up
Search      menu
ورزشی :: مقاله بسکتبال PDF
QR code - بسکتبال

بسکتبال

آشنايي با رشته بسكتبال ( تاريخچه - قوانين - تعاريف و... )

بَسکِتبال يک ورزش گروهي و با کمک يک توپ است. هدف هر تيم از انجام بازي کسب امتياز از طريق انداختن توپ در داخل حلقه تيم مقابل مي‌باشد، لذا تاکيد فراواني بر تقويت مهارت‌هاي پرتاب صورت مي‌گيرد. هر توپي که از حلقه حريف عبور کند و داخل آن برود گل ناميده مي‌شود.
پيدايش بسکتبال
تاريخچه بسکتبال زادگاه بازي بسکتبال آمريکاست . اين بازي در اوايل پاييز سال ۱۸۹۱ ميلادي توسط شخصي به نام جيمز ناي اسميت پايه ريزي و ابداع شد . اما ، از قرن‌ها پيش در ميان ساکنان نقاط مختلف قاره آمريکا ، به ويژه آمريکاي مرکزي و جنوبي انواعي از بازي و مسابقه رايج بوده که کم و بيش به بسکتبال شباهت داشته‌است .
سابقه تاريخي در کشور آرژانتين ، نوعي بازي سنتي و قديمي در ميان گله دار‌ها متداول است که آن را (پاتو) (PATO) مي‌نامند . در اين بازي ، دو تيم سوار بر اسب در مي‌داني وسيع به تاخت و تاز مي‌پردازند و هر تيم کوشش مي‌کند توپي را که شش حلقه (مانند دستگيره) بر بدنه آن هست ، با پرتاب کردن و پاس دادن به ياران خودي ، به آن سوي ميدان برساند و از حلقه و توري سبدي که در انتهاي ميدان بر روي ستوني چوبي نصب شده ، عبور دهد . اين بازي تا حدي شبيه بسکتبال است اما شباهت بازي پوک تاپوک با ورزش بسکتبال بيش از پيش است . پوک تاپوک ، در ميان اقوام متمدن قاره آمريکاي جنوبي و مرکزي رواج بسيار داشت به ويژه اقوام مايا و تولتک (در ناحيه مکزيک کنوني) اين بازي را کهن با توپ و حلقه‌هاي ثابت در مي‌داني وسيع انجام مي‌شد ، با علاقه و هيجان زيادي برگزار مي‌کردند .
تولد ورزشي به نام بسکتبال
جيمز ناي اسميت يک پزشک کانادايي بود که با ايالات متحده آمريکا مهاجرت کرد و تابعيت آن کشور را گرفت . در سال ۱۸۹۱ يعني زماني که دکتر ناي اسميت در دانشگاه ورزش اسپرينگ فيلد (واقع در ايالت ماساچوست آمريکا) درس مي‌داد ، رئيس دانشگاه از او خواست ورزشي ابداع و اختراع کند که دانشجويان بتوانند در فصل زمستان در سالن به آن بپردازند تا آمادگي جسماني خود را براي پرداختن به مسابقات مي‌داني فوتبال ، هاکي و بيسبال ، در فصل بهار و تابستان حفظ کند .
دکتر ناي اسميت پس از بررسي رشته‌هاي موجود ورزشي ، دريافت که ورزش جديد بايد :
•توپ در آن نقش داشته باشد .
•به صورت گروهي به اجرا در آيد .
•اصل رقابت در آن رعايت شود .
•و بر مهارت استوار باشد .
•هيچ گونه خشونتي و برخوردهاي سخت بدني مبتني نباشد .
