up
Search      menu
آموزش,روانشناسی :: مقاله اختلالات اضطرابي PDF
QR code - اختلالات اضطرابي

اختلالات اضطرابي

اختلالات اضطرابي چيست؟

اضطراب يک واکنش طبيعي است که به مردم کمک مي کند تا از عهده استرس مربوط به زندگي روزانه و موقعيت هاي سخت برآيند. هر چند، هنگاميکه در زندگي روزمره اضطراب غير منطقي و زياد شود، به يک اختلال تبديل مي گردد. اختلالات اضطرابي امراض پزشکي جدي هستند که تقريباً 40 ميليون آمريکايي بالغ را متأثر مي کنند.
اضطراب يک واکنش طبيعي است که به مردم کمک مي کند تا از عهده استرس مربوط به زندگي روزانه و موقعيت هاي سخت برآيند. هر چند، هنگاميکه در زندگي روزمره اضطراب غير منطقي و زياد شود، به يک اختلال تبديل مي گردد. اختلالات اضطرابي امراض پزشکي جدي هستند که تقريباً 40 ميليون آمريکايي بالغ را متأثر مي کنند.1 اين اختلالات زندگي افراد را با اضطراب تخريب کننده، نااميدي، و ترس پر مي کند. برخلاف اضطراب مختصر نسبتاً خفيف که با حوادث استرس زا، از قبيل يک سخنراني تجاري، يک امتحان، يا يک مصاحبه شغلي ايجاد مي شود، اختلالات اضطرابي مزمن و دردسرزا هستند و مي توانند به صورت پيشرونده اي بدتر شوند.
اخبار خوب اين است که اکثريت اين اختلالات مي توانند درمان شوند، و تحقيقاتي که بر خلق درمانهاي جديد طراحي شده جهت کمک به افراد مبتلا به اختلالات اضطرابي متمرکز مي شوند، منجر به زندگي مولد و رضايتبخش مي گردد.1 درمانها شامل داروها، رفتار درماني ، و درمان ادراکي هستند؛ تکنيک هاي تمدد اعصاب، تغييرات در شيوه زندگي، رژيم سلامتي، آروماتراپي، ورزش، درمانهاي گياهي نيز براي اضطراب توصيه شده اند.
موسسه ملي NIH سلامت ذهني، تحقيق علمي در مورد علل، تشخيص، درمان، و پيشگيري از اختلالات اضطرابي و ديگر بيماريهاي ذهني را حمايت مي کند. اختلالات اضطرابي، پيچيده هستند و احتمالاً از ترکيبي از فاکتورهاي ژنتيکي، رفتاري، محيطي، توسعه يافتگي و ديگر فاکتورها نتيجه مي شود.2و1 اين مقاله مروري از اختلال ترس، افسردگي اضطرابي، اختلال وسواس اجباري(OCD)، اختلال استرس بعداز تروما(PTSD) ، اختلال اضطرابي اجتماعي، ترس هاي خاص و اختلال اضطرابي عمومي(GAD) را فراهم مي کند. هر اختلال اضطرابي خصوصيات مخصوص خودش را دارد، اما آنها همگي از طريق موضوع معمول وحشت و ترس غير منطقي زياد با يکديگر ارتباط پيدا مي کنند.
