌اي و فضاي باز است. اين بيماري هم‌اکنون در همه کشورهائي که در آن رز کاشته مي‌شود شناخته شده است.
علائم بيماري در ابتدا به‌صورت نواحي قرمز شبيه تاول در سطح بالائي برگ ديده مي‌شود. پوشش سفيد قارچ به‌صورت لکه‌هاي مشخص روي سطح برگ‌هاي جوان ظاهر مي‌شود. اين برگ‌ها در حالات شديد بيماري، پيچ‌خورده و بدشکل شده و در نهايت به‌طور کامل با پوشش سفيد قارچ پوشانده مي‌شوند.
در برگ‌هاي پير هم نواحي کرد يا نامنظم ممکن است يا ميسليوم قارچ پوشانده شوند. در صورتي‌که شرايط محيطي مساعد باشد برگ‌هاي آلوده پيش از موعد مي‌ريزند.
قارچ عامل بيماري ممکن است به ساقه‌ها و به‌ويژه به قاعده خارها و همچنين گل‌ها حمله نمايند. پوشش ميسليومي قارچ مي‌تواند به مقدار زيادي روي گلبرگ‌ها، کاسبرگ‌ها و جام گل به‌خصوص وقتي غنچه گل باز شده باشد گسترش يابد.
خسارت شديد بيماري سفيدک پودري موجب کاهش رشد برگ، ارزش زيبائي گل، عملکرد فتوسنتز و بنابراين رشد گياه و عمر پس از برداشت گل‌هاي بريده مي‌شود.
عامل بيماري قارچي با نام Sphaerotheca pannosa.var.rosae است که به‌ندرت روي رز تشکيل مي‌شود و بيشتر فرم غيرجنسي عامل بيماري که از جنس Oidium مي‌باشد روي گياه ديده مي‌شود.
عوامل مؤثر در توسعه بيماري شامل حساسيت بافت ميزبان، درجه حرارت، رطوبت نسبي و وجود آب مي‌باشند.
در رطوبت بالا بهترين درجه حرارت براي توسعه بيماري۲۵-۱۸ درجه سانتي‌گراد است. زماني‌که همه سطح برگ با يک لايه آب پوشانده شده باشد، رشد ميسليومي اتفاق نمي‌افتد، اگرچه اين شرايط براي جوانه زدن کنيدي الزامي است.
در رزهاي خارج از گلخانه مناسبترين شرايط براي توسعه بيماري در شب دماي ۵ ۱۵ درجه سانتي‌گراد و رطوبت نسبي ۹۹-۹۰ درصد است که اجازه تشکيل کنيدي را در حد مناسب فراهم مي‌آورد و در طول روز حرارت ۲۷-۲۶ درجه سانتي‌گراد و رطوبت نسبي ۷۰ - ۴۰ درصد آزاد شدن کنيدي‌ها را تسهيل مي‌کند. در صورت تکرار اين شرايط براي مدت چند روز اپيدمي (همه‌گير شدن) بيماري حتمي مي‌باشد.
براي کنترل بيماري استفاده از ارقام مقاوم راهکار مناسبي شناخته شده است. همچنين به‌طور اصولي سمپاشي‌هاي حفاظتي با استفاده از سموم گوگردي روش ديگر کنترل بيماري است. استفاده از قارچ کنش‌هاي سيستميک نيز به کنترل بيماري کمک مي‌کند.
بررسي‌ها اخير نشان داده‌اند که استفاده از برخي ترکيبات مانند بي‌کربنات سديم، فسفات هيدروژن پتاسيم(KH۲PO۴)، کربنات هيدروژن سديم (NaHCO۳) به ميزان۵ ۰ درصد و شير به ميزان ۵۰ ۰ در مقايسه با سموم شيميائي کارآئي بهتري دارند.
هرس شاخه‌هاي آلوده در انتهاء فصل و از بين بردن اين شاخه‌ها در مناطقي که داراي زمستان‌هاي شديد هستند جهت جلوگيري از زمستان گذراني قارچ مفيد خواهد بود.
جمع‌آوري و نابود کردن برگ‌هاي ريخته شده در اطراف درختچه‌هاي رز نيز در انتهاء فصل ممکن است زمستاني گذراني را متوقف کند.