حاصل اين افکار و انديشه‌ها ورزشي شد به نام بسکتبال که امروزه پس از سپري شدن نزديک به يک قرن و اندي از اختراع آن ، از پر طرفدارترين و هيجان انگيزترين رشته‌هاي ورزش بين المللي است . دکتر ناي اسميت در شروع کار دو سبد که مخصوص حمل ميوه بود بر ديوار دو طرف سالن ورزش دانشگاه و در ارتفاعي بلندتر از قد يک انسان قد بلند نصب کرد و به دو گروه از ورزشکاران جوان دانشگاه آموزش داد که توپي را دست به دست بدهند و سعي کنند آن را به درون سبد بيندازند . در اين حال ، تيم مقابل بايد بکوشد که مانع از انجام اين کار شود و توپ را هم از چنگ حريف بربايند و تصاحب کند. نخستين مسابقه‌اي که به اين ترتيب و به صورتي تجربي ترتيب يافت ميان دو تيم ۹ نفره در کالج اسپرينگ فيلد بود و اولين گل تاريخ بسکتبال را هم يکي از بازيکنان به نام «ويليام چيلس» به سبد انداخت . بعدها شخصي به نام «فرانک ماهان» با توجه به اينکه در زبان انگليسي سبد را بسکت (BASKET) و توپ را بال (BALL) مي‌گويند ، اين ورزش را بسکتبال ناميد . دکتر ناي اسميت ، براي آنکه بازي بسکتبال خشن نشود ، مقررات دقيقي براي آن به وجود آورد . بعضي از مقررات اوليه بسکتبال چنين بود :
بازيکنان حق نداشتند توپ را از دست هم بربايند . بازيکني که توپ را در اختيار داشت ، نبايد با آن راه برود يا بدود . هل دادن و هر نوع خشونت ممنوع بود . فقط بازيکناني که توپ را در اختيار نداشتند مي‌توانستند به هر طرف بدوند و جا بگيرند . بازيکن توپ به دست بايد توپ را به طرف ياران خود پرتاب کند و به آنها برساند .
در آغاز ، ته سبد هم بسته بود و هر بار که توپ به درون سبد مي‌افتاد بايد کسي به کمک نردبان توپ را از سبد بيرون بياورد . در سال ۱۸۹۲ شخصي به نام «لئو آلن» سبد بسکتبال را که تا آن روز از ترکه چوب يا الياف بود و به همين دليل به زودي پاره و فرسوده مي‌شد ، از سيم بافت تا استحکام بيشتري داشته باشد . ديري نگذشت که اين ورزش جديد طرفداران زيادي در ميان دانشجويان دانشگاه اسپرينگ فيلد و ديگر دانشگاه‌ها يافت .دکتر ناي اسميت هم مقررات و قوانين بسکتبال را کامل تر کرد و نسخه‌هايي از آن را به هر دانشگاه يا باشگاهي که علاقمند بود ارسال داشت . اين مقررات در سال ۱۸۹۲ ميلادي به صورت کتابچه‌اي براي استفاده عموم منتشر شد . کشور کانادا نخستين کشور خارجي بود که ورزش بسکتبال به آن راه يافت . ديگر کشور‌ها هم بتدريج و در سال‌هاي بعد پذيراي اين ورزش جديد شدند : فرانسه در سال ۱۸۹۳ ، چين و هندوستان در سال ۱۸۹۴ ، انگلستان در سال ۱۸۹۴ ژاپن در سال ۱۹۰۰ و .. . نخستين مسابقه رسمي بسکتبال در سال ۱۸۹۶ بين دو تيم از دو دانشگاه شيکاگو و آيوا برگزار شد . نتيجه اين بازي تاريخي ۱۵ بر ۱۲ به سود تيم دانشگاه شيکاگو بود . در سال ۱۹۳۰ دکتر ناي اسميت کتابي درباره خواص بسکتبال تاليف کرد تا نشان دهد که بازي بسکتبال گرچه بسيار پر تحرک است اما حتي براي سالمندان هم خطري ندارد و آسيبي متوجه اعضاي حياتي بدن (قلب و کليه) نخواهد شد .