انواع اختلالات
اختلال ترس
اختلال ترس حدود شش ميليون آمريکايي بالغ را مبتلا مي کند و در هر دو جنس زنان و مردان معمول است. اين اختلال در بيشتر اوقات در طي اواخر نوجواني و اوايل دوران بلوغ شروع مي شود و به طور معمول به صورت حملات ترس يا ترس ناگهاني ناشي از عوامل استرس زا آشکار مي شود. اگر چه بسيار ي از مردم يک حمله را دارند و هرگز حمله ديگري را تجربه نمي کنند، آنها که اختلالات ترس دارند بايد قبل از اينکه بيماري ناتوان کننده شود، درمان را جستجو کنند. تشخيص درست اين اختلال ضروري است، چراکه بيمار ممکن است اين مشکل را براي سالها قبل از اينکه بفهمد يک بيماري واقعي اما قابل درمان دارد، داشته باشد.1
بسياري از مردم مبتلا به اختلال ترس تلاش مي کنند از محل يا موقعيتي که در آن اولين اپيزود يا حمله ترس آنها رخ داده است، اجتناب کنند. اين مسئله ممکن است شديداً با فعاليت هاي روزانه تداخل کند و بيمار را در موارد شديد در خانه محصور مي کند. هنگاميکه زندگي يک بيمار اينچنين محدود شود. آنچنانکه در بين حدود يک سوم موارد اختلال ترس اتفاق مي افتد، بيماري به نام agoraphobia(ترس از فضاي باز و مکانهاي عمومي) گفته مي شود.2 از آنجائيکه يک بيمار agoraphobia نمي تواند پيش بيني کند چه وقت يک حمله رخ خواهد داد، ممکن است او بين اپيزودها اضطراب شديدي را داشته باشد و در مورد اينکه حمله بعدي کي و کجا رخ مي دهد ، نگران مي شود. درمان زودهنگام اختلال ترس اغلب مي تواند از اين حالت ناتوان کننده جلوگيري کند.2
يک حمله ترس ممکن است با طپش قلب، عرق کردن، ضعف، غش کردن يا سرگيجه شروع شود. کرخت شدن دستها، گرگرفتگي، و يا لرز ممکن است به دنبال اين علايم ايجاد شوند. گاهي اوقات، افراد ممکن است واقعاً باور کنند که آنها حمله قلبي دارند، مغزشان را از دست داده اند، يا در شرف مرگ هستند. حملات ترس ممکن است در هر زماني، حتي در طي خواب، رخ دهند. يک حمله به طور معمول در عرض ده دقيقه به حداکثر خود مي رسد، اما برخي علايم ممکن است زمان طولاني تر ي باقي بمانند. اختلال پانيک يکي از درمان پذيرترين اختلالات اضطرابي است، چراکه اين اختلال در بيشتر موارد به داروها يا روان درماني پاسخ مي دهد.
افسردگي اضطرابي
اختلالات افسردگي و اضطراب يکي نيستند، اما در نگاه اول آنها يکسان به نظر مي رسند. هر دو، بدن، ذهن و تفکرات را درگير مي کنند. در واقع، اختلالات افسردگي اغلب با اختلالات اضطرابي همراه هستند. افراد افسرده غمگين ، نااميد، يا مايوس هستند و در تمرکز کردن مشکل دارند. آنها انرژي کمتري دارند و در فعاليت هاي روزمره غرق مي شوند. در مقابل، افراد با اختلال اضطرابي ترس، وحشت، يا اضطراب را در موقعيت هايي که بيشتر مردم آنها را تهديد کننده نمي يابند، تجربه مي کنند. بدون درمان، اضطراب و افسردگي مي توانند توانايي فرد در کارکردن، برقراري ارتباطات، يا حتي ترک کردن منزل را محدود کنند. به دليل اينکه، اضطراب غالباً با اختلالات افسردگي همراه است، درمان افسردگي زمينه همراه با اضطراب ضروري است. هنگاميکه افسردگي برطرف شود، علايم اضطراب غالباً از بين مي روند.3
اختلال وسواس اجباري
OCD تفکرات ناخواسته مداوم(وسواس) و يا رفتارهاي مکرر(اجباري) را درگير مي کند. تعداد زيادي از افراد سالم برخي علايم OCD را دارند، از قبيل شک کردن به اينکه درها را قفل کرده اند يا نه، يا قبل از خروج از منزل گاز را خاموش کرده اند يا نه؛ هرچند، در بيماران با OCD، اين رفتارها همراه با ديگر علايم(به عنوان مثال، شستن دست، منظم کردن، چک کردن يا شماردن، و تکرار کردن کلمات در سکوت) بيشتر طول مي کشند، ناراحتي زياد ايجاد مي کنند، و با زندگي روزانه تداخل مي کنند.