۲) کپک خاکستري
اين بيماري که به‌نام‌هاي سوختگي گل و جوانه نيز معروف است يکي ديگر از بيماري‌هاي رز است که در شرايط انباري و حمل‌ونقل شاخه‌هاي رز بيشتر ديده مي‌شود. آلودگي ممکن است در زمان برداشت گل ديده نشود اما به سرعت در شرايط مرطوب که در انبار و در طي حمل‌ونقل وجود دارد توسعه مي‌يابد. علائم بيماري به اين صورت است که در شريط آب‌وهوائي مرطوب و خنک جوانه‌هاي آلوده رزهاي باغچه‌اي نمي‌توانند باز شوند و با ميسليوم قهوه‌اي مايل به خاکستري در قسمت قاعده جوانه در روي ساقه ممکن است تشکيل شود (شکل ۲). در شرايط گلخانه‌اي خسارت شبيه شرايط رزهاي خارج از گلخانه است و يا علائم به‌صورت کبودي ظاهر مي‌شود، نقاط‌ريزي روي گلبرگ‌ها ظاهر شده و نوک يا حاشيه گلبرگ‌ها نرم و قهوه‌اي مي‌شوند (شکل ۳). قارچ‌ ممکن است انتهاء شاخه‌هائي را که براي برداشت گل بريده يا هرس شده‌اند را نيز آلوده کند. اين آلودگي باعث سختگي ساقه‌ها مي‌شود.
عامل بيماري قارچ Botrytis cinerea است. درجه حرارت مناسب براي رشد و توسعه قارچ عامل بيماري ۱۵ درجه سانتي‌گراد ثبت شده است. همچنين رطوبت بالا نيز در اين شرايط دمائي مورد نياز است. براي حمله قارچ به گياه، زخمي شدن سطح ميزبان لازم است.
براي کنترل اين بيماري، همه گل‌ها، جوانه‌ها و ساقه‌هاي آلوده در گلخانه يا مزرعه و باغ بايد بعد از ظهور اولين علائم بيماري حذف و از بين برده شوند.
تهويه مناسب در بسترهاي تکثير و در گلخانه‌ها از بروز بيمار ي خواهد کاست.
انتقال سريع گل‌هاي شاخه بريده يا قلمه‌ها به انبار خنک، جلوگيري از ايجاد زخم در گياهان جلوگيري از پاشيدن آب روي سطح خاک و برگ موقع آبياري و عدم استفاده از مقادير بالاي نيتروژن و مالچ‌هاي مرطوب به کاهش بيماري کمک خواهد کرد براي پوشاندن زخم‌هاي ايجاد شده، سمپاشي با قارچ‌کش‌هاي حفاظتي توصيه مي‌شود. رزهاي بريده شده در انبار نيز بايد سمپاشي شود و يا در محلول سمي مثل بنزيميدازول‌ها و دي‌کربوکسيميدها فرو برده شوند. با توجه به اينکه اسپوردهي قارچ در طول موج نوري ۳۵۵ نانو متر (نور ماوراي بنفش) بهتر انجام مي‌شود لذا استفاده از پلاستيک‌هاي جذب‌کننده نور ماوراي بنفش (پوشش‌هاي ضد U.V) براي کنترل و کاهش اسپوردهي قارچ مؤثر خواهد بود. استفاده از کلسيم به‌عنوان يک عامل تغذيه‌اي، موجب کاهش ميزان از طريق توقف توليد اتيلن به‌وسيله رز که در توسعه بيماري اهميت دارد مي‌شود.
۳( لکه سياه رز
بيماري لکه سياه رز که همچنين سوختگي برگ، لکه برگي، سوختگي، آستروماي برگ رز و کپک لزج هم ناميده مي‌شود، در همه مناطق رزکاري دنيا پراکنده است. اين بيماري در رزهاي فضاي باز بيشتر از رزهاي گلخانه‌اي شايع است زيرا در گلخانه‌ها رطوبت را راحت‌تر مي‌توان کنترل کرد.