قوانين ابتدايي
با گذشت زمان قوانيني براي انجام بازي وضع شد. مثلا تعداد بازيکنان هر تيم ۹ نفر تعيين گرديد. سپس به ۷ نفر تقليل يافت و بالاخره اين تعداد به ۵ نفر کاهش يافت و تثبيت شد. هر بازيکن مي‌توانست در موقع وقوع خطا به جاي کليه بازيکنان تيم خود پرتاب آزاد را انجام دهد. هر تيم مي‌توانست از شروع تا پايان بازي توپ را در زمين خود به طور دلخواه نگهداري نمايد. هر بار که توپ گل مي‌شد بازي با [[جامپ بال: |بين طرفين]] يا جامپ بالjump ball از وسط زمين ادامه مي‌يافت. بازيکنان بلند قد مي‌توانستند در نزديک سبد قرار گيرند و توپ را به آرامي در سبد جاي دهند (قانون سه ثانيه وجود نداشت). در آن زمان سعي شد توجه مديران مدارس و مسئولان سازمان‌هاي ورزشي را به آموزش بسکتبال جلب نمايند. باوجود اين تلاش مداوم و پيگير، آموزش بسکتبال براي مربيان حالت جنبي داشت و اساساً فعاليت آن‌ها در ورزش‌هاي رقابت‌آميز ديگري مانند فوتبال آمريکايي متمرکز بود.
پيشرفت بسکتبال بعد از جنگ جهاني اول
بعد از جنگ جهاني اول بسکتبال تبديل به ورزشي رقابت‌آميز و بزرگ شد. با گذشت زمان مربيان بسکتبال وضعيت مناسبي پيدا کردند و فعاليتشان مؤثر واقع شد. بسکتبال شناخته شد و به اروپا گسترش يافت. در سال ۱۹۲۴ نخستين مسابقات جهاني بين تيم‌هاي بسکتبال فرانسه، ايتاليا، انگلستان و آمريکا در پاريس برگزار گرديد و از سال ۱۹۳۲ فدراسيون آماتوري بسکتبال در ژنو با نمايندگي چند کشور تشکيل شد. در مسابقات المپيک ۱۹۳۶ برلين براي نخستين بار ۲۳ کشور در مسابقات رسمي بسکتبال شرکت نمودند و آمريکا قهرمان المپيک گرديد.
بسکتبال امروزي
امروزه با اين که ورزش بسکتبال يکي از معروفترين و پرطرفدارترين ورزش‌هاي جهان است و تغييرات زيادي يافته‌است، هنوز اصول اساسي آن مانند زمان دکتر ناسميت است. (سبد هلو)
زمين بسکتبال
يک زمين قانوني و مناسب براي بسکتبال بايد کاملاً مسطح و بدون هر گونه مانع و برآمدگي باشد. اين ورزش را نمي‌توان در زمين‌هاي خاکي يا چمن اجرا کرد. بلکه سطح زمين بايد از مواد سفت مانند آسفالت، سيمان يا چوب پوشيده شده باشد. ميدان‌هاي بسکتبال همه به يک اندازه نيست. زمين بازي براي خردسالان کوچکتر از زمين بزرگسالان است. مسابقات رسمي در ميدان‌هايي به شکل مستطيل به طول ۲۶ متر و عرض ۱۴ متر برگزار مي‌شود که طول وعرض زمين را مي‌توان به نسبت دو متر در يک متر کم و زياد کرد. زمين بسکتبال به شکل خاصي خط کشي مي‌شود. خط‌هاي دور زمين به پهناي ۵ سانتي متر است. از مرکز زمين و به موازات عرض زمين خطي کشيده مي‌شود که زمين بازي را به دو قسمت مساوي تقسيم مي‌کند. در وسط زمين دو دايره متحدالمرکز رسم مي‌کنند به شعاع‌هاي ۹۰ سانتي متر و ۱٫۸۰ متر. مرکز اين دايره‌ها که درست مرکز زمين است محل آغاز بازي است .
تخته
تختهٔ ثابت
تختهٔ بسکتبال مستطيلي است به طول ۱٫۸۰ متر و عرض ۱٫۲۰ متر که موقعيت آن در فضاي بالاي زمين در دو انتهاي ميدان است و بايد به گونه‌اي قرار گيرد که به اندازه ۱۲۰ سانتي متر با خط انتهاي زمين فاصله داشته باشد. ارتفاع تخته از کف سالن بازي ۷٫۵۲ متر است .
حلقه
حلقهٔ بسکتبال در فاصلهٔ ۳۰ سانتي متري قاعدهٔ تخته به آن متصل مي‌شود. قطر حلقهٔ بسکتبال ۴۵ سانتي متر و ارتفاع توري که به شکل سبد به آن متصل مي‌شود ۳۰ سانتي متر است.