OCD حدود 2 2 ميليون آمريکايي بالغ را مبتلا مي کند. اين اختلال مردان و زنان را تقريباً به تعداد مساوي درگير مي کند و معمولاً ابتدا در دوران کودکي، نوجواني، يا اوايل بلوغ ظاهر مي شود. يک سوم بالغين مبتلا به اين اختلال گزارش مي کنند که اولين علايمشان را در کودکي تجربه کرده اند دوره بيماري متغير است- - علايم ممکن است بيايند و بروند، به مرور زمان سبک شوند، يا به طور پيشرونده اي بدتر شوند. شواهد تحقيقاتي پيشنهاد مي کنند که OCD ممکن است در خانواده ها ادامه يابند.1
افسردگي يا ساير اختلالات اضطرابي ممکن است OCD را همراهي کنند، و برخي مردم ممکن است اختلالات غذا خوردن که سلامت عمومي آنها را تحت تأثير قرار مي دهد بروز دهند. به علاوه، افراد مبتلا به OCD ممکن است از موقعيت هايي که در آنها ممکن است مجبور به مواجه شدن با وسواس هايشان شوند اجتناب کنند يا جهت آرام کردن خودشان الکل يا داروها را بکار برند. اگر OCD به اندازه کافي شديد شود، مي تواند بيمار را از به عهده گرفتن شغل يا از انجام دادن مسئوليت هاي طبيعي منزل باز دارد. اين اختلال به طور معمول به خوبي به دارو يا روان درماني پاسخ مي دهد.4
اختلال استرس بعدا از تروما
PTSD ممکن است در افراديکه يا با حادثه يا حوادثي که مرگ ديگران را سبب شده تجربه را مشاهده کرده اند، يا با مرگ يا جراحت شديدي نسبت به خودشان يا ديگران تهديد يا مواجه شده اند، رخ دهد.1 در اينگونه موارد، شخص ترس ، نا اميدي، يا وحشت را تجربه مي کند. در کودکان، اين مسئله ممکن است اختلال رفتاري يا آشفتگي رفتاري ايجاد کند. PTSD اولين بار هنگاميکه در سربازان جنگي توضيح و تشخيص داده شد، به اذهان عمومي آورده شد، اما اين اختلال مي تواند از هر تعداد حادثه ضربه اي، شامل حملات شديد از قبيل تجاوز، شکنجه، بچه دزدي يا اسير شدن، سوء استفاده از کودکان، تصادفات شديد اتومبيل و قطار، بلاياي طبيعي، از قبيل سيل يا زلزله نتيجه شود. به عنوان مثال، حملات تروريستي 11 سپتامبر2001 و تسونامي که به جنوب و جنوب شرق آسيا در 26 دسامبر 2004 برخورد کرد، PTSDرا در بسياري از قربانيان آغاز کرد.
بدون توجه به حادثه شروع کننده PTSD مي تواند سبب شود افراديکه به آن مبتلا شده اند مرتباً ضربه را به شکل کابوس، تجربه مشکلات با خواب در شب و اختلال در طي روز، به ياد آورند و از مکانهاي مشخص يا موقعيت هايي که اين خاطرات را به خاطر آنها مي آورد، اجتناب کنند. در موارد شديد، شخص ممکن است در کارکردن يا اجتماعي بودن مشکل داشته باشند. اين اختلال اغلب با افسردگي، سوء مصرف مواد، يا يک يا تعداد بيشتري از ديگر اختلالات اضطرابي همراه است.5
PTSD حدود 7 7 ميليون آمريکايي بالغ را مبتلا مي کند، اما هر فرد ضربه ديده اي بيماري تمام عيار را تجربه نمي کند. PTSDتنها در صورتيکه علايم بيش از يک ماه باقي بمانند تشخيص داده مي شود. در افراديکه PTSD را بروز مي دهند، علايم معمولاً در عرض سه ماه از ضربه شروع مي شوند و دوره متغيري را طي مي کنند. برخي مردم در عرض شش ماه بهبود مي يابند، در حاليکه ديگران علايمي دارند که مدت زمان بيشتري باقي مي مانند. در اين موارد، بيماري ممکن است مزمن باشد يا سالها پس از حادثه ضربه اي تحمل شوند. افراد مبتلا به PTSD توسط داروها و روان درماني دقيقمي توانند کمک رساني شوند.6
اختلال اضطرابي اجتماعي
افراد با ترس از اجتماع، ترس دايمي، شديد و مزمن از ديده شدن و قضاوت شدن توسط ديگران دارند و با کارهاي خودشان حقير و دست پاچه مي شوند. اين ترس ممکن است آنقدر شديد باشد که با کار يا مدرسه و ديگر فعاليت هاي روزانه تداخل کند. حتي اگر فعاليت هاي آنها زياد و بدون مسئوليت باشد. آنها قادر نيستند بر ترسشان غلبه کنند. افراد با ترس از اجتماع اغلب براي روزها و هفته ها قبل از وقوع يک موقعيت وحشتناک نگرانند.