علايم بيماري به‌صورت لکه‌هاي مشخص با قطر ۱۲-۲ ميلي‌تر روي سطوح بالائي برگ گسترش مي‌يابد. اين لکه‌ها گرد يا نامنظم هستند. بافت برگ اطراف لکه به رنگ زرد تغيير رنگ داده و حالت کلروز تا زمان ريزش بر در سرتاسر سطح برگ گسترده مي‌شود. زردي و ريزش برگ‌ها در ارتباط با تشکيل اتيلن است. برگ‌هائي که علايم بيماري روي آنها ديده مي‌شود مقادير زيادي اتيلن توليد مي‌کنند.
در روي شاخه‌هاي يک ساله ارقام حساس سوختگي‌هاي نامنظم با رنگ قرمز مايل به بنفش گسترش مي‌يابند.
اين لکه‌ها اغلب کوچک و به‌ندرت شاخه‌ها را از پا درمي‌آورند. ولي در زمستان گذراني قارچ اهميت ويژه‌اي دارند. در روي گلبرگ‌ها هم لکه‌هاي ريز قرمز رنگ ممکن است ديده شود که با تغيير شکل خفيفي همراه است.
عامل بيماري قارچ Diprocarpon rosae و در فرم غيرجنسي آن Marssonina rosae است. عامل انتشار قارچ کنيدي‌ها هستند که از طريق پاشش آب، به‌وسيله کارگران يا تماس با قسمت‌هاي چسبناک بدون حشرت منتقل مي‌شوند. برگ‌هائي که ريزش کرده‌اند ممکن است توسط باد جابه‌جا شده و عامل بيماري را به‌صورت لکه‌اي منتشر کنند. قارچ عامل بيماري‌زا در داخل خاک قادر به ادامه حيات نيست و کنيدي‌هاي موجود بر روي ابزار و غيره بيشتر از يک ماه پايدار مي‌مانند. در مناطق معتدل قارچ در گلخانه در سرسر سال روي ميزبان فعال باقي مي‌ماند. زمستان گذراني عامل بيماري به‌صورت ميسليوم و يا کنيدي است.
عامل بيماري دامنه وسيعي از درجه حرارت را تحمل مي‌کند اما براي رشد نياز به رطوبت (تقريباً ۱۰۰ درصد) دارد. در درجه حرارت بالاي ۳۳ درجه سانتي‌گراد قارچ قادر به ادامه فعاليت نيست. رشد قارچ در حرارت۲۱-۱۹ درجه سانتي‌گراد در حد مطلوب است. بهترين شرايط آلودگي زماني است که برگ‌ها ۲۴ ساعت به‌صورت ممتد مرطوب باقي بمانند. در هواي خشک هيچ‌گونه آلودگي اتفاق نخواهد افتاد. جريان هوا در اطراف بوته‌هاي رز در گلخانه يا خارج آن موجب خشک شدن سطح برگ‌ها و کاهش بيماري خواهد شد. گرماي تابستان و سرماي زمستان توسعه بيماري را در مناطق باراني محدود مي‌کند.
براي کنترل بيماري نبايد اجازه داد که برگ‌ها در رطوبت نسبي بالا بيشتر از ۱۲-۷ ساعت باقي بمانند. تا حد امکان از آبپاشي روي سطح گياهان بايد خودداري شود. در مواقع ضروري بايد آبپاشي در اوايل صبح که درجه حرارت در طي روز افزايش مي‌يابد صورت گيرد. از آب‌دهي زيادي از حد در شرايط آب‌وهواي مرطوب و شرايط تاريک بايد اجتناب کرد. حذف برگ‌ها و هرس شاخه‌هائي که آلوده هستند موجب کاشت جمعيت زمستانگذاران قارچ مي‌شود از کشت متراکم بايد اجتناب شود تا جريان هوا به‌راحتي در اطراف بوته‌هاي رز حرکت کند. قارچ‌کش‌ها بايد در مواقعي از سال که شرايط براي توسعه بيماري لکه سياه مساعد است استفاده شوند، قارچ‌کش‌ها بايد هر ۱۵ روز يک بار در اين شرايط به‌کار روند.