توپ بسکتبال
توپ بسکتبال
در دو سال نخست که بازي بسکتبال ابداع شد، توپ فوتبال را براي بازي به کار مي‌بردند. اما چون اين توپ سبک بود در سال ۱۸۹۴ ميلادي اولين توپ مخصوص بسکتبال توسط يک کارخانه دوچرخه سازي توليد شد که اندکي از توپ فوتبال بزرگ تر بود. در سال ۱۹۳۷ نوع ديگري توپ بسکتبال بزرگ تر اما سبک تر به بازار آمد و آنگاه در سال ۱۹۴۹ توپي ساخته شد به همين شکل و اندازه و وزن فعلي که هنوز هم مورد استفاده‌است. توپ بسکتبال بزرگتر از توپ‌هاي معمولي است و آن را از جنس چرم، لاستيک يا پلاستيک مي‌سازند و هنگام استفاده باد مي‌کنند. ميزان فشار هواي داخل توپ بايد به حدي باشد که در صورت رها شدن از ارتفاع ۱٫۸۰ متر، پس از اصابت به زمين کم تر از ۱٫۲۰ و بيش تر از ۱٫۴۰ متر از زمين بلند نشود. محيط يک توپ قانوني بسکتبال پس از باد شدن بايد حداقل ۷۵ سانتي متر و حداکثر ۷۸ سانتي متر باشد. ضمن آنکه در اين حال وزن توپ نبايد کمتر از ۶۰۰ و بيشتر از ۶۵۰ گرم باشد. توپ اين ورزش بزرگ‌ترين و سنگين‌ترين توپ بازي‌هاي دسته‌جمعي است.
قوانين بسکتبال
دفاع
قوانين زماني
بسکتبال در چهار دوره ۱۰ دقيقه‌اي (بين‌المللي) يا ۱۲ دقيقه‌اي (اِن.بي.اِي) انجام مي‌شود. زمان استراحت بين دوره اول و دوم و بين دوره سوم و چهارم ۲ دقيقه و بين دوره دوم و سوم (بين دو نيمه) ۱۰ دقيقه‌است. وقت اضافه در بسکتبال ۵ دقيقه مي‌باشد. پس از استراحت بين دو نيمه زمين حمله و دفاع دو تيم عوض مي‌شود. اصطلاحاً به زمين حريف، زمين حمله و به زمين خودي زمين دفاع گفته مي‌شود. زمان‌هاي گفته شده زمان واقعي بازي است. يعني زماني که توپ در جريان نيست وقت بازي متوقف مي‌شود. مثلاً زماني که خطايي رخ داده‌است يا هنگام پرتاب آزاد زمان متوقف مي‌شود. به همين دليل زمان انجام يک بازي کامل بيشتر از مجموع عددي زمان‌هاي بالا است و معمولاً حدود دو ساعت طول مي‌کشد.
قانون سه ثانيه
زماني که تيمي کنترل توپ را در زمين حمله موقعي که ساعت در جريان باشد، دراختيار دارد، هيچ يک از نفرات آن تيم نمي‌تواند مدت سه ثانيه در منطقهٔ ذوزنقهٔ حريف يا روي خطوط ذوزنقهٔ حريف بماند (بايستد).
قانون ۲۴ ثانيه
هرتيم تنها ۲۴ ثانيه مي‌تواند توپ را در اختيار داشته باشد در صورت اتمام اين زمان توپ به تيم مقابل داده مي‌شود.
قانون هشت ثانيه
بطور کلي هيچ يک از بازيکنان تيم نمي‌توانند توپ را بيش از ۵ ثانيه نزد خود نگه دارند. زمانيکه يک تيم توپ را در زمين خودي تحت کنترل مي‌گيرد، بايد در عرض ۸ ثانيه توپ را به زمين حمله بفرستد. تخطي از اين قانون، تخلف «هشت ثانيه» ناميده مي‌شود و داور توپ را در اختيار تيم مقابل قرار خواهد داد.
