up
Search      menu
جانور شناسی :: مقاله اسپينوزاروس PDF
QR code - اسپينوزاروس

اسپينوزاروس

اسپينوزاروس، دايناسور خاردار

اسپينوزاروس، دايناسور گوشتخوار بزرگي بود که روي پشتش يک سري خار داشت. اين دايناسور بزرگ در دوره کرتاسه پسين، حدود ۹۸ تا ۹۵ميليون سال قبل،در آفريقاي امروزي مي زيست.
● آناتومي:
اسپينوزاروس، دايناسور خاردار ناميده مي شود زيرا يک سري خارعصبي بزرگ به طول بيش از ۶فوت(۸ ۱متر) داشت که از مهره پشتي اش منشا گرفته بود و احتمالا پره اي بادباني شکل را را تشکيل مي داد که در تنظيم دما، جفت گيري و يا در رقابت به اين جانور کمک مي کرد. خار بالايي اسپينوزاروس نسبتا انعطاف پذير بود(اتصال اين مهره ها به صورت گويي کاسه اي بود) بنابراين مي توانست پشتش را تاحدودي خم کند و احتمالا مي توانسته اين زايده بادباني را جدا کند(مانند باز کردن دنده هاي پنکه).
اسپينوزاروس دو پا بود(روي دوپا راه مي رفت). طول اين جانور حدود ۵۰ ۴۰فوت(۱۵ ۱۲متر) و وزن آن حدود ۴تن يا بيشتر بود(بعضي ديرينه شناسان، وزن آن را بالاي ۸ تن تخمين زده اند). اسپينوزاروس، بزرگترين اسپينوزار شناخته شده است(نوعي دايناسور بزرگ و گوشتخوار). اسپينوزاروس، سري بزرگ، دندانهايي تيز، راست و غير مضرسي در آرواره هاي قدرتمند و تمساح مانندش داشت. دستان اين دايناسور کوچکتر از پاهايش بود اما از دستان تروپودهاي ديگر بزرگتر بود. اسپينوزاروس، هميشه روي چهارپا راه مي رفته است.
● زمان زيست:
اسپينوزاروس در دوره کرتاسه مياني، حدود ۹۵ ميليون سال قبل در مناطق حاره اي، نزديک سطح دريا مي زيست. در همان زمان و همان مکان، دايناسورهاي بادبان دار ديگري هم به نام اورانوزاروس مي زيستند که گياهخواراني بزرگ و دوپا بودند.
● رفتار:
بادبان بزرگ اسپينوزاروس، براي تنظيم دماي بدنش به کار مي رفت. اين بادبان گرماي خورشيد را جذب مي کرد و هنگامي که در سايه بود گرماي اضافي بدن را دفع مي کرد. وجود اين بادبان، به عنوان وسيله تنظيم دما، شاهدي است بر اينکه اسپينوزاروس، جانوري خونسرد بوده است. به علاوه اين بادبان براي جفت گيري و جلب نظر جنس مخالف هم به کار مي رفته است. اين بادبان، مانند پره بعضي خزندگان امروزي، رنگهاي درخشاني داشته است.
● تغذيه و دندانها:
اسپينوزاروس، گوشتخواري با دندانهاي بزرگ و آرواره هايي قدرتمند بود. اين دايناسور، دايناسورهاي ديگر و ماهيهاي بزرگ را مي خورد. دندانهاي اين دايناسور بلند و تيز بودند اما مضرس نبوده يا اندکي مضرس بودند. اسپينوزاروس، درنده اي بزرگ و حريص بوده که احتمالا حتي ساروپودهاي بزرگ را هم مي کشته است. به علاوه، احتمالا لاشخور هم بوده است.
● هوش:
اسپينوزاروس، تروپودي تکامل يافته بود که هوش آنها(يا EQ که از روي نسبت مغز به وزن بدن اندازه گيري مي شود)در بين دايناسورها بالا بود.
● تحرک:
اسپينوزاروس، روي دو پاي ماهيچه اي راه مي رفت و دونده اي نسبتا چابک و دوپا بود. گاهي اوقات، اسپينوزاروس، روي چهارپايش راه مي رفت که به خاطر وجود دستان بلندش بود. سرعت دايناسورها، با استفاده از مورفولوژي(ويژگيهايي مانند طول پا و وزن تقريبي بدن)و ردپاي فسيل شده آنها محاسبه مي شود.
● طبقه بندي:
اسپينوزاروس، دايناسوري ساريچين(دايناسور جهنده) از دوره کرتاسه مياني بود. اسپينوزاروس، نوعي تروپود، تتانوران و يک اسپينوزاروييد(دايناسورهاي داراي خارهاي بلند روي مهره ها که در دوره کرتاسه مي زيستند)بود.
● کشف فسيلها:
اسپينوزاروس، توسط ديرينه شناسي به نام ارنست استرومر وان ريچنباخ، از روي فسيلي که در سال ۱۹۱۵ در آفريقا کشف شد، نامگذاري شد.فسيلهاي اين جانور در مصر و مراکش در آفريقا کشف شده اند. تعداد کمي فسيل اسپينوزاروس کشف شده است که ناقص مي باشند.

● آناتومي: دينونيكوس، دايناسوري سبك وزن، چابك و تندرو، دوپا(روي دوپا راه مي رفت) و پرنده مانند بود. اين دايناسور براي كشتن آفريده شده بود. اين گوشتخوا ...

دانلود نسخه PDF - اسپينوزاروس