۴(سفيدک داخلي
علايم بيماري روي برگ‌ها، ساقه‌ها، کاسه‌ گل، کاسبرگ و گلبرگ‌ها ديده مي‌شود. آلودگي معمولاً به ناحيه رشد انتهائي و جوان گياه محدود است. روي برگ‌ها لکه‌هاي قرمز، صورتي‌ تا قهو‌ه‌اي تيره به‌صورت اشکال نامنظم تشکيل مي‌شود. برگچه‌هاي ممکن است به رنگ زرد تغيير يابند. در برگچه‌هاي زردرنگ لکه‌هائي به قطر يک سانتي‌متر از بافت سالم برگ ممکن است به‌صورت جزيره مانند ديده مي‌شوند. ريزش برگ ممکن است شديد باشد. در شرايط سرد و مرطوب اسپرانژيوم و اسپرانژيوفور به‌طور فراواني روي سطح پائيني برگ‌هاي آلوده ديده مي‌شوند. نواحي ارغواني تا سياه با اندازه مختلف از يک لکه کوچک تا لکه‌هائي با طول ۲ سانتي‌متر نيز ممکن است روي ساقه و دمگل ظاهر شوند. عامل بيماري قارچ Peronospora sparsa مي‌باشد. دماي مناسب براي جوانه‌زني اسپور قارچ ۱۸ درجه سانتي‌گراد است. قارچ عامل بيماري در رطوبت نسبي پائين‌تر از ۸۵ درصد گياهان رز را آلوده نمي‌کند.
در رزهائي که در گلخانه‌ها کاشته شده‌اند، پائين آوردن رطوبت محيط با استفاده از تهويه و هوادهي و يا رساندن دره حرارت محيط به ۲۷ درجه سانتي‌گراد در طي زمان‌هاي گرمتر روز و شب به کنترل بيماري کمک خواهد کرد. در زمان غروب که درجه حرارت به‌طور ناگهاني پائين مي‌آيد. براي جلوگيري از افزايش رطوبت نسبي بايد از روش‌هاي ويژه‌اي استفاده کرد. رطوبت نسبي نبايد به مدت ۳ ساعت بيشتر از ۸۵ درصد باقي بماند. اگرچه در رزهاي گلخانه‌اي اين بيماري شديدتر است ولي در رزهاي خارج گلخانه‌اي نيز که شرايط بيماري فراهم باشد يک مسئله جدي محسوب مي‌شود.
در زماني‌که شرايط محيطي براي بيماري مناسب است قارچ کش‌هاي حفاظتي بايد به‌کار گرفته شوند. بهداشت زراعي براي حذف پاتوژن در طي فصل بسيار مهم است. برگ‌ها، ساقه‌ها و گل‌هاي آلوده بايد حذف شده و از بين بروند. همچنين حذف قلمه‌ها و قسمت‌هاي گياهي حامل قارچ براي کنترل بيماري بسيار اهميت دارد.
۵)پژمردگي و رتيسيليومي
پژمردگي و رتيسيليومي يکي از بيماري‌هائي است که در رزهاي گلخانه‌اي و خارج گلخانه‌اي رواج دارد همچنين بيماري ممکن است در رزهاي باغچه‌اي هم ديده شود. رزهاي کاشته شده در خارج از گلخانه در مزارعي که قبلاً در آنها محصولات سبزي و صيفي حساس به پژمردگي و رتيسيليومي کاشته شده، استعداد ويژه‌اي براي آلودگي به بيماري دارند چون عامل بيماري ممکن است در خاک وجود داشته باشد.
علايم بيماري در مراحل اوليه، پژمردگي برگ‌ها در نوک ساقه‌هاي جوان و زردي برگ‌هاي پير مي‌باشد. بعد از چند روز پژمردگي دائمي اتفاق افتاده و برگ‌ها به رنگ زرد تغيير رنگ داده و سرانجام قهوه‌اي شده و خواهند مرد. ريزش برگ از پائين گل‌ها شروع شده و به طرف بالا پيشرفت مي‌کند. ساقه‌هائي که علايم را نشان مي‌دهند ممکن است در فصول بعدي به رشد خود ادامه داده يا آنها نيز دچار مرگ سرشاخه شوند. مرگ سرشاخه از نوک شروع شده و به طرف پائين گسترش مي‌يابد.