قانون نيمه (برگشت توپ به زمين دفاعي)
زماني که يک بازيکن در زمين حريف (زمين حمله) مالکيت توپ را در اختيار مي‌گيرد، نبايد توپ را به زمين دفاعي (زمين خودي) برگرداند. چه با پاس به ياران خود چه با دريبل کردن خودش آن را به زمين خودي برگرداند. اين کار يک تخلف است و توپ دراختيار تيم مقابل قرار خواهد گرفت.
تذکري در اين رابطه: درهنگامي که فرد حامل توپ به زمين حريف وارد شد حتي اگر پاي او يا توپ زير دستش وارد زمين خودي شود خطاي نيمه (half) صورت گرفته‌است. البته نکته بالا [پاي او يا توپ زير دستش وارد اوت (Out) شود] در مورد وارد شدن توپ به اوت (Out) نيز صدق مي‌کند.
انواع خطاها
•در طي بازي بازيکنان حق گرفتن يکديگر و يا هل دادن، حمله کردن و يا دويدن با توپ را ندارند و نمي‌توانند جلوي بازيکن تيم حريف را با دست، شانه، سر و يا زانو بگيرند. در صورت انجام خطا داور توپ را به تيم حريف داده و بازي از همان نقطه خطا يا بيرون زمين پيگيري مي‌شود.
•اگر توپ دست يکي از تيم‌ها باشد و در هنگام حرکت آن را از بالاي سر حريف رد کند به شکلي که دستش در زير توپ قرار گيرد خطا است و داور توپ را به تيم مقابل داده و بازي را از نزديک ترين نقطه به اوت (Out) شروع مي‌کند.
•اگر در هنگام بازي دست يکي از بازيکنان در زماني که يکي از بازيکنان تيم مقابل در حال پرتاب توپ است بخورد خطا صورت گرفته‌است واگر فرد پرتاب کنندهٔ توپ در موقعيت پرتاب‌هاي ۲ امتيازي باشد داور ۲ پرتاپ پنالتي را حکم مي‌دهد و اگر در موقعيت پرتاپ ۳ امتيازي باشد ۳ پرتاب پنالتي حکم داده مي‌شود. البته در اين ميان بايد به يک مورد نيز اشاره کرد که اگر هنگام پرتاب، توپ فردي که روي آن خطا شده وارد حلقه شود، اگر در موقعيت پرتاب دو امتياز و يا سه امتياز باشد داور ۱ پرتاب پنالتي را حکم مي‌دهد.
•اگر توپ در زمين حريف و در موقعيت ذوزنقه در دست ما باشد وآن را به سوي تخته پرتاب کرديم و توپ به درون حلقه نرود و بدون آنکه به زمين بخورد دوباره به دست ما برسد اگر پرتاب کنيم خطا است وبايد از محيط ذوزنقه خارج شويم بعد پرتاب کنيم.
•اگر توپ در دست حريف باشد و آن را به پشت خود ببرد ويکي از هم تيميمان توپ را درآن حالت از او بگيرد خطا صورت پذيرفته‌است.
نحوه پاس دادن
اگر فاصله ما با هم تيميمان زياد بود اول از همه بايد توپ را با دو دست از دو سمت راست و چپ بگيريم به طوري که دو شصت انگشتان ما به سمت خود باشد و توپ را به دو سوم خود يا يک سوم هم تيمييمان پرتاب مي‌کنيم. طوري که توپ نهايتاً به دست هم تيميمان برسد. اگر فاصله ما با يار خودي کم بود و حريف در جلوي ما ايستاده بود مي‌توانيم توپ را از زير دست حريف به يارمان بدهيم و اگر حريف به سمت ما هجوم بياورد مي‌توانيم توپ را از يک سمت به پشت خود برده و از سمت ديگر به جلوي خود آورده و به يارمان بدهيم.
انواع پرتاب
پرتاب ۳ گام
اگر در هنگام بازي موقعيت ضد حمله پيش بيايد مي‌توانيم از پرتاپ‌هاي سه گام استفاده کنيم. سه گام به اين شکل است که وقتي به نزديکي حلقه حريف رسيديم درهمان حالت دويدن مي‌توانيم ۳ گام برداريم و توپ را به داخل حلقه بيندازيم. به شکلي که ۲ گام برداريم و ۱ گام آخر را با پرش انجام داده و توپ را در حلقه بيندازيم. براي زيبايي اين حرکت مي‌توانيم درهنگام گام برداشتن توپ را دور کمر خود بچرخانيم و بعد پرتاب کنيم.
