up
Search      menu
مذهب و عرفان :: مقاله اطاعت خداست PDF
QR code - اطاعت خداست

اطاعت خداست

ولايت تکويني و تشريعي علي (ع)

● ولايت تکويني و تشريعي علي(ع) بر موجودات
اميرمؤمنان علي بن ابي طالب(ع) به سبب شخصيت و نورانيت وجودي اش در عالم الوهيت، بر همگان ولايت دارد. البته ولايت آن بزرگوار به دو شکل تکويني و تشريعي است؛ به اين معنا که حتي اگر برخي ها همانند ابليس از پذيرش ولايت علوي سرباز زنند و مدعي برتري و بهتري خود شوند و نداي «انا خير منه» سر دهند، با اين همه ولايت تکويني حضرت بر آنان برقرار و باقي است و چه بخواهند و چه نخواهند فرمانروايي و ملک و حکم از آن اوست. چنان که اين مطلب در حق آدم(ع) نسبت به ديگر موجودات هستي ثابت است و انکار ولايت و خلافت آدم(ع) به معناي عدم خلافت و ولايت وي نمي باشد.
البته ولايت علوي از آن جايي که باطن ولايت و رسالت محمدي است، در حقيقت بيان گر يکتايي و يگانگي آن دو است؛ زيرا حضرت پيامبر(ص) در مقام نوري، صادر نخست است که همه هستي به واسطه وي آفريده شده است.
از سوي ديگر، شرافت آدم به سبب نورانيتي است که از محمد مصطفي و علي مرتضي به شکل روحي در او دميده شده و همه هستي به او سجده برده اند. اين که در آيات قرآني، فرشتگان، تنها سجده کنندگان معرفي مي شوند از آن روست که فرشتگان مقرب به نمايندگي از همه هستي بر آدم به ذات نوراني محمدي و علوي سجده برده اند و در حقيقت مسجود فرشتگان و به تعبير درست تر همه آفريده هاي هستي، ذات محمدي و علوي بوده است.
بر اين اساس هر کسي که بر ذات محمدي و علوي سجده برد و ولايت و خلافت ايشان را بپذيرد در حقيقت سجده به خداوند برده است؛ زيرا اين ذوات و کلمات تامات و انوار وجودي، مظهر و آيينه تمام نماي ذات الهي هستند، پس هر که بر اين ذوات سجده برده و ولايت ايشان را پذيرفته در حقيقت ولايت الهي را پذيرا شده است.
از اين رو کساني که به طوع و رغبت ولايت علوي را پذيرفتند، از ربوبيت خاص آن حضرت(ع) بهره مند مي شوند.
اطاعت علي(ع)، اطاعت خداست
بنابراين منصب ولايت علوي همانند مناصب اعتباري دنيا نيست، بلکه از مناصب و مقامات وجودي است. پس هر کس به فرمان الهي گردن نهاد و به نداي: ائتيا طوعا اوکرها، پاسخ داد که آتينا طائعين، مي تواند اميدوار باشد تا از ربوبيت عبودي الهي از مسير ولايت علوي بهره مند باشد.
حرمت و احترام مولي اميرمؤمنان(ع) حرمت واقعي است. هر کسي مطيع ايشان و شيعه او شود، مي تواند اميدوار باشد که اطاعت خداوند را به جا آورده است. از اين رو وي، ميزان الاعمال و ترازوي سنجش انسانيت است.
اعتبار کعبه به علي(ع) است؛ زيرا در روايت است که المومن اعظم حرمه من الکعبه؛ احترام و مقام و منزلت مومن از احترام کعبه بيش تر است. (خصال، صدوق، ج ۱، ص ۲۷) بي گمان مصداق کامل و مظهر اتم «مومن» جز اميرمومنان(ع) نيست. پس هر که به زيارت خانه خدا رود و خواهد حج و قصد خدا کند مي بايست زيارت اميرمومنان(ع) را قصد کند که در هر عصر و زماني به نامي، آن نور تجلي مي کند. گاه به حسن و گاه ديگر به حسين خودنمايي کند. از اين رو زيارت امام(ع) در حج از تمام و کمال آن دانسته شده است.