در اين حالت لک‌هاي تيره مرده (نکروزه) يا نوارهائي به رنگ بنفش تا سياه به‌طور فراوان در طول قسمت‌هاي هوائي گياه به‌وجود مي‌آيند. پيشرفت مرگ سرشاخه ممکن است به مرگ کامل گياه منجر شود. تغيير رنگ در آوندها که در ساير ميزبان‌ها مشترک است در مورد رز معمولاً ديده نمي‌شود. علايم ممکن است با پژمردگي‌هاي ويروسي رز اشتباه شوند، علايم بيماري در طي دوره‌هاي تنش‌مانند خشکي در اواسط يا اواخر تابستان ظاهر مي‌شوند، در بعضي از موارد برگ‌ها ممکن است در طي روز پژمرده شده و در شب دوباره به حالت اول برگردند.
بروز علايم در رزهاي خارج گلخانه‌اي نسبت به رزهاي گلخانه‌اي از شدت کمتري برخوردار است.
رزهاي خارج گلخانه‌اي به‌طور طبيعي به حالت اول برگشته و دوره‌هاي آلودگي به اوايل بهار و زمستان محدود مي‌شود. اين اثر فصلي ممکن است به سبب نياز دمائي پائين (خنک) قارچ باشد، اختلاف فصلي در رزهاي گلخانه‌اي مشهود نيست و در اين موارد عامل بيماري در سرتاسر دوره رشد گياه فعال خواهد بود. خطر بالقوه‌ اين است که گياهان آلوده ممکن است به بيماري متحمل باشند و علايم بيماري را در شرايط مناسب رشد گياهان رز نشان ندهند.
- عامل بيماري قارچ
Verticiliumalbo-atrum يا V.dahliae است - چون قارچ عامل بيماري در محيط خاک به سر مي‌برد ممکن است در خاک‌هاي آلوده به‌طور فراوان منتشر شود. براي کنترل بيماري با توجه به خصيصه خاکزي بودن قارچ، ضدعفوني کردن خاک قبل از کاشت رز ضروري است. در صورت بروز بيماري در گلخانه، براي توليد گل‌هاي شاخه بريده رز، کنترل آن بسيار مشکل خواهد شد بنابراين کنترل مؤثر بايد قبل از ظهور بيماري شروع شود.
ب) بيماري‌هاي باکتريائي
۱)گال طوقه
مهمترين بيماري باکتريائي رز سرطان طوقه است – اين بيماري از ميزبان‌هاي متعددي گزارش شده است. علائم بيماري با تکثير سريع سلول‌ها در بافت‌هاي مريستمي و تشکيل تومورها و مناطق برآمده با بافت کم و بيش حلقوي سفت يا نرم شروع مي‌شود. گال‌ها اغلب در زير سطح خاک در قاعده طوقه ديده مي‌شوند. آنها ممکن است روي ريشه‌ها نيز به‌طور فراوان تشکيل شوند اما در قسمت‌هاي هوائي کمتر ديده مي‌شوند .
اندازه قطر گال‌ها از ۵ ۰ سانتي‌متر تا چندين سانتي‌متر متغير است. اين بستگي به توانائي و رشد گياه و مدت زمان بعد از آلودگي دارد. گال‌هاي جوان بافت نرمي داشته و به رنگ سبز روشن يا تقريباً سفيد هستند. اهميت اقتصادي واقعي گل واقعي گل طوقه در توليد رز را مشکل مي‌توان ارزيابي کرد، چرا که خسارت منجر به کوتولگي، رشد رويشي کم و کاهش تعداد جوانه‌هاي گل ايجاد شده توسط اين بيماري را به سختي مي‌توان از خسارت مشابه ايجاد شده توسط ساير عوامل و فاکتورهاي بيماري‌زا جدا کرد.
عامل بيماري‌ باکتري Agrobacteriuom tumifaciens شناخته شده، که يک باکتري گرم منفي بوده و داراي تاژک‌هاي محيطي است.