ترس از اجتماع مي تواند تنها به يک نوع موقعيت محدود شود- - از قبيل صحبت کردن در موقعيت هاي رسمي يا غير رسمي- - اما اين مشکل ممکن است آنقدر گسترده باشد که افراد علايم را تقريباً هر زمانيکه در اطراف افراد ديگر هستند، تجربه کنند، که احتمالاً آنها را از رفتن به محل کار يا مدرسه در برخي روزها باز مي دارد. بسياري از افراد با اين بيماري در پيدا کردن و نگه داشتن دوستانشان مشکل دارند. علايم فيزيکي اغلب اضطراب شديد ترس از اجتماع را همراهي مي کنند و شامل سرخ شدن صورت، عرق کردن فراوان، لرزيدن، تهوع و اشکال در صحبت کردن هستند.
ترس از اجتماع حدود 15 ميليون آمريکايي بالغ را مبتلا مي کند. زنان و مردان به ميزان مساوي مبتلا مي شوند. اختلال معمولاً در کودکي يا اوايل نوجواني شروع مي شود، شواهدي وجود دارد که فاکتورهاي ژنتيکي در گير هستند. ترس از اجتماع اغلب همراه با ديگر اختلالات اضطرابي يا افسردگي رخ مي دهد. سوء مصرف مواد يا وابستگي ممکن است در کسانيکه تلاش مي کنند که با نوشيدن الکل و سوء مصرف مواد خود درماني کنند، ايجاد شود، ترس از اجتماع مي تواند با موفقيت توسط روان درماني يا داروها درمان شود.7و1
ترس هاي خاص
ترس خاص ،يک ترس شديد، غير منطقي از چيزي است که خطر کم را ايجاد مي کند يا هيچ خطري را ايجاد نمي کند. برخي از ترس هاي خاص معمولتر ترس از ارتفاع (altophobia)، تاريکي (lygophobia)، آتش (pyrophobia)، ايجاد تغييرات (tropophobia)، آب(aquaphobia )، پرواز کردن(aviatophobia )، سگها (kynophobia)، و جراحات شامل خون (hemaphobia) هستند. گر چه بالغين مبتلا به اين نوع ترس ها تشخيص مي دهند که ترس هايشان غير منطقي هستند، اغلب در مي يابند که روبه روشدن ، يا حتي فکر کردن در مورد روبه روشدن با عامل يا موقعيت ترس آور، يک حمله ترس يا اضطراب شديدي را به همراه مي آورد.8و1 ترس هاي خاص که به طور تخميني 19 ميليون آمريکايي بالغ را مبتلا مي کند در زنان 2 برابر مردان معمول هستند. علل ترس هاي خاص به خوبي شناخته نمي شوند، اگر چه برخي شواهد وجود دارند که ترس ها در خانواده ها جريان دارند. ترس هاي خاص معمولاً در طي کودکي يا نوجواني ظاهر مي شوند و تا دوران بلوغ باقي مي مانند.