حال برگشتن است پريده و توپ را در همان حال که پايمان روي زمين نيست با دست آرام به تخته زده و آن را درون سبد جاي دهيم .
روش امتياز دهي
امتياز هر گل (پرتاب موفق در حلقهٔ حريف) با توجه به موقعيت بازيکني که اقدام به شوت کرده‌است متفاوت است. اگر بازيکن خارج از خط سه امتيازي باشد، گل سه امتياز و اگر داخل آن باشد دو امتياز دارد. هر پرتاب آزاد (پنالتي) يک امتياز دارد. در بسکتبال تساوي وجود ندارد و آن قدر وقت اضافه به بازي داده مي‌شود تا يکي از دو تيم برنده شود. زمان استراحت بين وقت‌هاي اضافه ۱ دقيقه‌است.
داوران بسکتبال
تعداد داوران يک مسابقهٔ بسکتبال ۵ نفر است. از اين ۵ نفر دو داور در درون زمين بر جريان بازي نظارت مي‌کنند که يکي از آن‌ها سرداور و ديگري داور است . در کنار زمين هم ۳ نفر هر يک وظيفه‌اي خاص را انجام مي‌دهند . يک نفر ثبت کنندهٔ امتيازها و خطاها (منشي) يک نفر مسئول ۲۴ ثانيه و هم وقت نگهدار است. خطاهاي عمده‌اي که داوران به آن توجه دارند عبارتند از: خطا در حمله، رانينگ، دبل، سه ثانيه، خطاهاي برخورد و سد مسير.
ليگ‌ها و مسابقات
حرفه‌اي ترين ليگ بسکتبال ان‌بي‌اي (NBA) مي‌باشد. اين ليگ بين تيم‌هاي باشگاه‌هاي حرفه‌اي آمريکاي شمالي (ايالات متحده آمريکا و کانادا) برگزار مي‌شود.
مسابقات ليگ حرفه‌اي ان‌بي‌اِي
اين ليگ مسابقات به صورت دو دسته در کنفرانس شرق و غرب برگزار مي‌شود که در پايان قهرمان اين دو کنفرانس نيز به رقابت با هم مي‌روند. علاوه بر اين مسابقات، هر ساله مسابقه‌اي تحت عنوان بازي ALL-STARS انجام مي‌شود که در آن ستاره‌هاي کنفرانس شرق و غرب با يک بازي نمايشي به رقابت با هم مي‌پردازند. مسابقه ALL-STARS شامل مسابقه slam dunk - شوت ۳ امتيازي و ... مي‌باشد که طرفداران بسيار زيادي دارد.
بسکتبال نمايشي آمريکا AND ۱
در آمريکا گروهي از بسکتباليست‌ها که اغلب در بسکتبال رسمي آمريکا شهرت چنداني نيز ندارند (به جز تعداد محدودي از آن‌ها) تحت عنوان AND ۱ فعاليت مي‌کنند. گروه AND ۱ با انجام بازي‌هاي نمايشي و بسيار حرفه‌اي و برگزاري مسابقاتي با جذابيت بسيار بالا هواداران بسيار زيادي را به سمت خود جلب کرده‌اند. لازم به ذکر است که در اين بازي‌ها براي زيبايي بيشتر بازيT برخي از قوانين رعايت نمي‌شود. اين بازي‌ها در قالب خياباني (street BALL) و سالني برگزار مي‌شود ولي هيچ يک از آنها جنبهٔ رسمي ندارند.
بسکتبال خياباني
نام بسکتبال خياباني (street BALL) به آن دسته از بازي‌ها اطلاق مي‌شود که در زمين‌هاي سرباز بازي مي‌شود. قوانين آن، قوانين بسکتبال عادي است با تغييرات جزيي‌اي که به نسبت محل بازي متفاوت است. اين دسته از بازي‌ها داراي حرکات نمايشي اند و بعضي از قوانين بسکتبال واقع در سالن در آن رعايت نمي‌شود. بازيکنان اين بازي‌ها مگر در موارد خاص از لباس هماهنگ با يکديگر استفاده نمي‌کنند.
