up
Search      menu
جانور شناسی :: مقاله الترازاروس PDF
QR code - الترازاروس

الترازاروس

الترازاروس، مافوق دايناسور

● آناتومي:
الترازاروس، دايناسوري مشکوک اما غول پيکر بود. اين دايناسور، يکي از بلندترين و بزرگترين دايناسورهايي است که تاکنون کشف شده اما در واقع از دو دايناسور مجزا تشکيل شده است، براکيوزاروس و سوپرزاروس. هر دوي اين دايناسورها، دايناسورهايي غول پيکر، چهارپا و گياهخوار بودند که گردني دراز و دمي بلند داشتند. براکيوزاروس گردني بلند و زرافه مانند داشت که آن را بالا نگه مي داشت و داراي پشتي شيب دار، سري کوچک و دمي با طول متوسط بود. سوپرزاروس نوعي ساروپود ديپلوسيد بود که دمي شلاق مانند داشت و سرش را نزديک زمين نگه مي داشت.
در ابتدا، از روي استخوان پهن و بزرگ شانه و مهره ها تصور مي شد که اين دايناسور، جانور غول پيکر مشابهي باشد. طول آن حدود ۱۰۰ ۸۲ فوت(۳۰ ۲۵متر)، ارتفاع آن حدود ۵۰فوت(۱۵متر) و وزن ان حدود ۵۵ تا ۱۳۰ تن تخمين زده است.
● زمان زيست:
سن فسيلهاي الترازاروس، مربوط به دوره ژوراسيك پسين است. دوره ژوراسيك پسين، زماني بود كه دايناسورهاي غول پيکر بسياري مي زيستند که شامل براکيوزاروس، ديپلودوکوس و سوپرزاروس مي باشند. بعضي از درندگان بزرگتر شامل آلوزاروس و سراتوزاروس هم در همين زمان مي زيستند.
● کشف و نامگذاري الترازاروس:
تنها تعداد کمي از استخوانهاي الترازاروس، در سال ۱۹۷۹، توسط ديرينه شناسي آمريکايي به نام جيمز جنسن(که در سال ۱۹۷۲، سوپرزاروس را هم کشف کرد)، در ژوراسيک بالايي سازند موريسون، در غرب کلرادو، در ايالات متحده کشف شد. جنسن، در سال ۱۹۸۵، آن را الترازاروس ناميد(به معناي مافوق دايناسور). اين دايناسور، در نامگذاري مجدد، الترازاروس ماچينتوشي ناميده شد زيرا دايناسور ديگري هم به نام الترازاروس نامگذاري شده بود(ساروپود کوچکتري از کرتاسه پيشين که در کره جنوبي يافت شد و در سال ۱۹۸۳، توسط هانگ موک کيم نامگذاري شد).
● فسيلهاي الترازاروس:
تنها يک استخوان شانه، تعدادي مهره و بخشي از استخوان ران الترازاروس کشف شده است. احتمالا اين فسيلها، قطعاتي از يک براکيوزاروس بزرگ(استخوان بزرگ شانه) و يک سوپرزاروس(مهره ها) هستند.
● طبقه بندي:
الترازاروس، نوعي دايناسور ساريچين(راسته دايناسورهاي جهنده) از ژوراسيک پسين بود. اين دايناسور، نوعي ساروپودومورف(دايناسورهاي بزرگ گياهخوار) و يک ساروپود(گياهخواران بسيار بزرگ)بود. احتمالا فسيلهاي آن از براکيوزاروس و سوپرزاروس هستند. گونه نوعي، الترازاروس ماچينتوشي است(الشوسکي،۱۹۹۱).(در ابتدا، جنسن آن را الترازاروس ناميد اما دايناسور ديگري ازکره جنوبي هم الترازاروس ناميده شده بود، بنابراين نام آن تغيير کرد).
● زيستگاه:
الترازاروس(براکيوزاروس سوپرزاروس)، جانوري خشکي زي بود. سالهاي متمادي تصور مي شد که ساروپودهاي غول پيکر، قسمت عمده عمرشان را در آب مي گذرانند و در حاليکه از طريق سوراخهاي بيني موجود در بالاي سرشان نفس مي کشند، آب بدن سنگينشان را مي پوشاند. امروزه اعتقاد بر اين است که اين جانوران، همانطور که المر ريگز، نخستين کسي که براکيوزاروس را توصيف کرد، در مقاله ۱۹۰۴ خود عنوان مي کند، ساروپودها کاملا خشکي زي بوده اند.وي، مانند دانشمندان امروزي، معتقد است که دست و پاهاي براکيوزاروس، آنقدر سفت و سخت نبودند که بتوانند در گل وزن اين جانور سنگين را تحمل کنند، اما پشت آن آنقدر انعطاف پذير بود که روي خشکي آن را تحمل مي کرد و قفسه سينه اش هم باريک و عميق بود که براي تنفس زير آب نامناسب بوده و متناقض با جانوران بزرگ آبزي امروزي مي باشد.
● رفتار:
الترازاروسها(براکيوزاروس سوپرزاروس)، مانند ساروپودهاي ديگر، به صورت گله اي زندگي مي کردند و هنگامي که غذاي محل زندگيشان تمام مي شد، مهاجرت مي کردند. احتمالا الترازاروس، مثل ساروپودهاي ديگر تخم گذار بوده است. تخمهاي يافت شده ساروپودها داراي الگوي خطي بوده اند و در لانه قرار نداشتند. احتمالا هنگامي که جانور در حال حرکت بوده، تخم مي گذاشته است. اعتقاد بر اين است که ساروپودها از تخمهايشان مراقبت نمي کرده اند. طول عمر ساروپودها ۱۰۰سال بوده است.
● هوش:
تصور مي شد که ساروپودها(مثل سيزموزاروس، ديپلودوکوس، براکيوزاروس و آپاتوزاروس) و بعضي دايناسورهاي ديگر مغز ثانويه اي داشته اند. امروزه ديرينه شناسان معتقدندچيزي که آنها آن را مغز ثانويه مي پنداشتند در واقع بزرگ شدگي طناب عصب در منطقه ران بوده است. اين بزرگ شدگي از مغز کوچک جانور بزرگتر بود.
سيزموزاروس نوعي ساروپود بود که هوش آنها(يا EQ که از روي نسبت مغز به وزن بدن اندازه گيري مي شود)در بين دايناسورها در کمترين حد بود.
● تغذيه:
سوپرزاروس گياهخوار بود(تنها گياهان را مي خورد). احتمالا، الترازاروس، با دندانهاي بزرگ و قاشقي شکلش، برگهاي بالايي درختان بلند را مي خورده است. اين دايناسور، غذايش را بدون جويدن مي بلعيد و مواد گياهي را در معده اش هضم مي کرد.
● تحرک:
الترازاروس(براکيوزاروس سوپرزاروس) به آهستگي روي چهار پاي بلند راه مي رفت.

● آناتومي براكيوزاروس يكي از بزرگترين و بلندترين دايناسورهايي است كه تاكنون كشف شده است. اين جانور،گردني بلند، سري كوچك و دمي نسبتا كوتاه و ضخيم داشت. ...

● آناتومي براكيوزاروس يكي از بزرگترين و بلندترين دايناسورهايي است كه تاكنون كشف شده است. اين جانور،گردني بلند، سري كوچك و دمي نسبتا كوتاه و ضخيم داشت. ...

دانلود نسخه PDF - الترازاروس