up
Search      menu
پزشکی و دامپزشکی :: مقاله آنفلوانزاي اسبي PDF
QR code - آنفلوانزاي اسبي

آنفلوانزاي اسبي

انفلوانزا يکي از مهمترين بيماريهاي تنفسي اسب بوده و با ابتلا بالا و تلفات نسبتاً کم همراه مي باشد. اپيدمي شديد اين بيماري از تيپ ۲ (H۳N۸) در افريقاي جنوبي درسال ۱۹۸۶ اتفاق افتاد
بيماري اکثراً در اسبهاي دو تا سه سال که در گروهها و محيطهايي مانند ميادين کورس مراکز تربيت و پرورش اسب و اسبهاي که داخل اصطبل ها نگهداري مي شوند وقوع مي يابد.
استرس, حمل و نقل, ازدحام و تهويه نامناسب موجبات شيوع بيماري را فراهم مي سازد. ويروس با جريان هوائي با رطوبت کم انتقال يافته و همانند بسياري از ويروسها در ذرات معلق در هوا در درجه حرارت پايين بطور مطلوب باقي مي ماند . انتقال ويروس توسط ذرات معلق در هواناشي از سرفه در اسبهاي مبتلا نيز وجود داشته است. دوره کمون بيماري از يک تا سه روز و دوره انتشار ويروس توسط اسب مبتلا تا هشت روز مي باشد خطرناک ترين منشا انتشار بيماري اسبهايي هستند که علايم خفيف بيماري را نشان مي دهند بعلاوه کاهش تهويه باعث افزايش مقدار ويروس شده و موجب پخش بيماري در اصطبل ميگردد. عامل ويروس انفلوانزا از خانواده ميکسو ويروس و داراي تمايل به موکوپلي ساکاريد و گليکوپروتئين مخاط تنفسي ميباشد . اين ويروس داراي سه پوشش پروتئيني است که عبارتند از نورامينيداز (N يا NA) هماگلوتينين (H يا HA) و ماتريکس پروتئين (پروتئين M) که پروتئين M چندان مهم نمي باشد.
دو آنتي ژن سطحي مهم ويروس که جهت تعيين H۷N۷,H۳N۸-Subtypes استفاده ميشود نورامينيداز (N) و هماگلوتينين (H) است. هماگلوتنينين (H۷)subtype۱ مربوط به سويه ويروس FOWLPLAUGE و (H۳)subtype۲ مربوط به سويه انساني و تعدادي از پرندگان مي باشد.
هر سويه بر حسب محل جغرافيائي که اولين بار از آن جدا سازي شده است نامگذاري شده است سويه H۳N۸ متداولترين سويه در ايالات متحده A QEUTNE۲ MIAMI ۱ ۶۳ و منشا اکثر اپيدمهاي اخير انفلوانزاي اسبي مي باشد.
● پارتوزنز:
هنگاميکه ويروس انفلوانزا استنشاق ميشود عمدتاً در بخش فوقاني دستگاه تنفس جايگزين شده اما تعدادي از ذرات معلق حاوي ويروس ميتواننند به قسمتهاي عمقي اين دستگاه نفوذ نمايد چنانچه اسب در ابتلاي قبلي با همان سويه يا سويها مشابه انفلوانزا برخورد داشته باشد ويروس مهاجم توسط آنتي ژن هاي سطحي ويروس که غالباً با HA باند گرديد هاند خنثي ميگردد.
ارتباط مستقيمي بين آنتي باديهاي ترشحي و مقاومت در برابر بيماري انفلوانزا در پوني ها نشان داده شده است چهره باليني بيماري تا حدودي بستگي به حساسيت هاي فردي دارد ولي بطور کلي بيماري ايجاد شده توسط ويروس انفلوانزاي A EQUINE ۲ بسيار شديدتر از A EQUINE ۱ ميباشد. علائم باليني عبارتند از سرفه خشک و خشن, تب , ترشح از بيني , بي اشتهايي و گرفتگي عضلاني , سرفه متداولترين علائم بيماري است و معمولاًُ براي يک تا سه هفته ( چنانچه عفونت باکتريايي متعاقب بيماري حادث نگردد) باقي ميماند تب به صورت دوفازي و ميزان بالا رفتن تب و دوره آن بستگي به سويه ويروس درگير و ميزان دز آن دارد . در صورت بروز آلودگي ثانويه و بروز ترشح موکوپرولان از بيني تب بعد از چها تا پنج روز از شروع بيماري ادامه خواهد يافت.
تيپ A EQUINE۲ ويروس تمايل به ريه داشته و با انتشار در برونشها و برونشيولها موجبات ادم ريوي را فراهم مي آورد. ويروس در دستگاه تنفس و خصوصاً سلولهاي اپي تليال ناي وانشعابات برونشيولها با ايجاد نکروز در سلولها باعث کاهش مويرگها در سطح وسيعي از مخاط ريوي ميشود در نتيجه موجب کاهش مکانيسم کليرانس ريوي و افزايش هجوم باکتريها ميشود.