قوانين بسکتبال خياباني (street BALL)
بسکتبال خياباني تنها در يک نيمه از زمين بازي مي‌شود حلقه‌هاي موجود در اين نوع از بازي بسيار محکم و ضخيم است زيرا حرکات نمايشي که در اين نوع از بسکتبال صورت مي‌گيرد بسيار روي حلقه اثر ميگدارد (مثل دانک) واگر حلقه ضعيف باشد شکسته مي‌شود. قوانين:
•بازي از پشت يک نيمه توسط يکي از دو تيم صورت مي‌پذيرد.
•تعداد هر تيم نبايد از ۳ نفر بيشتر باشد (البته چون اين قانون رسمي نيست بيش از ۳ نفر نيز ممکن مي‌باشد اما چون زمين شلوغ مي‌شود وبازي کردن درآن دشوار مي‌شود بهتر است از ۳ نفر در هر تيم استفاده شود)
•اگر تعداد يک تيم ۲ نفر و تعداد تيم مقابل ۳ نفر باشد پرتاب‌هاي اوت(out) تيمي که ۲ نفر است آزاد است(البته اين قانون نيز توافقي است)
•هر تيمي که گل زد خودش از پشت حلقه بازي را شروع مي‌کند يعني توپ را به تيم مقابل نمي‌دهد.
•اگر يار تيم ما توپ را به حلقه زد و توپ وارد سبد نشد و در موقعيت ذوزنقه به دست ما رسيد بايد از آن محيط خارج شويم و بعد به سوي حلقه پرتاب کنيم در غير اين صورت خطا صورت پذيرفته‌است.
•دراين نوع بازي خطاهاي ۲۴و۳و۸ ثانيه وجود ندارد.
•اگر توپ از نيمه زمين خارج شود اوت(out) است.
•قوانين رانينگ(runnig)دوبل (Double)دراين بازي وجود دارد.

بسکتبال در ايران
دايره المعارف بريتانيکا، سال ورود بسکتبال به کشور ما ايران را ۱۹۰۱ ميلادي برابر با ۱۲۸۰ هجري شمسي ذکر کرده‌است. اما آنچه مسلم است، اولين نشانه‌هاي ورود بسکتبال به ايران در سال‌هاي ۱۳۱۰ و ۱۳۱۱ ديده شده که آن هم توسط کارکنان سفارتخانه‌هاي خارجي در ايران بوده‌استدر سال ۱۳۱۴، يک مربي ورزش به نام «فريدون شريف زاده» ورزش بسکتبال را به دانش آموزان دبيرستان البرز (کالج البرز) تهران معرفي و پايه گذاري کرد و کم کم ديگر مربيان ورزش به گسترش و آموزش اين ورزش پرداختند. در سال ۱۳۲۴، فدراسيون بسکتبال ايران تشکيل شد و نخستين حضور بسکتبال ايران در ميدان‌هاي بين المللي، در بازي‌هاي المپيک لندن (۱۹۴۸) بود . از ميان بهترين بازيکنان تاريخ بسکتبال ايران در آن زمان مي‌توان اين نام‌ها را بر شمرد:
کامبيز مخبري، حسين سرودي، مسعود ماهتاباني، نادر کاشاني، سروش نگهبان، امير ايلياوي، مجيد توفيق و مظفر بني هاشم.

واليبال در سال 1895 ميلادي مطابق با سال 1274 شمسي توسط ويليام .ج . مورگان مدير Y.M.C.A در هوليک ايالت ماساچوست آمريکا ابداع شد. درابتدا اين ورزش مينتو ...

اکثريت مردم اگر گرايشي به فوتبال يا بسکتبال نداشته باشند، براي ورزش کردن به سمت دستگاه هاي پياده روي مي روند. از آنجا که اين دستگاه ها معمولاً در هر ب ...

تاريخچه واليبال درجهان و ايران واليبال درسال 1895 ميلادي مطابق باسال 1274 شمسي توسط ويليام .ج . مورگان مدير Y.M.C.A در هوليک ايالت ماساچوست آمريکا اب ...

دانلود نسخه PDF - بسکتبال