اگر اجتناب از عامل ترس آور آسان باشد، افراد با ترس هاي خاص ممکن است نياز به پيگيري درمان را احساس نکنند. در برخي موارد، ترس ها مي توانند ناتوان کننده باشند و با زندگي روزانه تداخل زيادي کنند، سبب مي شود که افراد جهت اجتناب از موقعيت ترس آور مسير مهمي داشته باشند يا تصميمات شخصي بگيرند. ترس هاي خاص به ميزان بالايي با روان درماني هدف گير دقيق قابل درمان هستند.9و1
اختلال اضطرابي عمومي
GAD با سطوح غير طبيعي نوروترنسميترها در مغز مرتبط است. افراد مبتلا به GAD هميشه بدبختي را پيش بيني مي کنند، اغلب بسيار زياد در مورد سلامت، مال، خانواده، يا کار نگران هستند. ترس آنها از سطوح طبيعي اضطراب که مردم به صورت روزمره تجربه مي کنند، بسيار بيشتر است. GAD مزمن است و نگراني مبالغه آميز و تنش ، حتي اگر چيزي براي ايجاد آن وجود نداشته باشد، وجود دارند. فکر سپري کردن روز، به آساني باعث اضطراب مي شود. اضطراب ژنراليزه يا free-floating از ترس افتراق داده مي شود به دليل اينکه با يک عامل يا موقعيت خاص شروع نمي شود.
افراد مبتلا به GAD معمولاً در مي يابند که اضطراب آنها شديدتر از آني است که موقعيت ايجاب مي کند، اما نگراني آنها با علايم فيزيکي، بخصوص خستگي، سردرد، تنش عضلاني، دردعضلاني، اشکال در بلع، لرزش، انقباض ناگهاني، تحريک پذيري، تعريق، و گرگرفتگي همراه هستند. آنها در تمرکز کردن مشکل دارند و اغلب با به خواب رفتن و ابقاء خواب نيز مشکل دارند.
برخلاف بقيه اختلالات اضطرابي، افراد مبتلا به GADاز موقعيت هاي خاصي، به عنوان نتيجه اختلال آنها، اجتناب نمي کنند. در موارد خفيف، افراد مبتلا به اين اختلال ممکن است قادر به عملکرد در محيط اجتماعي يا شغلي باشند؛ هرچند، GAD شديد مي تواند ناتوان کننده باشد، حتي انجام فعاليت هاي روزانه عادي را مشکل کند.
GAD حدود 8 6 ميليون آمريکايي بالغ را مبتلا مي کند و در زنان دو برابر مردان است. اختلال به تدريج مي آيد و مي تواند در هر نقطه اي شروع شود، اگر چه خطر بين دوران کمکي و ميانسالي بالاترين است. اين اختلال هنگاميکه فردي در مورد تعدادي از مشکلات روزمره براي حداقل شش ماه فوق العاده نگران باشد، تشخيص داده مي شود. شواهدي وجود دارد که ژنتيک نقش نسبتاً کمي در GAD دارد.
GAD معمولاً با دارو درمان مي شود. از آنجائيکه GADبندرت به تنهايي رخ مي دهد، حالات همراه ، از قبيل اختلال اضطرابي، افسردگي، يا سوء مصرف مواد، بايد همراه با آن درمان شوند.9
درمان اختلالات اضطرابي
درمانهاي موثر براي هر اختلال اضطرابي خاص توسعه يافته اند. به طور معمول، دو نوع درمان براي اختلالات اضطرابي وجود دارد: دارو و درمان از طريق گفتگو با بيمار، نوع خاصي از روان درماني. تصميم گيري جهت کاربرد يک يا دو درمان به بيمار، پزشک، اختلال اضطرابي خاص، و هر گونه درمان هاي قبلي بستگي دارد. به عنوان مثال، تنها روان درماني براي ترس هاي خاص موثر نشان داده شده است.
در هر مورد، درمان به تعدادي از يافته هاي مقدماتي بستگي دارد. اولين توجه اين است که آيا علايم واقعاً ناشي از اختلال اضطرابي است، و اگر اينطور است کداميک از اختلالات. توجه بعدي اين است که آيا هيچ حالات همراهي وجود دارد يا نه. گاهي اوقات الکليسم يا حالت همراه ديگري بايد در همان زمان يا قبل از درمان اختلال اضطرابي درمان شود.