مرگ و مير در اين بيماري بسيار نادر است اما در کره هاي بسيار جوان که ايمني فعالي ندارند اتفاق مي افتد. در اين کره ها پنوموني کشنده در اثر نکروز برونشيولها, احتقان عروق خوني , اماس , نفوذ نوتروفيلها ادم و کلاپس آلونولها گزارش شده است .
درکره ها و اسبهاي بالغ دژنراسيون عضله ميوکارد گزارش شده است ولي مرگ و مير در بالغين نادر است .
عفونت ثانويه متعاقب ابتلاء به انفلوانزا چهره متداول در بيماراني است که با استرس يا مراقبت نادرست از حيوان همراه ميباشد . عدم توجه به استراحت در فاز حاد بيماري به تهويه نامطلوب يا درمان ناقص عليه عفونتهاي باکتريائي باعث ايجاد بيماري مزمن ريوي يا ميوکارديت مي شود.
● تشخيص :
اگر چه عفونت انفلوانزا در حيوانات بر اساس علائم باليني به سادگي قابل تشخيص است ولي در حيواناتي که ايمني بر عليه بيماري دارند تشخيص بيماري از ساير بيماريهاي ويروسي يا باکتريهاي که دستگاه تنفس را درگير مينمايند مشکل به نظر مي رسد در اين موارد تستهاي آزمايشگاهي ضروري است .
● جداسازي و تعيين ويروس :
ويروس انفلوانزا را مي توان در ترشحات بيني اسب مبتلا با کشت ويروس يا به وسيله اليزا يا ايمنوفلوسنت مشخص نمود.
ويروس در جنين تخم مرغ يا کليه سگ (MDCK) قابل کشت ميباشد . چنانچه اقدام به گرفتن سواپ ميشود بايد سواپ در مرحله حاد بيماري تهيه گردد ( از محل نازوفارنژيال ترجيحاً در ۴۸ ساعت اول و در مرحله تب ) ضمناًُ لازم به يادآوري است که سواپ تهيه شده بايد در مدياي خاص قرار داده شده و در کنار يخ به آزمايشگاه ارسال شود.
● سرولوژي:
آخرين عفونت در حيوان غالباً به وسيله تستهاي سرولوژيکي همچون مهار هماگلوتيناسيون (HI) يا (SRH) قابل تشخيص است.
تشخيص سرولوژيکي بر اساس تهيه نمونه به فاصله ۱۴ تا ۲۱ روز بعد از فاز حاد و دوره نقاهت بطور مجزا انجام ميشود . همچنين تشخيص بيماري از مواردي که اخيراً واکسينه شده اند نيز قابل رديابي است .
● پيشگيري و کنترل
با مطالعه بر روي اسبها با علائم سرفه , تب , آبريزش از بيني ( با نمونه برداري و برداشت سواپ ترشحات و مخاط بيني ) ميتوان به حضور بيماري انفلوانزا پي برد . حيوانات با سن حدود ۳ سال يا کمتر مستعد ابتلاء به بيماري هستند در حاليکه حيوانات با سن بالاتر مقاومت بيشتري دارند. بيشترين تعدادابتلاء در اسبهاي مسن تنها در زماني مشاهده ميگردد که احتمالا در ماورت با اسبهاي جوانتر آلوده که ميزان زيادي ويروس انفلونزا را ترشح مينمايد قرار گرفته باشد. دستگاه تنفس اسبهاي آلوده به ويروس انفلوانزا کاملا مستعد آلودگي با عفونت باکتريايي ميباشد. طول زمان شيوع ۳-۲ هفته به طول ميانجامد . که در هر شيوع ۲۸-۱۶% اسبها بخصوص در طول مسابقات آلوده ميشوند شيوع بيماري غالباً در اواسط فصل مسابقات و زماني که تجمع اسبها در اماکن و ميادين مسابقه به اوج خود ميرسد زياد است و اين زمان بهترين زمان براي ابتلاء جمعيت مستعد به انفلوانزا ميباشد. علاوه بر فاکتور سن , پيش بيني شيوع با در نظر گرفتن ميزان غلظت آنتي بادي سرمي اسبها نيز متغير است . بعلاوه اسبهائيکه در طول اپيدمي سالهاي قبل به بيماري مبتلا شده بودند بعلت دارا بودن تيتر بالاتر آنتي بادي سرمي عليه بيماري انفلوانزا کمتر علائم بيماري را نشان ميدهند بنابر اين, اين موضوع بيانگر آن است که آلودگي از طريق طبيعي ( ابتلاء به بيماري) موجبات ايمني تا ۱۲ ماه را فراهم مي نمايد.