البته از آن جايي که ولايت پس از ولايت خداوند و رسول الله(ص)، به عنوان صادر نخست مي باشد، ايشان را در هر عالمي جلوه اي است. پس تفاوتي ميان مرده و زنده ايشان نيست؛ زيرا ايشان جاودان هستند و هر آفريده اي از مسير ايشان مزه حيات را خواهد چشيد و در مسير ايشان است که به مقام فنا خواهد رسيد و لقاي الهي را تجربت مي کند. از اين رو امام صادق(ع) ميان مرده و زنده ايشان فرق نمي گذارد و فرمان مي دهد که هر که خواهد به مقام تقربي برسد، بايد به حکم «وابتغوا اليه الوسيله» به ايشان توسل جويد. پس فرمان مي آيد: من زارنا بعد مماتنا فکانما زار في حياتنا؛ هر که ما را پس از مرگمان زيارت کند همانند کسي است که در حياتمان به زيارت و ديدار ما شتافته است. (وسايل الشيعه، ج ۱۰، ص ۲۶۰)
پس هر که بر کشتي طريقت نجات ايشان سوار شد در حقيقت به رستگاري رسيد: کلهم سفن النجاه لکن سفينه الحسين مجراها علي اللجج العامره اسرع و مرساها علي السواحل المنجيه ايسر؛ همگي آنان کشتي نجات بشريت از دوزخ هستند ولي کشتي نجات حسين حرکتش بر امواج توفنده و گسترده دريا سريع تر است و پهلو گرفتن آن بر ساحل هاي نجات و رستگاري بهشت، آسان تر مي باشد.
● رستگاري از مسير ولايت علوي
پس هر که رستگاري مي خواهد مي بايست از مسير ولايت علوي بگذرد که مظاهر آن در اسماي اهل بيت(ع) جلوه گري مي کند: لکل شي اساس و اساس الاسلام حبنا اهل البيت(ع)؛ براي هر چيزي اساسي است و اساس اسلام، محبت ما خاندان اهل بيت پيامبر(ص) است. (بحار الانوار؛ ج ۲۷، ص ۹۱)
از اين رو پيامبر اکرم(ص) مي فرمايد: اثبتکم قدما علي الصراط اشدکم حبا لاهل بيتي، ثابت قدم ترين شما بر روي پل صراط، دوست دارترين شماست نسبت به اهل بيت من. (همان، ج۸، ص ۶۹)
آن حضرت(ص) هم چنين مي فرمايد: حبي و حب اهل بيتي نافع في سبعه مواطن، اهوالهن عظيمه عندالوفاه و في القبر و عندالنشور و عندالکتاب و عندالميزان و عندالصراط؛ محبت من و خاندانم در هفت مورد که بسيار وحشتناک است سود مي دهد: هنگام مرگ و در قبر و هنگام زنده شدن و گرفتن نامه اعمال و در زمان حساب و نزد ميزان و نزد صراط.
بنابراين حرمت مولي(ع) به اعتبار دنيايي و ارزش هاي پوچ و بيهوده نيست بلکه به مقام شامخ نوري آن حضرت و يکتايي و يگانگي جان آن حضرت با پيامبر(ص) است که در آيه مباهله از سوي خداوند بر اين معنا مهر تأييد زده شده است.

در زندگي گاهي اوقات پيش آمده که مي بينيم ، در مقام عمل اله و خداي خود را کسي ديگر قرار داده و پيرو و دنباله روي وي هستيم . «أفرأيت من اتخذ الهه هواه و ...

با نماز بيني شيطان را به خاک بماليد در اهميت و ارزش نماز سخن زياد گفته شده به طوري که در روايات از بزرگان ديني داريم که فرمودند نخستين چيزي که بنده بر ...

استخاره به معناي طلب خيز از خداوند است، و چون مؤمنين در مواردي خيرو صلاح كار خود را نمي دانند، به استخاره متوسل مي شوند. جايگاه استخاره در قرآن و احاد ...

بسم الله الرحمن الرحيم خوش آمديد مطمئن باشيد با توجه دقيق به مطالب مربوطه دست خالي بيرون نخواهيد رفت وَلاَ تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ ا ...

سنگين ترين چيزي که در قيامت در ترازو گذاشته مي شود! رسول الله صلّي الله عليه وسلّم مي فرمايد: «مَا مِن شَيءٍ أثقَل في مِيزَان العَبدِ يَوم القِيامَةِ ...

دانلود نسخه PDF - اطاعت خداست