مهم است که بيمار و متخصصان سلامت که او را درمان مي کنند به عنوان يک تيم جهت يافتن بهترين روش فعاليت کنند. اگر يک درمان عمل نکرد، درمان موجود ديگر ممکن است عمل کند. بنابراين، درمانهاي جديد همواره در حال توسعه هستند.
داروها
داروها يک اختلال اضطرابي را درمان نخواهند کرد، اما آنها مي توانند علايم را تحت کنترل درآورند و بيمار را قادر به هدايت به سمت يک زندگي طبيعي و رضايتبخش کنند. دسته بندي هاي مهم داروهايي که براي اختلالات اضطرابي مختلف بکار مي روند در زير بحث مي شوند.
ضد افسردگيهاي سه حلقه اي: اين داروها در اصل براي درمان افسردگي تاييد شده بودند، اما مشخص شد که آنها براي اختلالات اضطرابي نيز موثر هستند. آنها با دوز پايين شروع مي شوند و بتدريج افزايش مي يابند. اين داروها در گروه قديمي ترين هستند؛ بسياري از پزشکان و بيماران داروهاي جديدتر را ترجيح مي دهند، چرا که سه حلقه اي ها گاهي اوقات سرگيجه، خواب آلودگي، خشکي دهان، و افزايش وزن ايجاد مي کنند. هنگاميکه اين مشکلات باقي مي مانند يا درد سر ساز هستند، تغييري در دوز يا تغيير در داروها ممکن است نياز باشد. به علاوه، سه حلقه اي ها چند هفته طول مي کشد تا اثراتشان را نشان دهند. متخصصان سلامت بايد به بيماران يادآوري کنند که دلسرد نشوند و اين داروها را قبل از اينکه آنها شانسي براي عمل داشته اند قطع نکنند. سه حلقه اي ها در درمان افراد با اختلالات اضطرابي و افسردگي که همزمان رخ مي دهند مفيد هستند. کلوميپرامين، تنها ضد افسردگي در اين رده که براي OCD تجويز مي شود، و ايمي پرامين که براي اختلال پانيک و GAD تجويز مي شوند، مثالهايي از سه حلقه اي ها هستند.10و1
مهار کننده هاي انتخابي باز جذب سروتونين: جديدترين از سه حلقه اي ها، مهارکننده هاي انتخابي باز جذب سروتونين(SSRIs) عوارض جانبي کمتري دارند و بهتر تحمل مي شوند. آنها باز جذب سروتونين را مهار مي کنند و اثرات کمتري بر گيرنده هاي هيستاميني و موسکاريني دارند. دوز يکبار در روز آنها(باستثناء فلووکسامين) سازگاري بيمار را حتي در حضور بيماري پزشکي همراه بالا مي برد. SSRIs تداخلات دارويي کمتري نسبت به ضد افسردگيهاي قديمي تر دارند، و حتي مهار آنزيم سيتوکروم P-450 کبدي با SSRIs بندرت از اهميت باليني برخوردار است. تنظيم دوز يا تغيير به يک SSRIsديگر معمولاً عوارض جانبي دردسر ساز را برطرف خواهند کرد.