● آزمايش واکسن:
در طول فصل مسابقات سال ۱۹۹۲ در کشور آمريکا آزموني به منظور تشخيص و تعيين تاثير واکسيناسيون در کنترل بيماري انفلوانزا انجام گرفت . مطالعات آزمايشگاهي و صحرائي در طول ساليان درازي انجام شده بود وليکن هيچگونه گزارش رسمي در خصوص تاثير واکسيناسيون در دسترس نبود لذا به نصف اسبهاي گله مورد مطالعه واکسن تلقيح شده و به نصف ديگر تنها محلول نمکي در محل تزريق شد . بمحض رسيدن اسبها به ميدان مسابقات هر ۶ هفته يکبار در فصل مسابقات ( سه ماه) واکسيناسيون انجام گرديد . چگونگي واکسيناسيون بگونه اي بود که هيچ کس متوجه انکه کدام اسب واکسن خورده و کداميک محلول نمکي دريافت نموده است نمي گرديد . مطالعه محل تزريق هر چهل و هشت ساعت يکبار براي هر گونه واکنش غير عادي بررسي گرديد و نمونه هاي سرمي اين ا سبها هر ۶ هفته براي تعيين تيتر به آزمايشگاه ارسال شد . در طول دوره شيوع بيماري انفلوانزا ۱۵% اسبهاي واکسينه و ۲۱% غير واکسينه داراي علائم بيماري بوده اند . اين اختلاف ۶% از نظر آماري معنادار نمي باشد علاوه بر آن , در آزمايشات نمونه هاي سرمي قبل از شيوع بيماري نيز اختلاف زيادي در ميزان غلظت آنتي بادي سرمي در اسبهاي واکسينه و غير واکسينه مشاهده نشده بود. بر همين اساس به نظر ميرسد واکسيناسيون باعث افزايش آنتي بادي و يا حتي کاهش تعداد موارد مبتلا به انفلوانزا نگرديده است. تنها تفاوت بين دو گروه فوق الذکر آن است که اسبهاي واکسينه در طول دوره عفونت طبيعي متعاقب واکسيناسيون داراي تيتر آنتي بادي بالاتري در خود نشان داده اند و ليکن اسبهاي غير واکسينه بعد از عفونت طبيعي به اندازه گروه واکسينه داراي تيتر آنتي بادي نبوده اند .
● بحث :
شواهد و تجربيات بيانگر آن است که واکسيناسيون مي تواند عامل کنترل بيماري انفلوانزاي اسبي باشد در حال حاضر نوع واکسن ( کشته و Modifide) وجود دارد که بنظر مي رسد قابليت ايجاد ايمني را دارند اين گونه واکسنها در حال حاضر در کشور انگلستان که واکسيناسيون انفلوانزا اجباري است استفاده مي شود . دامپزشکان انگليسي معتقدند که واکسيناسيون باعث کاهش شدت حدت و تعداد مبتلاياين در زمان شيوع بيماري مي باشد . ساليان دراز است که واکسيناسيون در شمال آمريکا انجام مي شود و اين مطالعه نشان داد که واکسيناسيون اسبها موجب گرديده که در هنگام شيوع بيماري طبيعي ميزان تيتر آنتي بادي به ميزان بيشتريدر خون پديدار شود بنابر اين اسب واکسينه کمتر مستعد ابتلا به بيماري مي باشد در ح اليکه اسبهاي غير واکسينه کاملا مستعد ابتلا مي باشند نهايتاً هيچگونه شواهدي دال بر هر گونه آسيب بعلت تزريق واکسن در اسب ديده نشده است.
● راههاي ديگر کنترل بيماري آنفلوانزا:
علاوه بر واکسيناسيون موارد ديگر بايد بعنوان پيشگيري بويژه در ميادين سوار کاري و مسابقات به مورد اجراء در آيد اسبهاي با علايم تنفسي غير طبيعي نبايد مجاز به ورود به ميادين سوارکاري باشند و در صورت بروز علايم باليني در اسبها بايستي سريعاً از گله جدا و سواپ از ترشحات بيني به منظور تشخيص بيماري اخذ گردد.
دوره کمون بيماري کوتاه است و اسبهاي مبتلا در هنگام سرفه مي توانند عامل عفونت را ۳۰-۴۰ متر منتشر نمايند. در طول مطالعات انجام گرفته مشخص گرديده است که در دوره شيوع بيماري تا ۳ هفته موارد جديد ابتلا مي تواند بروز نمايد. تماس نزديک بين حيوان مبتلا و اسبهاي مستعد مي تواند به گسترش بيماري کمک نمايد.