باکتري از طريق زخم‌هاي ايجاد شده روي ريشه در اثر عوامل طبيعي يا ايجاد شده به وسيله هرس، قلمه‌زني، خسارت مکانيکي عوامل زراعي، سنگيني خاک‌هاي يخ‌زده، جويدن بافت گياه توسط حشرات يا جوانه‌زني ريشه‌هاي جانبي، وارد گياه مي‌شود. گال‌ها يک هفته تا چند ماه بعد از آلودگي ياه تشکيل مي‌شوند. ميزان توسعه گال روي گياه توسط عواملي مانند نوع ميزبان، توانائي و رشد ميزبان و شرايط محيطي، تحت تأثير واقع مي‌شود.
آلودگي ممکن است در ماه‌هاي پائيز مخفي بماند به اين صورت گياه آلوده در مزرعه يا در شرايط سرد بدون نشان دادن علايم تا بهار سال بعد باقي مي‌مانند. باکتري در طي ماه‌هاي ابستان بيشتري فعاليت خود را دارد. ابزارهاي هرس که گال‌ها را قطع مي‌کنند با باکتري آلوده شده و باکتري‌ها را به سطوح بريده شده بعدي انتشار مي‌دهند. و بنابراين آلودگي‌هاي جديد را ايجاد مي‌کنند در صورت شکافتن گال در خاک، باکتري‌ها آزاد شده و مي‌توانند به‌وسيله حرکت در خاک يا آب منتشر شوند. در غياب ريشه گياه، جمعيت باکتري‌ها به‌تدريج کاهش مي‌يابد. پاتوژن قادر است در مدت دو سال در درون خاک باقي بماند.
- اعمال پيشنهادي متعددي تشيوع گال طوقه را کاهش مي‌دهند.
۱)استفاده از گياهان عاري از بيماري، هر چند ممکن است در بعضي موارد پاتوژن به‌صورت آلودگي مخفي در گياه وجود داشته باشد.
۲) اجتناب از خسارت ريشه و طوقه در طي عمليات کاشت و داشت.
۳) کشت در خاکي که قبلاً با مواد شيميائي ضدعفوني کننده تيمار شده باشد. در بعضي موارد شيوع بيماري در پي يک ضدعفوني خاک با ماده شيميائي غير مؤثر ديده شده است.
۴ ) حذف سريع گياهان آلوده و در صورت امکان خاک اطراف گياه حذف شده را نيز بايد قارچ کرد تا از عدم وجود بقاياي گياه آلوده اطمينان حاصل کرد.
۵ ) شستشوي ابزار برش و هرس با اسفتاده از آب و صابون و ضدعفوني فراوان آنها، براي ضدعفوني ابراز، آنها را در الکل فرو برده و روي شعله گرفته يا اينکه آنها را۱۰-۵ دقيقه در محلول ۵ ۰ هيپوکلريت سديم (آب ژاول) قرار داده و سپس ابزار را با آب جوشيده شده شستشو داد.
۶) تناوب‌زائي با استفاده از يک گياه تک لپه مبارزه بيولوژيک با استفاده از باکتري A.radiobacter استرين K۸۴ يکي از روش‌هاي مبارزه است.
۲)ريشه موئي
بيماري ريشه موئي نيز از ديگر بيماري‌هاي باکتريائي رز محسوب مي‌شود. علايم بيماري ريشه موئي به‌صورت تورم‌هائي روي سطح ريشه يا ساقه زير سطح خاک ديده مي‌شوند. معمولاً اين تورم‌ها سخت و سفت هستند اما
همانند گال طوقه چوبي نيستند و ريشه‌هاي مجزا از محل اين تورم‌ها بيرون مي‌زنند و توده زيادي از ريشه‌هاي فيبري به طول ۲۵-۲ سانتي‌متر بعداً تشکيل مي‌شوند.
در شرايط نگهداري سرد و مرطوب ريشه‌هاي سفيد زيادي در محل ريشه موها تشکيل مي‌شوند. معمولاً روي قسمت‌هاي هوائي گياه علايم مشخصه خاصي تشکيل نمي‌شود. هر چند در سال دوم بعد از کاشت گياه آلوده رشدشان کند شده و بعضي از آنها مي‌ميرند. مرگ گياه بعد از سال دوم يا چهارم ديده مي‌شود.