فلوکستين، سرترالين ، فلووکسامين، پاروکستين، و ستالوپرام در ميان SSRIs به طور معمول براي اختلال پانيک (ترس)، OCD، PTSD، و ترس از اجتماع تجويز مي شوند. SSRIs غالباً جهت درمان افراديکه اختلال پانيک در ترکيب با OCD، ترس از اجتماع، يا افسردگي دارند، بکار مي رود. ونلافاکسين، دارويي که با SSRIs ارتباط نزديکي دارد، براي درمان GAD مفيد است. اين داروها با دوز پايين شروع مي شوند و بتدريج افزايش مي يابند تا به يک سطح درماني برسند.10و1
مهارکننده هاي مونوآمينواکسيداز: مهارکننده هاي مونوآمينواکسيداز(MAOIs) قديمي ترين دسته ضد افسردگيها هستند. فنلزين معمولترينMAOI است که تجويز مي شود و جهت درمان اختلال پانيک و ترس از اجتماع بکار مي رود؛ ترانيل سيپرومين و ايزوپروکربوکسازيد براي اختلالات اضطرابي تجويز مي شوند. افراديکه MAOIs مصرف مي کنند بايد يک رژيم محدود کننده را دنبال کنند، چرا که اين داروها مي توانند با غذاها و آشاميدنيهايي که حاوي يک ماده شيميايي که تايرامين ناميده مي شود هستند، تداخل کنند.(به عنوان مثال، پنير،شراب قرمز)10و1
بنزوديازپين ها: بنزوديازپين هاي با قدرت بالا علايم را به سرعت برطرف مي کنند و با عوارض جانبي کمي همراه هستند، گرچه خواب آلودگي مي تواند يک مشکل باشد. افراد مي توانند به آنها تحمل ايجاد کنند و مجبور شوند که افزايش دوز را جهت گرفتن اثر مشابه ادامه دهند. بنزوديازپين ها به طور معمول براي دوره هاي کوتاه زماني تجويز مي شوند، اگر چه آنها هنگاميکه جهت درمان اختلال ترس بکار مي روند براي شش ماه تا يکسال تجويز مي شوند. افراديکه مشکلاتي با دارو يا سوء مصرف الکل داشته اند معمولاً نامزدهايخوبي براي اين داروها نيستند، زيرا آنها ممکن است به اين داروها وابسته شوند.
برخي از مردم علايم ترک را هنگاميکه مصرف بنزوديازپين ها را قطع مي کنند، تجربه مي کنند، اگرچه کاهش تدريجي دوز مي تواند آن علايم را از بين ببرد. در برخي موارد، علايم اضطراب بعد از اينکه اين داروها قطع مي شوند، بر مي گردد.
بنزوديازپين ها شامل کلونازپام، که براي ترس از اجتماع و GAD بکار مي رود، آلپرازولام ، که براي اختلال ترس و GAD تجويز مي شود، و لورازپام، که همچنين براي اختلال ترس مفيد است، هستند.
بوسپيرون: بوسپيرون، عضوي از رده داروهايي که azipirones ناميده مي شوند، جهت درمان GAD از سال 1986 مصرف شده است. مشخص نيست که چگونه بوسپيرون در بدن به منظور کاهش علايم اضطراب عمل مي کند. عوارض جانبي احتمالي شامل سرگيجه، سردرد، تهوع هستند. برخلاف بنزوديازپين ها، بوسپيرون براي رسيدن به يک اثر ضد اضطرابي بايد براي حداقل دو هفته به طور مداوم مصرف شود.10و1
روان درماني:
روان درماني شامل گفتگو کردن با يک متخصص سلامت ذهن آموزش ديده ، از قبيل يک روان پزشک، روان شناس، استاد جامعه شناس، يا مشاور، جهت يادگيري چگونگي تعامل با مشکلاتي از قبيل اختلالات اضطرابي است.
رفتار درماني ادراکي: موثر براي اختلالات اضطرابي متعدد، رفتار درماني ادراکي(CBT) بخصوص در درمان اختلال ترس و ترس از اجتماع کمک کننده است. بخش ادراکي به افراد کمک مي کند که الگوهاي فکري که آنها را از غلبه بر ترس هايشان باز مي دارد، تغيير دهند. بخش رفتاري، تغيير واکنش هاي افراد به موقعيت هاي محرک اضطراب را جستجو مي کند. يک عنصر کليدي اين بخش در معرض قرار گرفتن، يا مجبور کردن افراد به روبه رو شدن با چيزهايي که آنها مي ترسند، است. به عنوان مثال، در معرض قرار گرفتن و جلوگيري از پاسخ دادن ، جهت درمان افراد مبتلا به OCD بکار مي رود. اگر بيمار ترسي از کثيفي و ميکروب دارد، درمانگر ممکن است تشويق شود که اجازه دهد دستان بيمار بدون شستن، براي يک مدت معين کثيف بماند. درمانگر به بيمار کمک مي کند تا از عهده اضطراب حاصل برآيد. پس از اينکه تمرين چندين بار تکرار شد، اضطراب از بين مي رود. تکنيک رفتاري ديگر آموزش دادن بيمار براي نفس عميق کشيدن به عنوان کمکي براي تمدد اعصاب و کنترل اضطراب است.1
رفتار درماني بايد براساس اضطراب هاي خاص بيمار هدايت شود. اين درمانها غير از ناراحتي موقتي از افزايش اضطراب، هيچ عوارض جانبي بدي ندارند، و نياز دارند که درمانگر در تکنيک ها بمنظور ايجاد نتايج، بخوبي آموزش ديده باشد.