آشكارساز تناسبي نوعي آشكارساز گازي با دو الكترود ، يكي استوانه و يكي سيمي‌ در راستاي محور استوانه است. وقتي آشكارساز در ناحيه‌اي (ازلحاظ ولتاژ بين الك ...

● ۱۰ پرسش و پاسخ در مورد آنفلوانزاي مرغي ۱) آيا همه گيري آنفلوانزاي مرغي غريب الوقوع است ؟ احتمالاً خير ، اما عوامل ناشناخته بسياري وجود دارند که پيش ...

منظور از پاندمي ، يک واگيري جهاني آنفولانزا مي باشد که توسط يک سويه جديد در جمعيت انساني ايجاد مي گردد و باعث ايجاد يک بيماري جدي و بدنبال آن انتقال آ ...

انفلوانزا يكي از مهمترين بيماريهاي تنفسي اسب بوده و با ابتلا بالا و تلفات نسبتاً كم همراه مي باشد. اپيدمي شديد اين بيماري از تيپ ۲ (H۳N۸) در افريقاي ج ...

از ابتداي سال ۲۰۱۰ تا کنون قسمت فن آوري اطلاعات خبرگزاري ها و روزنامه ها هرروز اخباري از انواع ويروس ها و تروژان ها منتشر کرده اند تا ما بدانيم امسال ...

آشکارساز تناسبي نوعي آشکارساز گازي با دو الکترود ، يکي استوانه و يکي سيمي در راستاي محور استوانه است. وقتي آشکارساز در ناحيه اي (ازلحاظ ولتاژ بين الکت ...

● خصوصيات و ترکيب واکسن هاي مصرفي طيور ▪ واکسن بيماري مارک در حال حاضر دو نوع واکسن مارک در ايران به مصرف مي رسد : الف) H.V.T vaccine : اين نوع واکسن ...

از ميان آزمايش هاي گوناگوني که براي غربالگري و تشخيص بيماري ها انجام مي دهيم، آزمايش خون حس ديگري دارد. از درد ناچيز وارد شدن سوزن به دست مان که بگذري ...

دانلود نسخه PDF - آنفلوانزاي اسبي