عامل بيماري باکتري A.tumifaciense مي‌باشد که در بعضي از موارد با A.rhizogenes اختلافاتي دارد.
توسعه بيماري زماني است که رشد گياه در حد بهينه است. بيماري در خاک‌هائي با دماي ۲۰ درجه سانتي‌گراد شديدتر از خاک‌هاي با دماي ۲۶ درجه سانتي‌گراد ديده مي‌شود.
جهت کنترل اين بيماري روش‌هاي زير توصيه مي‌شود:
ضدعفوني خاک ضدعفوني پايه‌هاي کشت و رعايت بهداشت زراعي در کنترل بيماري اهميت زيادي دارند.
ضدعفوني با استفاده از بخارآب يک تيمار مناسب است. قلمه‌ها را مي‌توان با فرو بردن در محلول ۵ ۰ درصد هيپوکلريت سديم ضدعفوني کرد. هر چند احتياط‌هاي لازم بايد در طي انجام اين تيمار جهت حذف خسارت صورت گيرد. نبايد اجازه داده شود که ساقه‌ها قبل از آنکه آنها در محلول فرو برده شوند خشک شوند به‌طوري که قلمه‌هاي متعددي بايد در طي يک روز گرفته شوند و از فرو بردن قلمه‌ها در آ‌ب‌وهواي گرم و خشک در محلول ضدعفوني بايد خودداري کرد.
تانک حاوي محلول بايد هر روز از نظر شيميائي آناليز شود و ميزان هيپوکلريت کاهش يافته به محلول اضافه شود تا غلظت پيشنهادي حفظ شود. از آنجائي که غلظت ماده مؤثر، در اثر استفاده مکرر کاهش مي‌يابد و PH به سرعت بالا مي‌رود. اشکال تجاري هيپوکلريت سديم
بايد قبل از استفاده بازبيني شوند چون با گذشت زمان غلظت آنها در بطري کاهش مي‌يابد.
ج) بيماري‌هاي ويروسي
۱ ( موزائيک رز
علائم بيماري بسيار متغير مي‌باشد. اما علايم مشخصه بيماري به‌صورت نقوش خطي، کلروز، لکه‌هاي مدور و موزائيک خفيف در برگ‌ها در طي فصل رشد ديده مي‌شود.
همچنين علايم شبکه زردي و موزائيک زرد هم در رابطه با اين بيماري مي‌باشد. گياهان آلوده قدرت خود را از دست داده و به سرماي زمستان حساس مي‌شوند.
عامل بيماري، ويروي موزائيک رز (Rosemosaic virus) مي‌باشد که با ويروس لکه حلقوي نکروتيک مرکبات(PNRSV) ارتباط نزديکي دارد.
ويروس‌هاي (PNRSA,Appele moaic virus (ApMV), Arabis mosaic (AMV نيز علايم مشابهي را روي رز به‌وجود مي‌آورند.
۲ :(Strawbery latent ringspot virus )SLRV (اين ويروس نيز در روي رز خسارت وارد مي‌کند. اين ويروس باعث ايجاد لکه‌هاي زرد کوچک نامنظم روي برگ‌ها شده و کوتولگي واضحي را در قسمت‌هاي هوائي و برگ‌ها به‌وجود مي‌آورد. برگ‌ها حالت چرمي به خود گرفته و بدشکل مي‌شوند. علايم بيماري در صورت مخلوط شدن با ويروس‌هاي PNRSV, AMV و بسته به شرايط محيطي
ممکن است تغيير يابد. در درجه حرارت ۲۳ درجه سانتي‌گراد علايم بيماري محو مي‌شود.
۳ : Rose streak virus(
اين ويروس سبب ايجاد حلقه‌هاي سبز مايل به قهوه‌اي و veinbanding در برگ‌هاي کامل مي‌شود، اين علايم برگي گاهي با نقوش حلقوي روي ساقه يا ميوه نيز همراه است.