CBT يا رفتار درماني بطور معمول حدود 12 هفته طول مي کشد. درمان گروهي بخصوص براي افراد با ترس از اجتماع موثر است. شواهدي وجود دارد که اثرات سودمند CBT براي افراد مبتلا به اختلال ترس، OCD، PTSD ، و ترس از اجتماع بيشتر از داروها باقي مي ماند.3و1
دارو ممکن است با روان درماني ترکيب شود، و براي بسياري از مردم، اين بهترين انتخاب براي درمان است. عود اضطراب نيز مي‌تواند به طور موثر درمان شود و به همان روش اپيزودهاي ابتدايي کنترل مي‌شوند. مهارت‌هايي که در تعامل با اپيزود ابتدايي ياد داده شدند مي‌توانند در مواجهه با اضطراب آينده کمک کننده باشند. دکتر رضايي‌منش در پايان مي‌گويد: بسياري از افراد مبتلا به اختلالات اضطرابي از پيوستن به يک گروه کمک‌کننده و سهيم کردن مشکلاتشان و موفقيت‌هايشان با ديگران سود مي‌برند. خانواده در بهبود بيمار مبتلا به يک اختلال اضطرابي اهميت زيادي دارد. اگر خانواده تمايل به بي‌اهميت دانستن اختلال داشته باشد يا خواستار بهبود بدون درمان باشد فرد مبتلا رنج خواهد کشيد و داروسازان نقش بسيار سخت و فرصتي استثنايي در ارزيابي اختلالات اضطرابي بيمارانشان و فراهم کردن توصيه به بيماراني که داروهاي ضد اضطراب مصرف مي‌کنند دارند.

ريزش مو علل متعددي دارد . وقتي ريزش مو به صورت ناگهاني شروع مي شود . علت ممکن است بيماري ، رژيم ، داروها ، يا تولد بچه باشد . اگر ريزش مو به صورت تدري ...

اکثر مردها از اينکه مي بينند آنها نيز مي توانند به بيماري ها و اختلالات سياهرگ که مخصوص خانم ها است مبتلا شوند بسيار تعجب مي کنند. درست است که اختلالا ...

ما اغلب در توصيف حالات روحي خود از کلماتي مانند افسرده يا مضطرب و مانند آن استفاده مي کنيم. اما واقعا چه زماني بايد در مورد اين حالات نگران بود و به ...

ازدواج عبارت است از يک قرارداد اجتماعي مبتني بر توافق و سازش بين زن و مرد که موجب شروع زندگي مشترک مي شود . بدين ترتيب آنها در غم و شادي و لذت و رنج ي ...

اختلالات کروموزومي حاصل تغييرات در ساختمان و يا تعداد کروموزومها مي‌باشد. بيش از شصت اختلال مختلف در انسان تشخيص داده شده که مربوط به کروموزومها مي‌شو ...

يکي از مهم ترين پديده هايي که طي دوره سالمندي تغيير مي کند، خواب است و اين تغيير در بسياري از موارد، مشکل ساز است. ساختار خواب در سالمندان دچار تغيير ...

اختلالات سوماتوفرم بيماريهاي مزمني هستند که در آن فرد با شکايت هاي جسمي متعددي ناشي از مشکلات روحي مراجعه ميکند که براي هيچ کدام از آن ها بيماري زمينه ...

شايد در اطرافيان خود افرادي را بشناسيد که به اختلال رواني دچار باشند و علاوه بر آن مشکل خوابيدن هم داشته باشند. شايد فکر کنيد دليل اين که او نمي تواند ...

دانلود نسخه PDF - اختلالات اضطرابي