براي کنترل بيماري‌هاي ويروسي و شبه‌ويروسي در رز حذف گياهان آلوده و از بين بردن آنها، هرس گياهان آلوده، استفاده از پايه‌هاي عاري از بيماري، حرارت درماني و استفاده از کشت نوک مريستم توصيه مي‌شوند.
همچنين ضدعفوني خاک جهت حذف جمعيت‌هاي نماتدهاي خاک که از ناقلين بالقوه ويروس‌ها هستند به کاهش آلودگي کمک خواهد کرد.
د) بيماري‌هاي ايجاد شده در اثر نماتد نماتدهاي پارازيت گياهي يکي از مشکلات اصلي رز در سرتاسر جهان بي‌شمار مي‌روند. اين بيماري‌ها از مناطق جداگانه زيادي گزارش شده‌اند، که اين امر ممکن است به‌دليل انتشار وسيع نماتدهاي پارازيت گياهي و دامنه ميزباني وسيع آنها باشد. همچنين نماتدهاي مانند نماتد زخم ريشه يا گره رشيه که نماتدهاي داخلي هستند به‌راحتي مي‌توانند از طريق قلمه‌ها جابه‌جا شوند.
علايم در قسمت‌هاي هوائي گياه شامل کاهش قدرت رشد گياه، کوتولگي برگ‌ها و قسمت‌هاي هوائي، کلوروز، پژمردگي، ريزش برگ، کاهش کيفيت گل (طول ساقه و اندازه گل) و افزايش حساسيت به عوامل بيماري‌زا پوسيدگي ريشه مي‌باشد.
اين علايم به‌عنوان زوال عمومي توصيف مي‌شوند.گياهاني که اين علايم را بروز مي‌دهند به‌دليل کاهش کيفيت و توليد گل حذف مي‌شوند که در روي ريشه علايم مختلف متعددي بسته به‌گونه نماتد و تعداد نماتدهاي تغذيه‌کننده از ريشه ايجاد مي‌شود. علايم واضح ممکن است به‌ندرت ديده شود و ريشه‌ها ممکن است تعدادي از انواع علايم را نشان دهند. بنابر

آشنايي درزه‌ها عبارت از شکستگي‌هايي است که غالبا در سنگ مشاهده مي‌شود. مهمترين مشخصه درزه‌ها اين است که در اين نوع شکستگي‌ها ، حرکت نسبي به موازات صفح ...

رزماري، برگ و سرشاخه هاي گلدار خشک شدۀ گياه Rosmarinus officinalis از خانوادۀ نعناعيان (Lamiaceae) است که حداقل داراي ۱ درصد (حجم وزن) روغن فرار مي با ...

رزماري، برگ و سرشاخههاي گلدار خشک شدۀ گياه Rosmarinus officinalis از خانوادۀ نعناعيان (Lamiaceae) است که حداقل داراي ۱ درصد (حجم وزن) روغن فرار ميباشد ...

ديد کلي وقتي کسي دچار درد قلبي مي‌شود ممکن است نوار قلب چيز خاصي را نشان ندهد، اما شک باليني پزشک به اين سمت است که رگهاي قلب بيمار گرفتگي دارند. در ا ...

● رزاسه يا گل سرخيان رزاسه يکي از خانواده­هاي متنوع و پر جمعيت از نظر گونه­هاي گياهي است. گياهان گوناگون آن با کاربرد مختلف ديده مي شوند. تعداد زيادي ...

اين علفها شامل سوروف ، اويار سلام ، قاشق واش ، تير کمان آبي ، بندواش ، سل واش و …….. ميباشند که هزينه مبارزه با اين علفها بخش اعظمي از اقتصاد کشاورزي ...

● مقدمه ارزن مرواريدي با نام علمي pennisetum glaucum يک غله روز کوتاه است که به عنوان گياه تابستانه براي مصرف علوفه اي و دانه اي از دير باز در بسياري ...

آلوئه ورا گياهي رو که مشاهده مي کنيد آلوئه ورا يا صبر زرد نام دارد که علاوه بر اينکه خاصيت داروئي زيادي دارد.از ماده ژلاتيني که درون برگ اين گياه وجود ...

دانلود نسخه PDF - بيماري‌هاي رز